Werkdruk en grenzen op het werk | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Je crois que cette charge de travail commence à m'épuiser.

   Ik denk dat ik door deze werkdruk opgebrand begin te raken.

   Je crois

   ik denk

   cette

   deze

   charge de travail

   werkdruk

   commence à

   begint te

   m'épuiser

   me uitputten

   Uitgebreide uitleg

   Je crois is de eerste persoon enkelvoud van croire (“geloven”). Hier drukt het een persoonlijke inschatting uit: “ik denk”. Vergelijk: je pense betekent eveneens “ik denk”, maar komt van een ander werkwoord, penser. cette betekent hier “deze” en staat bij charge. Het is de vrouwelijke enkelvoudsvorm van het aanwijzende woord; ce wordt bijvoorbeeld gebruikt bij een mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord. cette geeft op zichzelf geen aantal aan. charge de travail betekent “werkdruk” of “werklast”. Het zelfstandige naamwoord charge kan ook een last of belasting aanduiden. de travail specificeert welke soort belasting bedoeld is: werk. In deze zin gaat het dus om de belasting die door het werk wordt veroorzaakt, niet om een fysiek voorwerp. commence à komt van commencer à + een infinitief. commence is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud, van commencer; het onderwerp is hier cette charge de travail. De constructie commencer à betekent “beginnen te”. Bijvoorbeeld: Le bruit commence à m'agacer. — “Het lawaai begint me te ergeren.” m'épuiser bestaat uit het voornaamwoord me, vóór een klinker verkort tot m', en de infinitief épuiser (“uitputten”). Het voornaamwoord is het lijdend voorwerp: de werkdruk begint míj uit te putten. De vorm m' hoort dus bij de spreker en niet bij charge of travail. Bijvoorbeeld: Cette chaleur m'épuise. — “Deze hitte put me uit.” Samen betekent Je crois que “ik denk dat”. Daarna is cette charge de travail het onderwerp van commence à m'épuiser: deze werkdruk begint de spreker uit te putten. De volledige betekenis is daarom: “Ik denk dat ik door deze werkdruk opgebrand begin te raken.”

2. Est-ce que tu prends de vraies pauses ou est-ce que tu passes simplement d'une tâche à l'autre ?

   Neem je echte pauzes, of wissel je alleen tussen taken?

