Samen een film kiezen | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Tu veux un thriller, mais j’espérais quelque chose de plus léger.

   Je wilt een thriller, maar ik hoopte op iets luchtigers.

   veux

   wilt

   thriller

   thriller

   espérais

   hoopte

   quelque chose

   iets

   plus léger

   lichter

   Uitgebreide uitleg

   veux komt van vouloir (willen) en is hier de tegenwoordige tijd voor de tweede persoon enkelvoud: tu veux = “je wilt”. Voorbeeld: Tu veux un café ? — “Wil je koffie?” thriller is een Frans zelfstandig naamwoord voor een thriller. Het wordt hier ingeleid door un, dus de uitdrukking is un thriller. Voorbeeld: Je regarde un thriller. — “Ik kijk naar een thriller.” espérais komt van espérer (hopen) en is de imparfait voor de eerste persoon enkelvoud: j’espérais = “ik hoopte”. De imparfait plaatst de hoop in het verleden en presenteert haar als een lopende of bestaande verwachting. Voorbeeld: J’espérais trouver autre chose. — “Ik hoopte iets anders te vinden.” quelque chose is een onbepaald voornaamwoord en betekent “iets”. In quelque chose de ... volgt een bijvoeglijk naamwoord met de: deze constructie beschrijft het onbepaalde “iets”. Voorbeeld: Je cherche quelque chose de simple. — “Ik zoek iets eenvoudigs.” plus léger betekent hier “lichter”, in de zin van minder zwaar of minder intens. plus maakt van léger de vergelijkende vorm; de basisvorm is léger (“licht”) en het tegenovergestelde is lourd (“zwaar”). In quelque chose de plus léger staat léger in het mannelijk enkelvoud, omdat quelque chose grammaticaal mannelijk is. Voorbeeld: Nous voulons un repas plus léger. — “We willen een lichtere maaltijd.” De twee hoofdgedeelten worden verbonden door mais (“maar”). Tu veux un thriller betekent “Je wilt een thriller”, terwijl j’espérais quelque chose de plus léger betekent “ik hoopte op iets lichters”. Samen betekent de zin: “Je wilt een thriller, maar ik hoopte op iets luchtigers.”

2. Nous pouvons peut-être trouver un film que nous avons tous les deux envie de regarder.

   Misschien kunnen we een film vinden waar we allebei zin in hebben.

   Nous pouvons

   we kunnen

   peut-être

   misschien

   trouver

   vinden

   un film

   een film

   tous les deux

   allebei

   avons … envie de

   zin hebben om

   regarder

   bekijken

   Uitgebreide uitleg

   Nous pouvons betekent hier dat de spreker samen met anderen een mogelijkheid voorstelt: “we kunnen”. pouvoir is het basiswerkwoord; pouvons is de tegenwoordige tijd voor nous. Bijvoorbeeld: Nous pouvons partir. = “We kunnen vertrekken.” Het werkwoord na pouvons blijft in de infinitief staan. peut-être betekent “misschien” en maakt de mogelijkheid minder stellig. Het verandert niet de persoon of tijd van het werkwoord. trouver betekent hier “vinden”. Dit is de infinitief na pouvons. Bijvoorbeeld: Nous pouvons trouver une solution. = “We kunnen een oplossing vinden.” un film betekent “een film”. film is een zelfstandig naamwoord; un is het onbepaalde lidwoord dat bij dit mannelijke enkelvoud hoort. Het lidwoord drukt hier niet op zichzelf een numerieke telling uit. tous les deux betekent “allebei” en maakt expliciet dat de twee betrokken personen dezelfde voorkeur delen. Het is een vaste manier om naar twee personen samen te verwijzen. Bijvoorbeeld: Nous aimons tous les deux le jazz. = “We houden allebei van jazz.” avons ... envie de vormt de uitdrukking avoir envie de, “zin hebben om” of “behoefte hebben aan”. In de zin staat avons, de tegenwoordige tijd van avoir voor nous; envie is het zelfstandig naamwoord in deze uitdrukking. Na avoir envie de volgt een zelfstandig naamwoord of de plus een infinitief, zoals in J’ai envie de lire. = “Ik heb zin om te lezen.” De twee delen van de uitdrukking staan hier uit elkaar doordat tous les deux ertussen staat. regarder betekent “bekijken” of, bij een film, “kijken naar”. Het is een infinitief na de: envie de regarder. Bijvoorbeeld: Elle a envie de regarder un film. = “Zij heeft zin om een film te kijken.” Samen betekent de zin: “Misschien kunnen we een film vinden waar we allebei zin in hebben.” Nous pouvons geeft een gezamenlijke mogelijkheid aan, peut-être verzacht die mogelijkheid, en trouver un film benoemt wat men mogelijk kan vinden. In que nous avons tous les deux envie de regarder beschrijft de bijzin welke film bedoeld wordt: het is een film die de twee personen allebei willen bekijken. De combinatie avoir envie de + infinitief is een bruikbaar patroon om uit te drukken dat iemand zin heeft om iets te doen.

