Een klein meningsverschil op het werk oplossen | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Je pense que nous ne sommes pas d'accord parce que nous avons fait des hypothèses différentes.

   Ik denk dat we het oneens zijn omdat we verschillende aannames hebben gedaan.

   pense

   denk

   nous

   wij / we

   ne sommes pas d'accord

   zijn het niet eens

   parce que

   omdat

   fait

   gedaan

   hypothèses

   aannames

   différentes

   verschillende

   Uitgebreide uitleg

   pense komt hier van penser en is de tegenwoordige tijd voor de eerste persoon enkelvoud: je pense = “ik denk”. Vergelijk je pensais in de volgende zin: dat is de verleden tijd (“ik dacht”), niet een andere betekenis van het werkwoord. nous betekent “wij/we” en is hier het onderwerp van de volgende werkwoordgroep. Het verwijst in deze zin naar de spreker samen met minstens één andere persoon; de precieze personen worden niet verder benoemd. ne sommes pas d'accord is een vaste constructie voor “het niet eens zijn”. sommes is de vorm van être bij nous; ne ... pas omringt in deze zin het werkwoord en maakt de uitdrukking negatief. In een bevestigende zin krijg je bijvoorbeeld: Nous sommes d'accord. — “We zijn het eens.” parce que is een voegwoord dat een reden inleidt: “omdat”. Het verbindt de hoofdzin met de verklaring die erop volgt. fait komt van faire (“doen/maken”) en staat hier in het voltooid deelwoord. Samen met avons vormt het avons fait, de passé composé: “hebben gedaan”. Voorbeelden: J'ai fait une erreur. — “Ik heb een fout gemaakt.” Nous avons fait des hypothèses. — “We hebben aannames gedaan.” hypothèses is het meervoud van het zelfstandig naamwoord hypothèse, “aanname” of “hypothese”. Het lidwoord des markeert hier een meervoudige nominale groep; het drukt op zichzelf geen precies aantal uit. différentes betekent hier “verschillende” en beschrijft hypothèses. Het bijvoeglijk naamwoord staat in de vrouwelijke meervoudsvorm, passend bij het vrouwelijke meervoud hypothèses. De basisvorm is différent voor mannelijk enkelvoud; andere vormen zijn bijvoorbeeld différente (vrouwelijk enkelvoud) en différents (mannelijk meervoud). Het bijvoeglijk naamwoord heeft dus zijn eigen basisvorm; hypothèse is niet daarvan afgeleid. De zin wordt stap voor stap opgebouwd als Je pense que (“Ik denk dat”) + nous ne sommes pas d'accord (“we het niet eens zijn”) + parce que (“omdat”) + nous avons fait des hypothèses différentes (“we verschillende aannames hebben gedaan”). Als geheel betekent hij: “Ik denk dat we het oneens zijn omdat we verschillende aannames hebben gedaan.”

2. Je pensais que le client voulait d'abord une version simple.

   Ik dacht dat de klant eerst een eenvoudige versie wilde.

   Je pensais

   ik dacht

   client

   klant

   voulait

   wilde

   d'abord

   eerst

   version

   versie

   simple

   eenvoudig

   Uitgebreide uitleg

   Je pensais betekent hier “ik dacht”. pensais is de imparfait van penser bij je: je pense = “ik denk”, je pensais = “ik dacht”. De imparfait geeft hier een gedachte weer die op een eerder moment gold; hij zegt op zichzelf niet dat die gedachte juist bleek. Voorbeeld: Je pensais à ce problème. — “Ik dacht aan dat probleem.” client betekent “klant”. Het zelfstandig naamwoord is mannelijk: un client, une cliente. In deze zin is le client het onderwerp van de bijzin na que. voulait betekent hier “wilde”. Dit is de imparfait van vouloir bij il/elle/on: il veut = “hij wil”, il voulait = “hij wilde”. De vorm wordt hier bepaald door de derde persoon enkelvoud van het onderwerp le client; het grammaticale geslacht van client verandert de werkwoordsvorm niet. Voorbeeld: Le client voulait attendre. — “De klant wilde wachten.” d'abord betekent hier “eerst” of “in eerste instantie”. Het ordent wat de klant wilde: deze versie kwam vóór eventuele andere zaken. Het is niet hetzelfde als avant, dat meestal “vóór” in tijd of plaats betekent. Voorbeeld: Nous mangeons d'abord. — “We eten eerst.” version betekent “versie”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une version, la version. Het kan bijvoorbeeld een bepaalde uitvoering van een product, tekst of programma aanduiden. simple betekent hier “eenvoudig”. Het bijvoeglijk naamwoord beschrijft version en staat erna. Simple heeft in het enkelvoud dezelfde vorm bij mannelijke en vrouwelijke zelfstandige naamwoorden: un modèle simple, une version simple. In het meervoud wordt dat simples. De vergelijkende vorm is plus simple = “eenvoudiger”. Voorbeeld: C'est une solution simple. — “Dat is een eenvoudige oplossing.” De structuur is Je pensais que ...: “Ik dacht dat ...”. Binnen die bijzin is le client voulait ... de inhoud van de gedachte. d'abord bepaalt de volgorde van de wens, en une version simple is wat de klant eerst wilde: een eenvoudige versie. Samen betekent de volledige zin: “Ik dacht dat de klant eerst een eenvoudige versie wilde.”

