Een zin opnieuw horen en langzaam oefenen | Leer engels in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Can you say that again?

   Kun je dat nog een keer zeggen?

   Can you

   kun je …?

   say

   zeggen

   that

   dat

   again

   opnieuw

   Uitgebreide uitleg

   Can you vormt hier een vraag met het hulpwerkwoord can en het onderwerp you. In deze zin vraagt can niet vooral naar algemene vaardigheid, maar maakt het een verzoek: “Kun je …?” Na can staat het hoofdwerkwoord in de basisvorm, dus say, niet een vervoegde vorm. Voorbeeld: Can you help me? — “Kun je me helpen?” Say betekent hier “zeggen” of “uitspreken”. De vorm is de basisvorm, omdat hij na can staat. De gewone tegenwoordige vormen zijn bijvoorbeeld I say en she says; na can blijft het she can say, zonder -s. Say it again. — “Zeg het opnieuw.” That is hier een aanwijzend voornaamwoord dat als lijdend voorwerp bij say fungeert: wat moet de ander opnieuw zeggen? De vaste vertaling geeft de bedoelde betekenis als dat, maar identificeert niet waar that precies naar verwijst. Het woord kan in andere zinnen ook een zelfstandig naamwoord aanwijzen, zoals in that book — “dat boek”. Again is een bijwoord met de betekenis “opnieuw” of “nog een keer”. Het geeft aan dat de handeling eerder al heeft plaatsgevonden en herhaald moet worden. Een vergelijkbare formulering is one more time, dat ook “nog één keer” betekent: Please say it again. — “Zeg het alsjeblieft opnieuw.” Samen vormen de delen Can you + say + that + again een beleefd verzoek om iets nogmaals te zeggen: “Kun je dat nog een keer zeggen?” De vraag veronderstelt dat de bedoelde uitspraak eerder is gezegd, maar specificeert niet wat die uitspraak was.

2. I will say it one more time.

   Ik zeg het nog één keer.

   I will

   ik zal

   say

   zeggen

   it

   het

   one more time

   nog één keer

   Uitgebreide uitleg

   I will drukt uit dat de spreker iets in de toekomst zal doen. I is de eerste persoon enkelvoud: de spreker zelf. Na will komt het werkwoord in de basisvorm, zonder to: I will say, niet I will says. Voorbeeld: I will help. — Ik zal helpen. say betekent hier iets mondeling uitspreken of herhalen. De basisvorm is say; belangrijke vormen zijn say (basis), says (derde persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd) en said (verleden tijd en voltooid deelwoord). Na will blijft de vorm say. Voorbeeld: She says it clearly. — Zij zegt het duidelijk. it is een objectvoornaamwoord voor iets dat al uit de context bekend is. Hier verwijst het, in overeenstemming met de vertaling en de voorafgaande vraag, naar wat de spreker opnieuw moet zeggen; het voornaamwoord neemt die inhoud niet opnieuw over. Als object staat it na say: say it. one more time betekent dat de handeling nog één keer wordt uitgevoerd. one geeft hier de expliciet genoemde ene extra keer aan, more voegt die keer toe aan eerdere keren en time benoemt de gelegenheid of herhaling. Deze uitdrukking staat aan het einde en kan ook in andere zinnen worden gebruikt: Please read it one more time. — Lees het alsjeblieft nog één keer. Samen betekent I will say it one more time: de spreker kondigt aan dat hij of zij de bedoelde inhoud nog één keer zal uitspreken. De structuur is onderwerp + will + basisvorm van het werkwoord + object + one more time.

3. Now I understand.

   Nu begrijp ik het.

   Now

   nu

   understand

   begrijpen

   Uitgebreide uitleg

   Now betekent hier dat de verandering in begrip op dit moment geldt. Het is een tijdsbepaling en kan ook aan het einde staan: “I understand now.” = “Ik begrijp het nu.” In deze zin staat Now vooraan om het huidige moment te markeren. understand is de basisvorm van het werkwoord. In “I understand” krijgt het werkwoord bij I geen uitgang; bij he, she of it is de vorm in de tegenwoordige tijd understands. De verleden tijd en het voltooid deelwoord zijn understood: “I understood the explanation.” = “Ik begreep de uitleg.” De volledige zin bestaat uit de tijdsbepaling Now, het onderwerp I en het werkwoord understand. Samen betekent “Now I understand.”: “Nu begrijp ik het.” De zin drukt uit dat de spreker het op dit moment begrijpt.

4. Let's practice the sentence together.

   Laten we de zin samen oefenen.

