Een groepscadeau kiezen | Leer duits in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Jeder hat eine andere Meinung zum Gruppengeschenk.

   Iedereen heeft een andere mening over het groepscadeau.

   Jeder

   iedereen

   hat

   heeft

   andere

   andere

   Meinung

   mening

   Gruppengeschenk

   groepscadeau

   Uitgebreide uitleg

   Jeder betekent hier “iedereen” en staat zelfstandig als onbepaald voornaamwoord. De vorm is grammaticaal enkelvoud, waardoor het werkwoord hat volgt; dat zegt op zichzelf niets over het natuurlijke geslacht van de bedoelde personen. In andere functies stemt de reeks af op het zelfstandig naamwoord: jeder (mannelijk), jede (vrouwelijk) en jedes (onzijdig). Voorbeeld: Jede hat Zeit. — “Iedereen heeft tijd” (met een vrouwelijke vorm van het voornaamwoord). hat is de tegenwoordige tijd van haben bij de derde persoon enkelvoud: haben → er/sie/es hat. In deze zin vormt het met Jeder de constructie “iedereen heeft”. Voorbeeld: Jeder hat eine Idee. — “Iedereen heeft een idee.” andere betekent hier “een andere” of “een verschillende”. Het hoort bij Meinung, dat vrouwelijk is, in eine andere Meinung. De basisvorm van het bijvoeglijk naamwoord is anders; vóór een zelfstandig naamwoord krijgt het een passende verbogen vorm, hier andere. De zin zegt dat de mening verschilt, maar niet noodzakelijk dat er precies twee meningen zijn. Voorbeeld: Das ist eine andere Lösung. — “Dat is een andere oplossing.” Meinung betekent “mening” en is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Meinung, meervoud die Meinungen. In de vaste verbinding eine Meinung haben is het de zaak die iemand heeft; daarom staat het na haben in de accusatief. Bij een vrouwelijk zelfstandig naamwoord zien eine en deze vorm van het bijvoeglijk naamwoord er in nominatief en accusatief hetzelfde uit. Voorbeeld: Ich habe eine Meinung dazu. — “Ik heb daar een mening over.” Gruppengeschenk is een samenstelling van Gruppe en Geschenk: een cadeau van of voor de groep, hier vertaald als “groepscadeau”. Duitse zelfstandige naamwoorden worden met een hoofdletter geschreven. In zum Gruppengeschenk is zum de samentrekking van zu dem; zu bepaalt daar de datief. Het laatste deel van de samenstelling, Geschenk, bepaalt het grammaticale geslacht: das Gruppengeschenk. De delen worden samen Jeder hat eine andere Meinung zum Gruppengeschenk: iedereen heeft een mening, die verschilt van die van anderen, over het groepscadeau. zum Gruppengeschenk geeft aan waar die mening betrekking op heeft. De formulering is een neutrale, alledaagse uitspraak.

2. Lass uns einen praktischen Weg finden, um uns zu entscheiden.

   Laten we een praktische manier vinden om te beslissen.

