Een korte werknotitie verbeteren | Leer engels in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. I wrote a short note.

   Ik heb een korte notitie geschreven.

   I

   ik

   wrote

   schreef

   short

   kort

   note

   notitie

   Uitgebreide uitleg

   I betekent hier de spreker: de persoon die de notitie heeft geschreven. Het is de eerste persoon enkelvoud. I blijft in het Engels gelijk; de tijd en handeling worden onder andere door het werkwoord uitgedrukt. Voorbeeld: I read = “ik lees” of, afhankelijk van de context, “ik las”. wrote is de verleden-tijdsvorm van write (“schrijven”). Het is een onregelmatige vorm: write – wrote – written. Hier beschrijft wrote een afgeronde handeling in het verleden. Voorbeeld: She wrote a letter. = “Zij schreef een brief.” short beschrijft note en betekent hier “kort”. Het is een bijvoeglijk naamwoord. Engelse bijvoeglijke naamwoorden veranderen niet mee met enkelvoud of meervoud van het zelfstandig naamwoord: a short note en short notes. De vergelijkingsreeks is short – shorter – shortest (“kort” – “korter” – “kortst”). Voorbeeld: a shorter note = “een kortere notitie”. note is een zelfstandig naamwoord voor een korte geschreven mededeling of tekst. Hier staat het in het enkelvoud; het meervoud is notes. In a short note maakt a de notitie onbepaald: de zin verwijst niet naar een al specifiek geïdentificeerde notitie. Het lidwoord stelt op zichzelf geen expliciete hoeveelheid vast. Samen vormen de woorden I wrote a short note. de betekenis: de spreker zegt dat die persoon in het verleden een korte geschreven tekst heeft gemaakt. De Engelse verleden tijd wordt in de Nederlandse vertaling weergegeven met “heb ... geschreven”.

2. Can I read it now?

   Mag ik die nu lezen?

   Can I

   mag ik

   read

   lezen

   it

   die

   now

   nu

   Uitgebreide uitleg

   Can I bestaat uit het modale werkwoord can en het onderwerp I. In deze vraag vraagt can om toestemming: “mag ik…?”, niet om lichamelijke of algemene mogelijkheid. Bij een vraag staat het modale werkwoord vóór het onderwerp. Na can komt de onverbogen werkwoordsvorm: Can I read ...? Voorbeeld: Can I open the window? = “Mag ik het raam openen?” read betekent hier “lezen”. Na can blijft het werkwoord in de basisvorm; er komt dus geen to en geen uitgang bij: can read. De vorm read kan in het Engels ook de verleden tijd zijn; de uitspraak verschilt dan, maar in deze zin is het de basisvorm na can. it is het enkelvoudige objectvoornaamwoord voor iets waarnaar al verwezen wordt. Hier verwijst het, samen met de voorafgaande korte notitie en Here it is, naar die notitie. Het voornaamwoord staat na read, omdat de notitie datgene is wat gelezen wordt. Voorbeeld: I found the letter. Can I read it? = “Ik heb de brief gevonden. Mag ik die lezen?” now is een bijwoord van tijd en plaatst het lezen op het moment van spreken. Vergelijk Can I read it later? = “Mag ik die later lezen?” Samen vormen de delen de toestemmingsvraag Can I read it now?: “Mag ik die nu lezen?” De spreker vraagt dus toestemming om de genoemde notitie op dit moment te lezen.

3. Here it is.

   Hier is die.

   Here

   hier

   it

   die (bedoelde zaak)

   is

   is

   Uitgebreide uitleg

   Here betekent hier: op de plaats of in de situatie waarnaar de spreker verwijst. In Here it is introduceert het de aanwezigheid van iets dat wordt aangewezen of aangeboden. Voor hergebruik: Here is the book. = Hier is het boek. it is hier het enkelvoudige Engelse voornaamwoord voor de eerder bedoelde zaak. De Nederlandse vertaling geeft dit weer met die; de precieze zaak wordt in deze zin niet benoemd. It heeft in het Engels geen grammaticaal geslacht; het kan naar een zaak, tekst, voorwerp of situatie verwijzen. Voorbeeld: I found it. = Ik heb het gevonden. is is de tegenwoordige-tijdsvorm van be bij een enkelvoudig onderwerp in de derde persoon: it is. In de tegenwoordige tijd zijn de vormen I am, you are, he/she/it is en we/they are; in de verleden tijd zijn de vormen was en were. In deze zin werkt is samen met Here om aan te geven dat de bedoelde zaak hier is. In informeel Engels wordt vaak de contractie it's gebruikt, maar die staat niet in de gegeven zin. Samen vormen de woorden het patroon Here + it + is: de spreker wijst de eerder bedoelde zaak aan of presenteert die en zegt dat die hier is. De natuurlijke betekenis is dus: Hier is die. De zin is een mededeling, geen vraag.