3. Je pensais que le client s'attendait à une version complète avec toutes les fonctionnalités.

   Ik dacht dat de klant een complete versie met elke functie verwachtte.

   Je pensais

   Ik dacht

   le client

   de klant

   s'attendait à

   verwachtte

   une version

   een versie

   complète

   compleet

   avec

   met

   toutes

   alle

   les fonctionnalités

   de functies

   Uitgebreide uitleg

   Je pensais betekent hier: “ik dacht”. Dit is de imparfait van penser bij je: je pensais. De vorm beschrijft een gedachte die op dat moment bestond. In Je pensais que... leidt que de inhoud van die gedachte in; het werkwoord in die bijzin staat verderop. le client betekent “de klant”. le is hier het bepaald lidwoord voor een mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord. Het zegt niet op zichzelf iets over hoeveel klanten er zijn; de zin verwijst naar de klant die in deze context bedoeld is. s'attendait à betekent hier “verwachtte”. De basisvorm is s'attendre à, letterlijk een vaste werkwoordelijke constructie met à. s'attendait is de imparfait, derde persoon enkelvoud: de verwachting bestond op het bedoelde moment. Bijvoorbeeld: Elle s'attendait à une réponse. — “Zij verwachtte een antwoord.” De reflexieve vorm hoort bij het werkwoord; vervang le client door een andere persoon en de vorm verandert overeenkomstig, bijvoorbeeld je m'attendais à. une version betekent “een versie”. version is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; daarom staat hier het vrouwelijke enkelvoudige onbepaalde lidwoord une. In une nouvelle version betekent version nog steeds “versie”; nouvelle is dan het bijvoeglijk naamwoord. complète betekent hier “compleet”. Dit is de vrouwelijke enkelvoudsvorm van complet, omdat het bijvoeglijk naamwoord bij version hoort. Het basispaar is complet (mannelijk enkelvoud) en complète (vrouwelijk enkelvoud); bijvoorbeeld un rapport complet tegenover une version complète. De vorm beschrijft dus version, niet client. avec betekent “met” en verbindt une version complète met wat die versie nog bevatte: toutes les fonctionnalités. toutes betekent hier “alle”. Het is de vrouwelijke meervoudsvorm van tout en stemt af op fonctionnalités, een vrouwelijk meervoudig zelfstandig naamwoord. Vergelijk: tout bij mannelijk enkelvoud, toute bij vrouwelijk enkelvoud, tous bij mannelijk meervoud en toutes bij vrouwelijk meervoud. Bijvoorbeeld: toutes les options — “alle opties”. les fonctionnalités betekent “de functies” of “de functionaliteiten”. fonctionnalité is vrouwelijk; les markeert het meervoud. Samen met toutes betekent de woordgroep hier dat de versie alle bedoelde functies bevatte. Het meervoud staat op fonctionnalités, terwijl toutes en les daarmee overeenstemmen. Samen vormen de delen de structuur Je pensais que + onderwerp + s'attendait à + naamwoordgroep: “Ik dacht dat de klant een complete versie met alle functies verwachtte.” Je pensais geeft de gedachte weer; le client s'attendait à geeft de verwachting van de klant weer; une version complète avec toutes les fonctionnalités benoemt wat de klant verwachtte. De voorafgaande context ondersteunt dezelfde gedachte over de klant en een versie, maar deze zin specificeert dat het hier om een complete versie met alle functies gaat.

