Gids voor Amerikaanse visa en immigratie

Soorten visa en hoe je kiest

Een complete gids voor Amerikaanse categorieën voor niet-immigranten- en immigrantenvisa, inclusief toeristen-, studenten-, werk- en Green Card-routes.

Het Amerikaanse visumsysteem: niet-immigrant versus immigrant

Het immigratiesysteem van de Verenigde Staten wordt geregeld door de Immigration and Nationality Act (INA, Wet op immigratie en nationaliteit) en uitgevoerd door twee hoofdinstanties: de U.S. Department of State (DOS, ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS), die visa in het buitenland afgeeft via zijn netwerk van ambassades en consulaten, en U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS, Amerikaanse dienst voor staatsburgerschap en immigratie), die immigratieverzoeken en aanvragen binnen het land beoordeelt. Volgens Visumbronnen van het State Department vallen alle Amerikaanse visa in twee brede categorieën: niet-immigrantenvisa, die mensen toestaan de Verenigde Staten voor korte periodes en voor specifieke doeleinden te bezoeken, en immigrantenvisa, die mensen toestaan permanent naar de Verenigde Staten te verhuizen. Het begrijpen van dit fundamentele onderscheid is de eerste stap bij het bepalen welke visumcategorie op jouw situatie van toepassing is.

Niet-immigranten zijn buitenlandse staatsburgers die tijdelijk tot de Verenigde Staten worden toegelaten, meestal binnen toelatingsklassen die zijn gedefinieerd in sectie 101(a)(15) van de INA. Zoals gedocumenteerd in het jaarlijkse flowrapport van het DHS Office of Immigration Statistics (OIS, bureau voor immigratiestatistieken van DHS), verleende DHS in 2021 35 miljoen niet-immigrantenopnames in de Verenigde Staten, en de belangrijkste toegestane doeleinden zijn tijdelijke bezoeken voor zaken of plezier, academische of beroepsmatige studie, tijdelijk werk en vertegenwoordiging van een buitenlandse regering of internationale organisatie. Om als niet-immigrant te worden toegelaten, moet een buitenlandse staatsburger over het algemeen aantonen dat het bezoek tijdelijk is, akkoord gaan het land te verlaten aan het einde van het geautoriseerde verblijf, in de meeste gevallen beschikken over een geldig paspoort, een buitenlandse woonplaats behouden, in de meeste gevallen toelaatbaar zijn voor de Verenigde Staten of een ontheffing hebben voor eventuele gronden van ontoelaatbaarheid, en akkoord gaan met de voorwaarden van toelating.

Immigrantenvisa zijn daarentegen bedoeld voor mensen die permanent in de Verenigde Staten willen wonen. Volgens immigrant visa informatie van het State Department zijn immigrantenvisa gebaseerd op familiebanden, werk en het Diversity Visa-loterijprogramma. Lawful Permanent Residents (LPR's, wettelijk permanent ingezetenen), algemeen bekend als Green Card-houders, zijn vreemdelingen die wettelijk zijn gemachtigd om permanent binnen de Verenigde Staten te wonen. LPR's mogen zonder bijzondere beperkingen een baan aannemen, onroerend goed bezitten, financiële steun ontvangen aan openbare hogescholen en universiteiten, en toetreden tot de strijdkrachten, en zij kunnen een aanvraag doen om Amerikaans staatsburger te worden als zij aan bepaalde geschiktheidseisen voldoen, volgens DHS LPR information.

Bezoekersvisa: toerisme, zaken en medische zorg

Voor degenen die de Verenigde Staten tijdelijk bezoeken, zijn de belangrijkste visumcategorieën de B-1 (tijdelijke bezoeker voor zaken) en B-2 (tijdelijke bezoeker voor plezier/toerisme). Volgens visa-bronnen van het State Department heeft een buitenlandse staatsburger die voor toerisme naar de Verenigde Staten reist een bezoekersvisum (B-2) nodig, tenzij hij of zij in aanmerking komt voor binnenkomst via het Visa Waiver Program. Toerisme wordt gedefinieerd als een kort verblijf voor vakantie, voor het bezoeken van familie en vrienden, of voor medische behandeling. Het B-1-visum is voor personen die tijdelijk zaken doen, zoals het bijwonen van vergaderingen, conferenties of het onderhandelen over contracten, maar niet voor daadwerkelijk dienstverband. In het fiscale jaar 2021 waren tijdelijke bezoekers voor plezier en zaken samen goed voor 76 procent van alle I-94-opnames van niet-immigranten, volgens DHS-opnamegegevens voor niet-immigranten.

Studenten- en uitwisselingsbezoekersvisa (F-1, M-1, J-1)

De Verenigde Staten ondersteunen internationale opleidingen en verwelkomen buitenlandse studenten en uitwisselingsbezoekers, volgens informatie van het State Department over studievisa. Er zijn twee hoofdcategorieën studentenvisa: het F-1-visum voor niet-immigrantenstudenten die zich inschrijven voor academische programma's aan een universiteit, hogeschool, middelbare school, particuliere basisschool, seminarie, conservatorium of andere academische instelling, inclusief Engelse taalprogramma's; en het M-1-visum voor niet-immigrantenstudenten die zich inschrijven voor technische programma's aan beroepsopleidingen of andere erkende niet-academische instellingen, behalve een taaltrainingsprogramma. Dit onderscheid is belangrijk omdat F-1- en M-1-visa verschillende regels hebben voor werkautorisatie en programmatransfers, zoals uitgelegd op de ICE SEVIS-pagina voor studenten. Voordat studenten een studentenvisum aanvragen, moeten zij eerst worden toegelaten tot een school die gecertificeerd is door het Student and Exchange Visitor Program (SEVP, programma voor studenten en uitwisselingsbezoekers) en het Form I-20 ontvangen, Certificate of Eligibility for Nonimmigrant Student Status.