4. It reads well.

   Die leest goed.

   It

   die

   reads

   leest

   well

   goed

   Uitgebreide uitleg

   It It is hier een zelfstandig persoonlijk voornaamwoord in de derde persoon enkelvoud. Het staat als onderwerp vóór het werkwoord. De vaste vertaling Die leest goed ondersteunt hier de verwijzende lezing “die/het”; de precieze referent wordt in de aangeleverde zinnen niet benoemd. Het Engels maakt in deze vorm geen grammaticaal geslacht zichtbaar. Vergelijk: It works. — “Het werkt.” reads Reads is de vorm van het werkwoord read voor de derde persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd. Bij he, she en it krijgt het werkwoord hier de uitgang -s: it reads; met I, you, we en they staat de basisvorm read: they read. In deze zin betekent read dat iets prettig, duidelijk of gemakkelijk te lezen is; het onderwerp is dus niet noodzakelijk een persoon. Voorbeeld: This page reads clearly. — “Deze pagina leest duidelijk.” well Well is hier een bijwoord dat zegt hoe het lezen verloopt: goed. Het beschrijft het werkwoord reads, niet een zelfstandig naamwoord. Het bijvoeglijk naamwoord is good, terwijl het bijwoord well is: The text is good. — “De tekst is goed”; The text reads well. — “De tekst leest goed.” Geheel It vormt samen met reads de eenvoudige structuur it + werkwoordsvorm voor de derde persoon enkelvoud. Well voegt de beoordeling van die handeling toe. Samen betekent It reads well.: “Die leest goed.” De zin zegt dat het bedoelde, niet nader genoemde ding prettig of duidelijk leest; hij zegt niet wie of wat dat precies is.

5. Would one more detail help?

   Zou nog een detail helpen?

   Would

   zou

   one more

   nog één

   detail

   detail

   help

   helpen

   Uitgebreide uitleg

   Would staat hier vóór het onderwerp en vormt met help een vraag over een hypothetisch of mogelijk resultaat: “zou ... helpen?”. Het is de verleden vorm van will, maar in deze zin gaat het niet om verleden tijd. In een vraag als Would this help? vraag je of iets nuttig zou zijn. one more maakt duidelijk dat het om één extra exemplaar gaat. one markeert hier een enkelvoudig telbaar zelfstandig naamwoord; more voegt de betekenis “extra” toe. Vergelijk one more question met two more questions; bij het tweede voorbeeld verandert zowel het getal als de vorm van het zelfstandig naamwoord naar het meervoud. detail betekent hier een afzonderlijk onderdeel of stukje informatie. Het is een telbaar zelfstandig naamwoord: a detail, one detail, several details. Het meervoud is details. help is hier het werkwoord “helpen” of “nuttig zijn”. Na het modale hulpwerkwoord would blijft het werkwoord in de basisvorm: would help, niet would helps of would helped. Bijvoorbeeld: Would another example help? — “Zou een ander voorbeeld helpen?” Samen vormen one more detail en help de inhoud waarnaar gevraagd wordt: of één extra detail nuttig zou zijn. De volledige vraag Would one more detail help? betekent daarom: “Zou nog een detail helpen?” De vraag legt geen resultaat vast; ze vraagt of die extra informatie nuttig zou zijn.

6. One more line would improve it.

   Nog een regel zou die verbeteren.

