Een hobby ontspannen volhouden | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Je ne sais pas si je veux continuer le cours de peinture.

   Ik weet niet zeker of ik met de schilderles wil doorgaan.

   Je ne sais pas

   ik weet het niet

   si

   of

   veux

   wil

   continuer

   doorgaan

   cours

   les

   peinture

   schilderkunst

   Uitgebreide uitleg

   Je ne sais pas betekent hier: “ik weet niet”. sais is de vorm van savoir (“weten”) voor je in de tegenwoordige tijd: je sais, maar met ne ... pas wordt dat ontkennend: je ne sais pas. In gewone gesproken Franse taal valt ne vaak weg, maar in deze zin staat de volledige ontkenning. si leidt hier een indirecte ja/nee-vraag in. Je ne sais pas si ... betekent “ik weet niet of ...”. Dit is iets anders dan si in een voorwaardelijke zin, zoals “als”. Voorbeeld: Je ne sais pas si elle vient. — “Ik weet niet of ze komt.” veux is de vorm van vouloir (“willen”) bij je: je veux. Het drukt hier een wens of bereidheid uit, niet alleen een toekomst. Na vouloir staat een infinitief: je veux continuer — “ik wil doorgaan”. continuer is een infinitief en betekent “doorgaan” of “verdergaan”. Het kan vóór een zelfstandig naamwoord staan, zoals hier met le cours, of vóór een werkwoord: continuer à travailler — “doorgaan met werken”. In deze zin gaat het om doorgaan met de schilderles. cours betekent hier “les” of “cursus”. Het woord kan ook “loop” betekenen in een andere context, maar le cours de peinture maakt duidelijk dat het om een les of cursus gaat. cours heeft in het enkelvoud en meervoud dezelfde spelling; het lidwoord maakt het verschil zichtbaar: le cours (de les), les cours (de lessen). peinture betekent hier “schilderkunst” en verwijst in cours de peinture naar het onderwerp van de les. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: la peinture. De verbinding cours de peinture gebruikt de om het soort cursus aan te geven: “cursus schilderkunst” of natuurlijker in het Nederlands “schilderles”. Samen vormen de delen Je ne sais pas si + je veux continuer + le cours de peinture de betekenis: “Ik weet niet zeker of ik met de schilderles wil doorgaan.” De eerste je is het onderwerp van savoir; de tweede je is het onderwerp van veux. De bijzin na si geeft aan waarover de spreker onzeker is.

2. Est-ce que tu t'y intéresses moins, ou est-ce que cet engagement régulier est trop lourd ?

   Raak je je interesse kwijt, of is die vaste verplichting te veel?