Het J-1-uitwisselingsbezoekersvisum is voor personen die zijn goedgekeurd om deel te nemen aan uitwisselingsprogramma's op basis van werk en studie. Zoals uiteengezet in de documentatie van het DS-2019-formulier op studyinthestates.dhs.gov, omvatten J-1-uitwisselingsbezoekerscategorieën studenten, stagiairs, leraren, professors and research scholars, short-term scholars, specialists, international visitors, government visitors, alien physicians, au pairs, camp counselors en deelnemers aan summer work/travel. Een belangrijke bepaling voor houders van een J-1-visum is de verplichting om twee jaar fysiek aanwezig te zijn in het thuisland: uitwisselingsbezoekers wier programma's geheel of gedeeltelijk worden gefinancierd door hun regering of door de Amerikaanse regering moeten na afronding van hun programma 2 jaar in hun thuisland wonen voordat zij in aanmerking komen voor immigrantenstatus, tijdelijke werknemersstatus of status als intracompany transferee. Academische studenten met een J-1-visum mogen blijven voor de duur van hun studieprogramma plus nog eens 18 maanden academische training als hun sponsor dit aanbeveelt.

Werkvisa: tijdelijke werkcategorieën

Om tijdelijk in de Verenigde Staten te werken als rechtmatige niet-immigrant, moeten tijdelijke werknemers in aanmerking komen voor de beschikbare visumcategorie op basis van het geplande werkdoel, volgens informatie van het State Department over werkvisa. De meest voorkomende werkvisumcategorieën zijn de H-1B voor werknemers in specialty occupations (601,594 toelatingen in fiscaal jaar 2019, gedaald tot 148,603 in 2021 vanwege pandemiebeperkingen, volgens DHS OIS-gegevens); de H-2A voor landbouwarbeiders (442,822 in 2019, stijgend naar 586,992 in 2021); de H-2B voor niet-landbouwarbeiders (129,126 in 2019); en de L-1 voor intracompany transferees (698,794 in 2019). Het O-1-visum is beschikbaar voor werknemers met buitengewone bekwaamheid of prestaties (163,342 toelatingen in 2019). Het TN-visum is beschikbaar voor Canadese en Mexicaanse professionele werknemers onder NAFTA/USMCA (725,929 toelatingen in 2019), en verdragshandelaren en -investeerders kunnen in aanmerking komen voor E-1- of E-2-visa (515,672 toelatingen in 2019).

Immigrantenvisa: routes naar permanent verblijf

Immigrantenvisa zijn de toegangspoort tot het worden van een Lawful Permanent Resident (Green Card-houder). Volgens immigrant visa informatie van het State Department zijn immigrantenvisa gebaseerd op familiebanden, werk en de diversity visa-loterij. Familiegebaseerde immigrantenvisa zijn beschikbaar voor bepaalde familieleden van Amerikaanse burgers en Lawful Permanent Residents (Green Card-houders). Directe familieleden van Amerikaanse burgers, echtgenoten, ongehuwde kinderen onder 21 en ouders van volwassen burgers, vallen niet onder jaarlijkse numerieke limieten en kunnen immigreren zodra de visumverwerking is voltooid. Andere gezinsgebaseerde voorkeurscategorieën (volwassen kinderen, broers en zussen) vallen onder jaarlijkse numerieke plafonds en kunnen te maken krijgen met wachttijden van meerdere jaren, bijgehouden via het maandelijkse Visa Bulletin dat door het State Department wordt gepubliceerd.

Werkgerelateerde immigrantenvisa zijn beschikbaar voor permanent werk of investeringen door ondernemers, volgens bronnen van het State Department. De vijf voorkeurscategorieën (EB-1 tot en met EB-5) omvatten prioriteitswerkers met buitengewone bekwaamheid, professionals met een geavanceerde graad, geschoolde werknemers, bepaalde speciale immigranten en immigranteninvesteerders. Het Diversity Visa-programma maakt jaarlijks een beperkt aantal visa beschikbaar voor personen uit landen met historisch lage immigratie naar de Verenigde Staten die voldoen aan strikte toelatingseisen, waaronder ten minste een middelbareschoolopleiding of twee jaar in aanmerking komende werkervaring binnen de afgelopen vijf jaar.

Visa Waiver Program en ESTA

Burgers of onderdanen van 40 deelnemende Visa Waiver Program (VWP)-landen kunnen naar de Verenigde Staten reizen voor zaken of toerisme voor verblijven van maximaal 90 dagen zonder een visum te verkrijgen, volgens DHS-vereisten voor reisdocumenten. VWP-reizigers moeten echter goedkeuring voor het Electronic System for Travel Authorization (ESTA) verkrijgen voordat zij aan boord gaan van een vervoerder naar de Verenigde Staten. De officiële ESTA-aanvraag is beschikbaar op esta.cbp.dhs.gov. De paspoortvereisten voor VWP-reizen zijn streng: per 1 april 2016 moeten alle reizigers een e-passpoort hebben, een verbeterd beveiligd paspoort met een ingebouwde elektronische chip, aangeduid door het internationale e-passpoortsymbool, om van het VWP gebruik te maken. Bovendien moeten alle paspoorten van VWP-landen een machine-readable zone en een digitale foto op de gegevenspagina hebben, in plaats van een foto die is geplakt of gelamineerd.

• Je moet burger of onderdaan zijn van een land dat deelneemt aan het Visa Waiver Program
• Je moet een geldig e-passpoort met biometrische chip hebben
• Je moet ESTA-autorisatie verkrijgen vóór vertrek (aanvragen via esta.cbp.dhs.gov)
• Het verblijf is beperkt tot 90 dagen of minder
• De reis moet alleen voor toerisme, zaken of doorreis zijn, niet voor studie of werk
• Je mag geen Amerikaanse visumweigering hebben gekregen, geen weigering van toelating tot de VS hebben gehad en niet langer zijn gebleven dan de eerdere VWP-toelating toestond
• Je mag vanaf 1 maart 2011 niet naar Cuba, Iran, Irak, Libië, Noord-Korea, Somalië, Sudan, Syrië of Jemen zijn gereisd of daar aanwezig zijn geweest, met beperkte uitzonderingen

Aanvraagproces stap voor stap

Een praktische stapsgewijze gids voor het aanvragen van Amerikaanse niet-immigranten- en immigrantenvisa, van de eerste petitie tot aankomst en het behouden van de status.

