Samen lunchen in een restaurant | Leer engels in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Would you like to have lunch together?

   Wil je samen lunchen?

   Would you

   zou je

   like

   willen

   to have

   hebben / nuttigen

   lunch

   lunch

   together

   samen

   Uitgebreide uitleg

   Would you staat hier aan het begin van een beleefde vraag. Samen met like vormt het de veelgebruikte vraagstructuur Would you like ...?, waarmee je vraagt of iemand iets wil. Would is hier geen gewone verleden tijd van betekenis, maar maakt de vraag beleefd en voorstelachtig. Voorbeeld: Would you like some tea? — Wil je wat thee? like is hier een werkwoord met de betekenis ‘willen’ of ‘graag willen’, niet het bijvoeglijke naamwoord ‘leuk’. In Would you like ...? staat het na het onderwerp: Would you like to come? — Zou je willen komen? De vorm likes hoort bij een derde persoon enkelvoud in een gewone tegenwoordige zin, bijvoorbeeld She likes tea. — Zij houdt van thee. to have is de infinitief na like. In combinatie met eten of drinken betekent have vaak ‘nuttigen’ of ‘nemen’, niet ‘bezitten’. De bruikbare structuur is like to have + eten/drinken: I’d like to have breakfast. — Ik zou graag ontbijten. In de vaste zin gaat to have dus samen met lunch. lunch is een zelfstandig naamwoord voor de middagmaaltijd. Engels gebruikt het vaak zonder lidwoord wanneer het gewoon over de maaltijd gaat: We had lunch at noon. — We lunchten ’s middags. In deze zin is lunch het eten dat de gesprekspartners samen willen nuttigen. together is een bijwoord en betekent dat de betrokken personen iets gezamenlijk doen. Het verwijst hier naar het samen lunchen, niet naar een zelfstandig genoemd voorwerp. Voorbeeld: Let’s study together. — Laten we samen studeren. De onderdelen worden zo gecombineerd: Would you like vraagt beleefd of de aangesprokene iets wil; to have lunch benoemt de activiteit; together geeft aan dat die activiteit gezamenlijk gebeurt. De volledige betekenis is daarom: ‘Wil je samen lunchen?’ De vraag is een beleefde uitnodiging of een voorstel om gezamenlijk te lunchen.

2. That sounds nice. Where should we go?

   Dat klinkt leuk. Waar zullen we heen gaan?

   That

   dat

   sounds

   klinkt

   nice

   leuk

   Where

   waar

   should we

   zullen we

   go

   gaan

   Uitgebreide uitleg

   That is hier een zelfstandig gebruikt aanwijzend voornaamwoord: “dat”. In deze context verwijst het naar het voorafgaande voorstel om samen te lunchen, niet naar een specifiek genoemd zelfstandig naamwoord. Als that onderwerp is, staat het werkwoord in de derde persoon enkelvoud. That sounds nice. betekent letterlijk ongeveer “Dat klinkt leuk/aangenaam.” sounds is de vorm van het werkwoord sound bij he, she en it in de tegenwoordige tijd: sound → sounds. Hier betekent het dat iets een aangename indruk maakt op basis van wat je hoort of van een voorstel. Voorbeeld: That sounds interesting. — “Dat klinkt interessant.” nice is hier een beschrijvend bijvoeglijk naamwoord met de betekenis “leuk” of “aangenaam”. Het beschrijft de indruk die het voorstel maakt. Voorbeeld: The idea sounds nice. — “Het idee klinkt leuk.” Where is het vraagwoord voor een plaats: “waar”. Het vraagt hier naar de plaats waarheen de spreker en de ander kunnen gaan. Vergelijk where (“waar”) met when (“wanneer”): het eerste vraagt naar een plaats, het tweede naar een tijd. should we vormt in deze vraag de volgorde van een modaal hulpwerkwoord vóór het onderwerp: should + we. In deze context drukt should geen strikte verplichting uit, maar een voorstel of verzoek om samen een keuze te maken; daarom past de vertaling “zullen we” bij de vaste vertaling. Na should staat de onverbogen basisvorm van het werkwoord, niet goes of went. Voorbeeld: Should we start now? — “Zullen we nu beginnen?” go is de basisvorm van het werkwoord “gaan”. De vorm blijft na should onverbogen: should we go, niet should we goes. Zonder should kan de tegenwoordige tijd bij we bijvoorbeeld we go zijn, terwijl de verleden tijd we went is. Samen vormen de laatste woorden Where should we go?: “Waar zullen we heen gaan?” De vraag vraagt de gezamenlijke bestemming nadat de spreker het lunchvoorstel positief heeft beoordeeld. De volledige uiting bestaat dus uit een positieve reactie — That sounds nice. — gevolgd door een vraag waarin de spreker samen met de ander een plaats wil kiezen.