   Lass uns

   laten we

   praktischen

   praktische

   Weg

   manier

   finden

   vinden

   um uns zu entscheiden

   om te beslissen

   Uitgebreide uitleg

   Lass uns is een vaste manier om in het Duits een voorstel aan een groep te doen: letterlijk is het gebaseerd op lassen (“laten”), maar de constructie betekent hier “laten we”. Het onderwerp is impliciet wir (“wij”); uns verwijst naar diezelfde groep. Vergelijk als voorbeeld: Lass uns anfangen. — “Laten we beginnen.” praktischen betekent hier “praktische” en beschrijft Weg. De basisvorm van het bijvoeglijk naamwoord is praktisch; de uitgang -en komt hier door de combinatie van mannelijk enkelvoud in de accusatief met het lidwoord einen: einen praktischen Weg. De uitgang hoort dus bij praktischen, niet bij het zelfstandig naamwoord. Weg is een mannelijk zelfstandig naamwoord en betekent hier “manier” of “aanpak”; in deze zin staat het in het enkelvoud en in de accusatief na einen. Het woord kan ook een fysieke weg betekenen, maar de vaste betekenis hier is een manier om iets te bereiken. Voorbeeld: Wir suchen einen neuen Weg. — “We zoeken een nieuwe manier.” finden is de infinitief van finden (“vinden”). Na Lass uns staat de voorgestelde handeling in de infinitief: Lass uns ... finden — “Laten we ... vinden”. De vorm finden markeert hier dus niet op zichzelf de tijd of persoon; de constructie draagt het voorstel uit. um uns zu entscheiden drukt het doel van het vinden uit: “om te beslissen”. um ... zu is een doelconstructie; het werkwoord staat als zu entscheiden aan het einde. entscheiden betekent hier “beslissen”, en uns is de wederkerende vorm die bij het impliciete wir van Lass uns hoort. De combinatie sich entscheiden betekent “een beslissing nemen” of “beslissen”; bij wir wordt dat uns entscheiden. Voorbeeld: Wir treffen uns, um uns zu entscheiden. — “We komen samen om te beslissen.” Samen betekent Lass uns einen praktischen Weg finden, um uns zu entscheiden.: “Laten we een praktische manier vinden om te beslissen.” De hoofdhandeling is het gezamenlijk zoeken of vinden van een aanpak; um uns zu entscheiden verklaart waarvoor die aanpak dient. De formulering is geschikt als voorstel in een gesprek.

3. Manche möchten etwas Persönliches, während andere etwas Nützliches bevorzugen.

   Sommige mensen willen iets persoonlijks, terwijl anderen liever iets nuttigs willen.

   Manche

   sommige

   möchten

   graag willen

   etwas Persönliches

   iets persoonlijks

   während

   terwijl

   andere

   anderen

   etwas Nützliches

   iets nuttigs

   bevorzugen

   verkiezen; de voorkeur geven aan

   Uitgebreide uitleg

   Manche betekent hier “sommige” en verwijst naar een niet nader gespecificeerde meervoudige groep. Het woord staat hier zelfstandig en zegt niets over het geslacht van de afzonderlijke personen. Een bruikbaar contrast is manche tegenover alle: Manche mögen Tee. — “Sommige mensen houden van thee.” möchten drukt hier een wens uit: “graag willen”. Het is de Konjunktiv-II-vorm van mögen en wordt in hedendaags Duits vaak gebruikt voor een wens, dikwijls beleefd. Het is niet hetzelfde als het directere wollen (“willen”). Bijvoorbeeld: Ich möchte etwas trinken. — “Ik wil graag iets drinken.” etwas Persönliches betekent “iets persoonlijks”. etwas is hier een onbepaald voornaamwoord met de betekenis “iets”; het zegt niet hoeveel concrete voorwerpen bedoeld zijn. Persönliches is een gesubstantiveerde vorm van het bijvoeglijk naamwoord persönlich (“persoonlijk”), en krijgt daarom een hoofdletter. Na etwas staat deze vorm hier met de uitgang -es. Hetzelfde patroon verschijnt in etwas Neues — “iets nieuws”. während verbindt hier twee delen met een tegenstelling: “terwijl”. In deze betekenis leidt het een bijzin in, waardoor het vervoegde werkwoord aan het einde staat. Het kan in andere contexten ook een gelijktijdige tijdsrelatie aangeven, maar hier is de tegenstelling de bedoelde functie. andere betekent hier zelfstandig “anderen” of “andere mensen”. Het is de meervoudige nominatiefvorm van ander; de uitgang -e is een verbuigingsuitgang, maar markeert niet op zichzelf uitsluitend het meervoud. Manche ... während andere ... is een herbruikbaar patroon voor “sommigen ..., terwijl anderen ...”. etwas Nützliches betekent “iets nuttigs”. Nützliches komt van het bijvoeglijk naamwoord nützlich (“nuttig”) en is, net als Persönliches, als zelfstandig gebruikt bijvoeglijk naamwoord geschreven. De uitgang -es volgt hier op etwas. Vergelijk: Sie sucht etwas Nützliches. — “Ze zoekt iets nuttigs.” bevorzugen betekent “de voorkeur geven aan” of “verkiezen”. Het is een zelfstandig werkwoord, niet een vorm van möchten; het benoemt dus de voorkeur van de andere groep. In andere ... bevorzugen staat het werkwoord aan het einde omdat het deel uitmaakt van de door während ingeleide bijzin. Bijvoorbeeld: Viele bevorzugen den Zug. — “Veel mensen geven de voorkeur aan de trein.” De zin bouwt een tegenstelling op. Manche möchten etwas Persönliches zegt dat een deel van de groep graag iets persoonlijks wil. während andere etwas Nützliches bevorzugen zegt dat een andere groep de voorkeur geeft aan iets nuttigs. Samen betekent de zin: “Sommige mensen willen iets persoonlijks, terwijl anderen liever iets nuttigs willen.”

