Privé bellen tijdens de pauze | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Je dois passer un appel privé pendant la pause.

   Ik moet tijdens de pauze privé bellen.

   Je dois

   ik moet

   passer … un appel

   bellen

   appel

   telefoontje

   privé

   privé

   pendant

   tijdens

   pause

   pauze

   Uitgebreide uitleg

   Je dois betekent hier dat de spreker iets moet doen. dois is de vorm van devoir bij je in de tegenwoordige tijd; devoir drukt hier noodzaak of verplichting uit. Vergelijk: Je dois partir. — Ik moet vertrekken. passer un appel betekent hier bellen of een telefoongesprek voeren. passer staat als infinitief na dois; de persoonsvorm is dus dois, niet passer. Voor een ander onderwerp verandert de persoonsvorm van devoir, terwijl de infinitief gelijk blijft: Nous devons passer un appel. — Wij moeten bellen. appel is hier het zelfstandig naamwoord “telefoontje” of “telefoongesprek”. Het is mannelijk: un appel. In andere contexten kan appel bijvoorbeeld een oproep of een roep betekenen, maar hier maakt de combinatie met passer en de vertaling de telefonische betekenis duidelijk. privé beschrijft appel: het telefoongesprek is privé en niet bedoeld als openbaar gesprek. De vorm privé is hier de mannelijke enkelvoudsvorm van het bijvoeglijk naamwoord. In une conversation privée — een privégesprek — staat de vrouwelijke vorm privée. pendant leidt een tijdsbepaling in en betekent “tijdens”. Het geeft aan binnen welke periode iets gebeurt. Een bruikbaar patroon is pendant + zelfstandig naamwoord: pendant la réunion — tijdens de vergadering. pause betekent “pauze”. In la pause staat het bepaalde lidwoord vóór het vrouwelijke zelfstandig naamwoord. Pendant la pause betekent dus “tijdens de pauze”. Samen vormen de delen Je dois — ik moet, passer un appel privé — privé bellen, en pendant la pause — tijdens de pauze. De volledige betekenis is: “Ik moet tijdens de pauze privé bellen.”

2. Prends le couloir calme si le sujet est sensible.

   Neem de rustige gang als het onderwerp gevoelig ligt.

   Prends

   neem

   couloir

   gang

   calme

   rustig

   si

   als

   sujet

   onderwerp

   sensible

   gevoelig

   Uitgebreide uitleg

   Prends is de gebiedende wijs van prendre (nemen) voor één aangesproken persoon in de informele vorm. Het betekent hier “neem” of “kies”. Dezelfde werkwoordsvorm kan in andere contexten ook een andere betekenis van prendre uitdrukken, maar hier gaat het om een instructie. couloir betekent hier “gang”. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: un couloir en le couloir. In le couloir calme staat het bijvoeglijk naamwoord erachter, een veelvoorkomende positie in het Frans. calme betekent hier “rustig”. Het beschrijft couloir en staat daarom in het enkelvoud. De spelling calme is in het enkelvoud hetzelfde bij mannelijke en vrouwelijke woorden; in het meervoud wordt dat calmes. Voorbeeld: une rue calme — “een rustige straat”. si leidt een voorwaarde in en betekent hier “als”. Het verbindt de keuze van de gang met de voorwaarde die erop volgt. In een gewone Franse voorwaardelijke bijzin staat na si hier de tegenwoordige tijd: si le sujet est sensible — “als het onderwerp gevoelig ligt”. sujet betekent “onderwerp” of “thema”. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: un sujet, le sujet. In deze zin verwijst het naar het onderwerp dat mogelijk gevoelig ligt; de precieze inhoud ervan wordt niet genoemd. sensible betekent hier “gevoelig” in de zin van delicaat of gevoelig liggend. Het beschrijft sujet. De vorm sensible is in het enkelvoud hetzelfde voor mannelijk en vrouwelijk; het meervoud is sensibles. Dat is een andere betekenis dan bijvoorbeeld “gevoelig voor prikkels” in een context waarin een persoon of materiaal wordt beschreven. Samen vormt Prends le couloir calme de instructie “Neem de rustige gang”. si le sujet est sensible voegt de voorwaarde toe: dit geldt wanneer het onderwerp gevoelig ligt. De volledige betekenis is dus: “Neem de rustige gang als het onderwerp gevoelig ligt.”

3. Je ne veux pas déranger les personnes qui travaillent encore.

   Ik wil de mensen die nog werken niet storen.

