Duidelijke feedback vragen | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Les retours disent que la proposition devrait être plus solide, mais ça me semble vague.

   De feedback zegt dat het voorstel sterker moet zijn, maar dat voelt vaag aan.

   retours

   feedback

   disent

   zeggen

   proposition

   voorstel

   devrait être

   zou moeten zijn

   plus solide

   sterker

   ça me semble

   dat lijkt me

   vague

   vaag

   Uitgebreide uitleg

   retours is het meervoud van retour. In deze zin betekent het feedback of reacties; het woord benoemt hier niet noodzakelijk de personen die feedback geven. Vergelijk: J’ai reçu plusieurs retours. — “Ik heb verschillende reacties gekregen.” disent komt van dire (“zeggen”) en is de tegenwoordige tijd, derde persoon meervoud: ils/elles disent. Het onderwerp is hier Les retours, daarom staat het werkwoord in het meervoud. Met que leidt disent que de inhoud van wat gezegd wordt in: Ils disent que le plan est clair. — “Ze zeggen dat het plan duidelijk is.” proposition is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord en betekent hier “voorstel”. Het meervoud is propositions; het lidwoord verandert dan van la naar les. In la proposition geeft la dus het grammaticale geslacht en enkelvoud aan, niet het aantal voorstellen als zelfstandige betekenis. Voorbeeld: Cette proposition est intéressante. — “Dit voorstel is interessant.” devrait être combineert devrait, de conditionnel présent van devoir in de derde persoon enkelvoud, met het infinitief être. In deze context geeft het een verwachting of aanbeveling weer: het voorstel zou sterker moeten zijn. doit être klinkt directer en stelt eerder een verplichting of noodzakelijkheid; devrait être is gematigder. De vorm devrait staat in het enkelvoud omdat het onderwerp van deze bijzin la proposition is. plus solide betekent “sterker” of “steviger”. solide is het bijvoeglijk naamwoord; plus solide is de vergelijkende trap met plus. De basisvorm is solide, en een expliciete vergelijking kan volgen met que: Cet argument est plus solide que l’autre. — “Dit argument is sterker dan het andere.” Solide heeft in het enkelvoud dezelfde geschreven vorm bij mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden; in het meervoud wordt het solides. ça me semble betekent letterlijk ongeveer “dat lijkt mij”. ça is een aanwijzend voornaamwoord voor iets dat in de situatie wordt besproken en verandert niet naar grammaticaal geslacht. me is het voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud en is hier niet het onderwerp: het betekent “aan mij”. semble komt van sembler en staat in de derde persoon enkelvoud, omdat ça het onderwerp is. Een herbruikbaar voorbeeld is Ça me semble utile. — “Dat lijkt me nuttig.” vague is een bijvoeglijk naamwoord met de betekenis “vaag” of “onduidelijk”. Hier beschrijft het de zaak die met ça wordt aangeduid. De geschreven enkelvoudsvorm is zowel mannelijk als vrouwelijk vague; in het meervoud is de vorm vagues. Voorbeeld: La réponse est vague. — “Het antwoord is vaag.” De structuur is: Les retours disent que ... (“De feedback zegt dat ...”), gevolgd door de inhoud la proposition devrait être plus solide (“het voorstel zou sterker moeten zijn”). Mais markeert daarna het contrast, en ça me semble vague geeft de beoordeling van de spreker: “maar dat lijkt me vaag.” Samen betekent de volledige zin: “De feedback zegt dat het voorstel sterker moet zijn, maar dat voelt vaag aan.”

2. Demande quelle partie doit être révisée : les arguments, le ton ou la structure.

   Vraag welk deel herzien moet worden: de onderbouwing, de toon of de structuur.

