De toon van een opvolgmail controleren | Leer duits in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Könntest du den Ton dieser E-Mail prüfen, bevor ich sie abschicke?

   Kun je de toon van deze e-mail controleren voordat ik hem verstuur?

   Könntest du

   zou je kunnen

   Ton

   toon

   dieser

   deze

   E-Mail

   e-mail

   prüfen

   controleren

   bevor

   voordat

   ich

   ik

   sie

   haar; de e-mail

   abschicke

   verstuur

   Uitgebreide uitleg

   Könntest du is een beleefde vraag aan één persoon. könntest is de Konjunktiv-II-vorm van können bij du: du kannst = je kunt, du könntest = je zou kunnen. De vorm maakt het verzoek minder direct dan Kannst du ...?. den Ton betekent hier de toon. Het zelfstandig naamwoord is der Ton; in deze zin staat het als lijdend voorwerp in de accusatief: der wordt den. In deze betekenis gaat het om de manier waarop de e-mail klinkt, niet bijvoorbeeld om een geluid. dieser verwijst grammaticaal naar E-Mail en drukt hier de relatie uit van “van deze e-mail”. E-Mail is vrouwelijk: die E-Mail; de genitief enkelvoud heeft de vorm dieser, zoals in der Anfang dieser Geschichte — het begin van dit verhaal. Het aanwijzende woord zegt dat de e-mail in de context bedoeld is, maar specificeert niet op zichzelf hoeveel e-mails er zijn. E-Mail is het zelfstandige naamwoord voor e-mail. Het meervoud is E-Mails. In de vaste zin is het de e-mail waarvan de toon gecontroleerd moet worden. prüfen betekent controleren of beoordelen. Het is hier de infinitief die bij könntest hoort: Du könntest den Text prüfen. — Je zou de tekst kunnen controleren. Na een modaal werkwoord staat het andere werkwoord in het Duits doorgaans als infinitief aan het einde van de hoofdzin. bevor leidt een bijzin in met de betekenis “voordat”. In zo’n bijzin staat het vervoegde werkwoord achteraan. De tijdsrelatie is hier: eerst controleren, daarna de e-mail versturen. ich is het persoonlijk voornaamwoord voor de spreker als onderwerp: “ik”. Het verschijnt opnieuw in de bijzin omdat de spreker degene is die de e-mail zal versturen. sie is hier het vrouwelijke lijdend-voorwerpvoornaamwoord en verwijst, volgens de vaste vertaling en de zin zelf, naar die E-Mail: “haar/de e-mail”. Het heeft dus dezelfde grammaticale vorm als het vrouwelijke enkelvoud in de accusatief. Het is niet het onderwerp van de bijzin. abschicke komt van het scheidbare werkwoord abschicken, “versturen”. Het is de eerste persoon enkelvoud van de tegenwoordige tijd: ich schicke ... ab; in deze bevor-bijzin staat de vervoegde vorm als één woord aan het einde: ich sie abschicke. Vergelijk: Ich schicke die E-Mail ab. — Ik verstuur de e-mail. Samen betekent de hoofdzin Könntest du den Ton dieser E-Mail prüfen?: “Zou je de toon van deze e-mail kunnen controleren?” De bijzin bevor ich sie abschicke voegt toe dat dit moet gebeuren voordat de spreker de e-mail verstuurt. De volledige uiting is dus: “Zou je de toon van deze e-mail kunnen controleren voordat ik hem verstuur?” De formulering is een beleefd, alledaags verzoek.

2. Sie ist professionell, aber der Einstieg klingt ein wenig scharf.

   De toon is professioneel, maar de opening klinkt een beetje scherp.