4. Vérifions les notes au lieu de discuter en nous fiant à notre mémoire.

   Laten we de notities controleren in plaats van op basis van ons geheugen te discussiëren.

   Vérifions

   laten we controleren

   notes

   notities

   au lieu de

   in plaats van

   discuter

   discussiëren

   en nous fiant à

   door te vertrouwen op

   mémoire

   geheugen

   Uitgebreide uitleg

   Vérifions betekent hier “laten we controleren”. Het is de vorm voor de eerste persoon meervoud van vérifier (“controleren”); bij deze werkwoordsgroep valt de gebiedende wijs voor “wij” samen met deze vorm. Voorbeeld: Vérifions le résultat. — “Laten we het resultaat controleren.” notes betekent hier “notities”. Het is het meervoud van note; het enkelvoud is note. Voorbeeld: Je relis ma note. — “Ik lees mijn notitie opnieuw.” au lieu de is een vaste constructie met de betekenis “in plaats van”. Er volgt hier een infinitief: au lieu de discuter = “in plaats van te discussiëren”. Voorbeeld: Il écoute au lieu de répondre. — “Hij luistert in plaats van te antwoorden.” discuter is de infinitief “discussiëren”. De vorm staat na au lieu de; daardoor wordt de handeling als alternatief voor het controleren gepresenteerd. Voorbeeld: Nous pouvons discuter demain. — “We kunnen morgen discussiëren.” en nous fiant à combineert en met het tegenwoordig deelwoord fiant van se fier à (“vertrouwen op”). nous is het wederkerende voornaamwoord en maakt duidelijk dat de betrokken personen zelf vertrouwen op iets. De constructie betekent hier “door op ... te vertrouwen” of natuurlijker: “terwijl we op ... vertrouwen”. Voorbeeld: En nous fiant aux données, nous choisissons mieux. — “Door op de gegevens te vertrouwen, kiezen we beter.” mémoire betekent hier “geheugen”. In notre mémoire verwijst het naar het geheugen dat bij de spreker en de aangesproken persoon hoort; notre stemt af op het enkelvoudige zelfstandig naamwoord mémoire, niet op het aantal bezitters. Voorbeeld: Ma mémoire est fiable. — “Mijn geheugen is betrouwbaar.” Samen vraagt de spreker om de notities te controleren als alternatief voor discussiëren terwijl men op het eigen geheugen vertrouwt: “Laten we de notities controleren in plaats van op basis van ons geheugen te discussiëren.”

5. Les notes disent que la vitesse compte le plus, mais qu'une fonctionnalité avancée reste nécessaire.

   De notities zeggen dat snelheid het belangrijkst is, maar dat één geavanceerde functie nog steeds nodig is.

