Een e-mail controleren | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Tu peux vérifier cet e-mail avant que je l'envoie ?

   Kun je deze e-mail controleren voordat ik hem verstuur?

   Tu peux

   je kunt

   vérifier

   controleren

   cet

   deze

   e-mail

   e-mail

   avant que

   voordat

   je

   ik

   l'envoie

   hem verstuur

   Uitgebreide uitleg

   Tu peux betekent hier “je kunt”. tu is de informele tweede persoon enkelvoud; peux is de vorm van pouvoir (“kunnen”) in de tegenwoordige tijd bij tu. Na pouvoir volgt een infinitief: tu peux vérifier = “je kunt controleren”. Vergelijk: Je peux vérifier. = “Ik kan controleren.” vérifier betekent “controleren” en is hier de infinitief na peux. Dezelfde vorm kan na andere werkwoorden of in instructies voorkomen, bijvoorbeeld: Il faut vérifier. — “Je moet controleren.” cet betekent hier “deze” en is de mannelijke enkelvoudsvorm van het aanwijzende bijvoeglijke woord vóór e-mail. Deze vorm wordt gebruikt vóór een mannelijke enkelvoudige zelfstandig-naamwoordgroep die met een klinkerklank begint. De andere veelgebruikte vormen zijn ce voor mannelijk enkelvoud vóór een medeklinkerklank, cette voor vrouwelijk enkelvoud en ces voor meervoud. Cet drukt dus grammaticaal mannelijk enkelvoud uit; het is niet op zichzelf een telwoord. e-mail is hier het zelfstandig naamwoord voor “e-mail”. In de zin is het het directe voorwerp van vérifier: wat wordt gecontroleerd? cet e-mail. avant que betekent “voordat” en leidt een bijzin in. In het Frans staat na avant que normaal de subjonctif, omdat de handeling als voorafgaande, nog niet gerealiseerde gebeurtenis wordt voorgesteld. Daarom staat er je l'envoie, niet een infinitiefconstructie zoals na avant de. je is het persoonlijk voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud: “ik”. Het is het onderwerp van envoie. l'envoie bestaat uit l' en envoie. l' is vóór een klinkerklank de verkorte vorm van het directe-objectvoornaamwoord le of la; in deze zin is de bedoelde vorm volgens de vaste vertaling le, met e-mail als referent, en betekent hij “hem”. envoie is de vorm van envoyer (“versturen”) bij je in de subjonctif présent. Bij dit werkwoord valt die vorm hier samen met de vorm van de tegenwoordige tijd: j'envoie kan afhankelijk van de constructie “ik verstuur” of “dat ik verstuur” betekenen. De spelling bevat een apostrof omdat je vóór envoie tot j' wordt verkort. Samen vormt de zin: Tu peux vérifier cet e-mail = “Je kunt deze e-mail controleren”, gevolgd door avant que je l'envoie = “voordat ik hem verstuur”. De volledige betekenis is dus: “Kun je deze e-mail controleren voordat ik hem verstuur?” De vraagvorm wordt hier gevormd door de intonatie; er staat geen afzonderlijk vraagwoord.

2. Je peux le vérifier. Qu'est-ce que je dois vérifier d'abord ?

   Ik kan hem controleren. Wat moet ik eerst controleren?

   Je peux

   ik kan

   le

   hem

   vérifier

   controleren

   Qu'est-ce que

   wat ...?