4. Was wissen wir darüber, was sie wirklich mögen?

   Wat weten we over wat ze echt leuk vinden?

   Was

   wat

   wissen

   weten

   wir

   we

   darüber

   daarover

   was

   wat

   sie

   ze

   wirklich

   echt

   mögen

   leuk vinden

   Uitgebreide uitleg

   Was aan het begin is het vragende woord “wat” en vraagt naar de inhoud van de kennis. In een directe vraag staat het finite werkwoord daarna: Was wissen ...?. wissen betekent “weten” in de betekenis kennis hebben van een feit of onderwerp. De basisvorm is wissen; in de tegenwoordige tijd krijgt de vorm bij wir de vorm wissen: wir wissen = “we weten”. Vergelijk kennen, dat eerder betekent dat je iemand of iets kent of ermee vertrouwd bent. wir is het persoonlijke voornaamwoord voor “we/wij”. Het bepaalt hier dat wissen in de eerste persoon meervoud staat. darüber betekent hier “daarover” of “over dat onderwerp”. Het is een da-woord bij über en verwijst naar het onderwerp waarover men kennis heeft. Een bruikbaar patroon is über etwas wissen — “iets weten / kennis hebben over iets”. Het tweede was betekent opnieuw “wat”, maar het leidt nu de ingebedde vraag aan: was sie wirklich mögen = “wat ze echt leuk vinden”. Het is dus niet dezelfde soort positie als het eerste was: het eerste opent de hoofdvraag, het tweede benoemt de inhoud waarover men iets wil weten. sie betekent hier, volgens de vaste vertaling, “ze”. In deze zin is het de derde persoon meervoud; de vorm sie kan in andere contexten ook een vrouwelijk enkelvoudig of formeel “u” betekenen, maar die lezingen zijn hier niet bedoeld. Het onderwerp staat in de bijzin vóór het werkwoord. wirklich betekent “echt” of “werkelijk” en versterkt hier mögen: het gaat om wat ze daadwerkelijk leuk vinden, niet slechts om een veronderstelling. mögen betekent hier “leuk vinden” of “houden van”. Het is de infinitief/basisvorm, maar in sie mögen is dezelfde woordvorm ook de tegenwoordige tijd, derde persoon meervoud. De vorm verandert dus niet zichtbaar ten opzichte van de basisvorm: sie mögen = “ze vinden leuk”. In een hoofdzin staat het werkwoord bijvoorbeeld in Sie mögen Kaffee — “Ze houden van koffie”. De hoofdvraag bestaat uit Was wissen wir darüber (“Wat weten we daarover?”). Daarna specificeert de bijzin was sie wirklich mögen waarover die kennis gaat. In deze Duitse bijzin staat het vervoegde werkwoord mögen aan het einde. Samen betekent de volledige zin: “Wat weten we over wat ze echt leuk vinden?”

5. Sie mögen Kaffee und arbeiten oft in Cafés.

   Ze houden van koffie en werken vaak in cafés.