   Demande

   Vraag

   quelle partie

   welk deel

   doit être révisée

   herzien moet worden

   les arguments

   de onderbouwing

   le ton

   de toon

   la structure

   de structuur

   Uitgebreide uitleg

   Demande is hier de gebiedende wijs van demander voor één aangesproken persoon: “vraag”. Het onderwerp tu staat niet uitgeschreven. In een directere variant voor meerdere personen of een formele aanspreking zou de vorm anders zijn, maar die variant staat niet in deze zin. quelle partie betekent “welk deel”. quelle past zich aan partie aan: vrouwelijk enkelvoud. Het is een vragend bepalend woord; het vraagt hier om één te kiezen onderdeel, zonder op zichzelf een exact aantal te beweren. Het patroon quel/quelle ... is bruikbaar wanneer je vraagt welke persoon of zaak bedoeld wordt; de vorm hangt af van het zelfstandig naamwoord. doit être révisée betekent “herzien moet worden”. doit is de derde persoon enkelvoud van devoir in de tegenwoordige tijd en drukt hier noodzaak uit. être révisée is een passieve constructie: être + het voltooid deelwoord révisée. révisée komt van réviser en krijgt hier een vrouwelijke enkelvoudsvorm, omdat het grammaticale onderwerp van de passieve constructie partie is. Het gaat dus om het deel dat iemand moet herzien, niet om een vorm die door doit zelf vrouwelijk wordt. Voorbeeld: La conclusion doit être révisée. — “De conclusie moet worden herzien.” les arguments betekent hier “de onderbouwing”: de argumenten of redenen die een standpunt ondersteunen. arguments is het meervoud van argument; het lidwoord les markeert hier het meervoud. In deze zin is het één van de drie onderdelen die mogelijk herzien moeten worden. le ton betekent “de toon”, bijvoorbeeld de manier waarop de tekst klinkt tegenover de lezer. ton is een mannelijk zelfstandig naamwoord; het bepaalde lidwoord is daarom le. Het woord kan in andere contexten ook naar klank of toonhoogte verwijzen, maar hier gaat het om de stijl of houding van de tekst. la structure betekent “de structuur”: de opbouw van de tekst. structure is vrouwelijk enkelvoud en krijgt daarom la. Een bruikbaar contrast is la structure tegenover le contenu (“de structuur” tegenover “de inhoud”); dat contrast is slechts een algemeen voorbeeld en geen extra bewering over de aangeleverde tekst. Samen vormt de zin het patroon Demande quelle partie doit être révisée : X, Y ou Z. Dat betekent: “Vraag welk deel herzien moet worden: X, Y of Z.” Na de dubbele punt worden de drie mogelijke onderdelen opgesomd: de argumenten, de toon of de structuur. De zin vraagt dus om te bepalen welk van deze aspecten herzien moet worden.

3. Je pense que l'introduction n'explique peut-être pas assez clairement le problème.

   Ik denk dat de inleiding het probleem misschien niet duidelijk genoeg uitlegt.