   Let's

   laten we (voorstel)

   practice

   oefenen

   sentence

   zin

   together

   samen

   Uitgebreide uitleg

   Let's is de verkorte vorm van let us. In deze zin vormt het een voorstel in de eerste persoon meervoud: de spreker stelt voor dat spreker en gesprekspartner samen iets doen. Het is dus niet hetzelfde als een bevel aan één andere persoon. Voorbeeld: Let's start. — Laten we beginnen. practice betekent hier ‘oefenen’. Het is de werkwoordsvorm na Let's: Let's practice ... betekent ‘Laten we ... oefenen’. Na let staat in het Engels de onvervoegde basisvorm van het werkwoord, dus practice, niet een vorm met to of een persoonsuitgang. Voorbeeld: Let's practice the words. — Laten we de woorden oefenen. sentence betekent hier ‘zin’, dus een taalkundige eenheid die de leerling oefent. Het is een telbaar zelfstandig naamwoord; het meervoud is sentences. Voorbeeld: This sentence is short. — Deze zin is kort. together is een bijwoord dat aangeeft dat de handeling gezamenlijk gebeurt. Het hoort bij het geheel practice the sentence together en betekent dat de betrokkenen de zin samen oefenen. Voorbeeld: We read together. — We lezen samen. Samen bestaat de uiting uit een voorstel (Let's), de handeling practice, het object the sentence en de bijwoordelijke toevoeging together. the verwijst hier naar de zin die in de leersituatie bedoeld is. De volledige betekenis is daarom: Laten we de zin samen oefenen.

5. The first part is still hard for me.

   Het eerste deel is nog steeds moeilijk voor mij.

   first

   eerste

   part

   deel

   still

   nog steeds

   hard

   moeilijk

   for me

   voor mij

   Uitgebreide uitleg

   first betekent hier “eerste” en ordent een onderdeel binnen een reeks. Het is de rangtelwoordvorm bij one: first, second, third. Een nuttig contrast is first tegenover last. part betekent “deel” of “onderdeel”. Het meervoud is parts. In deze zin gaat het om één onderdeel van iets dat wordt geoefend; het woord zegt op zichzelf niet precies waarvan. still betekent hier “nog steeds”. Het laat zien dat de toestand op dit moment voortduurt. Vergelijk: It is still hard. — “Het is nog steeds moeilijk.” Zonder still blijft de betekenis “Het is moeilijk”, maar verdwijnt het idee van voortduring. hard betekent hier “moeilijk”, niet “hard” in de fysieke betekenis. Het is een bijvoeglijk naamwoord na is: The exercise is hard. — “De oefening is moeilijk.” De vergrotende trap is harder en de overtreffende trap the hardest. for me betekent “voor mij”. me is de vorm die na for wordt gebruikt; I is de onderwerpvorm, zoals in I practice. — “Ik oefen.” De woordgroep geeft aan voor wie iets moeilijk is, niet wie het onderwerp van is is. Samen is The first part “het eerste deel”. In The first part is still hard for me is The first part het onderwerp, is koppelt dat onderwerp aan de eigenschap hard, en still zegt dat die moeilijkheid voortduurt. for me beperkt die beoordeling tot de spreker. De volledige betekenis is dus: “Het eerste deel is nog steeds moeilijk voor mij.”

6. We can practice that part slowly.

   We kunnen dat deel langzaam oefenen.

   We can

   we kunnen

   practice

   oefenen

   that

   dat

   part

   deel

   slowly

   langzaam

   Uitgebreide uitleg

   We can drukt uit dat de spreker en minstens één andere persoon iets kunnen of de mogelijkheid hebben om het te doen. We is het onderwerp voor de spreker plus anderen; can is een modaal hulpwerkwoord. Na can staat het hoofdwerkwoord in de basisvorm: We can practice, niet We can practices of We can to practice. Voorbeeld: We can start now. = We kunnen nu beginnen. practice betekent hier ‘oefenen’. Het is de basisvorm die na can nodig is. Zonder can krijgt de tegenwoordige tijd bij we dezelfde basisvorm: We practice every day. = We oefenen elke dag. Bij he of she krijgt het werkwoord in die tijd meestal -s: She practices every day. = Zij oefent elke dag. that verwijst hier, samen met part, naar een bepaald deel dat in de situatie herkenbaar is. Als aanwijzend woord staat het vóór het zelfstandig naamwoord: that part. Het meervoudige equivalent is those parts: those hoort bij meer dan één ding. part betekent ‘deel’. Het is een zelfstandig naamwoord en kan bijvoorbeeld met een ander zelfstandig naamwoord worden gecombineerd: the first part = het eerste deel. In de voorafgaande zin komt ook part voor; de huidige zin gaat verder met het oefenen van dat deel. slowly betekent ‘langzaam’ en beschrijft hier hoe het oefenen gebeurt. Het is een bijwoord bij practice. Het verwante bijvoeglijke naamwoord is slow: a slow process = een langzaam proces. Voorbeeld: Please speak slowly. = Spreek alstublieft langzaam. Samen betekent We can practice that part slowly.: ‘We kunnen dat deel langzaam oefenen.’ De structuur is onderwerp + can + basisvorm van het werkwoord + aanwijzend woord + zelfstandig naamwoord + bijwoord: We can practice that part slowly. De zin stelt dus voor dat de spreker en anderen dat herkenbare deel oefenen, met een langzaam tempo.