   Sie ist

   is

   professionell

   professioneel

   aber

   maar

   der Einstieg

   de opening

   klingt

   klinkt

   ein wenig

   een beetje

   scharf

   scherp

   Uitgebreide uitleg

   Sie ist bevat hier het werkwoord ist, de derde persoon enkelvoud van sein (“zijn”), met de betekenis “is”. De vaste vertaling geeft het beoordeelde onderwerp weer als de toon; die bedoelde betekenis bepaalt hier de interpretatie. Aan het begin van een Duitse zin kan de hoofdletter van Sie op zichzelf niet laten zien welke vorm er buiten de zinsbeginpositie zou staan. De beleefde aanspreekvorm Sie gebruikt echter sind, niet ist: Sie sind freundlich betekent “U bent vriendelijk”. professionell betekent hier “professioneel”. Na sein staat het bijvoeglijk naamwoord predicatief en krijgt het geen uitgang: Die E-Mail ist professionell betekent “De e-mail is professioneel”. Voor een bijvoeglijk naamwoord vóór een zelfstandig naamwoord verschijnt wel een verbogen vorm, bijvoorbeeld eine professionelle E-Mail (“een professionele e-mail”). aber verbindt twee zinsdelen met een tegenstelling: “maar”. Een bruikbaar patroon is A, aber B: Der Text ist kurz, aber klar betekent “De tekst is kort, maar duidelijk”. der Einstieg betekent “de opening” of “het begin”, hier van de tekst of e-mail. Einstieg is een mannelijk zelfstandig naamwoord; het bepaalde lidwoord daarbij is der in het enkelvoud. Het meervoud is die Einstiege. Het woord kan ook het begin van een onderwerp of proces aanduiden: Der Einstieg in das Thema ist schwierig betekent “Het begin van het onderwerp is moeilijk”. klingt is de derde persoon enkelvoud van klingen (“klinken”). Het onderwerp is in deze zinshelft der Einstieg, dus het werkwoord staat in het enkelvoud: Der Einstieg klingt .... Klingen kan ook slaan op de indruk die woorden, een zin of een toon wekken, niet alleen op letterlijk geluid: Der Satz klingt freundlich betekent “De zin klinkt vriendelijk”. ein wenig is een bijwoordelijke uitdrukking voor “een beetje”. Ze maakt de mate kleiner zonder een precieze hoeveelheid aan te geven. ein wenig scharf betekent dus “een beetje scherp”. scharf betekent letterlijk “scherp”, maar beschrijft hier hoe de opening overkomt: wat hard, snijdend of streng. Het is hier predicatief en krijgt daarom geen uitgang. De vergelijkende vorm is schärfer: Diese Formulierung klingt schärfer betekent “Deze formulering klinkt scherper”. Samen geeft Sie ist professionell de positieve beoordeling “is professioneel”. Aber voegt daar de afwijkende observatie aan toe. In der Einstieg klingt ein wenig scharf wordt de opening aangewezen als het onderdeel dat deze indruk wekt, met ein wenig als verzachting. De volledige bedoelde betekenis is: “De toon is professioneel, maar de opening klinkt een beetje scherp.”

3. Ich möchte sie an die Anfrage erinnern, ohne ungeduldig zu klingen.

   Ik wil hen aan het verzoek herinneren zonder ongeduldig te klinken.