   Sie

   ze

   mögen

   houden van

   Kaffee

   koffie

   arbeiten

   werken

   oft

   vaak

   Cafés

   cafés

   Uitgebreide uitleg

   Sie betekent hier “ze” en is het persoonlijk voornaamwoord voor een derde persoon meervoud. De vorm blijft in deze betekenis gelijk als onderwerp; de exacte personen worden door de aangeleverde zin niet verder gespecificeerd. mögen betekent hier “houden van” of “leuk vinden”. Dit is de tegenwoordige tijd bij sie (meervoud); de infinitief is ook mögen. Let op het verschil met möchte: möchte drukt meestal een wens uit (“zou graag willen”), terwijl mögen hier een voorkeur beschrijft. Voorbeeld: Wir mögen Tee. — “Wij houden van thee.” Kaffee is een zelfstandig naamwoord voor “koffie”. Het is in deze zin het lijdend voorwerp van mögen. Het woord kan ook verwijzen naar een kop of portie koffie, afhankelijk van de context, maar hier gaat het om koffie als datgene wat ze lekker vinden. arbeiten betekent “werken”. De infinitief is arbeiten, en dezelfde vorm wordt hier gebruikt bij sie als meervoudig onderwerp in de tegenwoordige tijd. Bij een enkelvoudig onderwerp verandert de vorm, bijvoorbeeld: Er arbeitet. — “Hij werkt.” oft betekent “vaak” en geeft aan dat iets regelmatig gebeurt, zonder een exact aantal keren te noemen. Het bepaalt hier de frequentie van arbeiten. Cafés betekent “cafés”. Het is het meervoud van Café; de uitgang -s markeert hier het meervoud. Na in staat dit meervoud zonder zichtbaar lidwoord: in Cafés betekent “in cafés”. Samen vormen de delen: Sie mögen Kaffee — “Ze houden van koffie” — en arbeiten oft in Cafés — “werken vaak in cafés”. Door und worden de twee beweringen over hetzelfde onderwerp verbonden. De hele zin betekent dus: “Ze houden van koffie en werken vaak in cafés.”

6. Ein Reisebecher könnte nützlich sein und trotzdem persönlich wirken.

   Een reisbeker kan nuttig zijn en toch persoonlijk aanvoelen.

   Reisebecher

   reisbeker

   könnte

   zou kunnen

   nützlich

   nuttig

   sein

   zijn

   trotzdem

   toch

   persönlich

   persoonlijk

   wirken

   aanvoelen; overkomen

   Uitgebreide uitleg

   Reisebecher betekent hier “reisbeker”. Het is een Duits zelfstandig naamwoord: der Reisebecher, met meervoud die Reisebecher. Het eerste deel Reise- specificeert het soort beker; Duitse zelfstandige naamwoorden krijgen een hoofdletter. Voorbeeld: Der Reisebecher ist praktisch. — “De reisbeker is praktisch.” könnte is de Konjunktiv-II-vorm van können. Hier drukt die vorm een mogelijkheid uit: iets is mogelijk nuttig, maar niet als zekerheid gepresenteerd. können kan ook in de gewone tegenwoordige tijd staan: Er kann helfen. — “Hij kan helpen.” Voor een voorwaardelijke of voorzichtige mogelijkheid komt könnte vaak natuurlijker over. nützlich betekent “nuttig” of “bruikbaar”. Het is hier een bijvoeglijk naamwoord bij het onderwerp Ein Reisebecher; na sein staat het in deze constructie zonder uitgang. Voorbeeld: Diese Tasche ist nützlich. — “Deze tas is nuttig.” sein is het infinitief van zijn. Na een modaal werkwoord zoals könnte blijft het hoofdwerkwoord als infinitief staan: könnte ... sein. Voorbeeld: Das könnte teuer sein. — “Dat zou duur kunnen zijn.” 'trotzdem betekent “toch” of “desondanks”. Het markeert hier een contrast met de voorafgaande mogelijkheid: iets kan nuttig zijn en ondanks dat een persoonlijke indruk geven. Voorbeeld: Es regnet, trotzdem gehen wir spazieren.` — “Het regent, toch gaan we wandelen.” persönlich betekent hier “persoonlijk”: het voorwerp kan een persoonlijke of eigen indruk maken. Dat betekent in deze zin niet noodzakelijk “privé”. Voorbeeld: Die Karte wirkt persönlich. — “De kaart komt persoonlijk over.” wirken betekent “overkomen” of “een bepaalde indruk maken”. In persönlich wirken beschrijft het werkwoord hoe iets op iemand overkomt; het is niet hetzelfde als letterlijk voelen. wirken is de infinitief en staat na het voegwoord und in het tweede deel van de zin. Voorbeeld: Das Geschenk wirkt freundlich. — “Het cadeau komt vriendelijk over.” De hele zin volgt het patroon Etwas könnte [Eigenschap] sein und trotzdem [andere indruk] wirken. Ein Reisebecher is het onderwerp. könnte ... sein maakt de bewering voorzichtig en mogelijk: de reisbeker zou nuttig kunnen zijn. und trotzdem voegt een tegenstelling toe, waarna persönlich wirken zegt dat diezelfde beker toch persoonlijk kan overkomen. Samen betekent de zin: “Een reisbeker kan nuttig zijn en toch persoonlijk aanvoelen.”