3. Que penses-tu de cette comédie policière ? Les critiques disent qu’elle n’est pas trop intense.

   Wat vind je van deze mysteriekomedie? De recensies zeggen dat hij niet al te spannend is.

   Que penses-tu de

   Wat vind je van

   cette

   deze

   comédie

   komedie

   policière

   mysterie- of politie-

   critiques

   recensies

   disent

   zeggen

   qu’elle

   dat ze

   n’est pas

   is niet

   trop

   te, al te

   intense

   intens, spannend

   Uitgebreide uitleg

   Que penses-tu de is een vaste manier om te vragen wat iemand van iets vindt. penses is de tegenwoordige tijd van penser bij tu; in deze vraag staat het onderwerp erachter als penses-tu. Het patroon is Que penses-tu de + zelfstandig naamwoord? Voorbeeld: Que penses-tu de ce film ? — “Wat vind je van deze film?” cette betekent “deze” bij een enkelvoudig vrouwelijk zelfstandig naamwoord. De vorm contrasteert met ce bij een enkelvoudig mannelijk zelfstandig naamwoord en ces bij het meervoud. Voorbeeld: cette histoire — “dit verhaal”. comédie is hier “komedie”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; het meervoud is comédies. Het woord kan ook algemener naar een komisch toneel- of filmgenre verwijzen. policière beschrijft comédie en betekent hier “mysterie-” of “politie-” in de genrebenaming. De vrouwelijke vorm policière stemt af op het vrouwelijke woord comédie; bij een mannelijk zelfstandig naamwoord staat bijvoorbeeld policier. Voorbeeld: une histoire policière — “een mysterieverhaal”. Samen vormen cette comédie policière de woordgroep “deze mysteriekomedie”. Het bijvoeglijk naamwoord volgt hier op het zelfstandig naamwoord en neemt de vrouwelijke enkelvoudsvorm aan. critiques betekent hier “recensies”. Het is het meervoud van het zelfstandig naamwoord critique; hetzelfde woord kan in een andere context ook “critici” betekenen of als bijvoeglijk naamwoord worden gebruikt. Hier ondersteunt de vaste vertaling de betekenis “recensies”. disent betekent “zeggen”. Het is de tegenwoordige tijd van dire bij ils/elles: ils disent of elles disent. Voorbeeld: Les critiques disent la vérité. — “De recensies zeggen de waarheid.” qu’elle bestaat uit que plus elle. que leidt hier de inhoud in van wat de recensies zeggen. elle is een vrouwelijk enkelvoudig persoonlijk voornaamwoord. In het Frans sluit die vorm aan bij de vrouwelijke benaming comédie; de vaste Nederlandse vertaling gebruikt voor dezelfde film “hij”, omdat film in het Nederlands mannelijk is. Voorbeeld: Je pense qu’elle est bonne. — “Ik denk dat ze goed is.” n’est pas is de ontkenning van est, de vorm van être bij een enkelvoudig onderwerp. ne wordt vóór een klinker n’, zoals in n’est; pas voltooit in deze zin de ontkenning. Het patroon is ne/n’ + werkwoord + pas: “niet zijn/doen”. trop betekent “te” of “al te”. Het versterkt hier het bijvoeglijk naamwoord intense; samen met de ontkenning ontstaat pas trop: “niet al te”, niet simpelweg “helemaal niet”. Voorbeeld: Le film est trop long. — “De film is te lang.” intense betekent hier “spannend” of “intens”. Het is een bijvoeglijk naamwoord; intense heeft in het enkelvoud dezelfde vorm bij een mannelijk en vrouwelijk zelfstandig naamwoord. In het meervoud wordt dat intenses. De vertaling kiest hier “spannend” omdat het over de intensiteit van een film gaat. De hele vraag Que penses-tu de cette comédie policière ? vraagt naar de mening van de aangesprokene over deze specifieke film. Daarna geeft Les critiques disent qu’elle n’est pas trop intense weer wat de recensies zeggen: volgens hen is de film niet al te spannend. De tijd is in beide delen de tegenwoordige tijd.