   Ich möchte

   ik wil

   sie

   hen

   an … erinnern

   herinneren aan

   Anfrage

   verzoek

   ohne

   zonder

   ungeduldig

   ongeduldig

   zu klingen

   te klinken

   Uitgebreide uitleg

   Ich möchte betekent hier dat de spreker iets wil doen. möchte is de eerste persoon enkelvoud van de vorm möchten, die in modern Duits vooral wordt gebruikt om een wens beleefd uit te drukken. Deze vorm hangt samen met mögen, maar mögen betekent niet in elke context hetzelfde als möchten. Het onderwerp is Ich; het werkwoord dat de handeling noemt, komt in deze constructie als infinitief aan het einde: Ich möchte ... erinnern. sie is hier het lijdend voorwerp en betekent volgens de vaste vertaling hen. De vorm is een accusatiefvorm van het persoonlijke voornaamwoord, maar sie kan in andere contexten ook naar één vrouw verwijzen; de vorm alleen bewijst dus geen meervoud. Hier wordt het meervoud door de vaste vertaling ondersteund. Vergelijk als onderwerp: Sie erinnern sich — zij herinneren zich. an ... erinnern is een vaste verbinding met de betekenis iemand aan iets herinneren. erinnern is de infinitief; in de tegenwoordige tijd krijg je bijvoorbeeld ich erinnere en sie erinnern. In deze verbinding staat datgene waaraan iemand wordt herinnerd na an in de accusatief. In an die Anfrage zie je dat aan die; bij het vrouwelijke zelfstandig naamwoord Anfrage ziet de nominatief- en accusatiefvorm er hetzelfde uit. Anfrage betekent hier een verzoek of aanvraag. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Anfrage. Een bruikbaar voorbeeld is Ich erinnere ihn an die Anfrage. — Ik herinner hem aan het verzoek. Daar blijft Anfrage na an in dezelfde zichtbare vorm die Anfrage. ohne ... zu klingen drukt uit dat de handeling plaatsvindt zonder dat de spreker op een bepaalde manier overkomt. ohne wordt hier gevolgd door een zu-infinitief: ohne ... zu klingen, oftewel zonder ... te klinken. Het niet uitgedrukte onderwerp van zu klingen is hier dezelfde persoon als Ich. ungeduldig beschrijft hier hoe de spreker overkomt: ongeduldig. Het is een bijvoeglijk naamwoord dat na klingen als predicatieve beschrijving staat en daarom hier geen uitgang krijgt. Het tegenovergestelde is geduldig — geduldig. zu klingen betekent hier te klinken; klingen beschrijft hoe iemands stem, formulering of toon overkomt. De vorm zu klingen is een infinitief met zu. In een gewone hoofdzin kan dezelfde infinitief als persoonsvorm verschijnen, bijvoorbeeld Das klingt freundlich. — Dat klinkt vriendelijk. Samen vormt Ich möchte sie an die Anfrage erinnern de boodschap dat de spreker hen aan het verzoek wil herinneren. ohne ungeduldig zu klingen voegt toe dat de spreker daarbij niet ongeduldig wil overkomen. De volledige betekenis is dus: Ik wil hen aan het verzoek herinneren zonder ongeduldig te klinken.

4. Versuch einen weicheren Einstieg, in dem du sagst, dass du dich noch einmal meldest.

   Probeer een zachtere opening waarin je zegt dat je nog even terugkomt op je bericht.