   Je ne veux pas

   ik wil niet

   déranger

   storen

   personnes

   mensen

   travaillent

   werken

   encore

   nog

   Uitgebreide uitleg

   Je ne veux pas betekent hier “ik wil niet”. veux is de ik-vorm van vouloir in de tegenwoordige tijd: je veux, tu veux, il/elle veut. De ontkenning wordt gevormd met ne ... pas; samen omringt die het vervoegde werkwoord. Na vouloir staat een infinitief: Je veux partir = “Ik wil vertrekken”, tegenover Je ne veux pas partir = “Ik wil niet vertrekken”. déranger betekent hier “storen”. Dit is de infinitief, passend na veux. Het kan ook gebruikt worden in een beleefde vraag, bijvoorbeeld: Je ne veux pas vous déranger. = “Ik wil u niet storen.” personnes betekent “mensen” en is het meervoud van personne. Het is een zelfstandig naamwoord; het bijbehorende meervoudige lidwoord les staat ervoor in de volledige zin. Personne kan in andere constructies ook “niemand” betekenen, maar hier is het duidelijk een zelfstandig naamwoord met de betekenis “persoon/personen”. travaillent betekent hier “werken”. Het is de derde persoon meervoud van travailler in de tegenwoordige tijd: ils/elles travaillent. In les personnes qui travaillent is qui het onderwerp van de bijzin: “de mensen die werken”. De vorm travaillent past bij het meervoudige antecedent les personnes. encore betekent hier “nog” en geeft aan dat het werken op dat moment voortduurt. Bijvoorbeeld: Elle travaille encore. = “Ze werkt nog.” De delen worden verbonden als déranger les personnes qui travaillent encore: “de mensen die nog werken storen”. Qui travaillent encore beschrijft welke mensen bedoeld zijn. Samen vormt de zin: “Ik wil de mensen die nog werken niet storen.”

4. La réunion reprend bientôt, alors fais court si tu peux.

   De vergadering gaat zo weer verder, dus houd het kort als dat kan.

   réunion

   vergadering

   reprend

   gaat verder; hervat

   bientôt

   binnenkort; zo

   alors

   dus

   fais court

   houd het kort

   si tu peux

   als je kunt

   Uitgebreide uitleg

   réunion betekent hier “vergadering”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une réunion en la réunion. Het lidwoord la laat hier zien dat naar een bepaalde vergadering wordt verwezen; het zegt op zichzelf niets over het aantal deelnemers. reprend komt van reprendre en is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud: la réunion reprend. In deze zin betekent het “gaat verder” of “wordt hervat”. Vergelijk: Le cours reprend demain. — “De les gaat morgen verder.” De uitgang in reprend hoort bij het onderwerp la réunion, niet bij het zelfstandig naamwoord zelf. bientôt betekent “binnenkort” of, in deze context, “zo”. Het geeft aan dat het hervatten van de vergadering in de nabije toekomst plaatsvindt. Voor “nu” gebruikt het Frans eerder maintenant; dat is niet dezelfde tijdsaanduiding. alors verbindt de twee delen als een gevolgtrekking: “dus”. Het eerste deel geeft de reden voor het verzoek in het tweede deel. Als tijdswoord kan alors ook “toen” betekenen, maar dat is hier niet de bedoelde functie. fais court is een vaste, herbruikbare uitdrukking met de gebiedende wijs van faire: fais, gericht aan één persoon in de informele tu-vorm. Samen betekent ze “houd het kort” of “wees beknopt”. court is hier een bijvoeglijk naamwoord in de uitdrukking faire court; het is niet het zelfstandig naamwoord réunion dat er grammaticaal mee wordt beschreven. Voor een vergelijkbare aansporing kun je zeggen: Fais simple. — “Houd het eenvoudig.” si tu peux betekent “als je kunt”. peux is de tegenwoordige tijd van pouvoir bij tu: tu peux. De hele bijzin verzacht het verzoek: de spreker vraagt om het kort te houden voor zover dat mogelijk is. si betekent hier “als” en leidt een voorwaarde in; het betekent niet “of” in deze zin. Samen betekent La réunion reprend bientôt dat de vergadering binnenkort verdergaat. alors maakt daarvan de aanleiding voor het verzoek fais court, en si tu peux beperkt dat verzoek tot wat haalbaar is. De volledige betekenis is dus: “De vergadering gaat zo weer verder, dus houd het kort als dat kan.”

