Een realistische gezonde gewoonte | Leer frans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. Je veux une routine plus saine, mais j’abandonne toujours au bout d’une semaine.

   Ik wil een gezondere routine, maar ik geef het altijd na een week op.

   veux

   wil

   routine

   routine

   plus saine

   gezonder

   j’abandonne

   ik geef op

   toujours

   altijd

   au bout … d’une

   na verloop van …

   semaine

   week

   Uitgebreide uitleg

   veux betekent hier “wil” en is de tegenwoordige tijd van vouloir in de eerste persoon enkelvoud: je veux = “ik wil”. Het is niet de vorm voor “hij/zij wil”; die is il/elle veut. routine is een zelfstandig naamwoord voor een vaste manier van doen of een regelmatig patroon. In une routine is het vrouwelijk; het bijvoeglijk naamwoord dat erbij hoort krijgt daarom de vorm saine. plus saine betekent “gezonder”. saine is de vrouwelijke vorm van sain (“gezond”); plus maakt hiervan de vergrotende trap: sain → plus sain / plus saine. Voorbeeld: Cette habitude est plus saine. = “Deze gewoonte is gezonder.” j’abandonne betekent hier “ik geef op” of “ik houd ermee op”. De vorm komt van abandonner en is de tegenwoordige tijd in de eerste persoon enkelvoud. je wordt vóór een klinker verkort tot j’. In deze zin gaat het niet om iemand of iets letterlijk achterlaten, maar om stoppen met de routine. toujours betekent “altijd”. Het geeft aan dat het beschreven stoppen telkens volgens hetzelfde patroon gebeurt. Voorbeeld: Je suis toujours en retard. = “Ik ben altijd te laat.” au bout hoort hier bij de tijdsuitdrukking au bout de, met de betekenis “na verloop van”. In au bout d’une semaine betekent die “na een week”. au is de samensmelting van à en le, maar in deze uitdrukking leer je vooral het geheel au bout de als bruikbaar patroon. De constructie wordt gevolgd door de periode waarnaar je verwijst. semaine betekent “week”. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: une semaine. In d’une semaine is de vóór une verkort tot d’une. De uitdrukking duidt hier de periode aan waarna het opgeven gebeurt. De zin bouwt eerst het doel op met Je veux une routine plus saine: “Ik wil een gezondere routine.” Daarna contrasteert mais dat doel met het terugkerende gedrag: j’abandonne toujours au bout d’une semaine = “maar ik geef het altijd na een week op.” Samen betekent de volledige uiting: “Ik wil een gezondere routine, maar ik geef het altijd na een week op.”

2. Peut-être que tu essaies de changer trop de choses à la fois.

   Misschien probeer je te veel tegelijk te veranderen.