   Versuch

   probeer

   weicheren

   zachtere

   Einstieg

   opening

   in dem

   waarin

   sagst

   zegt

   noch einmal

   opnieuw

   meldest

   meldt

   Uitgebreide uitleg

   Versuch is de gebiedende wijs van versuchen voor één persoon in de du-vorm. De vorm zegt hier: “probeer”. Een beleefde of meervoudige aanspreekvorm zou Versuchen Sie ... zijn. weicheren is de vergrotende trap van het bijvoeglijk naamwoord weich (“zacht”). De basisvorm is weich, de onverbogen vergrotende trap is weicher, en vóór het mannelijke zelfstandig naamwoord Einstieg krijgt die vorm hier de uitgang -en: einen weicheren Einstieg. De uitgang wordt bepaald door de combinatie van het lidwoord en de naamval; Einstieg is niet de basis van het bijvoeglijk naamwoord. Einstieg betekent hier een opening of beginformulering van een bericht. Het mannelijke zelfstandig naamwoord staat na einen: dat is hier de vorm voor een onbepaald lijdend voorwerp. Voorbeeld: Wir brauchen einen besseren Einstieg. — “We hebben een betere opening nodig.” in dem leidt een betrekkelijke bijzin in die de opening nader beschrijft: “waarin”. dem verwijst hier naar het mannelijke woord Einstieg en staat na in in de datief. Het is dus een combinatie van voorzetsel en betrekkelijk voornaamwoord, niet één enkel woord. sagst is de tegenwoordige tijd van sagen in de du-vorm: du sagst, “je zegt”. Na dass volgt een bijzin; in die bijzin staat het vervoegde werkwoord aan het einde. Voorbeeld: Du sagst, dass du später kommst. — “Je zegt dat je later komt.” noch einmal betekent hier “nog een keer” of “opnieuw”. Het geeft aan dat het contact nogmaals zal plaatsvinden; het drukt op zichzelf geen specifieke tijdsduur uit. meldest is de du-vorm van melden. Samen met dich vormt het hier de wederkerende uitdrukking sich melden: du meldest dich. In deze context betekent die uitdrukking dat je opnieuw contact opneemt of op het bericht terugkomt. dich is het wederkerend voornaamwoord dat bij du hoort. Voorbeeld: Ich melde mich morgen. — “Ik neem morgen contact op.” Samen vormt Versuch einen weicheren Einstieg de aansporing om een zachtere opening te proberen. in dem du sagst ... beschrijft vervolgens de inhoud van die opening: daarin zeg je dat je opnieuw contact zult opnemen of op het bericht zult terugkomen. De volledige betekenis is daarom: “Probeer een zachtere opening waarin je zegt dat je nog even terugkomt op je bericht.”

5. Das klingt besser. Ist meine Anfrage klar genug?

   Dat klinkt beter. Is mijn verzoek duidelijk genoeg?

   Das

   dat

   klingt

   klinkt

   besser

   beter

   Anfrage

   verzoek

   klar

   duidelijk

   genug

   genoeg

   Uitgebreide uitleg

   Das is een aanwijzend voornaamwoord in de onzijdige vorm. Hier betekent het “dat” en verwijst het naar de bedoelde formulering of zaak; de vorm zelf legt niet vast welk zelfstandig naamwoord daarbij hoort. klingt komt van klingen (“klinken”) en is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud. In deze zin beschrijft het hoe iets overkomt: iets “klinkt” op een bepaalde manier. Voorbeeld: Das klingt freundlich. — “Dat klinkt vriendelijk.” besser is de vergrotende trap van gut: gut — besser — am besten (“goed” — “beter” — “het best”). Het vergelijkt de huidige formulering met een eerdere formulering; het zegt niet op zichzelf hoe groot het verschil is. Anfrage is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord en betekent hier “verzoek”. Het kan ook een zakelijke of informatieve aanvraag aanduiden. In meine Anfrage staat meine bij dit vrouwelijke zelfstandig naamwoord in de hier vereiste vorm; Anfrage blijft zelf onveranderd. klar is een bijvoeglijk naamwoord met de betekenis “duidelijk”. In klar genug beschrijft het de mate waarin het verzoek begrijpelijk is. Voorbeeld: Die Frage ist klar. — “De vraag is duidelijk.” genug betekent “genoeg” of “voldoende” en staat hier na het bijvoeglijk naamwoord: klar genug = “duidelijk genoeg”. Dit patroon kun je ook gebruiken met andere bijvoeglijke naamwoorden, bijvoorbeeld schnell genug — “snel genoeg”. In de eerste zin vormen Das en klingt besser samen: “Dat klinkt beter.” In de tweede zin staat eerst de persoonsvorm Ist, waardoor een ja-neevraag ontstaat. Daarna volgen meine Anfrage (“mijn verzoek”) en het naamwoordelijk deel klar genug (“duidelijk genoeg”). Samen betekent de volledige uiting: “Dat klinkt beter. Is mijn verzoek duidelijk genoeg?”

6. Erkläre den nächsten Schritt im selben Absatz.

   Leg de volgende stap in dezelfde alinea uit.