   Les notes

   de notities

   disent

   zeggen

   la vitesse

   de snelheid

   compte

   telt

   le plus

   het meest

   fonctionnalité

   functie

   avancée

   geavanceerd

   reste

   blijft

   nécessaire

   nodig

   Uitgebreide uitleg

   Les notes betekent hier “de notities”. Les is het bepaald lidwoord voor meervoud; notes is het meervoud van note. Het lidwoord en het zelfstandig naamwoord vormen samen het onderwerp van de zin. disent is de vorm van dire (“zeggen”) in de tegenwoordige tijd voor de derde persoon meervoud: ils/elles disent. Na disent volgt met que de inhoud van wat de notities zeggen. Voorbeeld: Les résultats disent le contraire. — “De resultaten zeggen het tegenovergestelde.” la vitesse betekent “de snelheid”. La en vitesse zijn beide enkelvoud; vitesse is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord. Het bepaald lidwoord verwijst hier naar snelheid als het besproken criterium, niet naar een expliciet genoemde afzonderlijke snelheid. compte komt van compter en is hier de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud. In deze betekenis betekent compter “meetellen” of “belangrijk zijn”; het onderwerp is la vitesse, daarom staat het werkwoord in het enkelvoud. Voorbeeld: La simplicité compte. — “Eenvoud is belangrijk.” le plus maakt in compte le plus een superlatieve vergelijking: snelheid telt het meest of is het belangrijkst binnen de relevante vergelijking. plus is de vergelijkende vorm van beaucoup; in deze uitdrukking wordt het voorafgegaan door le om de hoogste graad aan te geven. Vergelijk: plus important — “belangrijker” en le plus important — “het belangrijkst”. fonctionnalité betekent “functie” in de zin van een kenmerk of mogelijkheid van een product. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; het meervoud is fonctionnalités. avancée is hier een bijvoeglijk naamwoord met de betekenis “geavanceerd”. Het staat in de vrouwelijke enkelvoudsvorm omdat het bij fonctionnalité hoort: fonctionnalité avancée. De basisvorm voor mannelijk enkelvoud is avancé; vrouwelijk enkelvoud krijgt -e, mannelijk meervoud is avancés en vrouwelijk meervoud avancées. Dit is niet de vorm van het zelfstandig naamwoord: fonctionnalité blijft het zelfstandig naamwoord. reste komt van rester (“blijven”) en is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud. Het drukt hier uit dat de genoemde functie ondanks de voorafgaande informatie nodig blijft. Voorbeeld: Le problème reste important. — “Het probleem blijft belangrijk.” nécessaire betekent “nodig” of “noodzakelijk”. Het beschrijft fonctionnalité; in het enkelvoud heeft deze vorm dezelfde spelling voor mannelijk en vrouwelijk. Het meervoud is nécessaires. De zin heeft twee inhoudelijke delen die met mais (“maar”) tegenover elkaar worden geplaatst. Eerst zeggen de notities dat la vitesse compte le plus: snelheid telt het meest. Daarna zeggen ze dat une fonctionnalité avancée reste nécessaire: een geavanceerde functie nog steeds nodig blijft. Qu'une bestaat uit que plus une en leidt het tweede deel van de gerapporteerde inhoud in; het onbepaalde lidwoord duidt hier een functie aan, terwijl de vertaling deze als één geavanceerde functie weergeeft. Samen betekent de hele uiting: “De notities zeggen dat snelheid het belangrijkst is, maar dat één geavanceerde functie nog steeds nodig is.”

6. Une version plus simple qui inclut cette fonctionnalité semble être le bon compromis.

   Een eenvoudigere versie met die functie klinkt als het juiste compromis.