   Est-ce que

   vraaginleiding

   t'y intéresses

   je hebt er interesse in

   moins

   minder

   ou

   of

   engagement

   verplichting

   régulier

   regelmatig; vast

   trop

   te; te veel

   lourd

   zwaar

   Uitgebreide uitleg

   Est-ce que is een vaste Franse vraaginleiding. Ze maakt van de daaropvolgende mededeling een ja-neevraag; ze betekent hier niet zelf ‘of’ of ‘minder’. In t'y intéresses staat het werkwoord s'intéresser à (‘interesse hebben in’). intéresses is de tegenwoordige tijd bij tu; het basiswerkwoord is s'intéresser. Het voornaamwoord te wordt vóór de klinkerklank van y verkort tot t', waardoor t'y ontstaat. y verwijst hier naar de zaak waarin iemand interesse heeft en vervangt de combinatie met à, ongeveer ‘eraan’. Voorbeeld: Tu t'intéresses à la musique. — ‘Je hebt interesse in muziek.’ moins betekent ‘minder’ en geeft een lagere mate aan. Het staat tegenover plus (‘meer’): plus ... tegenover moins .... Hier gaat het om minder interesse; het zegt op zichzelf niet dat de interesse volledig verdwenen is. ou verbindt twee mogelijkheden: ‘of’. Het tweede deel geeft een andere mogelijke verklaring voor dezelfde situatie. engagement is hier een zelfstandig naamwoord voor een verplichting of verbintenis. Het kan ook een bredere toezegging betekenen; in deze zin ondersteunt de context de betekenis ‘verplichting’. Voorbeeld: Cet engagement demande du temps. — ‘Deze verplichting vraagt tijd.’ régulier is een bijvoeglijk naamwoord in de mannelijke enkelvoudsvorm. Het stemt hier overeen met het mannelijke enkelvoudige engagement. In deze context beschrijft het iets dat vastligt of regelmatig terugkeert. De vrouwelijke enkelvoudsvorm is régulière; bijvoorbeeld une activité régulière — ‘een vaste of regelmatige activiteit’. In trop lourd bepaalt trop de graad van lourd: samen betekenen ze hier ‘te zwaar’ of ‘te belastend’. trop geeft een overmaat aan ten opzichte van wat draaglijk of passend is; het betekent hier dus niet alleen ‘veel’. lourd betekent letterlijk ‘zwaar’ en kan figuurlijk ‘belastend’ betekenen. De mannelijke enkelvoudsvorm lourd stemt overeen met engagement; de vrouwelijke vorm is lourde. Voorbeeld: Cette charge est trop lourde. — ‘Deze last is te zwaar.’ De structuur Est-ce que ... , ou est-ce que ... ? zet twee mogelijke verklaringen naast elkaar. Eerst wordt gevraagd of je minder interesse hebt in de besproken zaak: Est-ce que tu t'y intéresses moins ? Daarna volgt de mogelijkheid dat cet engagement régulier — ‘die vaste verplichting’ — est trop lourd, dus te belastend is. Samen betekent de uiting: ‘Raak je je interesse kwijt, of is die vaste verplichting te veel?’

3. Un peu des deux. J'aime peindre, mais le cours me stresse.

   Een beetje van allebei. Ik schilder graag, maar de les voelt stressvol.

   Un peu des deux

   Een beetje van allebei

   J'aime

   Ik vind het leuk / ik houd ervan

   peindre

   schilderen

   cours

   les / cursus

   stresse

   maakt gestrest

   Uitgebreide uitleg

   Un peu des deux betekent hier dat beide in de vorige vraag genoemde mogelijkheden gedeeltelijk van toepassing zijn. un peu betekent “een beetje”; des deux betekent “van de twee” of “van allebei”. Voorbeeld: J’aime un peu des deux. — “Ik houd een beetje van allebei.” J’aime is de eerste persoon enkelvoud van aimer, “leuk vinden” of “houden van”. Het onderwerp is hier impliciet je, dus “ik”. In het Frans staat na aimer vaak een infinitief wanneer je zegt dat je een activiteit prettig vindt: J’aime lire. — “Ik lees graag.” De vorm aime is hier tegenwoordige tijd; j’aime betekent niet op zichzelf dat de handeling voortdurend bezig is. peindre is een infinitief en betekent “schilderen”. De constructie aimer + infinitief geeft een voorkeur voor een activiteit aan. J’aime peindre. betekent dus “Ik schilder graag”, niet noodzakelijk dat de spreker op dit moment aan het schilderen is. Voorbeeld: Elle aime peindre. — “Zij schildert graag.” cours betekent hier “les” of “cursus”. In le cours verwijst le naar een bepaalde les of cursus; het zelfstandig naamwoord zelf is cours. Het meervoud heeft dezelfde geschreven vorm: un cours kan “een les” betekenen en des cours “lessen”. Voorbeeld: Le cours commence à neuf heures. — “De les begint om negen uur.” stresse is de derde persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd van stresser: “stress bezorgen” of “gestrest maken”. Het onderwerp van deze vorm is le cours; me geeft aan wie het effect ondervindt. In de zin betekent le cours me stresse daarom dat de les de spreker stress bezorgt. Voorbeeld: Cette situation me stresse. — “Deze situatie maakt me gestrest.” De twee hoofddelen worden verbonden door mais, “maar”. Eerst wordt een positieve voorkeur genoemd: de spreker schildert graag. Daarna volgt de tegenstelling: de les zelf bezorgt de spreker stress. Samen betekent de vaste uiting: een beetje van beide mogelijkheden uit de voorafgaande vraag is van toepassing; schilderen vindt de spreker prettig, maar de les vormt een belastend onderdeel. De formulering beschrijft niet noodzakelijk schilderen zelf als stressvol, maar koppelt de stress grammaticaal aan le cours.