   Je pense que

   ik denk dat

   introduction

   inleiding

   n'explique … pas

   legt niet uit

   peut-être

   misschien

   assez clairement

   duidelijk genoeg

   problème

   probleem

   Uitgebreide uitleg

   Je pense que betekent hier letterlijk “ik denk dat”. pense is de vorm van penser in de tegenwoordige tijd voor je: je pense, tu penses, il/elle pense. Na penser introduceert que de inhoud van de gedachte. Voorbeeld: Je pense qu'il vient. — “Ik denk dat hij komt.” Voor een ontkenning staat ne ... pas rond de vervoegde werkwoordsvorm: Je ne pense pas. — “Ik denk het niet.” introduction betekent hier “inleiding”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une introduction, l'introduction. l' is de verkorte vorm van la vóór een klinkerklank; de apostrof verandert het geslacht van het woord niet. Voorbeeld: L'introduction est courte. — “De inleiding is kort.” n'explique ... pas vormt de Franse ontkenning rond explique, de derde persoon enkelvoud van expliquer (“uitleggen”). Het onderwerp is l'introduction, dus de vorm is explique; n' staat vóór de werkwoordsvorm en pas erna. In deze zin betekent het geheel “legt niet uit”. Voorbeeld: Le schéma n'explique pas la méthode. — “Het schema legt de methode niet uit.” peut-être is een bijwoord met de betekenis “misschien”. Het maakt de bewering minder zeker: de spreker zegt niet zonder meer dat de inleiding onvoldoende uitlegt, maar geeft dat als mogelijkheid aan. Voorbeeld: Il est peut-être absent. — “Misschien is hij afwezig.” assez clairement betekent “duidelijk genoeg”. assez geeft hier een voldoende graad aan en clairement is het bijwoord dat zegt op welke manier iets wordt uitgelegd. clairement hoort bij het bijvoeglijk naamwoord clair (“duidelijk”); het beschrijft dus de manier van uitleggen, niet het zelfstandig naamwoord problème. Vergelijk: Elle explique clairement. — “Zij legt duidelijk uit.” en Elle explique assez clairement. — “Zij legt duidelijk genoeg uit.” problème betekent “probleem”. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: un problème, le problème. In deze zin is het het directe object van expliquer: wat wordt uitgelegd? Het probleem. Voorbeeld: Ils expliquent le problème. — “Zij leggen het probleem uit.” Samen betekent de zin: “Ik denk dat de inleiding het probleem misschien niet duidelijk genoeg uitlegt.” De hoofdzin Je pense que geeft de gedachte van de spreker aan. In de daaropvolgende bijzin is l'introduction het onderwerp, n'explique pas de ontkende handeling, peut-être de onzekerheid, assez clairement de mate en wijze van uitleggen, en le problème datgene wat wordt uitgelegd.

4. Demande alors un exemple précis de ce qu'ils veulent changer.

   Vraag dan om een specifiek voorbeeld van wat ze veranderd willen zien.

   Demande

   vraag

   alors

   dan

   exemple

   voorbeeld

   précis

   specifiek; precies

   ce qu'ils

   wat ze

   veulent

   willen

   changer

   veranderen

   Uitgebreide uitleg

   Demande is hier een bevel aan één aangesproken persoon: “vraag”. Het is de gebiedende wijs van demander (vragen/verzoeken). De vorm valt samen met sommige andere vormen van demander, maar de positie aan het begin en de directe opdracht geven hier de bevelswaarde aan. Voorbeeld: Demande une explication. — “Vraag om uitleg.” alors is hier een bijwoord met de betekenis “dan”. Het verbindt de opdracht met de voorgestelde volgende stap. exemple is een mannelijk zelfstandig naamwoord: “voorbeeld”. Het komt ook voor in de vaste combinatie par exemple — “bijvoorbeeld”. In un exemple précis bepaalt précis dit zelfstandig naamwoord nader. précis betekent hier “specifiek” of “precies”. Het is de mannelijke enkelvoudsvorm van het bijvoeglijk naamwoord en stemt af op exemple. De vrouwelijke vorm is précise; meervoudsvormen zijn précis (mannelijk) en précises (vrouwelijk). Voorbeeld: une réponse précise — “een precies/specifiek antwoord.” ce qu'ils vormt het begin van de constructie ce que...: “wat...”. ce introduceert hier datgene waarover informatie wordt gevraagd; het verwijst niet naar een expliciet genoemd zelfstandig naamwoord. qu' is de verkorte vorm van que vóór ils. In de volledige constructie ce qu'ils veulent changer is ce que het lijdend voorwerp van changer, terwijl ils het onderwerp is van veulent en ook het begrepen onderwerp van changer. ils is een persoonlijk voornaamwoord van de derde persoon meervoud. Het kan in het Frans naar een mannelijke of gemengde groep verwijzen; de zin specificeert niet verder wie dat zijn. veulent betekent hier “willen”. Het is de tegenwoordige tijd van vouloir in de derde persoon meervoud: ils veulent. vouloir wordt vaak gevolgd door een infinitief: Ils veulent partir. — “Ze willen vertrekken.” changer is de infinitief “veranderen”. Na veulent blijft het werkwoord in de infinitief, omdat vouloir de gewenste handeling uitdrukt. Het begrepen onderwerp van changer is dezelfde groep als bij veulent: ils. In deze zin gaat het dus om wat zij willen veranderen; de Nederlandse vertaling maakt dat weer als “veranderd willen zien”. Samen betekent un exemple précis de ce qu'ils veulent changer: “een specifiek voorbeeld van wat ze willen veranderen”. De volledige opdracht is daarom: “Vraag dan om een specifiek voorbeeld van wat ze veranderd willen zien.” De formulering is een directe, praktische instructie.