   Est-ce que

   vraagmarkering

   prends

   neemt

   vraies

   echte

   pauses

   pauzes

   passes

   wisselt af

   simplement

   alleen

   tâche

   taak

   l'autre

   de andere

   d'une tâche à l'autre

   van de ene taak naar de andere

   Uitgebreide uitleg

   Est-ce que markeert hier een ja-neevraag. Het verandert de kernbetekenis niet; het maakt van de mededeling tu prends de vraies pauses een vraag. Hetzelfde vraagpatroon verschijnt opnieuw vóór het tweede alternatief: ou est-ce que .... prends komt van prendre en is hier de tegenwoordige tijd voor tu: tu prends. In deze zin betekent het “nemen”, in de vaste combinatie prendre une pause dus “een pauze nemen”. Voorbeelden: Je prends une pause. — “Ik neem een pauze.” Nous prenons une pause. — “Wij nemen een pauze.” De vorm verandert dus mee met de persoon; prends hoort specifiek bij tu. vraies is de vrouwelijke meervoudsvorm van het bijvoeglijk naamwoord vrai (“echt/waar”). Het stemt hier af op pauses, dat vrouwelijk meervoud is: de vraies pauses. De basisvorm is vrai; bijvoorbeeld une vraie pause is enkelvoud en de vraies pauses meervoud. De uitgang in vraies hoort bij het bijvoeglijk naamwoord, niet bij het zelfstandig naamwoord. pauses is het zelfstandig naamwoord pause in het meervoud: “pauzes”. une pause is de enkelvoudsvorm en des pauses de meervoudsvorm. In deze zin gaat het concreet om echte onderbrekingen van het werk. passes komt van passer en is, net als prends, de tegenwoordige tijd voor tu: tu passes. In passer d'une tâche à l'autre betekent het niet simpelweg “voorbijgaan”, maar van de ene taak naar de andere gaan of wisselen. Voorbeeld: Je passe d'un livre à l'autre. — “Ik ga van het ene boek naar het andere.” simplement is een bijwoord met de betekenis “simpelweg” of hier, volgens de vaste vertaling, “alleen maar”. Het beschrijft hoe de handeling plaatsvindt: de persoon wisselt alleen van taak, in plaats van een echte pauze te nemen. Het is geen onderdeel van het werkwoord passer. tâche is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: “taak”. In deze zin staat het in d'une tâche, waarbij d'une de combinatie is van de en une: “van een taak”. Voorbeeld: Je commence une tâche. — “Ik begin aan een taak.” l'autre betekent hier “de andere”. autre betekent “ander/andere”; met het bepaalde lidwoord wordt dat l'autre. In deze uitdrukking staat het zelfstandig naamwoord na l'autre niet opnieuw genoemd, omdat het uit de constructie duidelijk is. autre heeft in het enkelvoud dezelfde vorm bij mannelijke en vrouwelijke woorden; in het meervoud is de vorm autres. d'une tâche à l'autre is een herbruikbaar patroon: “van de ene taak naar de andere”. De twee voorzetselgroepen markeren het vertrekpunt en het doel: de ... à .... Samen met passes vormt het de betekenis “je wisselt van de ene taak naar de andere”. De hele zin bestaat uit twee alternatieven die met ou (“of”) verbonden zijn: Est-ce que tu prends de vraies pauses tegenover est-ce que tu passes simplement d'une tâche à l'autre. De vraag onderzoekt dus of de aangesprokene echte pauzes neemt, of alleen van de ene taak naar de andere wisselt. De tweede mogelijkheid wordt niet als een echte pauze voorgesteld.

3. Je passe surtout d'une tâche à l'autre, et ça ne ressemble pas vraiment à du repos.

   Ik wissel vooral tussen taken, en dat voelt niet echt als rust.

   passe

   wissel

   surtout

   vooral

   d'une … à l'autre

   van de ene … naar de andere

   tâche

   taak

   ça

   dat

   ne ressemble pas

   lijkt niet op

   vraiment

   echt

   repos

   rust

   Uitgebreide uitleg

   passe betekent hier “wissel” in de vaste combinatie passer d’une chose à l’autre: van het ene naar iets anders gaan. Het is de tegenwoordige tijd van passer bij je: je passe. In een andere context kan passer ook bijvoorbeeld “voorbijgaan” of “langskomen” betekenen; hier bepaalt de combinatie met d’une … à l’autre de betekenis. surtout betekent “vooral” en legt de nadruk op de manier die hier het meest kenmerkend wordt genoemd. d'une … à l'autre is een herbruikbaar patroon voor “van de ene … naar de andere”. De twee delen horen bij elkaar, ook al staat er een zelfstandig naamwoord tussen. Voorbeeld: Je passe d’un sujet à l’autre. — “Ik spring van het ene onderwerp naar het andere.” 'tâche' betekent “taak”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; daarom staat hier une in d’une tâche. Het meervoud is tâches: des tâches betekent “taken”. ça is een aanwijzend voornaamwoord met de betekenis “dat”. Hier verwijst het naar de eerder genoemde activiteit of situatie: het wisselen tussen taken. Ça kan verwijzen naar een hele handeling of stand van zaken, niet alleen naar één zelfstandig naamwoord. ne ressemble pas betekent “lijkt niet op”. De basisvorm is ressembler à — “lijken op”; bij een ontkenning omringen ne en pas de vervoegde vorm: ça ne ressemble pas à …. Voorbeeld: Cela ne ressemble pas à une solution. — “Dat lijkt niet op een oplossing.” vraiment betekent “echt” of “werkelijk”. In ne ressemble pas vraiment maakt het de ontkenning minder absoluut: iets lijkt niet echt op rust. Zonder vraiment zou de formulering directer zijn: ça ne ressemble pas à …. repos betekent “rust”. Het is hier een mannelijk zelfstandig naamwoord dat rust als algemeen begrip aanduidt. In du repos staat du als partitivisch lidwoord bij een niet-telbaar begrip: het gaat om rust als stof of algemeen verschijnsel, niet om afzonderlijk getelde rustmomenten. Voorbeeld: J’ai besoin de repos. — “Ik heb rust nodig.” Samen betekent Je passe surtout d'une tâche à l'autre dat de spreker vooral van de ene taak naar de andere wisselt. et ça ne ressemble pas vraiment à du repos voegt daaraan toe dat dit niet echt op rust lijkt. De volledige betekenis is dus: “Ik wissel vooral tussen taken, en dat voelt niet echt als rust.”