   Peut-être

   misschien

   tu essaies

   je probeert

   changer

   veranderen

   trop

   te veel

   choses

   dingen

   à la fois

   tegelijk

   Uitgebreide uitleg

   Peut-être betekent hier “misschien” en drukt onzekerheid uit. In Peut-être que ... leidt que de daaropvolgende mededelende bijzin in: “misschien dat ...”. Dit is een veelgebruikt patroon om een mogelijkheid uit te drukken. tu essaies komt van essayer (“proberen”). essaies is de tegenwoordige tijd voor tu; de uitgang hoort dus bij het werkwoord essayer, niet bij een zelfstandig naamwoord. Na essayer staat vaak de plus een infinitief: J’essaie de comprendre. — “Ik probeer het te begrijpen.” changer is de infinitief van “veranderen”. In deze zin hangt hij na essaies de en betekent hij dat je probeert veranderingen aan te brengen. De infinitief blijft na de dezelfde vorm, ongeacht de persoon van het onderwerp. trop betekent hier “te veel” en bepaalt samen met de choses de hoeveelheid. trop de wordt gebruikt vóór een zelfstandig naamwoord: trop de travail — “te veel werk”. Zonder zelfstandig naamwoord kan trop ook “te veel” betekenen, bijvoorbeeld C’est trop. — “Dat is te veel.” choses is het meervoud van chose, “ding”. Het meervoud wordt gevormd met -s: une chose — “een ding”, des choses — “dingen”. In trop de choses staat het zelfstandig naamwoord na de, omdat trop de “te veel van / te veel” aanduidt. à la fois is een vaste uitdrukking die “tegelijk” of “op hetzelfde moment” betekent. Ze kan achteraan staan om aan te geven dat de genoemde handeling of hoeveelheid gelijktijdig wordt opgevat. Bijvoorbeeld: Elle lit et écoute de la musique à la fois. — “Ze leest en luistert tegelijk naar muziek.” Samen betekent Peut-être que tu essaies de changer trop de choses à la fois: “Misschien probeer je te veel dingen tegelijk te veranderen.” Peut-être que maakt er een mogelijkheid van, tu essaies de changer betekent “je probeert te veranderen”, trop de choses betekent “te veel dingen”, en à la fois voegt “tegelijk” toe. De zin zegt dus dat de hoeveelheid veranderingen mogelijk te groot is doordat je ze gelijktijdig probeert uit te voeren.

3. Je prévois généralement de faire de l’exercice, de cuisiner et de me coucher plus tôt en même temps.

   Ik plan meestal lichaamsbeweging, koken en eerder slapen allemaal tegelijk.

   prévois

   plan

   généralement

   meestal

   faire

   doen

   l’exercice

   lichaamsbeweging

   cuisiner

   koken

   me coucher

   naar bed gaan

   plus tôt

   eerder

   en même temps

   tegelijkertijd

   Uitgebreide uitleg

   prévois betekent hier dat de spreker iets van plan is. Het is de vorm van prévoir in de eerste persoon enkelvoud van de tegenwoordige tijd: je prévois. Na prévoir staat voor een handeling vaak de + infinitief: Je prévois de partir. — Ik ben van plan te vertrekken. généralement betekent dat dit meestal of in het algemeen zo is. Het is een bijwoord en maakt de uitspraak minder absoluut dan een uitspraak met toujours (altijd). faire is de infinitief van faire, een zeer algemeen werkwoord met de betekenis ‘doen’ of ‘maken’. In faire de l’exercice vormt het met het volgende deel een vaste, bruikbare uitdrukking voor lichaamsbeweging doen. De infinitief staat hier na de, omdat hij afhankelijk is van prévoir. l’exercice betekent in deze context lichaamsbeweging, niet een schoolse oefening. l’ is de vorm van le vóór een klinker; het hoort bij het zelfstandig naamwoord exercice. Samen met faire de vormt dit faire de l’exercice. Bijvoorbeeld: Je fais de l’exercice. — Ik doe aan lichaamsbeweging. cuisiner is de infinitief ‘koken’. Hij staat naast faire en me coucher als een tweede geplande handeling. De herhaalde structuur de + infinitief maakt de reeks afhankelijk van prévois: prévoir de faire ..., de cuisiner et de me coucher. me coucher betekent hier ‘naar bed gaan’ of ‘gaan slapen’. coucher is de infinitief; me verwijst naar de spreker en maakt dit een wederkerende vorm. Vergelijk de personen in het Frans: je me couche — ik ga naar bed, maar tu te couches — jij gaat naar bed. Het is dus niet het gewone coucher zonder wederkerend voornaamwoord. plus tôt is de vergelijkende vorm van tôt (‘vroeg’): tôt — vroeg, plus tôt — vroeger/eerder. De vergelijking is hier met een eerder tijdstip, zonder dat wordt gezegd waarmee precies vergeleken wordt. Je vais me coucher plus tôt. betekent: Ik ga eerder naar bed. en même temps is een vaste tijdsaanduiding met de betekenis ‘tegelijkertijd’. In deze zin slaat zij op de drie geplande handelingen samen: lichaamsbeweging doen, koken en eerder naar bed gaan worden als gelijktijdig voorgesteld. De hele structuur is Je prévois de [handeling 1], de [handeling 2] et de [handeling 3]. Zo betekent Je prévois généralement de faire de l’exercice, de cuisiner et de me coucher plus tôt en même temps.: ‘Ik plan meestal om lichaamsbeweging te doen, te koken en tegelijkertijd eerder naar bed te gaan.’