Niet-immigrantenvisumaanvraag: het standaardproces

Het standaardproces voor een niet-immigrantenvisum begint met het bepalen van je visumcategorie met behulp van de Visa Wizard van het State Department of door de volledige lijst met visumcategorieën te bekijken. Zodra je de juiste categorie hebt vastgesteld, vullen de meeste aanvragers online het DS-160-aanvraagformulier voor niet-immigrantenvisa in, betalen zij de visumaanvraagkosten (Machine Readable Visa of MRV-fee), plannen zij een visuminterview bij een Amerikaanse ambassade of consulaat en ontvangen zij, als de aanvraag wordt goedgekeurd, hun visum om naar de Verenigde Staten te reizen. Volgens niet-immigrantenvisuminformatie van USA.gov is het ook mogelijk de status van een visumaanvraag na indiening online te controleren.

1. Bepaal je visumcategorie met de Visa Wizard van het State Department of door de beschrijvingen van visumcategorieën te bekijken
2. Vul het DS-160-onlineaanvraagformulier voor niet-immigrantenvisa in op ceac.state.gov
3. Betaal de visumaanvraagkosten voor niet-immigrantenvisa (MRV-fee) - het bedrag verschilt per visumcategorie
4. Plan een afspraak voor een visuminterview bij een Amerikaanse ambassade of consulaat in je thuisland
5. Verzamel de vereiste documenten: geldig paspoort, DS-160-bevestigingspagina, betalingsbewijs van de fee, foto en ondersteunende documenten voor jouw specifieke visumtype
6. Ga naar je visuminterview - wees voorbereid om banden met je thuisland en het doel van je reis aan te tonen
7. Als de aanvraag wordt goedgekeurd, ontvang je je visum (in je paspoort geprint); als aanvullende verwerking nodig is, wacht dan op bericht over administratieve verwerking
8. Reis vóór de geldigheidsdatum van het visum naar de Verenigde Staten - het visum staat je toe om aan te komen, maar CBP neemt de definitieve toegangsbeslissing

Een belangrijke opmerking over de bevoegdheid van consulaire functionarissen: op 21 feb. 2023 kondigde het U.S. Department of State (ministerie van Buitenlandse Zaken van de VS) aan dat consulaire functionarissen een F- of M-studentenvisum maximaal 365 dagen vóór de Program Start Date van een internationale student kunnen afgeven, volgens de DHS-richtlijnen van Study in the States. Eerder konden studentenvisa slechts tot 120 dagen vóór de Program Start Date van een student worden afgegeven. Studenten kunnen de Verenigde Staten echter nog steeds slechts 30 dagen vóór de Program Start Date die op hun Form I-20 staat vermeld binnenkomen. Deze wijziging geeft studenten meer flexibiliteit bij het plannen van visuminterviews en hun reis, terwijl de bestaande beperkingen behouden blijven over wanneer zij het land daadwerkelijk kunnen binnenkomen.

Proces voor studentenvisa (F-1 en M-1)

Het proces voor een studentenvisum in de Verenigde Staten bestaat uit meerdere stappen die worden gecoördineerd tussen de aankomende student, de Designated School Official (DSO, aangewezen schoolfunctionaris) van de school en overheidsinstanties. Het proces wordt goed gedocumenteerd op de ICE SEVIS-studentenpagina. De eerste stap is een aanvraag indienen bij een school die gecertificeerd is door het Student and Exchange Visitor Program (SEVP, programma voor studenten en uitwisselingsbezoekers). Studenten kunnen de School Search-tool op studyinthestates.dhs.gov gebruiken om SEVP-gecertificeerde scholen en programma's te vinden die geschikt zijn voor F-1- en M-1-studenten. Zodra een SEVP-gecertificeerde school de student accepteert, geeft de aangewezen schoolfunctionaris van de school een Form I-20 af, een registratie van de gegevens van de student in de Student and Exchange Visitor Information System (SEVIS, informatiesysteem voor studenten en uitwisselingsbezoekers)-database.

1. Dien een aanvraag in bij een SEVP-gecertificeerde school en word geaccepteerd (gebruik School Search op studyinthestates.dhs.gov)
2. Ontvang Form I-20 van de Designated School Official (DSO) van je school - zowel jij als de DSO moeten het ondertekenen; ouders ondertekenen voor studenten onder 18
3. Betaal de I-901 SEVIS-fee op fmjfee.com - bewaar het ontvangstbewijs, want je hebt het nodig voor je visuminterview
4. Vul de DS-160-onlinevisumaanvraag in en betaal de niet-immigrantenvisumaanvraagkosten (de fee voor studenten- en uitwisselingsbezoekersvisa steeg tot $185 per 30 mei 2023)
5. Plan en woon een visuminterview bij een Amerikaanse ambassade of consulaat bij - neem Form I-20, SEVIS-betalingsbewijs, DS-160-bevestiging, paspoort, financiële documenten en acceptatiebrief mee
6. Als de aanvraag wordt goedgekeurd, ontvang je een F-1- of M-1-visumstempel in je paspoort
7. Kom aan in de Verenigde Staten - je mag tot 30 dagen vóór de Program Start Date op je Form I-20 aankomen
8. Na aankomst ontmoet je een CBP-officier die je informatie controleert en Form I-94 Arrival/Departure Record uitgeeft
9. Schrijf je in bij je school en behoud gedurende je studie je studentenstatus

Het behouden van studentenstatus is een cruciale doorlopende verplichting. Volgens de ICE SEVIS-studentenpagina moet je, om studentenstatus te behouden, het doel van je visum vervullen en alle bijbehorende regels volgen. F-1-studenten en hun afhankelijken hebben 60 dagen na de einddatum van hun programma (of trainingsperiode) om de Verenigde Staten te verlaten, terwijl M-1-studenten en afhankelijken 30 dagen hebben. Wanneer nieuwe omstandigheden een nieuw Form I-20 vereisen, zoals een wijziging in het programma, verlies van het oorspronkelijke formulier of een reisendorsement, moet je een nieuw Form I-20 verkrijgen van je DSO. Per 1 juli 2016 is het opnieuw ontworpen Form I-20 met een 2-D-barcode vereist voor alle F- en M-niet-immigrantenvisumaanvragen, binnenkomst, reizen en aanvragen om niet-immigrantenvoordelen. De vorige barcodeversie is niet langer geldig.