4. Ça expliquerait pourquoi la pression continue de monter.

   Dat zou verklaren waarom de druk steeds verder oploopt.

   Ça

   dat

   expliquerait

   zou verklaren

   pourquoi

   waarom

   la pression

   de druk

   continue

   gaat door

   monter

   stijgen

   Uitgebreide uitleg

   Ça betekent hier “dat” en is een zelfstandig gebruikt aanwijzend voornaamwoord. Het verwijst naar iets dat in de context al bekend is, zonder dat de zin zelf het precieze referent noemt. Het staat als onderwerp van de zin. expliquerait komt van expliquer (“verklaren, uitleggen”). De vorm is de conditionnel présent, derde persoon enkelvoud: il/elle/ça expliquerait = “hij/zij/dat zou verklaren”. De conditionnel presenteert de verklaring als een gevolgtrekking of mogelijke uitkomst, niet als een eenvoudig vastgesteld feit. Vergelijk: Ça explique le problème. = “Dat verklaart het probleem.” Pourquoi betekent “waarom” en leidt hier een indirecte vraag in: expliquer pourquoi ... = “verklaren waarom ...”. Het vraagt naar de reden, niet naar een persoon of een plaats. La pression betekent hier “de druk”. Pression is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; daarom staat het bepaald lidwoord la. Het kan onder meer fysieke druk of figuurlijke druk aanduiden. In deze zin gaat het om de druk die volgens de vertaling verder oploopt. Continue komt van continuer (“doorgaan, voortduren”). Dit is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud, passend bij la pression: la pression continue = “de druk gaat door” of “de druk blijft ...”. Het is niet continuer zelf dat enkelvoudig is; continue is de vervoegde vorm. Monter is het infinitief van “stijgen” of “omhooggaan”. Na continuer de blijft het volgende werkwoord in de infinitief: continuer de monter = “blijven stijgen”. In dit gebruik beschrijft monter de richting van de verandering van de druk. Samen vormen continue de monter en la pression de betekenis “de druk blijft stijgen”. De hele structuur Ça expliquerait pourquoi ... betekent vervolgens “Dat zou verklaren waarom ...”. De volledige zin is dus: “Dat zou verklaren waarom de druk steeds verder oploopt.”

5. Je me sens coupable de m'arrêter quand la date limite approche.

   Ik voel me schuldig als ik stop terwijl de deadline dichtbij komt.