4. Choisis d’abord une habitude et regarde ce qui te gêne.

   Kies eerst één gewoonte en kijk wat je in de weg zit.

   Choisis

   kies

   d’abord

   eerst

   habitude

   gewoonte

   regarde

   kijk

   ce qui

   wat / datgene wat

   te gêne

   je hindert

   Uitgebreide uitleg

   Choisis komt van choisir en is hier de gebiedende wijs voor één aangesproken persoon: “kies”. De vorm heeft geen uitgesproken onderwerp nodig. Vergelijk: choisir = kiezen, choisis ! = kies! d’abord betekent “eerst” of “allereerst” en geeft de volgorde aan. Het staat hier vóór de eerste handeling: eerst kiezen, daarna kijken. habitude is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: “gewoonte”. In une habitude verwijst une naar één gewoonte, zoals ook in de vaste vertaling “één gewoonte”. Het meervoud is des habitudes. regarde komt van regarder en is opnieuw de gebiedende wijs voor één aangesproken persoon: “kijk”. Het onderwerp blijft impliciet dezelfde aangesproken persoon als bij Choisis. Regarder kan ook in andere zinnen “bekijken” of “aankijken” betekenen; hier gaat het om nagaan of onderzoeken. ce qui betekent hier “wat” of “datgene wat”. In deze constructie is ce qui het onderwerp van de bijzin: het verwijst naar datgene dat iemand hindert. Vergelijk: Je vois ce qui change. = “Ik zie wat verandert.” te gêne bestaat uit te (“jou”) en gêne, de derde persoon enkelvoud van gêner in de tegenwoordige tijd. Gêner betekent hier “hinderen” of “in de weg zitten”; te is degene die de hinder ondervindt. Omdat ce qui het onderwerp is, staat het werkwoord in de derde persoon enkelvoud: ce qui te gêne = “wat jou hindert”. Samen vormen de delen: Choisis d’abord une habitude = “Kies eerst één gewoonte”, en regarde ce qui te gêne = “kijk wat je in de weg zit”. De hele zin is dus: “Kies eerst één gewoonte en kijk wat je in de weg zit.”

5. Le principal problème, c’est que j’ai peu d’énergie après le travail.

   Het grootste probleem is dat ik na mijn werk weinig energie heb.