   je dois

   ik moet

   d'abord

   eerst

   Uitgebreide uitleg

   Je peux bevat peux, de ik-vorm van pouvoir in de tegenwoordige tijd: je peux, tu peux, il/elle peut. Het betekent hier dat de spreker iets kan doen. Voor een andere tijd verandert de vorm, bijvoorbeeld je pouvais = «ik kon» en j'ai pu = «ik heb kunnen». Voorbeeld: Je peux commencer. = «Ik kan beginnen.» le is een mannelijk enkelvoudig lijdend-voorwerpvoornaamwoord en betekent hier «hem». In de gegeven context verwijst het naar de eerder genoemde e-mail. Het staat vóór het vervoegde werkwoord: Je le vérifie = «Ik controleer hem.» Voor een vrouwelijk enkelvoudig voorwerp gebruik je la; vóór een klinker worden le en la vaak l', bijvoorbeeld Je l'envoie = «Ik stuur hem/haar/het.» vérifier is de infinitief «controleren» en volgt hier op peux: na pouvoir staat de volgende handeling in de infinitief. Het werkwoord kan rechtstreeks een voorwerp nemen: vérifier un document = «een document controleren». De vorm in het eerste zinsdeel is dus niet vervoegd; peux draagt de persoon en tijd. Qu'est-ce que is een vaste, algemene vraagconstructie voor «wat ...?». Het gevraagde voorwerp wordt met deze constructie aan het begin van de vraag geplaatst; daarna volgen het onderwerp en de handeling, zoals in deze zin je dois vérifier. Vergelijk Qu'est-ce que tu lis ? = «Wat lees je?»; qu'est-ce que verandert daar niet mee met het geslacht of getal van wat gevraagd wordt. je dois bevat dois, de ik-vorm van devoir: je dois, tu dois, il/elle doit. Het drukt hier een verplichting of noodzakelijke volgende handeling uit: «ik moet». Na devoir volgt eveneens een infinitief, bijvoorbeeld Je dois partir. = «Ik moet vertrekken.» Dat is sterker dan alleen mogelijkheid: Je peux partir betekent «Ik kan vertrekken», terwijl Je dois partir betekent «Ik moet vertrekken». d'abord betekent «eerst» of «als eerste». Het ordent handelingen: deze controle moet vóór een andere controle of stap komen. Voorbeeld: Lis d'abord le titre. = «Lees eerst de titel.» In de hele vraag vormt Qu'est-ce que je dois vérifier d'abord ? de structuur «Wat moet ik eerst controleren?»: qu'est-ce que vraagt naar het voorwerp, je dois drukt de verplichting uit, vérifier noemt de handeling en d'abord geeft de volgorde aan. Het eerste zinsdeel Je peux le vérifier betekent «Ik kan hem controleren». Samen geven de twee zinnen eerst de mogelijkheid om het eerder bedoelde object te controleren en vragen ze daarna welk onderdeel als eerste gecontroleerd moet worden.

3. Commence par la ligne d'objet, s'il te plaît.

   Begin alsjeblieft met de onderwerpregel.

   Commence

   begin

   ligne d'objet

   onderwerpregel

   s'il te plaît

   alsjeblieft

   Uitgebreide uitleg

   Commence betekent hier “begin”. Het is de gebiedende wijs van commencer voor tu: tu commences is de tegenwoordige tijd, terwijl de gebiedende wijs commence luidt, zonder onderwerp. Deze vorm richt zich tot één aangesproken persoon. Voorbeeld: Commence maintenant. = “Begin nu.” ligne d'objet betekent “onderwerpregel”. ligne is een zelfstandig naamwoord voor een regel of lijn; d'objet specificeert welk soort regel bedoeld is. In deze vaste zin gaat het om de onderwerpregel, niet om het onderwerp van een vergadering. De apostrof in d'objet is de samentrekking van de voor een klinker. s'il te plaît is een beleefde toevoeging met de betekenis “alsjeblieft”. De uitdrukking bevat te (“jou”) en de vorm plaît van plaire (“bevallen”), maar functioneert hier als geheel als beleefd verzoek. te hoort bij de informele aanspreekvorm tu; bij een formele of meervoudige aanspreekvorm wordt vaak s'il vous plaît gebruikt. De delen worden in deze volgorde gecombineerd: Commence par ... geeft aan waarmee iemand moet beginnen, la ligne d'objet benoemt dat beginpunt, en s'il te plaît verzacht het bevel. De volledige betekenis is daarom: “Begin alsjeblieft met de onderwerpregel.”