5. Si je ne suis pas de retour exactement à l'heure, pourrais-tu noter tout ce que j'ai manqué ?

   Als ik niet precies op tijd terug ben, zou je dan willen bijhouden wat ik mis?

   Si

   als

   ne suis pas … de retour

   niet terug zijn

   exactement

   precies

   à l'heure

   op tijd

   pourrais-tu

   zou je kunnen

   noter

   noteren; bijhouden

   tout ce que

   alles wat

   manqué

   gemist

   Uitgebreide uitleg

   Si introduceert hier een voorwaarde: “als”. Een herbruikbaar patroon is si + een voorwaardelijke situatie, gevolgd door een hoofdzin met bijvoorbeeld pourrais-tu ... ?. ne suis pas is de ontkenning van je suis, de eerste persoon enkelvoud van être (“zijn”). De ontkenning wordt gevormd met ne ... pas; in spreektaal valt ne vaak weg, maar het staat hier wel in de bron. de retour hoort bij de uitdrukking être de retour en betekent “terug zijn”. Samen betekent ne suis pas de retour: “niet terug zijn”. exactement betekent “precies” en bepaalt hier de tijdsaanduiding die erop volgt. Het is een bijwoord en verandert niet van vorm. à l'heure betekent “op tijd”. Met exactement betekent de combinatie hier dat de spreker precies op tijd terug is. Vergelijk à temps, dat vaak “tijdig” betekent: vóór een deadline of voordat het te laat is. pourrais-tu bestaat uit pourrais, de conditionnel présent van pouvoir voor tu, en het omgekeerde onderwerppronomen tu. Pouvoir betekent “kunnen”; pourrais-tu ... ? vormt hier een beleefde vraag: “zou je kunnen ...?”. noter is het infinitief van “noteren”, “opschrijven” of “bijhouden”. Na pourrais-tu blijft het werkwoord in de infinitief: pourrais-tu noter ... ? betekent “zou je ... kunnen noteren?”. Voorbeeld: Peux-tu noter l'adresse ? — “Kun je het adres noteren?” tout ce que is een constructie met de betekenis “alles wat”. Tout betekent hier “alles”, en ce que leidt de inhoud aan die bij “alles” hoort. Voorbeeld: tout ce que je sais — “alles wat ik weet”. manqué is het voltooid deelwoord van manquer. In j'ai manqué staat het met ai, de eerste persoon enkelvoud van avoir, in de passé composé. Ai draagt hier de persoon en de tijd; manqué geeft de betekenis van manquer weer als “gemist”. In deze zin gaat het om wat de spreker niet heeft kunnen meemaken of bijwonen. Voorbeeld: J'ai manqué le début. — “Ik heb het begin gemist.” De volledige structuur is Si je ne suis pas de retour exactement à l'heure (“Als ik niet precies op tijd terug ben”), gevolgd door de beleefde vraag pourrais-tu noter tout ce que j'ai manqué ? (“zou je dan willen noteren wat ik heb gemist?”). De voorwaardelijke bijzin geeft de situatie aan; de hoofdzin vraagt de aangesprokene om de gemiste inhoud te noteren.

6. Je peux le faire, mais envoie-moi un message si l'appel dure plus longtemps.

   Dat kan ik doen, maar stuur me een bericht als het telefoongesprek langer duurt.