4. Ça pourrait marcher. Est-ce que le film a des sous-titres ?

   Dat zou kunnen werken. Heeft de film ondertitels?

   Ça

   dat; het

   pourrait

   zou kunnen

   marcher

   werken

   Est-ce que

   vraagmarkeerder

   film

   film

   a

   heeft

   sous-titres

   ondertitels

   Uitgebreide uitleg

   Ça betekent hier “dat” en verwijst naar het voorgestelde idee of de voorgestelde mogelijkheid. Het is een aanwijzend voornaamwoord; de precieze referent wordt door de vaste vertaling als “dat” ondersteund, zonder dat een zelfstandig naamwoord als referent nodig is. pourrait is de conditionnel présent van pouvoir bij de derde persoon enkelvoud: pouvoir → il/elle/on peut → il/elle/on pourrait. Hier drukt het een voorzichtige mogelijkheid uit: “zou kunnen”. De vorm bevat dus zowel de betekenis van kunnen als een voorwaardelijke of voorzichtige modaliteit. Voorbeeld: Cela pourrait aider. — “Dat zou kunnen helpen.” marcher is een infinitief en betekent hier “werken” in de zin van functioneren of een goed resultaat geven. Na pourrait staat het werkwoord in de infinitief: Ça pourrait marcher = “Dat zou kunnen werken.” Dit is een algemeen bruikbaar patroon: Ça pourrait + infinitief. Est-ce que is een vaste Franse vraagconstructie. Ze markeert dat de daaropvolgende mededeling als een ja-neevraag gelezen moet worden; ze heeft hier niet zelfstandig de betekenis “of”. Voorbeeld: Est-ce que tu viens ? — “Kom je?” film betekent “film”. Het is een zelfstandig naamwoord; in le film staat het met het bepaald lidwoord le. Het Franse woord is mannelijk, wat onder meer zichtbaar is in le, maar film zelf verandert hier niet van vorm. a is de derde persoon enkelvoud van avoir (“hebben”): avoir → il/elle/on a. Hier betekent het dat de film ondertitels heeft of bevat. Voorbeeld: Le livre a des images. — “Het boek heeft afbeeldingen.” sous-titres betekent “ondertitels”. Het is het meervoud van sous-titre; het meervoud wordt hier zichtbaar door de slot-s. In des sous-titres is des het onbepaalde meervoudige lidwoord. De combinatie betekent “ondertitels”, zonder een specifiek aantal vast te leggen. Samen vormen de eerste drie delen Ça pourrait marcher.: “Dat zou kunnen werken.” Daarna maakt Est-ce que van le film a des sous-titres een vraag: Est-ce que le film a des sous-titres ? — “Heeft de film ondertitels?” De hele uiting bestaat dus uit een voorzichtige positieve beoordeling, gevolgd door een ja-neevraag over de aanwezigheid van ondertitels.