3. Maybe the small restaurant near here.

   Misschien het kleine restaurant hier vlakbij.

   Maybe

   misschien

   small

   klein

   restaurant

   restaurant

   near here

   hier vlakbij

   Uitgebreide uitleg

   Maybe maakt de hele daaropvolgende mededeling onzeker of voorstelmatig: de spreker noemt het kleine restaurant als een mogelijke keuze, niet als een vaststaand plan. Het staat hier aan het begin en heeft betrekking op de volledige zin. Een vergelijkbaar voorbeeld is: “Maybe we can eat here.” — “Misschien kunnen we hier eten.” small betekent hier dat het restaurant geringe omvang heeft. Het is de basisvorm van het bijvoeglijk naamwoord; de vergrotende trap is smaller en de overtreffende trap the smallest. Het bijvoeglijk naamwoord staat vóór het zelfstandig naamwoord dat het beschrijft. Voorbeeld: “a small table” — “een kleine tafel.” restaurant is een zelfstandig naamwoord voor een eetgelegenheid. Het meervoud is restaurants; in het Engels blijft de spelling van het grondwoord daarbij zichtbaar en komt er gewoon -s bij. Voorbeeld: “The restaurant is open.” — “Het restaurant is open.” near here geeft de plaats aan: dicht bij de plek waar de spreker zich bevindt of waarnaar de situatie verwijst. near betekent “dicht bij” en here betekent “hier”; samen vormen ze hier een plaatsbepaling. Voorbeeld: “There is a café near here.” — “Er is hier vlakbij een café.” Samen vormen de delen de betekenis: Maybe + the small restaurant + near here = “Misschien het kleine restaurant hier vlakbij.” Het is een verkorte Engelse suggestie; de volledige gedachte is dat men misschien naar dat restaurant kan gaan. De context maakt duidelijk dat het om een mogelijke bestemming gaat, maar de zin zelf formuleert geen definitieve beslissing.

4. Let's go there if it isn't busy.

   Laten we daarheen gaan als het niet druk is.

   Let's

   laten we …

   go

   gaan

   there

   daarheen

   if

   als

   isn't

   is niet

   busy

   druk

   Uitgebreide uitleg

   Let's is de verkorte vorm van let us. In deze zin is het een voorstel met een impliciet onderwerp we: “laten we …”. Het is dus geen bevel aan één specifieke persoon. Voorbeeld: Let's wait here. = “Laten we hier wachten.” go is het werkwoord in de basisvorm. Na let's gebruik je deze vorm: Let's go, niet een vervoegde vorm zoals goes. De belangrijkste vormen zijn go – went – gone. Voorbeeld: They went home. = “Ze gingen naar huis.” there is een plaatsaanduidend bijwoord. In combinatie met go verwijst het naar de bestemming: hier betekent het daarheen. Het staat tegenover here (“hier”). Voorbeeld: We can go there tomorrow. = “We kunnen daar morgen naartoe gaan.” if leidt een voorwaarde in en betekent hier als. De voorwaarde staat in if it isn't busy; het voorstel geldt dus alleen wanneer die toestand werkelijkheid is. In een gewone Engelse voorwaardelijke bijzin gebruikt men hier de tegenwoordige tijd, ook wanneer het voorstel op een later moment uitgevoerd kan worden. Voorbeeld: We can sit outside if it is warm. = “We kunnen buiten zitten als het warm is.” isn't is de verkorte vorm van is not. Is is hier de tegenwoordige vorm van be bij het enkelvoudige onderwerp it, en not maakt de toestand negatief. De combinatie betekent dus dat iets niet druk is. Voorbeeld: It isn't open. = “Het is niet open.” busy is een bijvoeglijk naamwoord. Bij een plaats betekent het hier dat er veel activiteit of veel mensen zijn; de vertaling druk past daarbij. De vergelijkingsvormen zijn busy, busier, the busiest; bij busy verandert de uitgang in -ier en -iest. Voorbeeld: The café is busier today. = “Het café is vandaag drukker.” Samen vormt Let's go there het voorstel “Laten we daarheen gaan”. De bijzin if it isn't busy voegt de voorwaarde toe: dat voorstel geldt als de bedoelde plaats of situatie niet druk is. De volledige betekenis is daarom: “Laten we daarheen gaan als het niet druk is.”