7. Wir können eine gemeinsame Karte dazulegen, damit jeder eine Nachricht hinzufügen kann.

   We kunnen een gezamenlijke kaart toevoegen, zodat iedereen een boodschap kan toevoegen.

   Wir können

   wij kunnen

   gemeinsame

   gezamenlijke

   Karte

   kaart

   dazulegen

   erbij leggen of toevoegen

   damit

   zodat

   jeder

   iedereen

   Nachricht

   boodschap of bericht

   hinzufügen

   toevoegen

   kann

   kan

   Uitgebreide uitleg

   Wir können geeft hier aan dat wij iets kunnen of de mogelijkheid hebben om het te doen. können is de infinitief; de vervoegde vorm voor wir is eveneens können. Het is hier een modaal werkwoord. Na een modaal werkwoord staat het andere werkwoord in de infinitief aan het einde van de hoofdzin. Voorbeeld: Wir können morgen helfen. — Wij kunnen morgen helpen. gemeinsame betekent hier dat de kaart gezamenlijk bedoeld is of door meerdere mensen gedeeld wordt. De basisvorm van het bijvoeglijk naamwoord is gemeinsam. In eine gemeinsame Karte krijgt het bijvoeglijk naamwoord de uitgang -e: Karte is vrouwelijk enkelvoud en eine is hier het bepalende woord bij het accusatief enkelvoud. De uitgang volgt dus uit de combinatie van naamval, getal, geslacht en de aanwezige bepaler, niet uit vrouwelijk enkelvoud alleen. Karte betekent hier kaart. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Karte, meervoud die Karten. In eine gemeinsame Karte staat het in het enkelvoud als lijdend voorwerp. Voorbeeld: Ich schreibe eine Karte. — Ik schrijf een kaart. dazulegen betekent hier iets erbij leggen of aan iets toevoegen. Het is de infinitief van het scheidbare werkwoord dazulegen; met können blijft het als infinitief bij elkaar aan het einde van de hoofdzin. In een gewone hoofdzin wordt het werkwoord gesplitst: Wir legen eine Karte dazu. — Wij leggen er een kaart bij. Dat is verwant aan, maar niet precies hetzelfde als hinzufügen: dazulegen benadrukt het erbij leggen of erbij voegen. damit leidt hier een bijzin in die het doel of de beoogde mogelijkheid beschrijft: zodat iedereen een boodschap kan toevoegen. In zo’n bijzin staat de vervoegde werkwoordsvorm aan het einde. Voorbeeld: Ich schreibe es auf, damit du es nicht vergisst. — Ik schrijf het op, zodat je het niet vergeet. jeder betekent hier iedereen of letterlijk ieder afzonderlijk persoon. Het is een enkelvoudige vorm, ook al verwijst de betekenis naar alle personen afzonderlijk. Daarom staat later kann, niet een meervoudsvorm. jeder kan ook vóór een zelfstandig naamwoord staan, bijvoorbeeld jeder Gast — iedere gast. Nachricht betekent boodschap of bericht. Het is vrouwelijk: die Nachricht; in eine Nachricht staat het enkelvoud als datgene wat toegevoegd kan worden. Het meervoud is Nachrichten. Voorbeeld: Sie liest eine Nachricht. — Zij leest een bericht. hinzufügen betekent toevoegen. Het is een scheidbaar werkwoord: in een gewone hoofdzin verschijnt bijvoorbeeld Sie fügt eine Nachricht hinzu. — Zij voegt een boodschap toe. In deze bijzin staat de infinitief hinzufügen vóór de vervoegde modale vorm kann; samen vormen ze het werkwoordelijke slot van de bijzin. De infinitief blijft daarbij ongesplitst. kann is hier de vervoegde vorm van können bij het enkelvoudige onderwerp jeder, dus derde persoon enkelvoud. Dezelfde vorm komt ook voor bij ich: ich kann; de vorm alleen bewijst dus niet altijd de persoon. In deze zin drukt het de mogelijkheid uit: iedereen heeft de mogelijkheid om een boodschap toe te voegen. In de bijzin staat deze vervoegde vorm achteraan, na de infinitief hinzufügen. De hele structuur is: Wir können ... dazulegen, damit ... hinzufügen kann. Eerst zegt de spreker dat wij een gezamenlijke kaart kunnen toevoegen. Daarna geeft damit het doel of de beoogde mogelijkheid aan: iedere persoon kan op die kaart een boodschap toevoegen. De natuurlijke betekenis is dus: Wij kunnen een gezamenlijke kaart toevoegen, zodat iedereen een boodschap kan toevoegen.