Proces voor werkvisa gesponsord door een werkgever

De meeste werkvisa in de Verenigde Staten worden gesponsord door een werkgever, wat betekent dat de Amerikaanse werkgever het petitieproces namens de buitenlandse werknemer start. Het standaardproces voor werkvisa gesponsord door een werkgever, zoals H-1B of L-1, begint met het indienen van een petitie bij USCIS, doorgaans Form I-129 (Petition for Nonimmigrant Worker). De werkgever moet aantonen dat de functie in aanmerking komt voor de visumcategorie, dat de werknemer aan de vereisten voldoet en, in sommige categorieën, zoals H-2A en H-2B, dat er geen gekwalificeerde Amerikaanse werknemers beschikbaar zijn voor de functie. Volgens werkvisuminformatie van het State Department kan de buitenlandse werknemer, zodra USCIS de petitie heeft goedgekeurd, vervolgens een visum aanvragen bij een Amerikaanse ambassade of consulaat in het buitenland, waarbij de USCIS-goedkeuringsmelding (Form I-797) samen met andere vereiste documenten wordt overgelegd.

Voor H-1B-werknemers in specialty occupations is er nog een extra stap: de loterij. Vanwege het jaarlijkse plafond van 65,000 reguliere H-1B-visa, plus 20,000 extra voor houders van een Amerikaanse master's degree, voert USCIS een door de computer gegenereerde loterij uit wanneer petities het plafond overschrijden. Het H-2B-programma voor niet-landbouwarbeiders heeft een wettelijk plafond van 66,000 per fiscaal jaar, hoewel het Congres in recente jaren tijdelijke verhogingen heeft toegestaan, waaronder voor fiscaal jaar 2026 volgens USCIS-informatie over H-2B. De USCIS International Entrepreneur Rule biedt ook een route voor ondernemers die kunnen aantonen dat hun aanwezigheid in de Verenigde Staten een aanzienlijk publiek voordeel oplevert, volgens USCIS-informatie over de International Entrepreneur Rule.

Proces voor immigrantenvisa

Het immigrantenvisumproces is complexer en doorgaans langer dan het proces voor een niet-immigrantenvisum. Volgens Stap 1 van de immigrantenvisumprocedure van het State Department begint het proces met het indienen van een petitie: voor familiegebaseerde immigratie dient een Amerikaanse burger of LPR een petitie in namens het in aanmerking komende familielid; voor werkgebaseerde immigratie dient doorgaans een Amerikaanse werkgever de petitie in. Nadat USCIS de petitie heeft goedgekeurd, wordt de zaak overgedragen aan het National Visa Center (NVC, Nationaal Visumcentrum) voor verdere verwerking, waaronder documentverzameling en het plannen van een interview. Vervolgens ondergaat de immigrant een medisch onderzoek door een door USCIS geautoriseerde arts en woont een interview bij een Amerikaans consulaat of ambassade bij. Als de aanvraag wordt goedgekeurd, wordt het immigrantenvisum afgegeven en wordt de immigrant bij binnenkomst in de Verenigde Staten toegelaten als Lawful Permanent Resident.

Na aankomst: status behouden en Form I-94

Na binnenkomst in de Verenigde Staten ontvangen houders van een niet-immigrantenvisum een Form I-94 Arrival/Departure Record van U.S. Customs and Border Protection. De I-94 bepaalt je geautoriseerde verblijfsduur en de voorwaarden van je toelating - het is niet het visum zelf. Veel niet-immigrantencategorieën worden toegelaten voor Duration of Status (D/S), wat betekent dat het geautoriseerde verblijf duurt zolang je je niet-immigrantenstatus behoudt, bijvoorbeeld F-1-studenten blijven geautoriseerd zolang zij hun volledige studieprogramma volgen. Andere categorieën worden voor een specifieke periode toegelaten. Het is van cruciaal belang te begrijpen of je voor D/S of voor een vaste periode bent toegelaten, omdat het overschrijden van je geautoriseerde verblijf, zelfs met één dag, ernstige immigratiegevolgen kan hebben, waaronder verboden op toekomstige visumaanvragen en op toekomstige toelating tot de Verenigde Staten.

Controlelijst vereiste documenten

Uitgebreide controlelijsten met vereiste documenten voor belangrijke Amerikaanse visumcategorieën, van toeristenvisa tot aanvragen voor studenten, werk en permanent verblijf.

Universele documenten voor alle visumaanvragen

Ongeacht de specifieke visumcategorie waarvoor je aanvraagt, zijn bepaalde documenten vereist voor vrijwel alle Amerikaanse visumaanvragen. Het belangrijkste is een geldig paspoort - voor reizigers uit het Visa Waiver Program is een e-passpoort met biometrische chip vereist, zoals de DHS-vereisten voor reisdocumenten duidelijk maken dat het paspoort zowel een machine-readable zone als een ingebouwde elektronische chip met biometrische gegevens moet hebben. Voor visumaanvragers moet het paspoort over het algemeen nog minstens zes maanden geldig zijn na de beoogde verblijfsduur, hoewel deze eis wordt vrijgesteld voor burgers van bepaalde landen op basis van bilaterale overeenkomsten die te vinden zijn op de reciprociteitspagina van het State Department. Daarnaast moeten alle visumaanvragers het DS-160-formulier voor niet-immigrantenvisa online indienen, de toepasselijke visumaanvraagkosten betalen en documentatie meenemen die specifiek is voor hun visumcategorie.