5. Should we meet by the front door?

   Zullen we bij de voordeur afspreken?

   Should we

   zullen we …?

   meet

   afspreken

   by

   bij

   front door

   voordeur

   Uitgebreide uitleg

   Should we vormt hier samen met het onderwerp we een vraag waarmee je een voorstel doet: “zullen we …?” Het betekent hier dus niet dat er een verplichting bestaat. Het patroon is Should we + werkwoord ...?. Voorbeeld: Should we leave now? — “Zullen we nu vertrekken?” meet is de onverbogen vorm van het werkwoord meet (“ontmoeten” of “afspreken”). Na should gebruik je deze vorm zonder to: Should we meet ...? Het woord kan afhankelijk van de context zowel betekenen dat mensen elkaar ontmoeten als dat ze ergens afspreken; in deze zin past “afspreken” bij de vaste vertaling. Voorbeeld: We meet at six. — “We spreken om zes uur af.” by geeft hier de plaats van de afspraak aan en betekent “bij” of “vlak bij”. In by the front door verbindt het de activiteit met de genoemde locatie. Voorbeeld: Wait by the window. — “Wacht bij het raam.” front door is een samenstelling: front specificeert welk soort door bedoeld wordt, namelijk de deur aan de voorkant of hoofdingang. In de volledige zin staat ervoor the, omdat het om een specifieke voordeur gaat: the front door = “de voordeur”. Voorbeeld: The front door is open. — “De voordeur is open.” De hele vraag bouwt zo op: Should we (“zullen we”) + meet (“afspreken”) + by the front door (“bij de voordeur”). De betekenis is: “Zullen we bij de voordeur afspreken?”

6. I'll wait where you can see me.

   Ik wacht waar je me kunt zien.

   I'll

   ik zal / ik ga

   wait

   wachten

   where

   waar

   you

   jij / je

   can

   kunnen

   see

   zien

   me

   mij / me

   Uitgebreide uitleg

   I'll is de samentrekking van I will: I is het onderwerp en will drukt hier een toekomstig voornemen uit. In deze zin betekent het geheel dus dat de spreker zal wachten. In andere contexten kan will ook een voorspelling of bereidheid uitdrukken. wait betekent hier wachten. Het is de basisvorm na will: I will wait, niet bijvoorbeeld een vervoegde vorm met -s. Zonder will krijg je in de tegenwoordige tijd bijvoorbeeld I wait of she waits. where leidt de plaatsbijzin in: waar de andere persoon de spreker kan zien. Het verwijst hier naar een plaats, niet naar een persoon. Een bruikbaar patroon is I’ll wait where ... — Ik wacht waar ... you is het onderwerp van de bijzin. Engels gebruikt dezelfde vorm you voor één of meer aangesproken personen en voor onderwerp en object; het Nederlands onderscheidt in betekenis vaak je/jullie en jou/jullie duidelijker. can is een modaal werkwoord en drukt hier mogelijkheid uit: de aangesprokene is in staat de spreker te zien. Na can staat de basisvorm van het volgende werkwoord: you can see, niet you can sees of you can to see. see betekent zien. In deze zin heeft het een object: me, dus iemand ziet de spreker. Het verschil met look is nuttig: see gaat om waarnemen, terwijl look meestal gericht kijken uitdrukt. Voorbeeld: I can see the door. — Ik kan de deur zien. me is de objectvorm van het persoonlijke voornaamwoord voor de spreker. Vergelijk I als onderwerp met me als object: I see you betekent ‘ik zie jou’, terwijl You see me betekent ‘jij ziet mij’. Samen vormen de delen: I’ll wait geeft het voornemen van de spreker aan, en where you can see me bepaalt de plaats: op een plek waar de aangesprokene de spreker kan zien. De volledige betekenis is daarom: ‘Ik wacht waar je me kunt zien.’