   Erkläre

   leg uit

   nächsten

   volgende

   Schritt

   stap

   selben

   dezelfde

   Absatz

   alinea

   Uitgebreide uitleg

   Erkläre betekent hier “leg uit” en is de gebiedende wijs voor één aangesproken persoon in de informele vorm. Het werkwoord is erklären (“uitleggen”): du erklärst is de tegenwoordige tijd, terwijl Erkläre! de opdrachtvorm is. Voorbeeld: Erkläre das bitte. — “Leg dat alsjeblieft uit.” nächsten betekent hier “volgende”. Het hoort bij Schritt en staat ervoor. De basisvorm is nah (“dichtbij”); de vergrotende trap is näher (“dichterbij”), en nächste betekent in zulke tijds- of volgorde-uitdrukkingen “volgende”. De uitgang -en komt hier door de combinatie met den: het mannelijke zelfstandig naamwoord Schritt staat in de vierde naamval. Voorbeeld: die nächste Frage — “de volgende vraag”. Schritt betekent “stap”. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: der Schritt; in deze zin is het enkelvoud en staat het in de vierde naamval na den: den Schritt. Voorbeeld: Wir machen einen Schritt. — “We zetten een stap.” selben betekent “dezelfde”. Het maakt deel uit van de vaste aanwijzende combinatie derselbe (“dezelfde”, mannelijk), dieselbe (vrouwelijk) en dasselbe (onzijdig). Hier staat de vorm in im selben Absatz: Absatz is mannelijk en na in met de betekenis van een plaatsaanduiding staat het in de derde naamval; daarom verschijnt selben. Voorbeeld: im selben Raum — “in dezelfde ruimte”. Absatz betekent hier “alinea”. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: der Absatz. In im selben Absatz staat het enkelvoud in de derde naamval. im is de samentrekking van in dem (“in de”). Samen vormt Erkläre den nächsten Schritt im selben Absatz een opdracht: “Leg de volgende stap in dezelfde alinea uit.” Erkläre geeft de opdracht, den nächsten Schritt is wat uitgelegd moet worden, en im selben Absatz geeft aan waar die uitleg moet staan.

7. Ich habe am Ende auch zusätzlichen Kontext hinzugefügt.

   Ik heb aan het einde ook extra context toegevoegd.

   Ich habe

   ik heb

   am Ende

   aan het einde

   auch

   ook

   zusätzlichen

   extra

   Kontext

   context

   hinzugefügt

   toegevoegd

   Uitgebreide uitleg

   Ich habe is de vorm voor de eerste persoon enkelvoud van haben: ich habe betekent “ik heb”. Hier is het een hulpwerkwoord in de voltooide tijd, niet het hoofdwerkwoord met de betekenis “bezitten”. Een herbruikbaar patroon is Ich habe … gemacht (“Ik heb … gedaan”). am Ende betekent “aan het einde”. Het is de vaste samentrekking van an dem; am is dus niet een afzonderlijk woord dat op zichzelf “aan het” betekent. De uitdrukking kan het eindpunt van een proces of het laatste deel van iets aanduiden. Voorbeeld: Am Ende war alles klar. — “Uiteindelijk was alles duidelijk.” auch betekent “ook”. Het voegt deze handeling of dit element toe aan iets dat al relevant is; het verandert de tijd of de grammaticale rol van de omliggende woorden niet. zusätzlichen beschrijft Kontext als extra of aanvullend. De basisvorm is zusätzlich. Hier is zusätzlichen de verbogen adjectiefvorm bij het mannelijk enkelvoudig lijdend voorwerp na het werkwoord: zusätzlichen Kontext. De uitgang hoort bij het adjectief, niet bij Kontext. Vergelijk in een andere positie: zusätzlicher Kontext — “extra context”. Kontext is het mannelijke zelfstandig naamwoord voor “context”. Het meervoud is Kontexte. In deze zin is het het lijdend voorwerp: het is datgene wat toegevoegd werd. hinzugefügt is het voltooid deelwoord van het scheidbare werkwoord hinzufügen, “toevoegen”. De voltooide tijd gebruikt hier haben + hinzugefügt: Ich habe Kontext hinzugefügt. — “Ik heb context toegevoegd.” In een tegenwoordige hoofdzin wordt het werkwoord gescheiden: Ich füge Kontext hinzu. — “Ik voeg context toe.” Samen markeert Ich habe een voltooide handeling van de spreker, plaatst am Ende die handeling aan het einde, voegt auch haar toe aan de al relevante inhoud, en noemt zusätzlichen Kontext hinzugefügt wat er werd toegevoegd. De volledige betekenis is: “Ik heb aan het einde ook extra context toegevoegd.”