• Geldig paspoort (moet voor de meeste nationaliteiten nog minstens 6 maanden geldig zijn na het beoogde verblijf)
• Bevestigingspagina van de DS-160-aanvraag voor niet-immigrantenvisa (barcodepagina)
• Betalingsbewijs van de visumaanvraagkosten (MRV-fee)
• Een pasfoto die voldoet aan de Amerikaanse visumvereisten
• Ondersteunende documenten die specifiek zijn voor jouw visumcategorie (zie hieronder)
• Eerdere Amerikaanse visa's (indien van toepassing)
• Bewijs van banden met het thuisland (voor aanvragers van een niet-immigrantenvisum om terugkeervoornemen aan te tonen)

Documenten voor studentenvisa (F-1 en M-1)

Aanvragers van een studentenvisum hebben een specifieke set documenten nodig die draait om hun inschrijving bij een SEVP-gecertificeerde school. Volgens richtlijnen van Study in the States hebben alle F- en M-studenten die in de Verenigde Staten studeren een Form I-20 nodig. Het Form I-20 wordt afgegeven door de aangewezen schoolfunctionaris van de school en bevat het SEVIS-ID-nummer van de student, de startdatum van het programma en de financiële vereisten. Het betalen van de I-901 SEVIS-fee vóór het visuminterview is verplicht; het ontvangstbewijs moet als bewijs van betaling worden overgelegd, en het is van cruciaal belang dat het SEVIS-ID-nummer op het ontvangstbewijs overeenkomt met het SEVIS-ID op Form I-20. F-1- en M-1-studentenvisa kunnen tot 365 dagen vóór de startdatum van het programma worden afgegeven, volgens DHS-richtlijnen bijgewerkt in 2023.

Reisdocumenten voor Lawful Permanent Residents

Lawful Permanent Residents hebben een specifieke set reisdocumenten die zij mogelijk moeten onderhouden en bij zich dragen. Volgens USCIS-richtlijnen voor reisdocumenten, als je na reizen buiten de Verenigde Staten legaal wilt terugkeren, moet je over het algemeen óf een geldig binnenkomstdocument hebben, zoals een Permanent Resident Card (Green Card) of niet-immigrantenvisum, óf een geldig en niet-verlopen reisdocument. De Green Card (Form I-551, Permanent Resident Card) zelf dient als bewijs van je LPR-status en werkautorisatie. Op grond van het Western Hemisphere Travel Initiative (WHTI), zoals gedocumenteerd door de CBP WHTI-FAQ, moeten Amerikaanse Lawful Permanent Residents een geldige Permanent Resident Card (Form I-551) of ander geldig bewijs van permanente verblijfsstatus tonen wanneer zij via land- of zeehavens binnenkomen. Een paspoort is niet vereist voor LPR's die de VS binnenkomen.

Voor LPR's die van plan zijn langdurig buiten de Verenigde Staten te reizen, is Form I-131 (Application for Travel Documents, Parole Documents, and Arrival/Departure Records) het belangrijkste formulier voor het verkrijgen van aanvullende reisautorisatie. Volgens de instructies voor Form I-131 van USCIS wordt Form I-131 gebruikt om een Reentry Permit aan te vragen, waarmee een LPR toelating kan aanvragen zonder na een langdurige afwezigheid een returning resident visa te verkrijgen, een Refugee Travel Document, voor vluchtelingen of asielgerechtigden en afgeleide LPR's, een Temporary Protected Status Travel Authorization Document en Advance Parole Documents, voor personen met lopende immigratieaanvragen die moeten reizen. Van cruciaal belang is dat als je een aanvraag tot statusaanpassing (Form I-485) indient en de Verenigde Staten verlaat zonder eerst een Advance Parole Document te verkrijgen, USCIS je Form I-485 doorgaans als opgegeven zal beschouwen.

Documenten voor Employment Authorization Document (EAD)

Het Employment Authorization Document (EAD, Form I-766) is een cruciaal document voor veel niet-immigranten die werkautorisatie nodig hebben. Volgens USCIS-informatie over EAD moeten Amerikaanse werkgevers ervoor zorgen dat alle werknemers, ongeacht burgerschap of nationale afkomst, bevoegd zijn om in de Verenigde Staten te werken. Een EAD (Form I-766) is één manier om aan te tonen dat je gedurende een bepaalde periode bevoegd bent om in de Verenigde Staten te werken. Je moet een EAD aanvragen als je op basis van je immigratiestatus of omstandigheden bevoegd bent om te werken, bijvoorbeeld als asielgerechtigde, vluchteling of U-niet-immigrant, en daarvan bewijs nodig hebt, of als je verplicht bent toestemming om te werken aan te vragen, bijvoorbeeld als je een lopende Form I-485, een lopende Form I-589 of een niet-immigrantenstatus hebt die je toestaat in de Verenigde Staten te zijn maar niet om te werken zonder eerst toestemming van USCIS te vragen, zoals F-1- of M-1-studenten buiten campuswerk.

Om een EAD aan te vragen, moet je over het algemeen Form I-765, Application for Employment Authorization indienen en de toepasselijke indieningskosten betalen. Volgens USA.gov-informatie over werkvergunningen kun je als houder van een niet-immigrantenvisum tijdelijk in de VS werken met een werkvergunning (EAD). Afhankelijk van je immigratiecategorie is je EAD-werkvergunning 1 of 2 jaar geldig. Een belangrijke opmerking voor EAD-houders: op 30 oktober 2025 eindigde de automatische verlenging van het Employment Authorization Document, volgens USA.gov-update over EAD. EAD-houders moeten updates van USCIS controleren om te zien of deze nieuwe regel op hun zaak van toepassing is, en ruim vóór de vervaldatum verlengen. USCIS raadt aan om in te dienen zodra de EAD binnen 180 dagen van de vervaldatum is.

• Form I-765 (Application for Employment Authorization) - volledig ingevuld
• Indieningskosten (tenzij een vrijstelling van kosten is aangevraagd en goedgekeurd)
• Kopie van het huidige document voor immigratiestatus (visum, I-94, eerder EAD)
• Twee pasfoto's
• Kopie van Form I-20 of ander onderliggend document voor immigratiestatus, indien van toepassing
• Voor verlenging: kopie van het vorige EAD
• Ondersteunende documenten die de geschiktheidscategorie aantonen (bijv. ontvangstbewijs van lopende I-485, goedkeuring als asielgerechtigde, enz.)

Documenten voor reisdocumentvereisten (WHTI)

Het Western Hemisphere Travel Initiative (WHTI), uitgevoerd door DHS en het State Department, stelt documentvereisten vast voor reizen naar de Verenigde Staten vanuit Canada, Mexico, het Caribisch gebied en Bermuda. Per 1 juni 2009 moeten Amerikaanse burgers die over land of zee binnenkomen een paspoort, paspoortkaart, verbeterd rijbewijs of kaart voor een trusted traveler-programma (NEXUS, SENTRI of FAST) tonen, volgens de CBP WHTI-FAQ. De paspoortkaart is een goedkoop reisdocument voor beperkt gebruik dat door het State Department wordt uitgegeven en geschikt is voor land- en zeereizen om de Verenigde Staten binnen te komen vanuit het westelijk halfrond, maar niet wordt geaccepteerd voor internationale luchtreizen. Verbeterde rijbewijzen (EDL's) die zijn afgegeven door Washington, Vermont, New York en Michigan kunnen in plaats van een paspoort worden gebruikt voor binnenkomst vanuit Canada, Mexico en het Caribisch gebied, maar worden ook niet geaccepteerd voor internationale luchtreizen.