4. Peut-être que ce loisir est passé de quelque chose de relaxant à une obligation de plus.

   Misschien is de hobby veranderd van iets ontspannends in nog een verplichting.

   Peut-être que

   misschien

   ce

   deze

   loisir

   hobby

   est passé

   is overgegaan

   quelque chose

   iets

   relaxant

   ontspannend

   obligation

   verplichting

   de plus

   extra, erbij

   Uitgebreide uitleg

   Peut-être que staat aan het begin en leidt een onzekere mededeling in: “misschien dat ...”. Que verbindt deze uitdrukking met de daaropvolgende zin; het drukt hier geen zelfstandig “dat” als voorwerp uit. Ce is een aanwijzend bijvoeglijk woord voor een mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord. Het verwijst hier samen met loisir naar de hobby. Voor een vrouwelijk enkelvoud staat bijvoorbeeld cette, en voor een meervoud ces; de keuze hangt dus niet alleen van nabijheid af, maar van de vorm van het zelfstandig naamwoord. Loisir is hier een mannelijk zelfstandig naamwoord met de betekenis “hobby”. Het kan ook “vrije tijd” betekenen, maar in deze zin past de betekenis “hobby” bij de vaste vertaling. Een bruikbaar patroon is ce + mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord, bijvoorbeeld: Ce loisir me plaît. — “Deze hobby bevalt me.” Est passé komt van passer, “overgaan” of “veranderen van toestand”. De vorm is de voltooide tijd met être: est is de tegenwoordige vorm van être voor een derde persoon enkelvoud en passé is het voltooid deelwoord van passer. Omdat het onderwerp ce loisir mannelijk enkelvoud is, staat het deelwoord hier als passé. In deze zin beschrijft passer de ... à ... een overgang van de ene toestand naar een andere, niet simpelweg het verstrijken van tijd. Quelque chose betekent “iets” en is een onbepaalde uitdrukking. In quelque chose de relaxant wordt daarna beschreven wat dat “iets” voor eigenschap heeft. Het patroon is quelque chose de + bijvoeglijk naamwoord, bijvoorbeeld: Je cherche quelque chose de simple. — “Ik zoek iets eenvoudigs.” Relaxant betekent hier “ontspannend”. Het is het bijvoeglijk naamwoord bij quelque chose; in deze constructie staat het in de gebruikelijke mannelijke enkelvoudsvorm na quelque chose de, ook al is chose als zelfstandig naamwoord vrouwelijk. Het komt van relaxer; het tegenovergestelde in deze context is bijvoorbeeld stressant, “stressvol”. Obligation is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: “verplichting”. Het wordt voorafgegaan door une in une obligation; dat artikel markeert hier geen expliciet numeriek aantal, maar een onbepaalde verplichting. Bijvoorbeeld: C'est une obligation. — “Het is een verplichting.” De plus betekent hier “extra” of “erbij”. In combinatie met une obligation vormt het une obligation de plus: “nog een verplichting”. Het staat na het zelfstandig naamwoord en voegt het idee toe dat deze verplichting erbij komt bovenop wat er al is. Samen vormen de quelque chose de relaxant à une obligation de plus de overgang “van iets ontspannends naar nog een verplichting”. Het volledige patroon is passer de X à Y: iets gaat van toestand of rol X over naar toestand of rol Y. De hele uiting betekent daarom: “Misschien is de hobby veranderd van iets ontspannends in nog een verplichting.”

5. Oui, ça ressemble moins à un plaisir et davantage à une autre tâche.

   Ja, het voelt minder als plezier en meer als een andere taak.