8. Der Kontext ist hilfreich. Prüfe die Empfängerliste, bevor du die E-Mail abschickst.

   De context is nuttig. Controleer de lijst met ontvangers voordat je de e-mail verstuurt.

   Kontext

   context

   hilfreich

   nuttig

   Prüfe

   controleer

   Empfängerliste

   lijst met ontvangers

   bevor du

   voordat je

   E-Mail

   e-mail

   abschickst

   verstuur

   Uitgebreide uitleg

   Kontext betekent hier de context of achtergrondinformatie die helpt om iets te begrijpen. Het is een zelfstandig naamwoord: der Kontext, met meervoud die Kontexte. In de eerste zin is het onderwerp van ist. hilfreich betekent “nuttig” of “behulpzaam”. Het is een bijvoeglijk naamwoord. In Der Kontext ist hilfreich staat het na sein en beschrijft het onderwerp zonder verbuiging. Een bruikbaar contrast is hilfreich tegenover nicht hilfreich (“niet nuttig”). Prüfe is de gebiedende wijs voor du van prüfen (“controleren, nakijken”). De vorm richt zich rechtstreeks tot één persoon: “Controleer …”. De gebiedende wijs voor ihr is prüft, terwijl een beleefde aansporing met Sie prüfen Sie gebruikt. Hier is Prüfe een opdracht, geen gewone tegenwoordige-tijdsvorm. Empfängerliste is een samenstelling van Empfänger (“ontvanger”) en Liste (“lijst”): een lijst met ontvangers. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Empfängerliste. Het meervoud is die Empfängerlisten. In deze zin is dit wat gecontroleerd moet worden. bevor du leidt een bijzin in met de betekenis “voordat je”. Du is de informele tweede-persoonsvorm in het enkelvoud. In een bijzin die met bevor begint, staat het vervoegde werkwoord aan het einde; daarom komt abschickst na het onderwerp du. E-Mail is het zelfstandig naamwoord voor een e-mailbericht. Het wordt in het Duits meestal gebruikt met het vrouwelijke lidwoord: die E-Mail. In deze zin is die E-Mail het lijdend voorwerp van abschickst. abschickst is de du-vorm van abschicken in de tegenwoordige tijd. Het werkwoord betekent hier “versturen”. Abschicken is scheidbaar: in een hoofdzin krijg je bijvoorbeeld Du schickst die E-Mail ab, maar in deze bevor-bijzin blijft het als één woord aan het einde: bevor du die E-Mail abschickst. Samen betekent de eerste zin: Der Kontext ist hilfreich. — “De context is nuttig.” Daarna geeft Prüfe die Empfängerliste een directe opdracht: controleer de lijst met ontvangers. bevor du die E-Mail abschickst legt vast dat die controle plaatsvindt vóór het versturen van de e-mail. De hele uiting betekent dus: “De context is nuttig. Controleer de lijst met ontvangers voordat je de e-mail verstuurt.”

9. Das konnte man leicht übersehen. Die falsche Person wurde aus Versehen aufgenommen.

   Dat was makkelijk over het hoofd te zien. De verkeerde persoon stond er per ongeluk bij.