5. Oui, il a des sous-titres et il n’est pas trop long.

   Ja, hij heeft ondertitels en hij duurt niet te lang.

   Oui

   ja

   il a

   hij heeft

   sous-titres

   ondertitels

   il n’est pas

   hij is niet

   trop

   te

   long

   lang

   Uitgebreide uitleg

   Oui bevestigt de voorafgaande vraag. Het is een zelfstandig bevestigingswoord, vergelijkbaar met Nederlands ja. il a: il is een persoonlijk voornaamwoord voor de derde persoon enkelvoud. In deze context verwijst het, in overeenstemming met de vaste vertaling en de voorafgaande vraag, naar de film. a is de vorm van avoir (hebben) in de tegenwoordige tijd voor il: j’ai, il a, ils ont. Let op het verschil tussen a (heeft) en à (naar, aan, op). sous-titres betekent ondertitels. Het is een meervoudig zelfstandig naamwoord; het koppelteken hoort bij de Franse spelling. In il a des sous-titres geeft des aan dat er ondertitels aanwezig zijn, zonder hier een exact aantal te noemen. il n’est pas: dit is de Franse ontkenning rond de vorm est van être (zijn). In de tegenwoordige tijd krijg je bijvoorbeeld je suis, il est, ils sont. Bij een klinker valt ne vóór est samen tot n’: il n’est pas. De volledige structuur ne ... pas maakt de zin ontkennend. trop betekent hier te, in de betekenis van meer dan wenselijk of passend. Het staat vóór het bijvoeglijk naamwoord: trop long = te lang. Het kan ook bij andere woorden staan, bijvoorbeeld: C’est trop cher. — Dat is te duur. long betekent hier lang met betrekking tot de duur van de film. Het is een bijvoeglijk naamwoord en staat in de mannelijke enkelvoudsvorm, passend bij het mannelijke enkelvoudige antecedent van il in deze context. De basisvorm is long; een vrouwelijke vorm is longue, en meervoudsvormen zijn longs en longues, afhankelijk van het geslacht en getal van het beschreven zelfstandig naamwoord. Voorbeeld: une histoire longue — een lang verhaal. De verbindende structuur is et (en). Eerst bevestigt de spreker Oui en zegt met il a des sous-titres dat de film ondertitels heeft. Daarna volgt met il n’est pas trop long de ontkenning van être trop long: de film duurt niet te lang. Samen betekent de volledige uiting dus: Ja, hij heeft ondertitels en hij duurt niet te lang.

6. Les films plus courts sont mieux quand on commence tard.

   Kortere films zijn beter als we laat beginnen.

   films

   films

   plus courts

   kortere

   mieux

   beter

   quand

   wanneer

   commence

   begint

   tard

   laat

   Uitgebreide uitleg

   films betekent hier films. Het is het meervoud van film; het enkelvoud is film en het meervoud krijgt hier -s. Voorbeeld: Je regarde un film. — Ik kijk naar een film. plus courts beschrijft films: de films zijn korter. courts is het bijvoeglijk naamwoord court in de mannelijke meervoudsvorm, passend bij films; het verandert dus niet omdat het woord zelf een werkwoord is, maar omdat het met het zelfstandig naamwoord overeenkomt. De vergelijkende vorm is plus court (korter), met meervoud plus courts; de gewone vorm is court (kort). Voorbeeld: Ce film est plus court. — Deze film is korter. mieux betekent hier beter en vergelijkt de manier of kwaliteit van het zijn, niet rechtstreeks de lengte van de films. Het is de vergelijkende vorm van bien (goed), niet van het bijvoeglijk naamwoord bon. Voorbeeld: Ici, on travaille mieux. — Hier werken we beter. quand leidt de tijdsbepaling in: wanneer of als. Het verbindt hier de hoofdzin met de omstandigheid die daarna komt. Voorbeeld: Je lis quand j’ai le temps. — Ik lees wanneer ik tijd heb. commence komt van commencer (beginnen). In deze zin is het de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud: il/elle/on commence. De vertaling maakt duidelijk dat on hier we betekent; het werkwoord blijft toch in de derde persoon enkelvoud. Voorbeeld: On commence maintenant. — We beginnen nu. tard betekent laat, in de zin van een laat tijdstip. Het is een bijwoord en krijgt hier geen meervouds- of geslachtsuitgang. Voorbeeld: Nous arrivons tard. — We komen laat aan. Samen vormen Les films plus courts het onderwerp: de kortere films. sont mieux zegt dat die films beter zijn, en quand on commence tard geeft de voorwaarde of het tijdsmoment: als we laat beginnen. De volledige betekenis is dus: Kortere films zijn beter als we laat beginnen.