4. La ligne d'objet est claire, mais le sujet de la réunion aiderait.

   De onderwerpregel is duidelijk, maar het onderwerp van de vergadering zou helpen.

   ligne d'objet

   onderwerpregel

   claire

   duidelijk

   sujet

   onderwerp

   réunion

   vergadering

   aiderait

   zou helpen

   Uitgebreide uitleg

   ligne d'objet betekent hier “onderwerpregel”. ligne is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; daarom staat het bijvoeglijk naamwoord later als claire. In ligne d'objet verbindt de de regel met het soort ervan: letterlijk een regel van het onderwerp. Voorbeeld: la ligne du message = “de regel van het bericht”. claire betekent hier “duidelijk” en is de vrouwelijke enkelvoudsvorm van clair, omdat het bij ligne hoort. De vorm past zich dus aan het zelfstandig naamwoord aan: un texte clair, maar une réponse claire. De betekenis is hier niet “lichtgekleurd”, maar “gemakkelijk te begrijpen”. sujet betekent hier “onderwerp” of “thema”. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: le sujet. In le sujet de la réunion geeft de la réunion aan over welke bijeenkomst het onderwerp gaat. sujet kan in andere contexten ook “onderwerp” in een grammaticale zin betekenen, maar die lezing past hier niet bij de vaste vertaling. réunion betekent “vergadering” of “bijeenkomst”. Het is vrouwelijk: une réunion, la réunion. In de la réunion zijn het voorzetsel de en het lidwoord la samen zichtbaar als de combinatie de la. aiderait betekent “zou helpen”. Het is de derde persoon enkelvoud van het Franse werkwoord aider in de conditionnel présent. De uitgang geeft hier een voorwaardelijke of gematigde mogelijkheid aan; het onderwerp van aiderait is le sujet de la réunion, niet la ligne d'objet. Vergelijk: Cela aiderait. = “Dat zou helpen.” De tegenwoordige vorm is aide = “helpt”. De eerste hoofdzin, La ligne d'objet est claire, zegt dat de onderwerpregel duidelijk is. est is de vorm van être voor de derde persoon enkelvoud en verbindt het onderwerp met de eigenschap claire. Daarna contrasteert mais (“maar”) de twee delen: le sujet de la réunion aiderait betekent dat het onderwerp van de vergadering zou helpen. Samen betekent de hele uiting: “De onderwerpregel is duidelijk, maar het onderwerp van de vergadering zou helpen.”

5. Est-ce que le bon fichier est joint ?

   Is het juiste bestand bijgevoegd?

   Est-ce que

   vraagpatroon voor een ja-neevraag

   bon

   juiste

   fichier

   bestand

   joint

   bijgevoegd

   Uitgebreide uitleg

   Est-ce que is een vaste Franse vraagconstructie voor een ja-neevraag. De woordvolgorde van de mededeling blijft behouden; hier volgt daarna de naamwoordgroep le bon fichier. bon betekent hier “juist” of “het goede”, niet “goed” in een algemene kwaliteitsbeoordeling. Het is een bijvoeglijk naamwoord en past zich aan het zelfstandig naamwoord aan: bon is mannelijk enkelvoud, terwijl bijvoorbeeld bonne vrouwelijk enkelvoud is. Voorbeeld: la bonne version — “de juiste versie”. fichier is een mannelijk zelfstandig naamwoord voor “bestand”. Het bepaalde lidwoord le markeert hier een specifiek bestand: le fichier — “het bestand”. Het bijvoeglijk naamwoord staat in deze naamwoordgroep vóór het zelfstandig naamwoord: le bon fichier — “het juiste bestand”. joint betekent hier “bijgevoegd”. Het is de mannelijke enkelvoudsvorm van het voltooid deelwoord van joindre (“bijvoegen”), gebruikt met fichier: le fichier est joint — “het bestand is bijgevoegd”. Het deelwoord stemt hier overeen met fichier; bij het vrouwelijke enkelvoudige version staat bijvoorbeeld jointe, zoals in la version est jointe — “de versie is bijgevoegd”. Samen bestaat de zin uit de ja-neevraagmarkering Est-ce que, de naamwoordgroep le bon fichier (“het juiste bestand”) en est joint (“is bijgevoegd”). De volledige betekenis is dus: “Is het juiste bestand bijgevoegd?”

6. Oui, la version finale est jointe.

   Ja, de definitieve versie is bijgevoegd.