   version

   versie

   plus simple

   eenvoudiger

   inclut

   omvat

   cette

   die

   fonctionnalité

   functie

   semble

   lijkt

   être

   zijn

   bon

   juiste

   compromis

   compromis

   Uitgebreide uitleg

   version betekent hier “versie”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une version. Het meervoud is des versions. In Une version plus simple is dit het hoofdwoord waar de beschrijving op slaat. plus simple betekent “eenvoudiger”. simple heeft hier de vergelijkende vorm met plus; de basisvorm is simple. In het enkelvoud klinkt de geschreven vorm hetzelfde bij mannelijk en vrouwelijk, maar het zelfstandig naamwoord bepaalt de grammaticale overeenkomst: une version simple, un choix simple. Voorbeeld: Cette solution est plus simple. — “Deze oplossing is eenvoudiger.” inclut betekent hier “omvat” of “bevat”. De basisvorm is inclure; inclut is de tegenwoordige tijd voor il, elle of on. In deze zin staat het in de betrekkelijke bijzin qui inclut cette fonctionnalité; qui verwijst daar naar version, zodat de versie de functie omvat. Voorbeeld: Le document inclut un exemple. — “Het document bevat een voorbeeld.” cette betekent hier “die” en staat vóór een vrouwelijk zelfstandig naamwoord in het enkelvoud. Het hoort hier bij fonctionnalité, niet bij de handeling inclut. Vergelijk: ce compromis voor een mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord en ces fonctionnalités voor het meervoud. De vorm alleen maakt niet duidelijk welke concrete functie bedoeld wordt; de zin identificeert haar als de functie waarover hier gesproken wordt. fonctionnalité betekent “functie”, in de zin van een mogelijkheid of onderdeel van een product of systeem. Het is vrouwelijk: une fonctionnalité, meervoud des fonctionnalités. Voorbeeld: Cette fonctionnalité reste nécessaire. — “Deze functie blijft nodig.” semble betekent hier “lijkt”. De basisvorm is sembler; semble is de tegenwoordige tijd voor il, elle of on. Het onderwerp is Une version plus simple ..., dus de vorm is enkelvoud. sembler kan met een infinitief worden gecombineerd: semble être betekent “lijkt te zijn”. Voorbeeld: La réponse semble correcte. — “Het antwoord lijkt correct.” être betekent “zijn”. Dit is de infinitief, hier gebruikt na semble: semble être. Na werkwoorden zoals sembler blijft het volgende werkwoord in de infinitief wanneer men zegt dat iets lijkt te zijn of te gebeuren. Voorbeeld: Cela semble être utile. — “Dat lijkt nuttig te zijn.” bon betekent hier “goed” in le bon compromis: het passende of juiste compromis. De basisvorm is bon; het is een bijvoeglijk naamwoord en staat hier in het mannelijk enkelvoud, omdat compromis mannelijk enkelvoud is. De vrouwelijke vorm is bonne, bijvoorbeeld une bonne solution. In deze context betekent bon niet “lekker”. compromis betekent “compromis” of “afweging”. Het is hier mannelijk enkelvoud: le bon compromis. Dezelfde geschreven vorm kan ook het meervoud zijn, maar dan bepaalt het lidwoord of de context dat: des compromis. In de volgende context wordt naar deze afweging verwezen met ce compromis, wat de Franse woordkeuze bevestigt. Samen vormen de delen: Une version plus simple = “een eenvoudigere versie”; qui inclut cette fonctionnalité = “die functie omvat” of natuurlijker “die deze functie omvat”; semble être le bon compromis = “lijkt het juiste compromis te zijn”. De volledige betekenis is dus: “Een eenvoudigere versie met die functie lijkt het juiste compromis te zijn.” De relatieve bijzin specificeert welke versie bedoeld wordt: het is de versie die de functie omvat.

7. Je peux accepter cela si nous expliquons clairement ce compromis.

   Ik kan dat accepteren als we de afweging duidelijk uitleggen.

   Je peux

   ik kan

   accepter

   accepteren

   cela

   dat

   si

   als

   nous expliquons

   we leggen uit

   clairement

   duidelijk

   ce

   deze/dat

   compromis

   afweging

   Uitgebreide uitleg

   Je peux betekent hier: “ik kan”. peux is de tegenwoordige tijd van pouvoir bij je; de vorm drukt hier mogelijkheid of bereidheid uit. Na pouvoir volgt een infinitief: Je peux accepter = “Ik kan accepteren”. Vergelijk: Nous pouvons accepter = “Wij kunnen accepteren”. accepter betekent hier “accepteren”. Dit is de infinitief, omdat hij volgt op peux. De stam blijft in deze combinatie dus onvervoegd. Voorbeeld: Je peux venir. = “Ik kan komen.” cela is een aanwijzend voornaamwoord met de betekenis “dat” of “dit”, hier met de bedoeling “dat”. Het verwijst naar iets dat in de situatie al geïdentificeerd is; de vertaling legt de referentie niet verder vast. Het is geen zelfstandig naamwoord en krijgt daarom niet de vorm van het genoemde besluit of voorstel. si leidt hier een voorwaardelijke bijzin in: “als”. In deze bijzin staat de gewone tegenwoordige tijd: si nous expliquons = “als we uitleggen”. In het Frans wordt voor een reële of mogelijke voorwaarde niet automatisch een aparte toekomstige vorm na si gebruikt. nous expliquons betekent “we leggen uit”. expliquons is de tegenwoordige tijd van expliquer bij nous; het onderwerp is dus “we”. Het werkwoord expliquer kan bijvoorbeeld een zaak uitleggen: Nous expliquons le problème. = “We leggen het probleem uit.” clairement betekent “duidelijk”. Het is een bijwoord en zegt hoe het uitleggen gebeurt. Het hoort bij expliquons, niet bij compromis: het gaat erom dat we iets duidelijk uitleggen. ce staat vóór compromis en betekent hier “deze” of “dat”, afhankelijk van de Nederlandse formulering; in deze vertaling past “de afweging”. Ce is de enkelvoudige mannelijke vorm van het Franse aanwijzende bijvoeglijke woord vóór een mannelijk zelfstandig naamwoord. Het verwijst hier naar compromis en staat niet zelfstandig. compromis betekent hier “afweging” in de zin van een compromis of gemaakte balans tussen belangen. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord; daarom staat ervoor ce. In de eerdere context wordt hetzelfde woord gebruikt in le bon compromis, “het juiste compromis”. Samen vormen de delen: Je peux accepter cela = “Ik kan dat accepteren”, en si nous expliquons clairement ce compromis = “als we deze afweging duidelijk uitleggen”. De volledige betekenis is dus: “Ik kan dat accepteren als we de afweging duidelijk uitleggen.”