   Oui

   ja

   ça ressemble

   het lijkt

   moins

   minder

   plaisir

   plezier

   davantage

   meer

   autre

   ander

   tâche

   taak

   Uitgebreide uitleg

   Oui is een bevestigingswoord: “ja”. Het staat hier aan het begin als reactie op de voorafgaande gedachte. ça ressemble betekent hier “het lijkt”. Ressemble is de derde persoon enkelvoud van ressembler in de tegenwoordige tijd; ça is het onderwerp. Met à vormt het de herbruikbare constructie ressembler à + iets: Ça ressemble à un jeu. — “Het lijkt op een spel.” moins geeft hier de eerste helft van de vergelijking: “minder”. In combinatie met ressembler à ontstaat ressembler moins à X: “minder op X lijken”. Het tegenovergestelde in deze zin is davantage (“meer”). plaisir is een mannelijk zelfstandig naamwoord met de betekenis “plezier” of “genot”. In deze zin staat het in de woordgroep un plaisir; un is het mannelijke enkelvoudige onbepaalde lidwoord. De zin zegt dus “minder op een plezier lijken”, niet dat er een hoeveelheid wordt geteld. davantage geeft de tweede helft van de tegenstelling: “meer”. Het is een vergelijkend bijwoord. Met à en ressembler ontstaat hier ressembler davantage à Y: “meer op Y lijken”. Het volledige herbruikbare patroon is ressembler moins à X et davantage à Y — “minder op X lijken en meer op Y lijken”. autre betekent “ander”. Hier is het de vrouwelijke enkelvoudsvorm vóór tâche: une autre tâche. Vergelijk bijvoorbeeld un autre problème — “een ander probleem” en d’autres tâches — “andere taken”. tâche is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord voor “taak” of “opdracht”. In une autre tâche verwijst het naar een andere, niet nader bepaalde taak. Voorbeeld: J’ai une tâche importante. — “Ik heb een belangrijke taak.” De hele zin is: Oui + ça ressemble moins à un plaisir + et davantage à une autre tâche. De spreker bevestigt dat iets minder op plezier lijkt en meer op een andere taak. De vaste vertaling geeft dit weer als: “Ja, het voelt minder als plezier en meer als een andere taak.”

6. Tu pourrais plutôt t'entraîner tranquillement à la maison.

   Je zou in plaats daarvan thuis gewoon wat kunnen oefenen.

   Tu pourrais

   je zou kunnen

   plutôt

   liever; in plaats daarvan

   t'entraîner

   oefenen

   tranquillement

   rustig

   la maison

   het huis

   Uitgebreide uitleg

   Tu pourrais gebruikt pouvoir in de conditionnel présent, tweede persoon enkelvoud: tu pourrais = “je zou kunnen”. De vorm drukt hier een vriendelijke mogelijkheid of suggestie uit, niet een vaststaand feit. Vergelijk: Tu peux venir. = “Je kunt komen” (directer); Tu pourrais venir. = “Je zou kunnen komen” (voorzichtiger). plutôt betekent hier “liever” of “in plaats daarvan”. Het stuurt de keuze naar de voorgestelde activiteit en sluit aan bij de Nederlandse betekenis “in plaats daarvan”. Bijvoorbeeld: Je prendrais plutôt le train. = “Ik zou liever de trein nemen.” In t'entraîner staat het werkwoord s'entraîner in de infinitief. Na pourrais blijft het volgende werkwoord een infinitief. De vorm t' is de verkorte wederkerende vorm van te vóór een klinker en verwijst grammaticaal naar tu: letterlijk gaat het om jezelf trainen/oefenen. In deze zin betekent s'entraîner natuurlijk “oefenen” of “trainen”, afhankelijk van de activiteit. Voorbeeld: Elle veut s'entraîner chaque jour. = “Ze wil elke dag oefenen.” tranquillement is een bijwoord en beschrijft hoe het oefenen gebeurt: rustig, zonder gehaast te zijn. Het is gevormd bij tranquille; het bijwoord blijft hier onveranderd. Voorbeeld: Travaille tranquillement. = “Werk rustig.” la maison betekent “het huis”. Samen met het voorafgaande voorzetsel in à la maison vormt het de vaste plaatsaanduiding “thuis”. Het vrouwelijke enkelvoudige lidwoord la hoort bij maison; het drukt hier geen specifieke extra tegenstelling uit, maar maakt deel uit van de Franse uitdrukking voor “thuis”. Samen betekenen Tu pourrais plutôt t'entraîner tranquillement à la maison de afzonderlijke delen: “je zou kunnen” + “in plaats daarvan” + “oefenen” + “rustig” + “thuis”. De volledige suggestie is daarom: “Je zou in plaats daarvan thuis gewoon wat kunnen oefenen.”

7. Comme ça, je peux garder les avantages sans avoir d'emploi du temps fixe.

   Dan kan ik het voordeel behouden zonder een vast schema.