Kosten en verwerkingstijden

Een gedetailleerd overzicht van Amerikaanse visumaanvraagkosten, USCIS-petitiekosten, SEVIS-fees en actuele schattingen van verwerkingstijden voor belangrijke immigratieformulieren.

Visumaanvraagkosten voor niet-immigranten (MRV-fees)

Het State Department brengt een Machine Readable Visa (MRV)-fee in rekening voor de verwerking van niet-immigrantenvisumaanvragen, die moet worden betaald vóór het plannen van een visuminterview. Volgens DHS-richtlijnen van Study in the States uit 2023 publiceerde het State Department op 28 maart 2023 een definitieve regel om een verhoging van bepaalde verwerkingskosten voor niet-immigrantenvisumaanvragen bekend te maken. De kosten voor studenten- en uitwisselingsbezoekersvisa (F-, M- en J-categorievisa) stegen van $160 naar $185 vanaf 30 mei 2023. MRV-fees zijn over het algemeen niet-restitueerbaar en niet overdraagbaar. Het betalingsbewijs is een vereist document voor het visuminterview. Daarnaast moeten sommige nationaliteiten mogelijk visumafgiftekosten betalen, ook wel reciprocity fees genoemd, op basis van de kosten die hun thuisland Amerikaanse burgers rekent voor vergelijkbare visa, zoals uitgelegd in het reciprociteitsschema van het State Department.

USCIS-indieningskosten voor petities en aanvragen

Naast de MRV-fee van het State Department, die in het buitenland wordt betaald bij een Amerikaanse ambassade of consulaat, vereisen veel visumcategorieën dat er binnen de Verenigde Staten een petitie bij USCIS wordt ingediend voordat het visum kan worden afgegeven. USCIS brengt voor deze petities indieningskosten in rekening die aanzienlijk variëren per formuliertype. Voor werkgerelateerde zaken betaalt de werkgever doorgaans de USCIS-petitiefee als onderdeel van zijn wettelijke verplichtingen bij het sponsoren van de werknemer. Voor Employment Authorization Documents geeft USCIS-informatie over EAD aan dat verlengingsaanvragen een nieuw Form I-765 en een nieuwe indieningskost vereisen, tenzij een vrijstelling van kosten wordt aangevraagd en goedgekeurd. Form I-765 zelf, zoals te zien is in het USCIS I-765-formulier met OMB No. 1615-0040, dat afloopt op 08/31/2027, is de standaardaanvraag voor werkautorisatie. Voor reisdocumenten vereist Form I-131 (Application for Travel Documents, met OMB No. 1615-0013, dat afloopt op 06/30/2027 volgens de bijgewerkte instructies) voor de meeste aanvragers een indieningskost.

Specifieke kosten voor studenten: I-901 SEVIS-fee

Internationale studenten krijgen te maken met een extra verplichte fee die de meeste andere visumaanvragers niet betalen: de I-901 SEVIS-fee (Student and Exchange Visitor Information System). Deze fee moet worden betaald nadat Form I-20 is ontvangen maar vóór de studentenvisumaanvraag, volgens ICE SEVIS-studentenrichtlijnen. De I-901 SEVIS-fee wordt online betaald op fmjfee.com of via Western Union Quick Pay. Het is essentieel dat het SEVIS-ID-nummer op het I-901 SEVIS-fee-ontvangstbewijs overeenkomt met het SEVIS-ID-nummer op Form I-20 - een mismatch kan vertraging of weigering bij het visuminterview of de grensovergang veroorzaken. Daarnaast kunnen aanvragers van Form I-765 sinds 2 oktober 2017 tegelijkertijd een Social Security Number (SSN) aanvragen wanneer zij werkautorisatie aanvragen, volgens de USCIS-webinar over het herziene Form I-765, waarbij de SSA schatte dat dit het aantal bezoeken aan SSA-kantoren met bijna 400,000 per jaar zou verminderen.

Verwerkingstijden van USCIS

De verwerkingstijden van USCIS variëren sterk per formuliertype, het specifieke USCIS-servicecentrum dat de zaak behandelt en de huidige hoeveelheid aanvragen. Volgens informatie over verwerkingstijden van USCIS kunnen aanvragers de actuele geschatte verwerkingstijden controleren op de officiële USCIS-website op egov.uscis.gov/processing-times. Het is belangrijk op te merken dat verwerkingstijden schattingen zijn en kunnen veranderen. USCIS raadt EAD-aanvragers aan om te verlengen zodra de huidige EAD binnen 180 dagen van de vervaldatum is, om de kans op een onderbreking in werkautorisatie en documentatie te verkleinen. Op 30 oktober 2025 eindigde de automatische verlenging van de EAD, volgens USA.gov-update over EAD, waardoor tijdige verlenging nog belangrijker werd.

Premium processing en versnelde opties

Voor bepaalde typen petities biedt USCIS premium processing, wat een reactie garandeert, hoewel niet per se goedkeuring, binnen een vastgestelde termijn in ruil voor een extra fee. Premium processing is beschikbaar voor veel werkgerelateerde niet-immigrantenpetities (I-129) en bepaalde immigrantenpetities voor werknemers (I-140). De premium-processing-fee wordt betaald bovenop de standaard indieningskost en vergroot de kans op goedkeuring niet. Voor reisdocumenten onder Form I-131 heeft USCIS een Emergency Travel-proces dat op uscis.gov wordt gedocumenteerd voor personen die dringend moeten reizen. Daarnaast kan, als een Lawful Permanent Resident of conditional permanent resident zich al buiten de Verenigde Staten bevindt en een reentry permit nodig heeft en Form I-131 indient, de permit ter afhaling worden verzonden naar een Amerikaanse ambassade, Amerikaans consulaat of USCIS international field office in het buitenland, volgens de instructies voor Form I-131 van USCIS.