8. Nous pouvons le présenter en fonction des priorités du client.

   We kunnen het uitleggen vanuit de prioriteiten van de klant.

   Nous pouvons

   we kunnen

   présenter

   presenteren; uitleggen

   en fonction de

   afhankelijk van; op basis van

   priorités

   prioriteiten

   client

   klant

   Uitgebreide uitleg

   Nous pouvons betekent hier “we kunnen”. pouvons is de tegenwoordige tijd van pouvoir (“kunnen”) bij nous; de vorm drukt hier mogelijkheid of vermogen uit. Vergelijk: je peux = “ik kan”, nous pouvons = “wij kunnen”. Voorbeeld: Nous pouvons commencer. — “We kunnen beginnen.” présenter betekent hier dat iets wordt gepresenteerd of uitgelegd. Het is een infinitief na pouvons: pouvoir + infinitief geeft aan wat iemand kan doen. De vertaling “uitleggen” past bij deze context, maar présenter kan ook “presenteren” of “voorleggen” betekenen. Voorbeeld: Nous pouvons présenter le plan. — “We kunnen het plan presenteren.” In de combinatie le présenter verwijst le naar het ding dat wordt gepresenteerd; de aangeleverde zin identificeert dat ding niet nader. le is een mannelijk enkelvoudig lijdend voornaamwoord; het zegt op zichzelf niet wie of wat het bedoelde ding is. en fonction de is een vaste constructie met de betekenis “op basis van” of “afhankelijk van”. Ze geeft aan dat de manier waarop iets gebeurt, wordt bepaald door wat erna komt. Voorbeeld: Nous adaptons le plan en fonction des besoins. — “We passen het plan aan op basis van de behoeften.” priorités betekent “prioriteiten”. Dit is het meervoud van priorité, “prioriteit”. Het woord benoemt zaken die voorrang of meer belang hebben. In des priorités is des hier de samentrekking van de + les, dus “van de prioriteiten”; het drukt niet op zichzelf een specifiek aantal uit. Voorbeeld: Les priorités changent. — “De prioriteiten veranderen.” client betekent “klant”. In du client staat client in het enkelvoud en betekent du hier “van de klant” (de + le). Voorbeeld: La demande du client est claire. — “De vraag van de klant is duidelijk.” Samen vormen de delen: Nous pouvons + le présenter + en fonction des priorités du client. De zin zegt dus dat wij het bedoelde kunnen presenteren of uitleggen op basis van de prioriteiten van de klant. De infinitief présenter volgt op pouvons, terwijl en fonction de de maatstaf introduceert waarop die presentatie of uitleg wordt afgestemd.

9. Je vais mettre à jour la description de la tâche pour qu'elle corresponde à la décision.

   Ik zal de taakbeschrijving aanpassen aan de beslissing.