   Je me sens

   ik voel me

   coupable

   schuldig

   m'arrêter

   stoppen

   quand

   wanneer; als

   la date limite

   de deadline

   approche

   nadert

   Uitgebreide uitleg

   Je me sens betekent hier “ik voel me”. De basisvorm is se sentir (“zich voelen”); me is het wederkerende voornaamwoord bij je. Vergelijk: tu te sens (“jij voelt je”) en il/elle se sent (“hij/zij voelt zich”). sens is hier de tegenwoordige tijd van se sentir bij je; me is niet het onderwerp. coupable betekent hier “schuldig”. Het is een bijvoeglijk naamwoord dat na se sentir de toestand van de spreker beschrijft. In het enkelvoud heeft het dezelfde vorm bij mannelijke en vrouwelijke personen; in het meervoud is de vorm coupables. m'arrêter betekent hier “stoppen”. De relevante basisvorm is het wederkerende werkwoord s'arrêter (“stoppen”); me wordt vóór de klinker van arrêter verkort tot m'. In deze zin verwijst m' naar dezelfde persoon als je. Dit is iets anders dan het niet-wederkerende arrêter, dat bijvoorbeeld kan betekenen dat iemand iets of iemand stopt. De combinatie se sentir coupable de + infinitief betekent “zich schuldig voelen over het ...” of “zich schuldig voelen omdat men ...”. Hier is de m'arrêter dus de handeling waarop het schuldgevoel betrekking heeft. Voorbeeld: Elle se sent coupable de partir. — “Ze voelt zich schuldig omdat ze weggaat.” quand leidt hier een tijdsbepalende bijzin in en betekent “wanneer” of, in deze Nederlandse vertaling, “als”. Voorbeeld: Je travaille quand la bibliothèque ouvre. — “Ik werk wanneer de bibliotheek opengaat.” la date limite betekent “de deadline” of “de uiterste datum”. date is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord, daarom staat ervoor la; limite preciseert welk soort datum bedoeld is. De combinatie is bruikbaar voor een uiterste eind- of inleverdatum. approche betekent hier “nadert”. De basisvorm is approcher; approche is de tegenwoordige tijd bij een onderwerp in de derde persoon enkelvoud. In deze zin is la date limite het onderwerp: de deadline nadert. Het werkwoord beschrijft dus niet de handeling van de spreker. Samen vormt de zin de structuur je me sens + bijvoeglijk naamwoord (“ik voel me + toestand”), gevolgd door de + infinitief voor de handeling waarop dat gevoel betrekking heeft, en quand + zin voor het tijdstip. De volledige betekenis is: “Ik voel me schuldig als ik stop terwijl de deadline nadert.”

6. Poser une limite, ce n'est pas de la paresse si cela t'aide à récupérer.

   Een grens stellen is geen luiheid als het je helpt herstellen.

   Poser

   stellen

   limite

   grens

   ce n'est pas

   het is niet

   paresse

   luiheid

   si

   als

   cela

   dat

   t'aide

   helpt je

   récupérer

   herstellen

   Uitgebreide uitleg

   Poser staat hier in de infinitief en fungeert als onderwerp: Poser une limite betekent “een grens stellen”. Een infinitief kan zo een handeling als geheel benoemen. Voorbeeld: Poser une question est utile. — “Een vraag stellen is nuttig.” limite is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une limite = “een grens”. Het kan een grens in gedrag, tijd of hoeveelheid aanduiden. Hier gaat het om een grens stellen aan wat je doet of aankunt. ce n'est pas bevat ce als aanwijzend voornaamwoord en de ontkenning ne ... pas rond est, de tegenwoordige tijd van être. Samen betekent het hier “is niet”. Ce verwijst naar de voorafgaande handeling Poser une limite, dus naar die hele handeling en niet naar een specifiek zelfstandig naamwoord. paresse betekent “luiheid”. In de la paresse staat het partitivische lidwoord de la bij een abstract begrip dat niet als een afgebakende hoeveelheid wordt voorgesteld. Het drukt hier geen geteld aantal luiheid uit. si leidt de voorwaardelijke bijzin in: “als”. Voorbeeld: Si tu es fatigué, repose-toi. — “Als je moe bent, rust dan uit.” cela is een aanwijzend voornaamwoord. Hier verwijst het, in overeenstemming met de betekenis van de zin, naar het eerder genoemde grens stellen. Cela aide betekent “Dat helpt”. Het voornaamwoord zelf krijgt geen grammaticaal geslacht of getal door aanpassing aan een nabij zelfstandig naamwoord. In t'aide is t' de verkorte vorm van te vóór een klinker. Bij aider quelqu'un is te het lijdend voorwerp: degene die geholpen wordt. aide is de derde persoon enkelvoud van aider in de tegenwoordige tijd: aider → il/elle/cela aide. Het onderwerp van aide is cela, terwijl te aangeeft wie hulp ontvangt. récupérer is een infinitief. In deze context betekent het “herstellen” of “weer op krachten komen”. Na aider kan à met een infinitief aangeven waarbij iemand geholpen wordt. Voorbeeld: Cela m'aide à dormir. — “Dat helpt me om te slapen.” De delen vormen samen: Poser une limite, ce n'est pas de la paresse si cela t'aide à récupérer — “Een grens stellen is geen luiheid als dat je helpt herstellen.” De bijzin met si maakt de voorwaarde expliciet: het grens stellen wordt in deze situatie niet als luiheid voorgesteld, wanneer het helpt om te herstellen.