8. So bleibt es ein durchdachtes Geschenk, ohne die Entscheidung kompliziert zu machen.

   Zo blijft het een doordacht cadeau, zonder de keuze ingewikkeld te maken.

   So

   zo

   bleibt

   blijft

   es

   het

   durchdachtes

   doordacht

   Geschenk

   cadeau

   ohne … zu

   zonder ... te

   Entscheidung

   keuze

   kompliziert

   ingewikkeld

   machen

   maken

   Uitgebreide uitleg

   So betekent hier “op die manier” of “zo”: het verwijst naar de manier waarop iets wordt vormgegeven. Vergelijk: So ist es besser. — “Zo is het beter.” bleibt is de derde persoon enkelvoud van bleiben in de tegenwoordige tijd: bleiben – bleibt. Het basisidee is “blijven”; hier betekent het dat iets een bepaald karakter behoudt. Bleiben kan ook letterlijk “ergens blijven” betekenen, maar dat is hier niet de bedoeling. es is een persoonlijk voornaamwoord in de vorm voor het onzijdige enkelvoud. In deze constructie is het Nederlandse “het” een passende weergave. De zin identificeert niet welk specifiek eerder genoemd zelfstandig naamwoord met es wordt bedoeld; voor deze uitleg is alleen de ondersteunde grammaticale vorm en rol nodig. durchdachtes komt van het bijvoeglijk naamwoord durchdacht en betekent hier “zorgvuldig bedacht” of “doordacht”. De uitgang -es hoort bij het bijvoeglijk naamwoord zelf. In ein durchdachtes Geschenk staat het bijvoeglijk naamwoord bij het onzijdige zelfstandig naamwoord Geschenk; na het onbepaalde lidwoord krijgt het hier de uitgang voor onzijdig enkelvoud in de nominatief. Het bijvoeglijk naamwoord is dus niet afgeleid van Geschenk. Geschenk is een onzijdig zelfstandig naamwoord: das Geschenk, meervoud die Geschenke. Het betekent “cadeau” of “geschenk”. In ein durchdachtes Geschenk benoemt het de zaak die als cadeau wordt gekarakteriseerd. ohne ... zu leidt hier een infinitiefconstructie in met de betekenis “zonder ... te”. Het is een herbruikbaar patroon: ohne etwas zu ändern — “zonder iets te veranderen”. De twee delen van de constructie staan hier uit elkaar: ohne staat vóór het object en zu direct vóór de infinitief. Entscheidung is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Entscheidung, meervoud die Entscheidungen. Het betekent “beslissing” of, in deze context, “keuze”. In die Entscheidung kompliziert zu machen is het de accusatieve zaak die door kompliziert zu machen wordt beschreven. Het lidwoord is hier die omdat het om een vrouwelijk zelfstandig naamwoord in de accusatief enkelvoud gaat; bij vrouwelijke woorden ziet de bepaalde accusatiefvorm er hetzelfde uit als de nominatiefvorm. kompliziert is een bijvoeglijk naamwoord met de betekenis “ingewikkeld”. Na machen staat het hier zonder uitgang: etwas kompliziert machen betekent “iets ingewikkeld maken”. Dat verschilt van gebruik vóór een zelfstandig naamwoord, waar het bijvoeglijk naamwoord wel een uitgang krijgt, bijvoorbeeld eine komplizierte Entscheidung — “een ingewikkelde beslissing”. machen is de infinitief van machen, “maken”. Na zu verschijnt de infinitief als zu machen; in combinatie met kompliziert vormt dit die Entscheidung kompliziert zu machen, “de keuze ingewikkeld te maken”. Samen betekent So bleibt es ein durchdachtes Geschenk: “Zo blijft het een doordacht cadeau.” Daarna beperkt ohne die Entscheidung kompliziert zu machen dit met “zonder de keuze ingewikkeld te maken”. De volledige zin is dus: “Zo blijft het een doordacht cadeau, zonder de keuze ingewikkeld te maken.”