7. La bande-annonce contient un peu de suspense, mais elle a quand même l’air drôle.

   De trailer bevat wat spanning, maar hij ziet er nog steeds grappig uit.

   bande-annonce

   trailer

   contient

   bevat

   un peu de

   een beetje

   suspense

   spanning

   mais

   maar

   elle

   ze

   a … l’air

   er ... uitzien

   drôle

   grappig

   quand même

   toch / nog steeds

   Uitgebreide uitleg

   bande-annonce betekent hier “trailer”. Het is een vrouwelijk samengesteld zelfstandig naamwoord; daarom verwijst het latere elle grammaticaal naar deze trailer. Het meervoud is bandes-annonces. contient is de tegenwoordige tijd van contenir (“bevatten”) bij de derde persoon enkelvoud: elle contient = “zij bevat”. Andere nuttige vormen zijn bijvoorbeeld je contiens en ils contiennent; de stam verandert dus in sommige vormen. un peu de drukt een kleine hoeveelheid uit: “een beetje”. Het un geeft hier geen telling van één afzonderlijk ding; de hele constructie gaat over hoeveelheid. Na deze constructie staat de, ook vóór suspense. suspense betekent hier spanning of suspense. Het is een zelfstandig naamwoord; in deze zin benoemt het wat de trailer bevat. Een bruikbaar voorbeeld is: Ce film contient beaucoup de suspense. — “Deze film bevat veel spanning.” mais betekent “maar” en verbindt hier twee delen met een tegenstelling: de trailer bevat spanning, maar heeft ook een andere eigenschap. elle betekent hier “zij” en is de vrouwelijke derde-persoonsvorm voor het onderwerp van het tweede deel: de trailer. De vorm is enkelvoud en vrouwelijk; ze verwijst niet automatisch naar het dichtstbijzijnde zelfstandig naamwoord, maar naar het bedoelde onderwerp van de zin. Voor een mannelijk enkelvoudig onderwerp gebruik je doorgaans il. a en l’air vormen samen de constructie avoir l’air, letterlijk “de indruk/het uiterlijk hebben”, en in deze zin “eruitzien”. a is de derde persoon enkelvoud van avoir; de vaste uitdrukking gebruikt dus elle a l’air. Het bijvoeglijk naamwoord erna beschrijft hoe iemand of iets overkomt. Bijvoorbeeld: Il a l’air fatigué. — “Hij ziet er moe uit.” drôle betekent hier “grappig”. In avoir l’air drôle beschrijft het bijvoeglijk naamwoord de indruk die de trailer maakt. De vorm drôle blijft in het enkelvoud hetzelfde bij een mannelijk en vrouwelijk onderwerp; in het meervoud wordt dat drôles. Dit is iets anders dan amusant, dat ook “vermakelijk” kan betekenen maar een andere vorm is. quand même betekent hier “toch” of “nog steeds”. Het voegt toe dat de beschreven eigenschap ondanks het eerste deel blijft gelden. De combinatie staat in de bron na drôle, maar heeft betrekking op de hele bewering elle a quand même l’air drôle. Samen vormen de delen: La bande-annonce contient un peu de suspense — “De trailer bevat wat spanning” — en mais elle a quand même l’air drôle — “maar hij ziet er toch/nog steeds grappig uit.” De Franse grammatica behandelt bande-annonce als vrouwelijk, waardoor het voornaamwoord elle is; in de Nederlandse vertaling wordt voor “trailer” hier hij gebruikt. De volledige betekenis is: “De trailer bevat wat spanning, maar hij ziet er nog steeds grappig uit.”