7. Je devrais peut-être dire à mon responsable ce qui est réaliste avant la date limite.

   Misschien moet ik mijn manager vóór de deadline vertellen wat haalbaar is.

   Je devrais

   ik zou moeten

   peut-être

   misschien

   dire à

   tegen iemand zeggen

   mon responsable

   mijn manager

   ce qui

   wat

   réaliste

   haalbaar; realistisch

   avant

   vóór

   date limite

   deadline

   Uitgebreide uitleg

   Je devrais bevat je, de eerste persoon enkelvoud, en devrais, de conditionnel van devoir. In deze zin drukt het uit dat de spreker vindt dat hij of zij dit zou moeten doen; de conditionnel maakt de formulering minder direct dan je dois (“ik moet”). De infinitief die erbij hoort is dire. peut-être betekent hier “misschien” en verzacht de stelligheid van het advies aan zichzelf. Het kan ook onzekerheid over de wenselijkheid of noodzaak uitdrukken. In dire à, betekent dire “zeggen” en à markeert degene aan wie iets wordt gezegd. Het patroon is dire quelque chose à quelqu’un: “iets tegen iemand zeggen”. Voorbeeld: Je vais dire la vérité à mon responsable. — “Ik ga de waarheid tegen mijn manager zeggen.” mon responsable betekent hier “mijn manager” of “mijn leidinggevende”. responsable is hier een zelfstandig naamwoord; de vorm is mannelijk enkelvoud na mon. Het vrouwelijke zelfstandig naamwoord heeft dezelfde stam maar krijgt in deze combinatie ma: ma responsable. mon geeft bezit aan, niet een numerieke hoeveelheid. ce qui betekent hier “wat” in de betekenis “datgene wat”. Het is het onderwerp van het daaropvolgende werkwoord: ce qui est réaliste betekent letterlijk “wat realistisch is”. Dit verschilt van ce que, dat doorgaans de rol van lijdend voorwerp heeft: Je sais ce que tu proposes. — “Ik weet wat je voorstelt.” réaliste is een bijvoeglijk naamwoord bij ce qui; het betekent hier “realistisch” of, volgens de vaste vertaling, “haalbaar”. De vorm ziet er in het enkelvoud hetzelfde uit bij mannelijke en vrouwelijke verwijzingen. Het meervoud is réalistes. Voorbeeld: Un délai réaliste aide l'équipe. — “Een haalbare termijn helpt het team.” avant betekent “vóór” en plaatst de volgende tijdsaanduiding ervoor in de tijd. Hier staat het voor de zelfstandige naamwoordgroep la date limite. Het tegenovergestelde tijdswoord is après (“na”). date limite is een vaste combinatie voor een uiterste datum of deadline. date is het zelfstandig naamwoord en limite beschrijft welke datum bedoeld wordt; beide staan hier in het vrouwelijk enkelvoud, vandaar la. Voorbeeld: Nous devons répondre avant la date limite. — “We moeten vóór de deadline antwoorden.” Samen vormt Je devrais peut-être dire à mon responsable de gedachte “misschien zou ik mijn manager moeten vertellen”. Daarna specificeert ce qui est réaliste wat er verteld moet worden: wat haalbaar is. avant la date limite geeft aan dat dit vóór de deadline zou moeten gebeuren. De volledige betekenis is dus: “Misschien moet ik mijn manager vóór de deadline vertellen wat haalbaar is.”

8. Dis clairement ce que tu peux finir d'ici là et ce qui demande plus de temps.

   Zeg duidelijk wat je tegen die tijd kunt afmaken en wat meer tijd nodig heeft.