Route naar permanent verblijf

Een gids voor het verkrijgen van een Amerikaanse Green Card via familie, werk en andere routes, inclusief het behouden van LPR-status en het naturalisatieproces.

Wat is een Green Card? Rechten en verantwoordelijkheden van LPR's

Een Green Card (officieel Form I-551, Permanent Resident Card) maakt je een Lawful Permanent Resident (LPR, wettelijk permanent ingezetene) van de Verenigde Staten. Volgens DHS LPR-information zijn LPR's vreemdelingen die wettelijk zijn gemachtigd om permanent binnen de Verenigde Staten te wonen. LPR's mogen zonder bijzondere beperkingen een baan aannemen, onroerend goed bezitten, financiële hulp ontvangen aan openbare hogescholen en universiteiten, en toetreden tot de strijdkrachten. Zij kunnen ook een aanvraag indienen om Amerikaans staatsburger te worden als zij aan bepaalde vereisten voldoen. Zoals gedocumenteerd door USCIS-green-cardinformatie dient de Green Card zelf ook als bewijs van werkautorisatie - in tegenstelling tot de meeste niet-immigranten hebben LPR's geen apart Employment Authorization Document (EAD) nodig om te werken.

Het hebben van een Green Card brengt echter ook belangrijke verantwoordelijkheden met zich mee. Volgens het Amerikaanse immigratierecht wordt van iemand die als immigrant is toegelaten verondersteld dat hij of zij permanent in de Verenigde Staten wil wonen, zoals uitgelegd in de richtlijnen van de U.S. Embassy in Japan voor het behouden van LPR-status. Buiten de Verenigde Staten blijven voor meer dan 1 jaar kan leiden tot verlies van LPR-status. Daarnaast hebben LPR's belastingverplichtingen als ingezetenen van de VS, moeten zij alle Amerikaanse wetten naleven, en voor mannelijke LPR's jonger dan 26 kan registratie bij de Selective Service vereist zijn. Het vanaf het begin begrijpen van deze verplichtingen is essentieel om je LPR-status succesvol te behouden.

Familiegebaseerde immigratie

Familiegebaseerde immigratie is de grootste route naar permanente Amerikaanse verblijfsstatus. Volgens DHS LPR-gegevens is de grootste toelatingscategorie voor LPR-status gericht op het toelaten van immigranten met het doel gezinshereniging. Het Amerikaanse familie-immigratiesysteem verdeelt familiebanden in twee niveaus: directe familieleden van Amerikaanse burgers, echtgenoten, ongehuwde kinderen onder 21 en ouders van volwassen Amerikaanse burgers, die niet onder jaarlijkse numerieke limieten vallen en kunnen immigreren zonder te wachten tot er een visumnummer beschikbaar komt; en familieleden in voorkeurscategorieën, volwassen kinderen van Amerikaanse burgers, getrouwde kinderen van Amerikaanse burgers, broers en zussen van Amerikaanse burgers, en echtgenoten en kinderen van LPR's, die wel onder jaarlijkse numerieke limieten vallen en aanzienlijke wachttijden kunnen hebben. De wachttijd in voorkeurscategorieën kan variëren van meerdere jaren tot vele decennia, afhankelijk van de categorie en het geboorteland van de aanvrager.

De Visa Bulletin, die maandelijks door het State Department wordt gepubliceerd, volgt wanneer visumnummers beschikbaar komen voor voorkeurscategorieën. Volgens de Visa Bulletin van april 2026 verschilt de visumbeschikbaarheid sterk per categorie en geboorteland. Aanvragers uit landen zoals Mexico, de Filipijnen, China en India hebben in bepaalde categorieën bijzonder lange wachttijden vanwege hoge vraag en landquota. Het regelmatig controleren van de Visa Bulletin is essentieel voor het plannen van je immigratietijdlijn.

Arbeidsgebaseerde Green Cards

Arbeidsgerelateerde Green Cards zijn beschikbaar via vijf voorkeurscategorieën (EB-1 tot en met EB-5), elk met specifieke vereisten. Volgens USCIS-green-cardgeschiktheidscategorieën omvatten de categorieën: EB-1 voor prioriteitswerkers (personen met buitengewone bekwaamheid, uitmuntende professoren en onderzoekers, en multinationale managers of executives); EB-2 voor professionals met een geavanceerde graad of personen met uitzonderlijke bekwaamheid; EB-3 voor geschoolde werknemers, professionals en overige werknemers; EB-4 voor bepaalde speciale immigranten, waaronder religieuze werknemers, omroepers en anderen; en EB-5 voor immigranteninvesteerders die banen creëren in de Verenigde Staten door aanzienlijk kapitaal te investeren. De meeste arbeidsgerelateerde categorieën (EB-1 tot en met EB-3) vereisen dat een werkgever een immigrant petition namens de werknemer indient, hoewel EB-1 buitengewone bekwaamheid en sommige EB-2 national interest waiver-zaken zelfpetitie toestaan.

De procedure voor arbeidsgerelateerde Green Cards omvat doorgaans twee hoofdtrajecten: adjustment of status (Form I-485), waarbij een in de Verenigde Staten aanwezige gekwalificeerde werknemer een aanvraag indient om zijn of haar status om te zetten naar LPR zonder het land te verlaten; en consular processing, waarbij de werknemer een immigrantenvisum aanvraagt bij een Amerikaanse ambassade of consulaat in het buitenland en de VS binnenkomt als LPR. Voor adjustment of status moet de aanvrager fysiek in de VS aanwezig zijn, moet er onmiddellijk een visumnummer beschikbaar zijn en moet de aanvrager toelaatbaar zijn. Voor de meeste arbeidsgerelateerde zaken moet de werkgever ook een test van de arbeidsmarkt uitvoeren, bekend als PERM (Program Electronic Review Management) arbeidscertificering, om aan te tonen dat er geen gekwalificeerde Amerikaanse werknemers beschikbaar zijn voor de functie voordat de immigrant petition voor EB-2 en EB-3 kan worden ingediend.