   principal

   grootste; belangrijkste

   problème

   probleem

   c’est que

   het is dat

   j’ai

   ik heb

   peu

   weinig

   énergie

   energie

   après

   na

   travail

   werk

   Uitgebreide uitleg

   principal betekent hier “belangrijkste” en staat bij het mannelijke enkelvoud problème. De vrouwelijke vorm is principale; het woord past zich dus aan het zelfstandig naamwoord aan. Voorbeeld: C’est la principale raison. — “Dat is de belangrijkste reden.” problème is een mannelijk zelfstandig naamwoord voor een probleem. Het meervoud is problèmes. In le principal problème vormt het samen met principal de nominale groep “het belangrijkste probleem”. c’est que leidt hier de inhoud van het probleem in: “het is dat …” of natuurlijker in het Nederlands “het probleem is dat …”. c’est is ce + est, waarbij est de derde persoon enkelvoud van être is. Na deze constructie volgt een volledige bijzin, hier j’ai peu d’énergie après le travail. j’ai is je + ai: de eerste persoon enkelvoud van avoir in de tegenwoordige tijd. Avoir betekent hier “hebben”. Voorbeeld: J’ai une idée. — “Ik heb een idee.” peu betekent “weinig” en geeft hier een kleine hoeveelheid aan. Voor een zelfstandig naamwoord gebruikt het Frans doorgaans peu de; vóór énergie wordt de door klinkerbotsing d’: peu d’énergie. Dat betekent niet noodzakelijk nul energie, maar wel een kleine hoeveelheid. énergie is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord voor energie. De vorm blijft in het enkelvoud énergie; in het meervoud is het énergies. Voorbeeld: Elle a peu d’énergie aujourd’hui. — “Zij heeft vandaag weinig energie.” après is een voorzetsel met de betekenis “na”. Het kan een tijdstip of gebeurtenis aanduiden: après le travail betekent “na het werk”. Een bruikbaar contrast is avant — “voor”: avant le dîner betekent “voor het avondeten”. travail is een mannelijk zelfstandig naamwoord voor werk. Het meervoud is travaux, een onregelmatige meervoudsvorm. In après le travail verwijst het lidwoord naar werk als activiteit of periode; travail zelf draagt de betekenis “werk”. Voorbeeld: Je rentre après le travail. — “Ik kom na het werk thuis.” Samen betekent de zin: Le principal problème — “het grootste/belangrijkste probleem”; c’est que — “is dat”; en daarna de inhoud: j’ai peu d’énergie après le travail — “ik na mijn werk weinig energie heb”. De volledige betekenis is dus: “Het grootste probleem is dat ik na mijn werk weinig energie heb.”

6. Alors, commence par une courte promenade avant le dîner.

   Begin dan met een korte wandeling voor het avondeten.

   Alors,

   dan

   commence par

   begin met

   courte

   korte

   promenade

   wandeling

   avant

   voor

   dîner

   avondeten

   Uitgebreide uitleg

   Alors, betekent hier “dan” en verbindt deze aansporing met wat eerder is gezegd. Het kan ook “dus” of “nou” betekenen, maar in deze zin geeft het vooral de volgende stap aan. commence par bevat de gebiedende wijs van commencer voor één aangesproken persoon: commence. De constructie commencer par + zelfstandig naamwoord betekent “beginnen met + zelfstandig naamwoord”. Het voorzetsel par hoort dus bij de vaste manier om het startpunt te noemen. Voorbeeld: Commence par le premier exercice. — “Begin met de eerste oefening.” courte betekent hier “kort” en staat in de vrouwelijke enkelvoudsvorm. Het bijvoeglijk naamwoord past zich aan promenade aan: court is de mannelijke vorm en courte de vrouwelijke vorm. Voorbeeld: une courte pause — “een korte pauze.” promenade is een vrouwelijke naamvalsvorm? Nee: het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord en betekent hier “wandeling”. Het kan in andere contexten ook een wandelroute of promenade aanduiden; hier gaat het om de activiteit die je als eerste doet. avant betekent “voor” in tijdsaanduidingen. avant + zelfstandig naamwoord plaatst een gebeurtenis vóór iets anders: avant le repas — “voor de maaltijd”. Het is hier geen onderdeel van commence par, maar geeft aan wanneer de wandeling moet plaatsvinden. dîner is hier een mannelijk zelfstandig naamwoord met de betekenis “avondeten” of “diner”. In het Frans kan dîner ook als infinitief “avondeten” betekenen; in le dîner herken je de zelfstandige betekenis aan het lidwoord le. Dat lidwoord maakt het zelfstandig naamwoord bepaald, maar drukt op zichzelf geen aantal uit. Samen geeft Alors, commence par une courte promenade avant le dîner. de betekenis: “Begin dan met een korte wandeling voor het avondeten.” une introduceert de wandeling als een niet nader bepaalde wandeling; courte beschrijft die wandeling. De gebiedende wijs commence richt de aansporing aan één persoon, par une courte promenade noemt de eerste activiteit, en avant le dîner plaatst die activiteit vóór het avondeten.

7. Ça semble réaliste et pas trop exigeant.

   Dat voelt realistisch en niet te veeleisend.