   Das

   dat

   konnte man

   men kon

   leicht

   gemakkelijk

   übersehen

   over het hoofd zien

   falsche

   verkeerde

   Person

   persoon

   aus Versehen

   per ongeluk

   aufgenommen

   opgenomen

   Uitgebreide uitleg

   Das betekent hier ‘dat’ en staat als zelfstandig voornaamwoord aan het begin van de zin. De precieze verwijzing wordt door deze zin zelf niet benoemd; de vorm is onzijdig enkelvoud. Vergelijk als oefenpatroon: Das ist hilfreich. — ‘Dat is nuttig.’ konnte man combineert de verleden tijd van het modale werkwoord können met het onbepaalde voornaamwoord man. konnte is de vorm voor de verleden tijd bij man en betekent hier dat iets mogelijk was: ‘men kon’. man verwijst niet naar een specifiek genoemde persoon, maar naar iemand in het algemeen. Het patroon Das konnte man ... is bruikbaar voor ‘Dat kon men ...’. leicht beschrijft hier hoe gemakkelijk de handeling kon gebeuren: ‘gemakkelijk’. Als bijwoord verandert deze vorm niet door het onderwerp. leicht kan ook een bijvoeglijk naamwoord zijn, bijvoorbeeld in ein leichter Fehler — ‘een gemakkelijke/licht te maken fout’; daar krijgt het woord wel een uitgang volgens de grammaticale omgeving. übersehen is de infinitief van het werkwoord übersehen, hier in de betekenis ‘iets niet opmerken’ of ‘iets over het hoofd zien’. Na een modaal werkwoord blijft het hoofdwerkwoord in de infinitief: Man konnte den Fehler übersehen. — ‘Men kon de fout over het hoofd zien.’ Dit is niet hetzelfde als het letterlijkere ‘over iets heen kijken’ in elke mogelijke context; de vaste betekenis hier is iets onopgemerkt laten. falsche betekent hier ‘verkeerde’. Het is de verbogen vorm van falsch. De uitgang -e hoort bij het bijvoeglijk naamwoord dat vóór het vrouwelijke zelfstandig naamwoord Person staat na het bepaalde lidwoord die: die falsche Person. Het woord zegt dus dat de persoon niet de bedoelde persoon was; het geeft op zichzelf geen reden daarvoor. Person is een zelfstandig naamwoord voor ‘persoon’. Het is in deze zin vrouwelijk en enkelvoud: die Person. In de passieve zin is het de persoon die door de handeling wordt opgenomen, niet degene die de handeling uitvoert. Voorbeelden: eine Person — ‘een persoon’, en mehrere Personen — ‘meerdere personen’. aus Versehen is een vaste uitdrukking met de betekenis ‘per ongeluk’. Ze verklaart de omstandigheden van de opname: de handeling was niet opzettelijk. Voorbeeld: Ich habe die falsche Datei aus Versehen geöffnet. — ‘Ik heb per ongeluk het verkeerde bestand geopend.’ aufgenommen is het voltooid deelwoord van aufnehmen, hier in de betekenis ‘opnemen’ of ‘toevoegen’. Samen met wurde vormt het de verleden tijd van de lijdende vorm: wurde aufgenommen — ‘werd opgenomen’. Het deelwoord blijft in deze constructie aufgenommen; de verleden tijd en de passieve vorm worden door wurde aangegeven. Het scheidbare werkwoord aufnehmen heeft dus het deelwoord aufgenommen, niet een afleiding van een ander werkwoord. In de eerste zin vormen Das en konnte man de mededeling dat iets mogelijk was, leicht geeft de mate van gemak aan en übersehen benoemt de handeling. Samen betekent de zin: ‘Dat was makkelijk over het hoofd te zien.’ In de tweede zin is Die falsche Person het onderwerp van de passieve constructie: de verkeerde persoon werd opgenomen. aus Versehen zegt dat dit per ongeluk gebeurde. Samen betekent de tweede zin: ‘De verkeerde persoon stond er per ongeluk bij.’

10. Entferne diese Person aus der Liste.

    Verwijder die persoon uit de lijst.