8. Alors, ça nous convient mieux qu’un thriller classique.

   Dan past die beter bij ons dan een gewone thriller.

   Alors

   dan / dus

   ça

   die / dat

   nous convient

   past bij ons

   mieux

   beter

   qu’un

   dan een

   thriller

   thriller

   classique

   gewone

   Uitgebreide uitleg

   Alors betekent hier “dan” of “dus”: het trekt een conclusie uit wat eerder is besproken. Het kan in andere contexten ook “toen” betekenen, maar die tijdsbetekenis past hier niet. ça is een aanwijzend voornaamwoord voor iets dat al ter sprake is of waarnaar men verwijst. Hier verwijst het naar de eerder besproken optie; het voornaamwoord zelf specificeert niet welk zelfstandig naamwoord daarbij hoort. Ça is grammaticaal enkelvoud, wat past bij de enkelvoudige werkwoordsvorm convient. nous convient komt van convenir à quelqu’un: “iemand passen” of “geschikt zijn voor iemand”. Convient is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud, van convenir; het onderwerp is ça. Nous is hier geen onderwerp maar de persoon voor wie iets geschikt is. Vergelijk: Ce film nous convient. — “Deze film past bij ons.” mieux is de vergelijkende vorm van bien: bien — mieux — le mieux, “goed” — “beter” — “het best”. Hier vergelijkt het hoe goed deze optie bij ons past met de optie in het tweede deel van de zin. De combinatie mieux que betekent “beter dan”. qu’un bestaat uit que plus un: in een vergelijking betekent het samen “dan een”. Que wordt vóór een klinker verkort tot qu’; de apostrof is dus zichtbaar in de vorm qu’un. Un is hier het onbepaalde lidwoord bij het mannelijke enkelvoudige zelfstandig naamwoord thriller, niet op zichzelf een expliciete telling. thriller is een mannelijk zelfstandig naamwoord voor een thriller. Het kan bijvoorbeeld onderwerp of lijdend voorwerp zijn: Je regarde un thriller. — “Ik kijk naar een thriller.” classique is een bijvoeglijk naamwoord bij thriller en betekent hier “gewoon” in de zin van conventioneel of klassiek, overeenkomstig de vaste vertaling. Het staat in het Frans vaak na het zelfstandig naamwoord. Het heeft hier de vorm mannelijk enkelvoud; bij een vrouwelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord staat bijvoorbeeld une histoire classique. De vorm classique blijft in het enkelvoud voor mannelijk en vrouwelijk gelijk. Samen betekent ça nous convient mieux “dat past beter bij ons”. Daarna geeft qu’un thriller classique de vergelijking: “dan een gewone thriller”. De hele uiting betekent dus: “Dan past die beter bij ons dan een gewone thriller.”

9. Je vais réserver des places au rang du milieu.

   Ik ga plaatsen op de middelste rij reserveren.