   Ça

   dat; het

   semble

   lijkt

   réaliste

   realistisch

   pas trop

   niet te

   exigeant

   veeleisend

   Uitgebreide uitleg

   Ça is hier het onderwerp met de betekenis “dat” of “het”. De vaste vertaling maakt duidelijk dat de spreker naar iets eerder besproken verwijst, maar noemt niet precies waar ça naar verwijst. Het is een aanwijzend onderwerp, geen vorm die op zichzelf het geslacht of aantal van dat bedoelde geheel benoemt. semble komt van sembler (“lijken”). Dit is de tegenwoordige tijd, derde persoon enkelvoud: ça semble. Een bruikbaar patroon is ça semble + bijvoeglijk naamwoord: “het lijkt …”. Voorbeeld: Ça semble simple. — “Dat lijkt eenvoudig.” réaliste betekent hier “realistisch”. Het is een bijvoeglijk naamwoord. De vorm réaliste ziet er in het enkelvoud hetzelfde uit bij mannelijk en vrouwelijk; in het meervoud wordt dat réalistes. Voorbeeld: Cette idée semble réaliste. — “Dit idee lijkt realistisch.” pas trop geeft een ontkenning met een beperkte graad: “niet te”. In deze zin hoort het bij het daaropvolgende exigeant, dus de betekenis is “niet al te veeleisend”, niet “helemaal niet veeleisend”. In een zin als Ce travail n’est pas trop long. betekent pas trop bijvoorbeeld “niet te lang”. exigeant betekent hier “veeleisend” of “veel eisend”. Het is een bijvoeglijk naamwoord en staat in de vorm mannelijk enkelvoud: exigeant. De vrouwelijke enkelvoudsvorm is exigeante; de meervoudsvormen zijn exigeants en exigeantes. Hier beschrijft het samen met pas trop hoe veeleisend iets lijkt. Voorbeeld: L’exercice est exigeant. — “De oefening is veeleisend.” Samen vormt de zin Ça semble réaliste et pas trop exigeant.: ça semble réaliste betekent “dat lijkt realistisch”, en pas trop exigeant voegt eraan toe dat het niet al te veeleisend lijkt. Et verbindt die twee beschrijvingen. De volledige betekenis is: “Dat voelt/lijkt realistisch en niet te veeleisend.”

8. Tu peux ajouter des repas équilibrés plus tard, une fois que marcher te semblera naturel.

   Je kunt later evenwichtige maaltijden toevoegen, als wandelen eenmaal natuurlijk voelt.