   Je vais

   ik zal

   mettre à jour

   bijwerken

   description

   beschrijving

   tâche

   taak

   corresponde

   overeenkomt

   décision

   beslissing

   Uitgebreide uitleg

   Je vais geeft hier de nabije toekomst aan: aller in de tegenwoordige tijd + een infinitief. Het betekent dus “ik zal / ik ga”, niet alleen “ik ga” in de letterlijke betekenis van bewegen. Het onderwerp is je (“ik”); vais is de vorm van aller voor de eerste persoon enkelvoud. Patroon: Je vais + infinitief, bijvoorbeeld: Je vais répondre. — “Ik zal antwoorden.” mettre à jour is een vaste werkwoordelijke uitdrukking met de betekenis “bijwerken” of “actualiseren”. mettre staat als infinitief na vais; à jour maakt deel uit van de uitdrukking en betekent hier niet zelfstandig “naar een dag”. Voorbeeld: Nous allons mettre à jour le fichier. — “We zullen het bestand bijwerken.” description is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: “beschrijving”. In de volledige naamwoordgroep la description de la tâche is die groep het lijdend voorwerp van mettre à jour: datgene wat wordt bijgewerkt. Het lidwoord la markeert een bepaalde, vrouwelijke enkelvoudige beschrijving; het drukt op zichzelf geen numerieke hoeveelheid uit. tâche is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: “taak”. In la description de la tâche verbindt de de beschrijving met datgene wat beschreven wordt: “de beschrijving van de taak”. tâche is niet zelf het lijdend voorwerp van mettre à jour; de volledige naamwoordgroep is dat wel. corresponde is de vorm van correspondre (“overeenkomen”) in de derde persoon enkelvoud van de tegenwoordige conjunctief. De vorm staat na pour que, dat hier een doelszin inleidt: de beschrijving wordt bijgewerkt met het doel dat ze met de beslissing overeenkomt. Het grammaticale onderwerp is elle; dat voornaamwoord verwijst hier naar de beschrijving. Voorbeeld: Je vérifie le texte pour qu’il corresponde au modèle. — “Ik controleer de tekst zodat die met het model overeenkomt.” décision is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: “beslissing”. In à la décision geeft à aan waarmee iets overeenkomt: “met de beslissing”. Het lidwoord la hoort bij het vrouwelijke enkelvoudige zelfstandig naamwoord. Samen betekent de zin: “Ik zal de beschrijving van de taak bijwerken zodat die overeenkomt met de beslissing.” De structuur is Je vais + infinitief voor de nabije toekomst, gevolgd door het lijdend voorwerp la description de la tâche; pour qu’elle corresponde à la décision drukt het beoogde resultaat uit. elle verwijst hier naar de beschrijving, wat past bij de bedoelde betekenis van de Nederlandse vertaling “de taakbeschrijving” die aan de beslissing wordt aangepast.

10. Alors, le désaccord ne devrait pas ralentir le projet.

    Dan zou het meningsverschil het project niet moeten vertragen.

    Alors

    dan

    le désaccord

    het meningsverschil

    ne devrait pas

    zou niet moeten

    ralentir

    vertragen

    le projet

    het project

    Uitgebreide uitleg

    Alors betekent hier dan en verbindt deze zin met wat eraan voorafgaat als gevolgtrekking. Het kan in andere contexten ook dus of nou betekenen; de precieze waarde hangt van de samenhang af. le désaccord betekent hier het meningsverschil. Het zelfstandig naamwoord is mannelijk, zoals blijkt uit le. Het is verwant aan être d'accord, maar désaccord benoemt juist het ontbreken van overeenstemming. Voorbeeld: Le désaccord persiste. — Het meningsverschil blijft bestaan. ne devrait pas vormt samen een ontkende verwachting of aanbeveling: zou niet moeten. devrait is de vorm van devoir in de conditionnel présent voor een enkelvoudig derde persoon-onderwerp. In deze zin draagt le désaccord die enkelvoudsvorm. De ontkenning staat rond het vervoegde werkwoord: ne ... pas. Het infinitief dat erbij hoort komt daarna: ne devrait pas ralentir — zou niet moeten vertragen. Voorbeeld: Il ne devrait pas attendre. — Hij zou niet moeten wachten. ralentir is een infinitief en betekent vertragen. Na devoir blijft het volgende werkwoord in het infinitief: devrait ralentir, niet een tweede vervoegde vorm. Het kan ook betekenen dat iets langzamer wordt, afhankelijk van het onderwerp. Voorbeeld: La voiture ralentit. — De auto vertraagt. le projet betekent het project. Ook dit zelfstandig naamwoord is mannelijk en krijgt daarom le; het is het lijdend voorwerp van ralentir. In ralentir le projet is het project dus datgene waarvan de voortgang niet vertraagd zou moeten worden. Samen vormt de zin: Alors + le désaccord + ne devrait pas ralentir + le projet: Dan zou het meningsverschil het project niet moeten vertragen. De onderliggende herbruikbare structuur is [onderwerp] ne devrait pas [infinitief] [lijdend voorwerp], met de betekenis dat iets volgens de verwachting of aanbeveling een bepaalde handeling niet zou moeten veroorzaken.