5. Est-ce que ça aurait l'air défensif ?

   Zou dat defensief klinken?

   Est-ce que

   is het zo dat …? / maakt een vraag

   ça

   dat / het

   aurait l'air

   zou lijken / overkomen

   défensif

   defensief

   Uitgebreide uitleg

   Est-ce que staat aan het begin van een directe vraag. Het maakt van een mededeling een ja-neevraag zonder de woordvolgorde van de hoofdzin om te keren. Voorbeeld: Est-ce que tu viens ? — “Kom je?” ça is hier een aanwijzend voornaamwoord met de betekenis “dat” of “het”. De precieze referent wordt door deze zin zelf niet benoemd. Het kan zelfstandig als onderwerp optreden. Voorbeeld: Ça semble utile. — “Dat lijkt nuttig.” aurait l'air bestaat uit aurait, de derde persoon enkelvoud van de conditionnel présent van avoir, en de constructie avoir l'air (“eruitzien”, “overkomen”). Hier geeft aurait een voorzichtige of veronderstelde indruk weer: “zou … overkomen”. De vorm verandert met het onderwerp: j'aurais l'air — “ik zou overkomen”. défensif is een bijvoeglijk naamwoord en betekent hier “defensief”. Het staat in de vorm mannelijk enkelvoud, passend bij het onderwerp zoals dat in deze constructie wordt opgevat. Bij een vrouwelijk enkelvoudig onderwerp kan de vorm défensive zijn; de verbuiging zit dus in het bijvoeglijk naamwoord, niet in l'air. Samen vormen de delen de vraag Est-ce que ça aurait l'air défensif ?: “Zou dat defensief klinken?” Letterlijker gaat het om de indruk die iets zou maken; in deze context wordt die indruk in het Nederlands natuurlijk met “klinken” weergegeven.

6. Pas si tu dis que tu veux répondre à leurs attentes.

   Niet als je zegt dat je wilt aansluiten bij hun verwachtingen.

   Pas si

   Niet als

   dis

   zegt

   veux

   wilt

   répondre à

   aansluiten bij; voldoen aan

   attentes

   verwachtingen

   Uitgebreide uitleg

   Pas si vormt hier een verkorte voorwaardelijke constructie: “niet als …”. De voorwaarde volgt in de rest van de zin. Het is geen volledige zelfstandige zin met een uitgeschreven hoofdwerkwoord, maar een herbruikbaar antwoordspatroon. Voorbeeld: Pas si tu pars maintenant. — “Niet als je nu vertrekt.” dis is de vorm van dire (“zeggen”) bij tu in de tegenwoordige tijd: tu dis. Na dis introduceert que de inhoud van wat iemand zegt. Voorbeeld: Tu dis que tu es prêt. — “Je zegt dat je klaar bent.” veux is de vorm van vouloir (“willen”) bij tu in de tegenwoordige tijd: tu veux. Het wordt hier gevolgd door het infinitief répondre: tu veux répondre betekent in deze context “je wilt aansluiten bij / voldoen aan …”. Voorbeeld: Tu veux apprendre le français. — “Je wilt Frans leren.” répondre à is een vaste combinatie met de betekenis “beantwoorden aan”, “voldoen aan” of, bij verwachtingen, “aansluiten bij”. Het werkwoord blijft hier in de infinitief omdat het na veux staat. Voorbeeld: Ce projet répond à leurs besoins. — “Dit project voldoet aan hun behoeften.” attentes is het meervoud van het zelfstandig naamwoord attente (“verwachting”). In leurs attentes betekent het “hun verwachtingen”. leurs is hier de meervoudsvorm van het bezittelijk woord bij een meervoudig bezeten woord; de concrete bezitters worden in deze zin niet nader genoemd. Voorbeeld: Nous voulons répondre aux attentes des clients. — “We willen voldoen aan de verwachtingen van de klanten.” De volledige opbouw is Pas si + tu dis que + tu veux répondre à leurs attentes: “Niet als je zegt dat je wilt aansluiten bij hun verwachtingen.” De eerste woorden geven de voorwaarde aan; binnen die voorwaarde zegt tu iets over wat tu wil doen. Répondre à leurs attentes maakt concreet waaraan die gewenste aansluiting of overeenstemming moet voldoen.