   Tu peux

   je kunt

   ajouter

   toevoegen

   des repas

   maaltijden

   équilibrés

   evenwichtig

   plus tard

   later

   une fois que

   als eenmaal

   marcher

   wandelen

   te semblera

   zal voor jou lijken

   naturel

   natuurlijk

   Uitgebreide uitleg

   Tu peux gebruikt pouvoir in de tegenwoordige tijd voor de tweede persoon enkelvoud: “je kunt”. Het onderwerp is tu; peux is de vervoegde vorm van pouvoir. Na pouvoir volgt een infinitief: Tu peux ajouter = “je kunt toevoegen”. ajouter is de infinitief “toevoegen”. Het blijft na peux onvervoegd. Herbruikbaar patroon: tu peux + infinitief, bijvoorbeeld Tu peux attendre. — “Je kunt wachten.” des repas betekent hier “maaltijden”. repas is een zelfstandig naamwoord in het meervoud; de vorm blijft in uitspraak vaak hetzelfde als het enkelvoud, maar des en de context maken het meervoud zichtbaar. un repas betekent “een maaltijd”, des repas “maaltijden”. équilibrés betekent hier “evenwichtig” en beschrijft repas. Het bijvoeglijk naamwoord staat in het mannelijk meervoud, zodat het overeenkomt met het mannelijke meervoud repas. De basisvorm is équilibré; vrouwelijke en meervoudsvormen kunnen daarvan afwijken, bijvoorbeeld une alimentation équilibrée — “een evenwichtige voeding”. plus tard betekent “later”. Dit is een vaste bijwoordelijke uitdrukking. In deze zin bepaalt ze wanneer het toevoegen kan gebeuren; ze zegt niet precies hoe lang daarna. une fois que leidt een tijdsbepaling in: “als eenmaal” of “zodra”. In deze zin introduceert het het moment waarop wandelen natuurlijk aanvoelt. Het is een voegwoordelijke uitdrukking en moet hier samen worden begrepen. marcher is de infinitief “wandelen”. Hier fungeert die infinitief als onderwerp van sembler: letterlijk is het “wandelen zal natuurlijk lijken”. Een infinitief kan in het Frans zo als activiteit worden gebruikt, bijvoorbeeld Lire est utile. — “Lezen is nuttig.” te semblera gebruikt sembler in de futur simple, derde persoon enkelvoud: sembler → semblera, “zal lijken”. te is een voornaamwoordelijk meewerkend voorwerp en betekent hier “voor jou” of “aan jou”; het is niet het onderwerp. Het onderwerp is marcher, daarom staat semblera in de derde persoon enkelvoud. Het patroon is quelque chose te semblera + adjectief: “iets zal voor jou + bijvoeglijk naamwoord lijken”. naturel betekent hier “natuurlijk”. Het is een predicatief bijvoeglijk naamwoord bij de activiteit marcher. De mannelijke enkelvoudsvorm naturel is hier de gebruikelijke vorm bij een infinitief als onderwerp; dit is niet een verbuiging van marcher. Samen vormt Tu peux ajouter des repas équilibrés plus tard de betekenis “Je kunt later evenwichtige maaltijden toevoegen”. une fois que marcher te semblera naturel geeft het tijdsmoment: dat kan zodra wandelen voor jou natuurlijk aanvoelt. De volledige zin betekent dus: “Je kunt later evenwichtige maaltijden toevoegen, als wandelen eenmaal natuurlijk voelt.”

9. Suivre cette habitude trois fois par semaine semble mieux que d’essayer tous les jours.

   Deze gewoonte drie keer per week bijhouden klinkt beter dan het elke dag te proberen.

   Suivre

   bijhouden

   cette

   deze

   habitude

   gewoonte

   trois fois par semaine

   drie keer per week

   semble

   lijkt

   mieux

   beter

   d’essayer

   proberen

   tous les jours

   elke dag

   Uitgebreide uitleg

   Suivre staat hier in de infinitief en vormt samen met de rest van het eerste deel het onderwerp van de zin: “bijhouden”. De infinitief kan zo als onderwerp worden gebruikt. Bijvoorbeeld: Marcher aide. — “Wandelen helpt.” cette is de vorm van het aanwijzend woord bij een enkelvoudig vrouwelijk zelfstandig naamwoord. Het verwijst in deze zin naar de genoemde gewoonte; de vorm betekent hier “deze”. Vergelijk ce bij een mannelijk enkelvoudig zelfstandig naamwoord en ces bij een meervoud. habitude is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord voor een gewoonte. Het woord komt ook voor in une habitude saine — “een gezonde gewoonte”. In de vaste zin is cette habitude dus “deze gewoonte”. trois fois par semaine geeft de frequentie aan: “drie keer per week”. fois betekent “keer” en par semaine betekent letterlijk “per week”. Bijvoorbeeld: Je nage deux fois par semaine. — “Ik zwem twee keer per week.” semble is de derde persoon enkelvoud van sembler, “lijken”. Het onderwerp is hier niet één zelfstandig naamwoord, maar de hele infinitiefgroep Suivre cette habitude trois fois par semaine. De vorm semble past bij zo’n enkelvoudig onderwerp. Bijvoorbeeld: Cette solution semble simple. — “Deze oplossing lijkt eenvoudig.” mieux is de vergelijkende vorm die hier “beter” betekent. Het is de vergelijkende vorm van bien (“goed” als bijwoord): bien → mieux. Het vergelijkt de eerste aanpak met de aanpak na que. Mieux is hier geen verbogen vorm van habitude of van een ander zelfstandig naamwoord. d’essayer bestaat uit de plus de infinitief essayer (“proberen”); voor een klinker wordt de verkort tot d’. Na de vergelijkingsconstructie mieux que staat hier de infinitiefgroep d’essayer ...: “beter dan proberen ...”. Bijvoorbeeld: Il vaut mieux partir. — “Het is beter om te vertrekken.” tous les jours betekent “elke dag” of letterlijk “alle dagen”. Dit is een vaste uitdrukking voor dagelijkse frequentie. Het bepaalt in deze zin essayer: de tweede activiteit wordt dagelijks geprobeerd. Vergelijk tous les matins — “elke ochtend”. De betekenis wordt opgebouwd als Suivre cette habitude trois fois par semaine (“deze gewoonte drie keer per week bijhouden”) + semble mieux (“lijkt beter”) + que d’essayer tous les jours (“dan elke dag proberen”). De volledige zin zegt dus dat de gewoonte drie keer per week bijhouden beter lijkt dan het dagelijks proberen. Que markeert hier het tweede lid van de vergelijking; het Nederlandse “het” in de vertaling maakt van essayer een zelfstandig gebruikte activiteit.