   Oui

   ja

   version

   versie

   finale

   definitieve

   est jointe

   is bijgevoegd

   Uitgebreide uitleg

   Oui bevestigt de voorafgaande vraag: “ja”. Het is een bevestigend antwoord en staat hier los van de rest van de zin. version betekent hier “versie”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une version, la version. In een eenvoudige herbruikbare combinatie kun je bijvoorbeeld zeggen: la version précédente = “de vorige versie”. finale betekent hier “definitieve”. Dit is de vrouwelijke enkelvoudsvorm van het bijvoeglijk naamwoord final; die vorm past bij het vrouwelijke enkelvoud version. Vergelijk: un document final = “een definitief document”, maar une version finale = “een definitieve versie”. est jointe betekent “is bijgevoegd”. est is de vorm van être voor de derde persoon enkelvoud. jointe is het vrouwelijke enkelvoud van het voltooid deelwoord joint, bij joindre (“bijvoegen/hechten”). In deze constructie stemt jointe af op la version: La version est jointe = “De versie is bijgevoegd”. Met een mannelijk zelfstandig naamwoord staat de vorm bijvoorbeeld als Le document est joint = “Het document is bijgevoegd”. Samen vormen de delen: Oui + la version finale + est jointe. De volledige betekenis is: “Ja, de definitieve versie is bijgevoegd.”

7. Est-ce que j'ai inclus toutes les personnes qui ont besoin de cet e-mail ?

   Heb ik iedereen toegevoegd die deze e-mail nodig heeft?

   Est-ce que

   vraagmarkeerder

   j'ai inclus

   ik heb toegevoegd

   toutes

   alle

   personnes

   mensen

   ont besoin de

   nodig hebben

   cet e-mail

   deze e-mail

   Uitgebreide uitleg

   Est-ce que markeert hier een directe ja/nee-vraag. Het verandert de kernbetekenis niet; de mededeling j'ai inclus... wordt als vraag gepresenteerd. Een vergelijkbaar patroon is Est-ce que tu viens ? — “Kom je?” j'ai inclus betekent hier “ik heb toegevoegd/opgenomen”. Dit is de passé composé: ai is de eerste persoon enkelvoud van avoir in de tegenwoordige tijd, en inclus is het voltooid deelwoord van inclure. De vorm inclus moet je dus niet behandelen als de tegenwoordige tijd; het hulpwerkwoord draagt hier de persoon en tijd. Voorbeeld: J'ai inclus le document. — “Ik heb het document toegevoegd.” toutes betekent hier “alle” en staat in het vrouwelijk meervoud. Het hoort bij personnes, dat vrouwelijk meervoud is. De vorm contrasteert bijvoorbeeld met tout (mannelijk enkelvoud), toute (vrouwelijk enkelvoud) en tous (mannelijk meervoud). In toutes les personnes versterkt toutes het idee dat niemand uit de bedoelde groep wordt overgeslagen. personnes betekent “personen/mensen”; het enkelvoud is personne. In deze zin is het een meervoudig zelfstandig naamwoord. Het lidwoord les maakt de groep bepaald: toutes les personnes betekent “alle personen”. ont besoin de is de vaste Franse constructie voor “nodig hebben”. ont is de derde persoon meervoud van avoir; het onderwerp daarvan is het relatieve voornaamwoord qui, dat terugwijst naar personnes. De constructie behoudt de vóór wat nodig is: Ils ont besoin de temps. — “Ze hebben tijd nodig.” Voor een handeling kan ook een infinitief volgen, bijvoorbeeld J'ai besoin de partir. — “Ik moet vertrekken / Ik heb behoefte om te vertrekken.” cet e-mail betekent “deze e-mail”. cet is de mannelijke enkelvoudsvorm van het aanwijzende bijvoeglijke woord vóór een klinker of een stomme h; daarom staat het vóór e-mail. De reeks is ce vóór een medeklinker, cet vóór een klinker of stomme h, cette voor vrouwelijk enkelvoud en ces voor meervoud. Het woord e-mail is hier het aangeduide zelfstandig naamwoord; cet drukt nabijheid aan. Samen vormt toutes les personnes qui ont besoin de cet e-mail de groep “alle personen die deze e-mail nodig hebben”. De bijzin met qui beperkt welke personen bedoeld zijn. De vraagmarkeerder Est-ce que maakt vervolgens van j'ai inclus toutes les personnes... de vraag of de spreker die volledige bedoelde groep heeft toegevoegd. De volledige betekenis is: “Heb ik iedereen toegevoegd die deze e-mail nodig heeft?”