   Je vais

   Ik ga …

   réserver

   reserveren

   places

   plaatsen

   rang

   rij

   milieu

   midden

   Uitgebreide uitleg

   Je vais drukt hier samen met het daaropvolgende werkwoord de nabije toekomst uit: “ik ga …”. vais is de vorm van aller voor de eerste persoon enkelvoud. Het patroon is je vais + infinitief, bijvoorbeeld: Je vais attendre. — “Ik ga wachten.” Op zichzelf betekent Je vais niet dat de handeling al voltooid is. réserver betekent hier “reserveren”. Dit is de infinitief na vais; de persoon en de toekomstige bedoeling worden dus al door vais aangegeven. De infinitief blijft gelijk voor verschillende personen in dit patroon: Nous allons réserver. — “Wij gaan reserveren.” places betekent hier “plaatsen” of “zitplaatsen”. Het is het meervoud van place; de meervoudsvorm krijgt een eind-s. In deze zin gaat het om meerdere gereserveerde plaatsen, zonder dat een exact aantal wordt genoemd. rang betekent in deze context “rij”, met name een rij zitplaatsen. Het kan in andere contexten ook een rang of positie betekenen, maar hier bepaalt de verwijzing naar plaatsen de betekenis. Voorbeeld: une rangée de sièges betekent “een rij stoelen”; rang en rangée zijn niet dezelfde vorm. milieu betekent “midden” of “middelste gedeelte”. In le milieu is het een zelfstandig naamwoord. De uitdrukking le rang du milieu betekent “de middelste rij”: du is de samentrekking van de + le, en milieu specificeert welke rij bedoeld wordt. Samen vormen réserver des places en au rang du milieu de inhoud van de geplande handeling. au is à + le, en au rang du milieu betekent “op de middelste rij”. De hele zin betekent daarom: “Ik ga plaatsen op de middelste rij reserveren.”

10. Je pense que nous allons tous les deux aimer celui-là.

    Ik denk dat we die allebei leuk zullen vinden.

    Je pense que

    ik denk dat

    nous allons

    we gaan

    tous les deux

    allebei

    aimer

    leuk vinden

    celui-là

    die

    Uitgebreide uitleg

    Je pense que betekent hier “ik denk dat”. pense is de vorm van penser in de tegenwoordige tijd bij je. Na penser que kan een volledige bijzin volgen: Je pense qu’il vient betekent “Ik denk dat hij komt”. In deze zin leidt que de bijzin nous allons tous les deux aimer celui-là in. nous allons bestaat uit nous (“we”) en de tegenwoordige vorm allons van aller bij nous. Op zichzelf betekent dit “we gaan”. Samen met een infinitief vormt aller + infinitief vaak de nabije toekomst: nous allons aimer betekent hier “we zullen leuk vinden” of natuurlijker “we gaan leuk vinden”. allons betekent hier dus niet zelfstandig dat de personen naar een plaats gaan. Bijvoorbeeld: Nous allons commencer — “We gaan beginnen.” tous les deux maakt expliciet dat de twee personen die door nous worden omvat, allebei meedoen. tous is hier de mannelijke meervoudsvorm van tout; les deux geeft het tweetal aan. Bij een vrouwelijk tweetal staat toutes les deux. Bijvoorbeeld: Nous sommes tous les deux prêts — “We zijn allebei klaar.” aimer is de infinitief van aimer, hier “leuk vinden”. In deze zin gaat het om iets waarderen, zoals een film of een andere keuze; de precieze sterkte hangt van de context af. De infinitief staat na allons in de nabije-toekomstconstructie. Bijvoorbeeld: Je vais aimer ce livre — “Ik zal dit boek leuk vinden.” celui-là is een aanwijzend voornaamwoord voor een mannelijk enkelvoudig aangeduid ding of persoon, met de betekenis “die” of “die daar”, afhankelijk van de context. Het staat zelfstandig en vervangt dus een begrepen zelfstandig naamwoord; dat zelfstandig naamwoord wordt hier niet benoemd. Celui-ci verwijst doorgaans naar iets dat als dichterbij wordt voorgesteld, tegenover celui-là voor iets dat als verder weg of als de andere optie wordt voorgesteld. Bijvoorbeeld: Je préfère celui-là — “Ik geef de voorkeur aan die.” De delen worden samen opgebouwd als Je pense que + nous allons aimer + celui-là: “Ik denk dat we die allebei leuk zullen vinden.” nous is het onderwerp van de bijzin, tous les deux verduidelijkt dat beide personen uit dat nous bedoeld zijn, aimer is het werkwoord en celui-là is wat zij leuk zullen vinden.