   Comme ça

   zo

   je peux

   ik kan

   garder

   behouden

   les avantages

   het voordeel

   sans avoir

   zonder te hebben

   emploi du temps

   schema

   fixe

   vast

   Uitgebreide uitleg

   Comme ça betekent hier ‘zo’ of ‘op die manier’. Het verwijst naar de manier waarop de spreker iets kan doen. Voorbeeld: Comme ça, je gagne du temps. — Zo win ik tijd. je peux komt van pouvoir en is de vorm voor de eerste persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd: ‘ik kan’. Hier drukt het uit dat iets mogelijk is. Voorbeeld: Je peux venir demain. — Ik kan morgen komen. garder betekent hier ‘behouden’ of ‘houden’. Na pouvoir staat het volgende werkwoord in de infinitief: je peux garder — ‘ik kan behouden’. Voorbeeld: Je peux garder ce livre. — Ik kan dit boek houden. les avantages betekent in de vaste vertaling ‘het voordeel’. In het Frans staat avantages zichtbaar in het meervoud; les hoort daarbij. De vertaling vat deze voordelen als één voordeel op. Voorbeeld: Ces avantages sont importants. — Deze voordelen zijn belangrijk. sans avoir betekent ‘zonder te hebben’. sans wordt hier gevolgd door de infinitief avoir, ‘hebben’. In deze zin verwijst het niet-uitgedrukte onderwerp van avoir naar dezelfde spreker als je. Voorbeeld: Elle part sans avoir peur. — Zij vertrekt zonder bang te zijn. emploi du temps is een vaste Franse woordgroep voor een tijdschema of agenda. Het is een naamwoordgroep: emploi is het kernwoord en du temps maakt de betekenis van de combinatie compleet. Voorbeeld: Mon emploi du temps est chargé. — Mijn schema is druk. fixe betekent hier ‘vast’ of ‘onveranderlijk’ en beschrijft emploi. Het bijvoeglijk naamwoord stemt af op geslacht en getal: bij een mannelijk enkelvoud staat hier fixe; in het meervoud zou de geschreven vorm fixes zijn. De geschreven vorm fixe is overigens ook dezelfde bij een vrouwelijk enkelvoud. Voorbeeld: Nous avons une date fixe. — We hebben een vaste datum. Samen betekent de zin: ‘Zo kan ik het voordeel behouden zonder een vast schema te hebben.’ Comme ça geeft de manier aan, je peux garder les avantages zegt wat de spreker daardoor kan behouden, en sans avoir d'emploi du temps fixe noemt de omstandigheid die daarbij wordt vermeden.

8. Les loisirs doivent s'intégrer à ta vie, pas seulement à l'image idéale que tu as de toi.

   Hobby's moeten bij je leven passen, niet alleen bij het beeld dat je van jezelf hebt.