7. Je peux demander s'ils veulent plus de données ou un ton plus assuré.

   Ik kan vragen of ze meer gegevens willen of een zelfverzekerdere toon.

   Je peux

   ik kan

   demander

   vragen

   s'ils

   of ze

   veulent

   willen

   plus

   meer

   données

   gegevens

   ton

   toon

   plus assuré

   zelfverzekerder

   Uitgebreide uitleg

   Je peux betekent hier “ik kan”. peux is de vorm van pouvoir voor je in de tegenwoordige tijd. Het drukt hier de mogelijkheid uit om iets te vragen. Voorbeeld: Je peux venir. — “Ik kan komen.” demander betekent “vragen”. Het is de infinitief na peux: pouvoir + infinitief. In deze constructie is je ook de begrepen uitvoerder van demander: “ik kan vragen”. s'ils betekent hier “of ze”. Het is de samentrekking van si (“of” in een indirecte ja/nee-vraag) en ils (“zij”, mannelijk of gemengd meervoud). demander s'ils... betekent “vragen of ze ...”. veulent betekent “willen”. Deze vorm hoort bij ils en komt van vouloir: ils veulent. De infinitief is dus vouloir, terwijl veulent de vervoegde vorm is. Voorbeeld: Je demande s'ils veulent venir. — “Ik vraag of ze willen komen.” plus betekent hier “meer”. In plus de données geeft het een grotere hoeveelheid aan. Na deze hoeveelheidsaanduiding staat de vóór het zelfstandig naamwoord. données betekent “gegevens”. Het is hier het meervoud van het vrouwelijke zelfstandig naamwoord donnée; de vorm heeft daarom een meervoudsuitgang en een vrouwelijke grammaticale vorm. Voorbeeld: une donnée utile — “een bruikbaar gegeven”. ton betekent hier “toon” als communicatiestijl. Het is in deze zin een zelfstandig naamwoord, voorafgegaan door het onbepaalde lidwoord in un ton; het is niet het bezittelijke woord ton in een combinatie zoals ton livre (“jouw boek”). plus assuré betekent “zelfverzekerder”. assuré is het bijvoeglijk naamwoord in de basisvorm; plus assuré vormt de vergrotende trap met plus. Hier stemt assuré af op ton, dat mannelijk enkelvoud is. Voorbeeld: une voix plus assurée — “een zelfverzekerdere stem”. Samen vormen Je peux demander en s'ils veulent... de structuur “Ik kan vragen of ze ... willen”. De twee mogelijkheden worden verbonden door ou: plus de données (“meer gegevens”) of un ton plus assuré (“een zelfverzekerdere toon”). De volledige betekenis is: “Ik kan vragen of ze meer gegevens willen of een zelfverzekerdere toon.”

8. Cela leur donne deux orientations claires entre lesquelles choisir.

   Dat geeft ze twee duidelijke richtingen om uit te kiezen.