10. Les objectifs flexibles sont plus faciles à respecter sur le long terme.

    Flexibele doelen zijn makkelijker om op lange termijn vol te houden.

    objectifs

    doelen

    flexibles

    flexibele

    sont

    zijn

    plus faciles

    makkelijker

    à respecter

    om vol te houden

    sur le long terme

    op lange termijn

    Uitgebreide uitleg

    objectifs betekent hier “doelen”. Het is het meervoud van objectif (mannelijk zelfstandig naamwoord): un objectif → des objectifs. Het kan een doel zijn dat je wilt bereiken. Voorbeeld: Je fixe un objectif. — “Ik stel een doel vast.” flexibles beschrijft objectifs en betekent hier dat de doelen gemakkelijk kunnen worden aangepast. Het basiswoord is flexible; de uitgang past zich hier aan het mannelijke meervoud van objectifs aan: un objectif flexible → des objectifs flexibles. Voorbeeld: Un planning flexible est pratique. — “Een flexibel schema is praktisch.” sont is de meervoudsvorm van être (“zijn”) in de tegenwoordige tijd: ils/elles sont. Hier koppelt het de doelen aan hun beschrijving: de doelen zijn gemakkelijker. Voorbeeld: Ces règles sont simples. — “Deze regels zijn eenvoudig.” plus faciles betekent “gemakkelijker”. faciles is de meervoudsvorm van facile, en plus maakt de vergrotende trap: facile → plus facile (“gemakkelijker”). Omdat het bij objectifs hoort, staat het in het meervoud: plus faciles. Een vergelijking kan daarna bijvoorbeeld que ... krijgen: Cette méthode est plus facile que l’autre. — “Deze methode is gemakkelijker dan de andere.” à respecter bestaat uit à plus het infinitief respecter. In deze context betekent respecter niet vooral “respect tonen”, maar een doel naleven of volhouden. De constructie être facile à + infinitief betekent dat iets gemakkelijk is om te doen: C’est facile à comprendre. — “Dat is gemakkelijk te begrijpen.” sur le long terme is een vaste tijdsaanduiding voor “op lange termijn”. sur betekent hier “over/op”, en le long terme verwijst naar een langere tijdshorizon. Voorbeeld: Ce choix est utile sur le long terme. — “Deze keuze is op lange termijn nuttig.” Samen betekent de zin: “Flexibele doelen zijn gemakkelijker om op lange termijn vol te houden.” Les objectifs flexibles is het onderwerp, sont plus faciles zegt dat ze gemakkelijker zijn, à respecter benoemt wat gemakkelijker wordt, en sur le long terme beperkt die beoordeling tot een langere periode. De zin presenteert dit als een algemene vergelijking van flexibele doelen, zonder een specifieke hoeveelheid doelen te noemen.