   loisirs

   hobby’s; vrijetijdsbestedingen

   doivent

   moeten

   s'intégrer

   zich inpassen

   vie

   leven

   pas seulement

   niet alleen

   image

   beeld

   idéale

   ideaal

   as

   hebt

   de toi

   van jezelf

   Uitgebreide uitleg

   loisirs betekent hier “hobby’s” of “vrijetijdsbestedingen”. Het is het meervoud van loisir; het enkelvoud kan bijvoorbeeld verwijzen naar één vrijetijdsbesteding. Voorbeeld: Les loisirs sont importants. — “Hobby’s zijn belangrijk.” doivent is de derde persoon meervoud van devoir (“moeten”). In deze zin hoort het bij het meervoudige onderwerp Les loisirs, daarom staat niet het enkelvoud doit. De constructie devoir + infinitief drukt een verplichting of noodzakelijke voorwaarde uit: Ils doivent partir. — “Ze moeten vertrekken.” s'intégrer is hier een pronominaal werkwoord in de infinitief: s'intégrer à betekent “passen bij” of “zich inpassen in”. Het element s' is onderdeel van deze werkwoordsvorm en verwijst niet naar een afzonderlijk genoemd persoon. Na doivent blijft het werkwoord in de infinitief: doivent s'intégrer — “moeten passen”. De voorzetselconstructie is s'intégrer à + iets. vie betekent “leven” en is het zelfstandig naamwoord in ta vie (“je leven”). ta is hier het bezittelijke woord bij een enkelvoudig vrouwelijk zelfstandig naamwoord; het drukt bezit uit, niet het geslacht van de bezitter. Voorbeeld: Elle organise sa vie. — “Zij organiseert haar leven.” pas seulement betekent “niet alleen”. In deze zin staat het na een komma als een verkorte tegenstelling: wat wordt gezegd geldt niet uitsluitend voor het ene, maar ook voor het andere. In andere zinnen kan ne ... pas seulement eveneens de betekenis “niet alleen” uitdrukken. image betekent hier “beeld”, in de betekenis van een voorstelling of beeld dat iemand van zichzelf heeft. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord; daarom krijgt het bijvoeglijk naamwoord de vorm idéale. idéale betekent “ideaal” en beschrijft image. De vorm is de vrouwelijke enkelvoudsvorm van idéal; de slot-e markeert hier de overeenkomst met het vrouwelijke enkelvoudige zelfstandig naamwoord image. Voorbeeld: une solution idéale — “een ideale oplossing.” as is de tweede persoon enkelvoud van avoir (“hebben”) in de tegenwoordige tijd. In que tu as is tu het onderwerp en as het vervoegde werkwoord. Que tu as de toi betekent letterlijk “die je van jezelf hebt”, dus: het beeld dat je van jezelf hebt. Vergelijk tu as (“je hebt”) met il a (“hij/zij heeft”); de vormen zijn verschillend. de toi betekent hier “van jezelf”. toi is de beklemtoonde vorm die na het voorzetsel de wordt gebruikt; na tu als onderwerp staat juist tu. In deze context verwijst toi naar dezelfde persoon als tu, waardoor l'image que tu as de toi betekent: “het beeld dat je van jezelf hebt”. De zin begint met het onderwerp Les loisirs en het modale werkwoord doivent. Daarna volgt de infinitiefconstructie s'intégrer à ta vie: hobby’s moeten bij je leven passen. pas seulement à ... maakt duidelijk dat dit niet alleen voor het daarop genoemde beeld geldt. Het tweede à hoort bij dezelfde constructie en leidt l'image idéale que tu as de toi in: het ideale beeld dat je van jezelf hebt. Samen betekent de zin: “Hobby’s moeten bij je leven passen, niet alleen bij het beeld dat je van jezelf hebt.”

9. Peut-être qu'une pause me montrerait si le cours me manque.

   Misschien laat een pauze zien of ik de les mis.

   Peut-être

   misschien

   pause

   pauze

   montrerait

   zou laten zien

   si

   of

   cours

   les

   me manque

   ontbreekt aan mij

   Uitgebreide uitleg

   Peut-être betekent hier ‘misschien’ en drukt onzekerheid uit. Het kan aan het begin van een zin staan: Peut-être qu'il viendra. = ‘Misschien komt hij.’ Voor een volledige daaropvolgende bijzin staat vaak que (hier verkort tot qu' vóór une). pause betekent ‘pauze’. Het is een zelfstandig naamwoord; in deze zin is het vrouwelijk en enkelvoudig, wat zichtbaar is aan une pause. Une markeert hier een onbepaald enkelvoudig zelfstandig naamwoord, maar beweert op zichzelf geen specifieke telwaarde buiten die grammaticale vorm. Voorbeeld: Après une pause, je reprends. = ‘Na een pauze ga ik verder.’ montrerait komt van montrer, ‘laten zien’ of ‘tonen’. De vorm is de conditionnel présent, derde persoon enkelvoud: il/elle/on montrerait. Hier geeft die vorm een hypothetisch gevolg weer: een pauze zou iets aan de spreker laten zien. De uitgang hoort bij het werkwoord en niet bij pause; het onderwerp is grammaticaal de pauze. Vergelijk montre (‘laat zien’) met montrerait (‘zou laten zien’). Voorbeeld: Cette expérience montrerait la différence. = ‘Deze ervaring zou het verschil laten zien.’ si leidt hier een indirecte vraag in en betekent ‘of’: het introduceert wat de pauze zou kunnen laten zien. Dat is een ander gebruik dan het voorwaardelijke si in Si tu viens, je reste. = ‘Als je komt, blijf ik.’ In de vaste zin vraagt si niet om een voorwaarde, maar om het antwoord op de vraag of de les gemist wordt. cours betekent hier ‘les’ of ‘college’. Het is een zelfstandig naamwoord; le cours is mannelijk enkelvoud. Hetzelfde woord kan in andere contexten ook een ‘verloop’ of ‘loop’ aanduiden, maar die betekenis past hier niet. Voorbeeld: Le cours commence à neuf heures. = ‘De les begint om negen uur.’ me manque gebruikt het werkwoord manquer in de constructie quelque chose manque à quelqu'un: iets ontbreekt aan iemand en wordt in natuurlijk Nederlands vaak weergegeven als ‘iemand mist iets’. In le cours me manque is le cours het grammaticale onderwerp en me de vorm voor de persoon aan wie iets ontbreekt; daarom betekent het hier ‘ik mis de les’. Manque is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud, passend bij le cours, niet bij me. Vergelijk Tu me manques. = ‘Ik mis jou.’ Daar is tu het grammaticale onderwerp: letterlijk ‘jij ontbreekt aan mij’. Samen vormen Peut-être qu'une pause en me montrerait de gedachte ‘Misschien zou een pauze mij laten zien’. Daarna specificeert si wat zichtbaar zou worden: le cours me manque, ‘of ik de les mis’. De hele zin betekent dus: ‘Misschien zou een pauze mij laten zien of ik de les mis.’