8. La liste semble complète.

   De lijst lijkt compleet.

   liste

   lijst

   semble

   lijkt

   complète

   compleet

   Uitgebreide uitleg

   liste betekent hier “lijst”. Het is een zelfstandig naamwoord; het lidwoord la laat zien dat liste in het Frans vrouwelijk enkelvoud is. Het meervoud is listes, bijvoorbeeld: La liste est longue. — “De lijst is lang.” semble komt van het werkwoord sembler (“lijken”). Dit is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud: elle semble of la liste semble. De vorm past dus bij het onderwerp la liste; het betekent hier dat iets de indruk geeft een bepaalde eigenschap te hebben. Een bruikbaar patroon is sembler + bijvoeglijk naamwoord, bijvoorbeeld: Le plan semble simple. — “Het plan lijkt eenvoudig.” complète betekent hier “compleet” of “volledig”. Het is de vrouwelijke enkelvoudsvorm van het bijvoeglijk naamwoord complet, omdat het bij liste hoort. Vergelijk: un dossier complet (mannelijk enkelvoud) en une liste complète (vrouwelijk enkelvoud). De vorm complète heeft een accent grave op è; dat accent hoort bij de Franse spelling van deze vrouwelijke vorm. Samen vormen de delen La liste semble complète.: la liste is het onderwerp, semble drukt “lijkt” uit, en complète beschrijft de lijst als volledig. De hele zin betekent dus: “De lijst lijkt compleet.”

9. Alors, je pense qu'il est prêt à être envoyé.

   Dan denk ik dat hij klaar is om te versturen.

   Alors

   dan

   je pense

   ik denk

   prêt

   klaar

   à être envoyé

   om verstuurd te worden

   Uitgebreide uitleg

   Alors staat hier aan het begin als verbindend woord: “dan” of “dus”, en sluit aan bij de voorafgaande situatie. Het is geen onderdeel van het werkwoordelijk gezegde. Voorbeeld: Alors, on commence. — “Dan beginnen we.” je pense betekent hier “ik denk”. Het werkwoord is penser; je pense is de tegenwoordige tijd bij je. Een nuttige herbruikbare constructie is je pense que ... — “ik denk dat ...”. Na que volgt in deze zin il est prêt: het onderwerp van de bijzin is dus il, niet je. Voorbeeld: Je pense qu’elle arrive. — “Ik denk dat zij aankomt.” prêt betekent hier “klaar” of “gereed”. Het is een bijvoeglijk naamwoord en staat in de mannelijke enkelvoudsvorm, passend bij il. De vrouwelijke enkelvoudsvorm is prête; meervoudsvormen zijn prêts en prêtes, afhankelijk van het geslacht van de groep. prêt à + infinitief geeft aan waarvoor iets of iemand klaar is. Voorbeeld: Le document est prêt à partir. — “Het document is klaar om te vertrekken.” à être envoyé betekent “om verstuurd te worden”. être envoyé is een passieve infinitief: être + het voltooid deelwoord envoyé van envoyer (“sturen/versturen”). In deze vorm ligt de nadruk erop dat hij verstuurd wordt, niet dat hij zelf iemand verstuurt. envoyé is hier mannelijk enkelvoud, passend bij het onderwerp il; het is dus niet een vorm die bij prêt hoort. Voorbeeld: Le colis est prêt à être livré. — “Het pakket is klaar om bezorgd te worden.” Samen vormt je pense qu’il est prêt à être envoyé de constructie “ik denk dat hij klaar is om verstuurd te worden”. Alors verbindt die gedachte met de voorafgaande context: “Dan denk ik dat hij klaar is om verstuurd te worden.”