LPR-status behouden: reis- en verblijfsvereisten

Het behouden van Lawful Permanent Resident-status vereist aandacht voor zowel verblijfs- als reisvereisten. Volgens richtlijnen van de U.S. Embassy in Japan over het behouden van LPR-status gaat het Amerikaanse immigratierecht ervan uit dat iemand die als immigrant is toegelaten permanent in de Verenigde Staten zal wonen. Buiten de Verenigde Staten blijven voor meer dan 1 jaar zonder voorafgaande goedkeuring van USCIS kan leiden tot verlies van LPR-status, waardoor de immigrant een nieuw immigrantenvisum moet verkrijgen om terug te keren. De door USCIS goedgekeurde methode om de LPR-status te beschermen tijdens langere afwezigheden is de Reentry Permit.

Een Reentry Permit, aangevraagd met Form I-131 terwijl je fysiek in de Verenigde Staten aanwezig bent, staat een Lawful Permanent Resident over het algemeen toe om tot 2 jaar buiten de VS te blijven, volgens de instructies voor Form I-131 van USCIS. Er is echter een belangrijke uitzondering: als een LPR meer dan 4 van de laatste 5 jaar buiten de Verenigde Staten is geweest sinds het wettelijk permanent ingezetene werd, wordt de afgegeven Reentry Permit beperkt tot 1 jaar in plaats van 2 jaar, met uitzonderingen voor personen die reizen op bevel van de Amerikaanse regering, in dienst zijn van publieke internationale organisaties of professionele atleten zijn. Bovendien kan een Reentry Permit niet worden verlengd nadat deze is afgegeven. Afwezigheid uit de Verenigde Staten van 1 jaar of meer onderbreekt doorgaans ook de continuïteit van de vereiste ononderbroken verblijfsduur van een LPR voor naturalisatiedoeleinden.

Naturalisatie: de route naar Amerikaans staatsburgerschap

Na het hebben van LPR-status gedurende een kwalificerende periode kunnen permanente inwoners een aanvraag doen voor Amerikaans staatsburgerschap via naturalisatie. De standaardvereiste is 5 opeenvolgende jaren als LPR, teruggebracht tot 3 jaar voor degenen die getrouwd zijn met en samenwonen met een Amerikaanse burger, en fysieke aanwezigheid in de Verenigde Staten gedurende minstens de helft van die periode. Volgens USCIS-informatie over naturalisatie kom je als Lawful Permanent Resident van 5 jaar mogelijk in aanmerking om het staatsburgerschap aan te vragen. Aanvullende vereisten zijn onder meer dat je gedurende ten minste 3 maanden ononderbroken woonachtig bent in de staat of het dienstdistrict waar je aanvraagt, dat je basis-Engels kunt lezen, schrijven en spreken, kennis hebt van de Amerikaanse geschiedenis en overheid (civics), van goed moreel karakter bent en verbonden bent met de beginselen van de Amerikaanse grondwet. Afwezigheden van 6 maanden of meer tijdens de vereiste periode van ononderbroken verblijf kunnen die continuïteit doorbreken, hoewel afwezigheden van minder dan 6 maanden de continuïteit over het algemeen niet doorbreken.

Een belangrijke overweging voor mensen die naturalisatie willen aanvragen, is dat een afwezigheid van 1 jaar of meer doorgaans de continuïteit van ononderbroken verblijf doorbreekt die voor naturalisatie vereist is, zoals vermeld in de instructies voor Form I-131 van USCIS. Als een LPR van plan is 1 jaar of meer buiten de Verenigde Staten te blijven, kan hij of zij in aanmerking komen om Form N-470 (Application to Preserve Residence for Naturalization Purposes) in te dienen om de naturalisatiegeschiktheid te behouden ondanks de langere afwezigheid. Deze voorziening is beschikbaar voor LPR's die bepaalde Amerikaanse overheids- of militaire diensten verrichten, of werken voor in de VS gecharterde organisaties die aan de voorwaarden voldoen. Voor algemene vragen over USCIS-zaken is het USCIS Contact Center bereikbaar op 800-375-5283 (TTY 800-767-1833), met informatie in het Engels en Spaans.

Speciale programma's: Diversity Visa en andere routes

Naast familie- en werkgebaseerde routes biedt de Verenigde Staten ook andere wegen naar LPR-status. Het Diversity Visa (DV)-programma, algemeen bekend als de Green Card Lottery, maakt jaarlijks ongeveer 50,000 visa beschikbaar voor personen uit landen met historisch lage immigratie naar de Verenigde Staten. Geschiktheid vereist dat je in een in aanmerking komend land bent geboren en ofwel een middelbareschooldiploma (of equivalent) hebt, of twee jaar in aanmerking komende werkervaring hebt binnen de afgelopen vijf jaar. Aanvragen worden willekeurig geselecteerd via een computerloterij, en winnen garandeert geen visum - winnaars moeten nog steeds het volledige immigrantenvisumaanvraagproces doorlopen en toelaatbaar worden bevonden. Andere routes zijn asiel, voor personen die vervolging hebben ondergaan of een gegronde vrees voor vervolging hebben op grond van ras, religie, nationaliteit, politieke overtuiging of lidmaatschap van een bepaalde sociale groep, hervestiging van vluchtelingen, Special Immigrant Juvenile Status en het zelfpetitieproces van de Violence Against Women Act (VAWA).

• Familiegebaseerde immigratie: directe familieleden van Amerikaanse burgers (geen plafond) en familieleden in voorkeurscategorieën (jaarlijkse limieten van toepassing)
• Werkgebaseerde immigratie: EB-1 tot en met EB-5-categorieën op basis van vaardigheden, kwalificaties en investeringen
• Diversity Visa-loterij: ongeveer 50,000 visa per jaar voor in aanmerking komende onderdanen van landen met lage toelating
• Asiel: voor personen in de VS die niet kunnen terugkeren naar hun thuisland vanwege vervolging of gegronde vrees voor vervolging
• Hervestiging van vluchtelingen: voor personen buiten de VS met vluchtelingenstatus die zijn goedgekeurd voor hervestiging in de VS
• Speciale categorieën: religieuze werknemers, omroepmedewerkers, bepaalde werknemers van internationale organisaties, langdurige bewoners en anderen