   One more

   nog één; een extra

   line

   regel

   would

   zou

   improve

   verbeteren

   it

   het; dat

   Uitgebreide uitleg

   One more drukt hier uit dat er één extra exemplaar bijkomt. Het staat vóór het enkelvoudige telbare zelfstandig naamwoord line: one more line = “nog één regel”. More betekent “extra” of “bijkomend”; zonder one kan more ook bij een niet-telbare hoeveelheid staan, bijvoorbeeld more time (“meer tijd”). line betekent hier “regel”, een afzonderlijke tekstregel. Het is een telbaar zelfstandig naamwoord: one line, two lines. Het meervoud is dus lines. would geeft hier aan dat het genoemde gevolg onder een veronderstelde of beoordeelde voorwaarde geldt: een extra regel zou het verbeteren. In deze zin is het niet de verleden tijd van een handeling die werkelijk plaatsvond. Een veelgebruikt patroon is X would improve Y = “X zou Y verbeteren”. improve is de werkwoordelijke basisvorm na would. Het betekent “beter maken” wanneer het een object heeft, zoals hier in improve it. De vorm verandert in de tegenwoordige tijd bij een derde persoon enkelvoud: it improves; na would blijft de basisvorm staan: it would improve. it is een voornaamwoord in de functie van lijdend voorwerp: de extra regel zou it verbeteren. De vaste vertaling ondersteunt hier die, maar de aangeleverde zin identificeert niet precies welk eerder genoemd ding met it wordt bedoeld. De grammaticale rol en de betekenis “datgene” zijn wel duidelijk; it verwijst niet naar de uitvoerder van improve. Samen vormen de delen One more line (onderwerp) + would improve (zou verbeteren) + it (het/datgene als object). De hele zin betekent daarom: “Nog één regel zou die verbeteren.” De zin presenteert het verbeteren als een mogelijk of verondersteld gevolg, niet als een vaststaand feit.

7. I'll add that now.

   Ik voeg die nu toe.

   I'll

   ik zal

   add

   toevoegen

   that

   die

   now

   nu

   Uitgebreide uitleg

   I'll is de samentrekking van I will. Hier kondigt die vorm aan dat de spreker de handeling nu zal uitvoeren. Will kan zo een toekomstige of direct voorgenomen handeling uitdrukken; het verandert hier niet door persoon of getal: I will add, she will add, they will add. add betekent hier iets toevoegen aan iets dat al bestaat. De basisvorm is add; na will gebruik je de basisvorm: I will add, niet I will adds. Voorbeeld: I will add a note. — Ik zal een notitie toevoegen. that is hier een zelfstandig gebruikt aanwijzend voornaamwoord met de betekenis die/dat, namelijk het object dat toegevoegd wordt. De precieze concrete referent wordt in deze zin niet benoemd. Als het voornaamwoord vóór een zelfstandig naamwoord staat, is de vorm dezelfde: that line — die regel; zelfstandig kan het zijn: I will add that. — Ik zal die/dat toevoegen. now betekent nu en plaatst de handeling in het huidige moment. Het staat hier na het werkwoordelijke deel, maar kan in veel zinnen ook eerder staan: I will now add that. — Ik zal die/dat nu toevoegen. Samen vormen de delen I'll add that now de mededeling dat de spreker het aangeduide object op dit moment zal toevoegen: Ik voeg die nu toe. De Engelse vorm gebruikt will om de voorgenomen handeling uit te drukken, that voor het toe te voegen object en now voor het tijdstip.

8. Then we should be ready to share it.

   Dan zouden we klaar moeten zijn om die te delen.

   Then

   dan

   we

   we/wij

   should be

   zouden moeten zijn

   ready

   klaar

   to share

   delen

   it

   die

   Uitgebreide uitleg

   Then betekent hier “dan”: het koppelt deze verwachte volgende toestand aan wat eerder gebeurt. In een andere context kan then ook “toen” betekenen, maar hier past de opeenvolgende betekenis bij de vaste vertaling. we is het onderwerp en verwijst naar de spreker samen met minstens één andere persoon. De vorm blijft gelijk als onderwerp; vergelijk we met us wanneer dezelfde groep het voorwerp is. Voorbeeld: We are ready. — “Wij zijn klaar.” should be bestaat uit het modale werkwoord should en de basisvorm be. Samen drukt het hier uit dat de groep naar verwachting of volgens de situatie klaar hoort te zijn; be blijft na should in de basisvorm. Voorbeeld: We should be there soon. — “We zouden daar binnenkort moeten zijn.” ready is een bijvoeglijk naamwoord voor een toestand van voorbereid zijn. Na be beschrijft het de toestand van het onderwerp: we ... be ready. Voorbeeld: I am ready. — “Ik ben klaar.” to share gebruikt to met de basisvorm share; het geheel is een infinitief. Share betekent hier iets met iemand anders delen. Voorbeeld: They want to share the file. — “Ze willen het bestand delen.” it is een objectvoornaamwoord voor een enkelvoudig, niet-persoonlijk referent. In deze zin verwijst het, volgens de vaste vertaling en de voorafgaande context, naar het eerder genoemde item dat wordt toegevoegd; het is dus datgene wat gedeeld wordt. Als onderwerp gebruikt Engels it, maar als object blijft de vorm eveneens it: It is useful tegenover I use it. De volledige opbouw is: Then (“dan”) + we (“wij”) + should be ready (“zouden klaar moeten zijn”) + to share it (“om die te delen”). De zin betekent daardoor: “Dan zouden we klaar moeten zijn om die te delen.”