   Je peux

   ik kan

   faire

   doen

   envoie-moi

   stuur me

   message

   bericht

   l'appel

   het telefoongesprek

   dure

   duurt

   plus longtemps

   langer

   Uitgebreide uitleg

   Je peux bevat je, het onderwerp in de eerste persoon enkelvoud, en peux, de tegenwoordige tijd van pouvoir (“kunnen”) bij je. In deze zin drukt de combinatie pouvoir + infinitief uit dat de spreker iets kan doen. De vorm peux hoort bij je; bij il/elle/on is de vorm peut. Voorbeeld: Je peux venir. — “Ik kan komen.” faire is de infinitief van “doen” of “maken”. Hier staat het na peux, omdat na pouvoir de handeling in de infinitief volgt: je peux faire. Het is dus faire zelf dat de handeling benoemt, niet peux. envoie-moi is een bevelsvorm voor één aangesproken persoon. envoie is de gebiedende wijs van envoyer (“sturen”); moi is het beklemtoonde voornaamwoord dat hier als meewerkend voorwerp “aan mij” betekent. In een bevestigende gebiedende wijs staat dit voornaamwoord na het werkwoord en wordt het met een koppelteken verbonden. Voorbeeld: Envoie-moi la photo. — “Stuur me de foto.” message is een zelfstandig naamwoord voor een bericht. Met het onbepaalde lidwoord zou je bijvoorbeeld un message zeggen; het lidwoord geeft op zichzelf geen exact aantal berichten aan. Voorbeeld: J'ai reçu un message. — “Ik heb een bericht ontvangen.” l'appel is hier het zelfstandig naamwoord appel met het bepaalde lidwoord le, dat vóór een klinker wordt verkort tot l'. Volgens de vaste vertaling gaat het hier om het telefoongesprek. De apostrof is onderdeel van de zichtbare Franse schrijfwijze. Voorbeeld: L'appel commence maintenant. — “Het telefoongesprek begint nu.” dure is de tegenwoordige tijd van durer (“duren”) bij de derde persoon enkelvoud. Het onderwerp van deze vorm is l'appel: het telefoongesprek duurt. De vorm verandert dus niet omdat message eerder in de zin staat; l'appel bepaalt hier de persoon en het getal. Voorbeeld: La réunion dure une heure. — “De vergadering duurt een uur.” plus longtemps betekent “langer” in de betekenis van een langere tijdsduur. longtemps is een bijwoord (“lang” in tijdsduur), en plus maakt daarvan een vergelijking. Het beschrijft hier dat het telefoongesprek langer duurt dan de relevante verwachte of eerder bedoelde duur; de zin noemt niet expliciet hoeveel langer. Voorbeeld: Le trajet dure plus longtemps le soir. — “De rit duurt 's avonds langer.” De eerste helft vormt Je peux le faire: je peux geeft de mogelijkheid van de spreker aan, le verwijst naar de eerder genoemde handeling, en faire betekent “doen”. Samen betekent dit dat de spreker die handeling kan uitvoeren. Daarna volgt mais, “maar”, dat een voorwaarde met een verzoek inleidt: envoie-moi un message betekent “stuur me een bericht”. si l'appel dure plus longtemps geeft de voorwaarde: als het telefoongesprek langer duurt. De volledige betekenis is dus: de spreker kan het doen, maar wil een bericht ontvangen wanneer het telefoongesprek langer duurt.

7. Je le ferai. Je devrais être de retour avant le prochain point de l'ordre du jour.

   Dat zal ik doen. Ik zou vóór het volgende agendapunt terug moeten zijn.

   Je

   ik

   le

   het / hem

   ferai

   zal doen

   devrais

   zou moeten

   être

   zijn

   de retour

   terug

   avant

   vóór

   prochain

   volgend

   point

   punt

   ordre du jour

   agenda

   Uitgebreide uitleg

   Je betekent hier “ik”. Het is het persoonlijk voornaamwoord voor de eerste persoon enkelvoud en is de uitvoerder van beide werkwoordsvormen in deze uiting. Het verandert niet naar geslacht. le verwijst hier naar datgene wat de spreker zal doen; de vertaling ondersteunt de betekenis “het”. Als lijdend voornaamwoord staat het vóór het vervoegde werkwoord: Je le ferai. le kan in andere zinnen ook naar een mannelijk persoon of zelfstandig naamwoord verwijzen, maar de concrete referent is hier niet nader benoemd. ferai is de futur simple van faire (“doen/maken”) voor de eerste persoon enkelvoud: je ferai = “ik zal doen”. De futur simple drukt hier een toekomstige uitvoering uit. Vergelijk: Je le fais = “Ik doe het” (tegenwoordige tijd) en Je l’ai fait = “Ik heb het gedaan”. Voor een klinker wordt le vaak l’, zoals in Je le ferai versus Je l’ai fait; dat verschil komt door de volgende werkwoordsvorm. devrais is de conditionnel présent van devoir (“moeten”) voor de eerste persoon enkelvoud. In deze zin geeft het, samen met être, een verwachting of verplichting met enige voorbehoud weer: “ik zou ... moeten zijn”. De vorm is dus niet de gewone tegenwoordige tijd je dois (“ik moet”) en ook niet de futur je devrai (“ik zal moeten”). être is de infinitief van “zijn”. Na devrais staat deze infinitief: je devrais être = “ik zou moeten zijn”. De infinitief draagt hier geen eigen persoon; devrais toont wie de verwachting of verplichting betreft. de retour is een vaste uitdrukking met de betekenis “terug” of “weer terug”. In être de retour beschrijft ze de toestand waarin iemand zich op een later moment bevindt. Voorbeeld: Elle est de retour demain. = “Zij is morgen terug.” avant betekent “vóór” en plaatst het volgende tijdstip of de volgende gebeurtenis eerder in de tijd. De constructie avant + zelfstandig naamwoord staat hier voor “vóór het ...”. Voor een volledige bijzin gebruikt het Frans vaak avant que, bijvoorbeeld: Pars avant qu’il arrive. = “Vertrek voordat hij aankomt.” prochain betekent hier “volgend”. Het is de mannelijke enkelvoudsvorm van het bijvoeglijk naamwoord; het past zich aan point aan. De vrouwelijke enkelvoudsvorm is prochaine, bijvoorbeeld la prochaine réunion = “de volgende vergadering”. point betekent hier “punt”, in de context een afzonderlijk onderdeel van een agenda. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord, daarom staat er le prochain point: “het volgende punt”. Het woord kan in andere contexten ook bijvoorbeeld een stip of een geografisch punt betekenen. ordre du jour is de vaste uitdrukking voor “agenda” in de betekenis van de lijst met te behandelen punten. du is hier de samentrekking van de + le: letterlijk “van de”. In le prochain point de l’ordre du jour betekent het geheel “het volgende agendapunt”. Samen vormt Je le ferai de toezegging “Dat zal ik doen”: le is het object en ferai plaatst de uitvoering in de toekomst. Je devrais être de retour avant le prochain point de l’ordre du jour betekent “Ik zou vóór het volgende agendapunt terug moeten zijn”. De twee zinnen drukken dus eerst de toekomstige uitvoering uit en daarna de verwachte terugkeer vóór een bepaald moment op de agenda.