    Entferne

    verwijder

    diese

    deze

    Person

    persoon

    Liste

    lijst

    Uitgebreide uitleg

    Entferne betekent hier dat iemand de persoon moet verwijderen. Het is de gebiedende wijs van entfernen voor du: du entfernst → Entferne!. Het onderwerp du staat in deze bevelsvorm meestal niet apart. Voor een formeel bevel gebruikt Duits bijvoorbeeld Entfernen Sie .... diese verwijst hier, samen met Person, naar de bedoelde persoon uit de lijst. De vorm is de vrouwelijke accusatief enkelvoud: diese Person. Het aanwijzende woord verandert dus mee met naamval, getal en grammaticaal geslacht van het zelfstandig naamwoord. Vergelijk: dieser Mann (mannelijk, nominatief) en diesen Mann (mannelijk, accusatief). Een bruikbaar voorbeeld is: Entferne diese Datei. — Verwijder dit bestand. Person is een zelfstandig naamwoord voor een mens of individu. Het meervoud is Personen: eine Person, zwei Personen. In deze zin staat het woord in de accusatief, omdat het de persoon is die door Entferne wordt verwijderd; bij een vrouwelijk zelfstandig naamwoord ziet die vorm er hier hetzelfde uit als de nominatief: die Person. Liste betekent een geordende opsomming. Het meervoud is Listen. In aus der Liste staat Liste na aus in de datief: die Liste wordt der Liste. De combinatie aus der Liste entfernen betekent dus iemand of iets uit een lijst verwijderen. Een voorbeeld is: Sie entfernt den Eintrag aus der Liste. — Zij verwijdert de vermelding uit de lijst. Samen vormen Entferne diese Person en aus der Liste het bevel: verwijder deze persoon uit de lijst. De gebiedende wijs maakt duidelijk dat de aangesprokene de handeling moet uitvoeren; diese Person is het verwijderde object en aus der Liste geeft aan waaruit de persoon moet worden verwijderd.

11. Dann ist die E-Mail bereit zum Abschicken.

    Dan is de e-mail klaar om te versturen.

    Dann

    dan

    die E-Mail

    de e-mail

    bereit

    klaar

    zum Abschicken

    om te versturen

    Uitgebreide uitleg

    Dann betekent hier “dan” en verwijst naar het volgende moment of de volgende stand van zaken in de context. Het kan ook “toen” betekenen wanneer het over een moment in het verleden gaat; de context bepaalt die keuze. Voorbeeld: Dann gehen wir. — “Dan gaan we.” die E-Mail is het zelfstandig naamwoord voor “de e-mail”. die is hier het bepaalde lidwoord bij het vrouwelijke zelfstandig naamwoord E-Mail; het lidwoord drukt niet op zichzelf een aantal uit. Het meervoud is die E-Mails. Voorbeeld: Die E-Mail ist kurz. — “De e-mail is kort.” bereit is een bijvoeglijk naamwoord met de betekenis “klaar” of “gereed”. In bereit zum ... beschrijft het dat iets klaar is voor de genoemde handeling. Het blijft hier onveranderd, omdat het na ist als naamwoordelijk deel van het gezegde staat. Voorbeeld: Das Essen ist bereit. — “Het eten is klaar.” zum Abschicken betekent “om te versturen” of letterlijk “voor het versturen”. zum is de samentrekking van zu dem. Abschicken is hier een tot zelfstandig naamwoord gemaakt infinitief en wordt daarom met een hoofdletter geschreven; het werkwoord in de basisvorm is abschicken (“versturen”). De constructie bereit zum + zelfstandig gemaakt infinitief geeft aan waarvoor iets klaar is. Voorbeeld: Der Brief ist zum Abschicken bereit. — “De brief is klaar om te versturen.” Samen vormt Dann ist die E-Mail bereit zum Abschicken de betekenis: “Dan is de e-mail klaar om te versturen.” Dann plaatst deze toestand in de context; ist verbindt die E-Mail met de toestand bereit, en zum Abschicken noemt de handeling waarvoor de e-mail klaar is.