   Dis

   Zeg

   clairement

   duidelijk

   ce que

   wat

   tu peux

   je kunt

   finir

   afmaken

   d'ici là

   tegen die tijd

   ce qui

   wat

   demande

   vraagt / vereist

   plus

   meer

   temps

   tijd

   Uitgebreide uitleg

   Dis is de gebiedende wijs van dire (“zeggen”) voor één aangesproken persoon. De stamvorm is dire; de vorm dis wordt hier gebruikt om een verzoek of instructie te geven. Voorbeeld: Dis la vérité. — “Zeg de waarheid.” clairement is een bijwoord bij dis: het zegt hoe iets gezegd moet worden, namelijk duidelijk. Het is gevormd bij clair (“duidelijk, helder”), maar het bijwoord zelf verandert niet mee met persoon of getal. ce que betekent hier “wat” en leidt het deel in dat beschrijft wat de aangesproken persoon kan afmaken. In ce que tu peux finir is tu het onderwerp van peux, terwijl ce que de functie heeft van hetgeen dat afgemaakt kan worden. Vergelijk: Je sais ce que tu veux. — “Ik weet wat je wilt.” tu peux komt van pouvoir (“kunnen”). peux is de tegenwoordige tijd bij tu; de infinitief is pouvoir. Samen drukt tu peux hier mogelijkheid of haalbaarheid uit: “je kunt”. De vorm peux hoort bij tu, niet bij het werkwoord dat erop volgt. finir is een infinitief met de betekenis “afmaken” of “beëindigen”. Na peux blijft het tweede werkwoord in de infinitief: tu peux finir — “je kunt afmaken”. Voorbeeld: Tu peux finir ce travail demain. — “Je kunt dit werk morgen afmaken.” d'ici là is een vaste tijdsbepaling: “tegen die tijd” of “vóór dat moment”. ici verwijst letterlijk naar “hier”, maar in deze uitdrukking gaat het om een tijdsgrens; là verwijst naar het bedoelde latere moment. De uitdrukking bepaalt dus wanneer iets uiterlijk af kan zijn, niet wat er precies afgemaakt wordt. ce qui betekent hier eveneens “wat”, maar het volgende werkwoord laat zien dat ce qui zelf het onderwerp is: ce qui demande. Dat onderscheid helpt bij de keuze: ce que wordt gebruikt wanneer er na de bijzin al een onderwerp staat, zoals tu in ce que tu peux finir; ce qui wordt gebruikt wanneer “wat” zelf de handelende of vereisende functie heeft. Voorbeeld: Je comprends ce qui est important. — “Ik begrijp wat belangrijk is.” demande komt van demander (“vragen” of “vereisen”). In deze zin betekent het “vereist” of “vraagt om”. demande is de tegenwoordige tijd bij een enkelvoudig onderwerp; hier is dat ce qui. Het werkwoord vervoegt dus niet mee met temps, dat later in de woordgroep staat. plus betekent “meer”. In combinatie met plus de temps vormt het een hoeveelheid: “meer tijd”. Het tegenovergestelde is moins (“minder”): moins de temps — “minder tijd”. temps is het zelfstandig naamwoord “tijd”. In plus de temps wordt het gebruikt als een niet-afgebakende hoeveelheid; de hoort bij de constructie plus de, en er staat hier geen afzonderlijk lidwoord voor temps. Voorbeeld: Il me faut plus de temps. — “Ik heb meer tijd nodig.” De hele zin bestaat uit de instructie Dis clairement (“Zeg duidelijk”), gevolgd door twee verbonden inhoudsdelen. ce que tu peux finir d'ici là betekent “wat je tegen die tijd kunt afmaken”. Daarna voegt et ce qui demande plus de temps toe “en wat meer tijd nodig heeft”. Samen betekent de uiting: “Zeg duidelijk wat je tegen die tijd kunt afmaken en wat meer tijd nodig heeft.”

9. Aujourd'hui, je vais déjeuner loin de mon bureau.

   Vandaag eet ik mijn lunch niet aan mijn bureau.