8. La première partie après la pause consiste simplement en une brève mise à jour.

   Het eerste deel na de pauze is alleen een korte update.

   première

   eerste

   partie

   deel

   après

   na

   pause

   pauze

   consiste … en

   bestaat uit

   simplement

   alleen maar

   brève

   kort

   mise à jour

   update

   Uitgebreide uitleg

   première betekent hier “eerste” en hoort bij het vrouwelijke enkelvoud partie. De vorm contrasteert met premier, dat vóór een mannelijk enkelvoud staat: le premier jour = “de eerste dag”, maar la première partie = “het eerste deel”. partie is het zelfstandig naamwoord “deel”. Het hoort bij het werkwoord partir in een andere betekenisfamilie, maar in deze zin is partie geen werkwoordsvorm: het benoemt een onderdeel. Voorbeeld: une partie du film = “een deel van de film”. après betekent “na” en plaatst wat erop volgt in de tijd of ruimte. In après la pause verwijst het naar een moment na de pauze. Voorbeeld: après le travail = “na het werk”. pause is “pauze”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord, zoals te zien is aan la pause. Voorbeeld: pendant la pause = “tijdens de pauze”. consiste en is de herbruikbare constructie “bestaat uit”. consiste is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud, van consister; het onderwerp is hier la première partie. De vaste combinatie consister en + zelfstandig naamwoord benoemt waar iets uit bestaat. Voorbeeld: Le programme consiste en trois étapes. = “Het programma bestaat uit drie stappen.” simplement betekent hier “alleen maar” of “eenvoudigweg” en beperkt de beschrijving van waar het deel uit bestaat. Het is afgeleid van het bijvoeglijk naamwoord simple, maar verandert zelf niet mee met het onderwerp of een zelfstandig naamwoord. brève betekent “kort” in de zin van korte duur of beperkte omvang. Deze vorm is vrouwelijk enkelvoud en stemt af op mise, dat vrouwelijk enkelvoud is. De mannelijke vorm is bref: un bref message = “een kort bericht”; daarnaast bestaat het vrouwelijke une brève réponse = “een kort antwoord”. mise à jour is de vaste Franse uitdrukking voor “update” of “bijgewerkte stand van zaken”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une mise à jour; in het meervoud wordt dat des mises à jour. Voorbeeld: Voici une mise à jour du projet. = “Hier is een update van het project.” Samen opgebouwd betekent de zin: La première partie — “het eerste deel” — wordt nader bepaald door après la pause, “na de pauze”. Vervolgens zegt consiste en waaruit dat deel bestaat: simplement en une brève mise à jour, “alleen uit een korte update”. De volledige betekenis is dus: “Het eerste deel na de pauze bestaat alleen uit een korte update.”