7. Then I'll come find you.

   Dan kom ik je zoeken.

   Then

   dan

   I'll

   ik zal / ik ga

   come

   komen

   find

   vinden

   you

   jou

   Uitgebreide uitleg

   Then betekent hier “dan”: het verbindt deze handeling met een eerder genoemd moment of een eerdere gebeurtenis. Het verwijst in deze zin naar wat eraan voorafgaat, zonder zelf precies te zeggen hoeveel tijd ertussen zit. I'll is de samentrekking van I will: I is de spreker en will vormt hier een toekomstige of voorgenomen handeling. In alledaagse taal kan I’ll ook een nabije bedoeling uitdrukken. Voorbeeld: I’ll call you later. — “Ik bel je later.” come is de basisvorm van het werkwoord “komen”. Na will blijft het werkwoord in de basisvorm: I will come, niet een vervoegde vorm. In come find staat come vóór een tweede werkwoord; samen beschrijven ze dat de spreker naar de aangesprokene toe komt om de daaropvolgende handeling uit te voeren. Voorbeeld: I’ll come help you. — “Ik kom je helpen.” find is de basisvorm van “vinden” of “opzoeken”. Hier betekent het niet noodzakelijk dat de spreker iets toevallig ontdekt, maar dat die naar de aangesprokene toe komt en die persoon probeert te vinden. Na come blijft ook find onvervoegd: come find. you is het Engelse persoonlijk voornaamwoord voor de aangesprokene. Het kan zowel enkelvoud als meervoud zijn; de zin zelf bepaalt hier geen aantal. Als object staat het na find: de spreker komt om de aangesprokene te vinden. Samen vormen come find you en I’ll de herbruikbare structuur I’ll come + werkwoord + you: de spreker kondigt aan dat die naar de aangesprokene toe zal komen om een handeling uit te voeren. De volledige zin Then I’ll come find you. betekent daarom: “Dan kom ik je zoeken.”

8. After that, we can ask for a table.

   Daarna kunnen we om een tafel vragen.

   After that

   daarna

   we can

   we kunnen

   ask

   vragen

   table

   tafel

   Uitgebreide uitleg

   After that geeft een tijdsvolgorde aan: eerst gebeurt of geldt iets, en daarna volgt de handeling in deze zin. that verwijst hier naar een eerder genoemd moment of een eerdere gebeurtenis; de zin specificeert niet zelfstandig precies waarnaar. Een bruikbaar patroon is After that, ... = “Daarna ...”. we can bestaat uit het onderwerp we en het modale werkwoord can. We betekent “wij/we”, dus de spreker samen met minstens één andere persoon, zonder dat de zin zegt wie dat precies zijn. Can staat hier vóór het werkwoord in de basisvorm en drukt uit dat de groep iets kan of daartoe in staat/mogelijk is. Vergelijk: We can ask. = “We kunnen vragen.” ask betekent hier “vragen”. Het is de basisvorm na can; vormen van hetzelfde werkwoord zijn ask (basis), asks (bij he/she/it in de tegenwoordige tijd), asked (verleden tijd) en asked (voltooid deelwoord). Met ask for vraag je om iets: They asked for help. = “Ze vroegen om hulp.” In deze zin maakt for samen met ask duidelijk wat gevraagd wordt; het staat niet in het geselecteerde citaat ask, maar draagt wel bij aan de betekenis van het volledige zinsdeel. table is het zelfstandig naamwoord voor “tafel”. In deze zin gaat het om het gevraagde object. Het meervoud is tables; het onbepaalde lidwoord a in a table markeert hier een enkelvoudig telbaar zelfstandig naamwoord, maar het geselecteerde citaat bevat alleen table. Samen vormen we can ask for a table en After that de betekenis: “Daarna kunnen we om een tafel vragen.” De zin zegt dat de spreker en minstens één andere persoon dit na het eerder bedoelde moment kunnen doen. After that bepaalt de volgorde, we can geeft de mogelijkheid of bevoegdheid aan, en ask for a table benoemt wat zij vragen.