   Cela

   dat

   leur

   hun; aan hen

   donne

   geeft

   deux

   twee

   orientations

   richtingen

   claires

   duidelijke

   entre lesquelles choisir

   om uit te kiezen

   Uitgebreide uitleg

   Cela betekent hier “dat” en is het onderwerp van de zin: het verwijst naar iets dat in de context al besproken is, zonder dat het Franse woord zelf een specifiek zelfstandig naamwoord noemt. De vorm verandert niet voor mannelijk of vrouwelijk; vergelijk bijvoorbeeld Cela aide. — “Dat helpt.” leur betekent hier “aan hen” of “hun” en is een meewerkend voorwerp. Het verwijst naar de personen die de twee richtingen krijgen; de zin specificeert niet wie dat precies zijn. leur blijft in deze functie hetzelfde bij één of meerdere ontvangers; het meervoudige voornaamwoord is leur, niet leurs. donne is de tegenwoordige tijd van donner (“geven”), voor de derde persoon enkelvoud: cela donne. Het onderwerp Cela bepaalt die enkelvoudsvorm. Voorbeeld: Cette information donne une idée. — “Deze informatie geeft een idee.” deux is het telwoord “twee” en bepaalt hier het aantal orientations. Het staat voor het zelfstandig naamwoord en verandert niet naar geslacht. orientations betekent “richtingen” of, afhankelijk van de context, “keuzerichtingen”. Het is het meervoud van het vrouwelijke zelfstandig naamwoord orientation. In deze zin zijn er dus twee van zulke richtingen. Voorbeeld: Nous examinons deux orientations. — “We onderzoeken twee richtingen.” claires betekent hier “duidelijke”. Het is het bijvoeglijk naamwoord clair in het vrouwelijk meervoud, omdat het bij orientations hoort: une orientation claire, deux orientations claires. Het bijvoeglijk naamwoord krijgt dus de meervoudsuitgang -s en de vrouwelijke vorm clair → claire. entre lesquelles choisir betekent letterlijk “waaruit te kiezen” in deze context. entre geeft de keuze tussen de twee richtingen aan. lesquelles is een betrekkelijk voornaamwoord in het vrouwelijk meervoud en verwijst hier naar orientations; het bevat dus de vorm die bij dat meervoudige vrouwelijke antecedent past. choisir is de infinitief “kiezen”. Het patroon entre lesquels/lesquelles choisir kan worden gebruikt wanneer iemand moet kiezen tussen eerder genoemde mogelijkheden; de vorm van lesquels of lesquelles volgt het grammaticale geslacht en getal van die mogelijkheden. Samen betekent Cela leur donne deux orientations claires entre lesquelles choisir: “Dat geeft ze twee duidelijke richtingen om uit te kiezen.” Cela geeft aan wat de twee mogelijkheden veroorzaakt of aanbiedt, leur donne drukt uit dat die aan hen worden gegeven, en entre lesquelles choisir maakt duidelijk dat er tussen de twee duidelijke richtingen gekozen kan worden.

9. Dès que je connais la direction, je peux la réviser rapidement.

   Zodra ik de richting weet, kan ik het snel herzien.

   Dès que

   zodra

   connais

   weet, ken

   la direction

   de richting

   je peux

   ik kan

   la

   het

   réviser

   herzien

   rapidement

   snel

   Uitgebreide uitleg

   Dès que betekent hier “zodra” en leidt een tijdsbepalende bijzin in. Het wordt gevolgd door een volledige zin. Voorbeeld: Dès que tu arrives, nous commençons. — Zodra je aankomt, beginnen we. connais betekent hier “weet” in de combinatie met la direction. Het is de vorm van connaître bij je in de tegenwoordige tijd: je connais. Connaître wordt vaak gebruikt voor vertrouwdheid met een persoon, plaats of concrete zaak; savoir past vaak bij een feit, informatie of een vaardigheid. Voorbeeld: Je connais cette ville. — Ik ken deze stad. la direction betekent “de richting”. la is hier het vrouwelijk enkelvoudige bepaalde lidwoord bij direction; het betekent niet zelfstandig “het”. Hetzelfde lidwoordpatroon staat bijvoorbeeld in la route — de weg. je peux betekent “ik kan”. peux is de tegenwoordige tijd van pouvoir bij je: je peux. Pouvoir wordt gevolgd door een infinitief om mogelijkheid of kunnen uit te drukken: Je peux venir. — Ik kan komen. In deze zin staat die infinitief later, in réviser. la in la réviser is een persoonlijk voornaamwoord als lijdend voorwerp. Het is vrouwelijk enkelvoud en verwijst hier naar la direction; daarom staat er la. Het lidwoord in la direction en dit voornaamwoord hebben verschillende functies. réviser betekent hier “herzien” of “aanpassen”. Het is de infinitief na peux; na pouvoir blijft het werkwoord in de infinitief. Het voornaamwoord staat vóór die infinitief: la réviser — de richting herzien. Voorbeeld: Je peux réviser le plan. — Ik kan het plan herzien. rapidement betekent “snel” of “snel handelend” en beschrijft hier hoe het herzien gebeurt. Het is verwant aan het bijvoeglijk naamwoord rapide — snel: une réponse rapide — een snel antwoord. Samen betekent Dès que je connais la direction “zodra ik de richting weet”. Daarna geeft je peux la réviser rapidement aan wat de spreker dan kan doen: de richting snel herzien. De volledige betekenis is: “Zodra ik de richting weet, kan ik het snel herzien.”