9. Ça m'aide. Je vais sortir maintenant.

   Dat helpt. Ik ga nu even naar buiten.

   Ça

   dat

   m'

   mij

   aide

   helpt

   Je vais

   ik ga

   sortir

   naar buiten gaan

   maintenant

   nu

   Uitgebreide uitleg

   Ça betekent hier “dat” en is het onderwerp van aide. Het is een aanwijzend voornaamwoord; de precieze verwijzing wordt in deze zin niet verder benoemd. In andere contexten kan ça ook naar iets anders verwijzen. m' is de verkorte vorm van me vóór een klinker. Hier is het een persoonlijk voornaamwoord als lijdend voorwerp: iets helpt mij. De apostrof hoort bij de Franse elisie; vóór een medeklinker staat bijvoorbeeld me in plaats van m'. aide komt van aider (“helpen”). De vorm is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud: il/elle aide, en ook ça aide. Het onderwerp is dus Ça, niet m'. Een voorbeeld: Cette explication m'aide. — “Deze uitleg helpt mij.” Je vais bestaat uit het onderwerp je en de vorm vais van aller (“gaan”). Met een daaropvolgend infinitief vormt aller de nabije toekomst: je vais sortir betekent “ik ga naar buiten” of letterlijker “ik zal naar buiten gaan”. Dit is niet hetzelfde als alleen je vais, dat “ik ga” betekent zonder de hier genoemde handeling. sortir is het infinitief van “naar buiten gaan” of “uitgaan”. Na vais blijft het infinitief onveranderd. In deze zin geeft de vaste vertaling de lezing “naar buiten gaan”; de vorm kan in andere contexten ook “uitgaan” betekenen. maintenant betekent “nu”. Het bepaalt wanneer je vais sortir plaatsvindt en staat hier aan het einde van de zin. Het woord verandert niet mee met persoon of getal. Samen vormen Ça m'aide de betekenis “Dat helpt mij”. Daarna geeft Je vais sortir maintenant aan dat de spreker nu naar buiten gaat: je is de handelende persoon, vais markeert de nabije toekomst en sortir benoemt de handeling. De volledige betekenis is dus: “Dat helpt. Ik ga nu even naar buiten.”

10. Prends le temps qu'il te faut, mais garde un œil sur l'heure.

    Neem de tijd die je nodig hebt, maar houd de klok in de gaten.

    Prends

    neem

    le temps

    de tijd

    qu'il te faut

    die je nodig hebt

    garde … un œil … sur l'heure

    houd de tijd in de gaten

    Uitgebreide uitleg

    Prends is de gebiedende wijs van prendre voor één aangesproken persoon: “neem”. De gebiedende wijs heeft hier geen uitgesproken onderwerp. Vergelijk: Prends ton temps. = “Neem je tijd.” le temps betekent hier “de tijd”. temps is een mannelijk zelfstandig naamwoord; het lidwoord le past daarbij. In deze zin gaat het om tijd nemen, niet om het weer. qu'il te faut bepaalt welke tijd bedoeld wordt: “die je nodig hebt”. que verwijst hier terug naar le temps en verbindt de bijzin met het hoofdwoord. In il te faut is faut de vorm van falloir; il faut is een onpersoonlijke constructie en te geeft aan voor wie iets nodig is. Een bruikbaar patroon is Il me faut ... = “Ik heb ... nodig” en Il te faut ... = “Jij hebt ... nodig”. garde is de gebiedende wijs van garder voor één aangesproken persoon: “houd” of “bewaar”. Hier betekent het, samen met de rest van de constructie, “houd in de gaten”. un œil betekent letterlijk “een oog”. In de vaste uitdrukking garder un œil sur ... betekent het “iets in de gaten houden”. Het onbepaalde lidwoord un drukt hier niet noodzakelijk een geteld oog uit; het hoort bij deze uitdrukking. sur l'heure betekent in deze context “de tijd/klok in de gaten”. l'heure is de vorm van la heure met weglating van de klinker van la vóór de klinker van heure; heure is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord. Het patroon garder un œil sur + iets is herbruikbaar: Garde un œil sur le sac. = “Houd de tas in de gaten.” Samen vormen Prends le temps qu'il te faut en mais garde un œil sur l'heure de betekenis: “Neem de tijd die je nodig hebt, maar houd de klok in de gaten.” mais verbindt de twee aansporingen en maakt duidelijk dat tijd nemen samengaat met op de tijd letten.