   Aujourd'hui

   vandaag

   je vais

   ik ga / ik zal

   déjeuner

   lunchen

   loin de

   ver van

   bureau

   bureau

   Uitgebreide uitleg

   Aujourd'hui betekent hier “vandaag” en plaatst de handeling in de huidige dag. Het is een tijdsbepaling; bijvoorbeeld: Aujourd'hui, je travaille. = “Vandaag werk ik.” je vais vormt samen met het volgende werkwoord de futur proche: je vais + infinitief betekent dat ik iets ga doen. vais is de vorm van aller bij je; het is hier dus niet de zelfstandige betekenis “ik ga” in de zin van ergens naartoe gaan. Bijvoorbeeld: Je vais partir. = “Ik ga vertrekken.” déjeuner is hier de infinitief “lunchen”. Na je vais blijft het werkwoord in de infinitief: je vais déjeuner = “ik ga lunchen”. In andere contexten kan déjeuner ook als zelfstandig naamwoord “lunch” betekenen, maar hier is het een werkwoord. loin de betekent “ver van” of, in deze zin, “niet bij”. De constructie loin de wordt gevolgd door datgene waarvan de afstand wordt aangegeven. In loin de mon bureau maakt loin de duidelijk dat de lunch niet aan of bij het eigen bureau plaatsvindt. bureau betekent hier “bureau” in de betekenis van een werkplek of werktafel. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: un bureau, le bureau. In de volledige woordgroep staat mon bureau: mon is de bezittelijke vorm voor “mijn” bij een mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord. Samen vormen de delen: Aujourd'hui + je vais déjeuner + loin de mon bureau = “Vandaag ga ik ver van mijn bureau lunchen.” De vaste Nederlandse vertaling geeft dezelfde bedoelde betekenis natuurlijker weer als: “Vandaag eet ik mijn lunch niet aan mijn bureau.”

10. C'est une petite étape, mais elle est utile pour retrouver ton énergie.

    Dat is een kleine maar nuttige stap om je energie terug te krijgen.

    C'est

    Dat is

    petite

    klein

    étape

    stap

    elle est

    die is

    utile

    nuttig

    retrouver

    terugkrijgen

    énergie

    energie

    Uitgebreide uitleg

    C'est is de samentrekking van ce en est: letterlijk “dat/dit is”. In deze zin introduceert het een stap die wordt beschreven. Het is geen vorm die zelf het geslacht van étape toont. Voorbeelden: C'est important. — “Dat is belangrijk.” Ce sont des étapes utiles. — “Dat zijn nuttige stappen.” petite betekent hier “klein”. De basisvorm van dit bijvoeglijk naamwoord is petit; petite is de vrouwelijke enkelvoudsvorm. De uitgang -e past hier bij het vrouwelijke enkelvoud van étape. Voorbeeld: une petite pause — “een korte/kleine pauze”. étape betekent “stap” of “fase”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord, wat onder andere blijkt uit une en uit de vorm petite. Voorbeeld: une étape importante — “een belangrijke stap”. elle est betekent hier “die is” of “zij is”. elle is een vrouwelijk enkelvoudig persoonlijk voornaamwoord en verwijst in deze zin naar étape; est is de vorm van être (“zijn”) voor de derde persoon enkelvoud. Samen verbinden ze de eerder genoemde stap met de beschrijving die volgt. Voorbeeld: L'étape est simple. Elle est utile. — “De stap is eenvoudig. Die is nuttig.” utile betekent “nuttig”. Het bijvoeglijk naamwoord heeft hier dezelfde vorm voor mannelijk en vrouwelijk enkelvoud: un conseil utile en une étape utile. Het verandert dus niet omdat étape vrouwelijk is. Voorbeeld: Cette méthode est utile. — “Deze methode is nuttig.” retrouver betekent hier “terugkrijgen” of “herwinnen”. Dit is de infinitief; de zin gebruikt hem na pour om het doel aan te geven: pour + infinitief = “om te ...”. Het werkwoord trouver betekent “vinden”, terwijl retrouver in deze context het opnieuw vinden of terugkrijgen uitdrukt. Voorbeeld: Je marche pour retrouver mon énergie. — “Ik wandel om mijn energie terug te krijgen.” énergie betekent “energie”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord, maar het draagt hier geen zichtbare uitgang die de vorm van utile bepaalt. ton vóór het woord betekent “je/jouw” bij één aangesproken persoon; ton énergie betekent dus “je energie”. De volledige opbouw is: C'est une petite étape — “Dat is een kleine stap”; mais voegt een tegenstelling toe; elle est utile — “die is nuttig”; en pour retrouver ton énergie geeft het doel aan — “om je energie terug te krijgen”. Samen betekent de zin: “Dat is een kleine maar nuttige stap om je energie terug te krijgen.”