10. Des indications claires peuvent éviter de réécrire inutilement.

    Duidelijke aanwijzingen kunnen ervoor zorgen dat je niet onnodig hoeft te herschrijven.

    indications

    aanwijzingen

    claires

    duidelijk

    peuvent

    kunnen

    éviter

    vermijden

    réécrire

    herschrijven

    inutilement

    onnodig

    Uitgebreide uitleg

    indications betekent hier “aanwijzingen” of “informatie die richting geeft”. Het is het meervoud van het vrouwelijke zelfstandig naamwoord indication; het enkelvoud is indication en het meervoud krijgt -s. In Des indications, is des het onbepaalde meervoudige lidwoord. Voorbeeld: Cette indication est utile. — “Deze aanwijzing is nuttig.” claires betekent hier “duidelijk”. Het bijvoeglijk naamwoord is aangepast aan indications: vrouwelijk meervoud. De basisvorm is clair (mannelijk enkelvoud); de vormen zijn onder andere claire (vrouwelijk enkelvoud) en claires (vrouwelijk meervoud). De uitgang hoort dus bij claires, niet bij het zelfstandig naamwoord. Voorbeeld: Une explication claire aide beaucoup. — “Een duidelijke uitleg helpt veel.” peuvent is de tegenwoordige tijd van pouvoir (“kunnen”) voor de derde persoon meervoud. De vorm sluit hier aan bij het meervoudige onderwerp Des indications. Na peuvent staat een infinitief: peuvent éviter betekent “kunnen vermijden” of, in deze context, “kunnen voorkomen”. De relevante vormen zijn bijvoorbeeld je peux (“ik kan”) en ils/elles peuvent (“zij kunnen”); peuvent is geen vorm van éviter. éviter is een infinitief met de betekenis “vermijden” of “voorkomen”. In deze zin volgt het op peuvent, omdat pouvoir een mogelijkheid uitdrukt die door een andere handeling wordt ingevuld. Het patroon is pouvoir + infinitief: Les indications peuvent éviter des erreurs. — “De aanwijzingen kunnen fouten voorkomen.” réécrire betekent “herschrijven”. Het is een infinitief en staat na éviter in de constructie éviter de + infinitief: éviter de réécrire betekent “vermijden dat men moet herschrijven” of natuurlijker “voorkomen dat er opnieuw moet worden geschreven”. réécrire is een afzonderlijk werkwoord; het is gevormd met ré- en écrire (“schrijven”), maar de gebruikte vorm hier is de infinitief réécrire. Voorbeeld: J’évite de réécrire le texte. — “Ik vermijd de tekst te herschrijven.” inutilement betekent “onnodig” of “zonder dat het nodig is”. Het is een bijwoord en bepaalt hier de manier of reden van réécrire: het gaat om onnodig herschrijven. Het verwante bijvoeglijk naamwoord is inutile (“onnodig”); inutilement is niet de vorm van het werkwoord. Voorbeeld: Ne répète pas inutilement la même phrase. — “Herhaal dezelfde zin niet onnodig.” Samen vormen Des indications claires het meervoudige onderwerp: “duidelijke aanwijzingen”. peuvent éviter zegt dat die aanwijzingen iets kunnen voorkomen. de réécrire inutilement specificeert wat ze kunnen voorkomen: onnodig herschrijven. De volledige betekenis is daarom: “Duidelijke aanwijzingen kunnen ervoor zorgen dat je niet onnodig hoeft te herschrijven.”