10. C'est mieux que d'arrêter brusquement ou de te forcer.

    Dat is beter dan er plotseling mee stoppen of jezelf dwingen.

    C'est

    Dat is

    mieux

    beter

    arrêter

    stoppen

    brusquement

    plotseling

    forcer

    dwingen

    Uitgebreide uitleg

    C'est betekent hier “dat is”. Het is de vaste combinatie ce + est: ce verwijst naar een eerder genoemde situatie of keuze, terwijl est de vorm van être is voor de derde persoon enkelvoud. Voorbeeld: C'est utile. — “Dat is nuttig.” mieux betekent hier “beter”. Het is de vergelijkende vorm van bien: bien → mieux. Het vergelijkt de genoemde handelwijze met de twee handelwijzen die daarna volgen. Mieux is hier geen vorm van bon; bon → meilleur wanneer een bijvoeglijk naamwoord nodig is, terwijl mieux bij een handeling of toestand gebruikt wordt. arrêter betekent hier “stoppen”, in de context: met iets stoppen. Dit is de infinitief; de uitgang verandert dus niet volgens persoon of tijd. Na que staat hier de constructie d'arrêter ... ou de ...: twee infinitiefgroepen worden als alternatieven met elkaar vergeleken. De apostrof in d'arrêter ontstaat doordat de voor de klinker van arrêter wordt verkort. Voorbeeld: Il est temps d'arrêter. — “Het is tijd om te stoppen.” brusquement betekent “plotseling” of “abrupt”. Het is een bijwoord en beschrijft hoe het stoppen gebeurt; het verandert daarom niet mee met een persoon of zelfstandig naamwoord. In arrêter brusquement staat het bijwoord na de infinitief en betekent de combinatie “plotseling stoppen”. forcer betekent hier “dwingen”. In te forcer is te het voornaamwoord voor de persoon die gedwongen wordt: letterlijk “jou dwingen”, hier natuurlijk “jezelf dwingen”. Het doelwoord forcer is de infinitief; de vorm wordt niet door de persoon aangepast. De constructie se forcer à + infinitief betekent ook “zichzelf ertoe dwingen om ...”; in deze zin staat de afzonderlijke objectsvorm te vóór forcer, gevolgd door de te forcer als tweede alternatief. Voorbeeld: Ne te force pas à continuer. — “Dwing jezelf niet om door te gaan.” Samen vormt C'est mieux que d'arrêter brusquement ou de te forcer de betekenis: “Dat is beter dan er plotseling mee stoppen of jezelf dwingen.” C'est mieux que introduceert de vergelijking; d'arrêter brusquement en de te forcer zijn de twee met elkaar verbonden alternatieven. De infinitiefgroepen laten de handelingen algemeen zien, zonder een afzonderlijke tijdsaanduiding.