言語
言語 betekent hier ‘taal’ en staat in de uitdrukking 言語の練習 voor taal als leeronderwerp. Het wordt gebruikt in een gesprek over het stellen van een leerdoel.
の
の verbindt 言語 met 練習 en maakt van 言語 een bepaling bij 練習: ‘oefening van een taal’. Dit partikel staat vaak tussen twee zelfstandige naamwoorden om hun relatie aan te geven.
練習
練習 betekent hier ‘oefening’ of ‘praktijk’ van een taal. In 言語の練習 benoemt het de activiteit waarvoor het doel wordt gesteld; je gebruikt het voor een activiteit die je herhaaldelijk doet om iets te leren.
目標
目標 betekent hier ‘doel’, namelijk het doel dat de spreker voor de taaloefening wil bepalen. Het kan voor を staan wanneer het doel het object van een handeling is.
を
を markeert 目標 als het directe object van 決めたい: het is het doel dat de spreker wil bepalen. Dit partikel staat meestal direct na het object en vóór de handeling.
決めたい
決めたい drukt in deze zin uit dat de spreker iets wil bepalen of kiezen, namelijk een doel. De vorm combineert de handeling met de wens van de spreker en past bij een persoonlijk voornemen.
です
です maakt de uitspraak beleefd in 決めたいです. Het staat hier na een uitdrukking van wens en geeft een beleefde afsluiting in een gesprek.
今
今 betekent hier ‘nu’ en beperkt de vraag tot de huidige situatie: welke vaardigheid is op dit moment het moeilijkst. Het kan vóór een beoordeling of beschrijving van de huidige toestand staan.
どの
どの betekent ‘welke’ en vraagt in どのスキル naar één vaardigheid uit meerdere mogelijkheden. Het staat direct vóór het zelfstandige naamwoord waarover de keuze gaat.
スキル
スキル betekent hier ‘vaardigheid’ en verwijst naar een onderdeel van het taal leren. Als leenwoord kan het vóór が staan wanneer de vaardigheid het onderwerp van de beoordeling is.
が
が markeert スキル als het onderwerp dat als moeilijk wordt beoordeeld. In een vraag als deze staat het na datgene waarover de spreker een specifieke beoordeling vraagt.
一番
一番 betekent hier ‘het meest’ of ‘het aller-’ en maakt van 難しい de sterkste beoordeling. Het staat vóór een beschrijvend woord wanneer je één element als hoogste of moeilijkste aanwijst.
難しい
難しい betekent hier ‘moeilijk’ en beschrijft hoe de genoemde vaardigheid voor de gesprekspartner aanvoelt. Het wordt in 難しいと感じます gekoppeld aan 感じます om een persoonlijke beoordeling uit te drukken.
と
と markeert in 難しいと感じます de inhoud die wordt gevoeld of beoordeeld: ‘dat het moeilijk is’. Het staat na een volledige inhoud en vóór een werkwoord zoals 感じます dat die inhoud weergeeft.
感じます
感じます betekent hier ‘voelen’ of ‘vinden’ en geeft de persoonlijke indruk over de moeilijkheid van een vaardigheid weer. Met een inhoud ervoor, zoals 難しいと, beschrijf je hoe iets wordt ervaren.
か
か maakt van de zin een beleefde vraag: de spreker vraagt welke vaardigheid het moeilijkst wordt gevonden. Het staat aan het einde van de vraag.
短い
短い betekent hier ‘kort’ en beschrijft 会話: het gaat om gesprekken met een beperkte lengte. Het staat vóór een zelfstandig naamwoord wanneer het dat zelfstandig naamwoord beschrijft.
会話
会話 betekent hier ‘gesprek’ en verwijst naar korte mondelinge uitwisselingen. In 短い会話 wordt het gecombineerd met een beschrijving van het soort gesprek waarin de oefening plaatsvindt.
で
で geeft in 短い会話で de context aan waarin de handeling plaatsvindt: in korte gesprekken. Dit partikel kan na een plaats, activiteit of situatie staan om de context van een handeling te markeren.
スムーズ
スムーズ betekent hier ‘soepel’ en beschrijft de manier waarop de spreker wil praten. Met に in スムーズに wordt het een bepaling van wijze bij 話す.
に
に maakt スムーズ tot een wijzeaanduiding in スムーズに話す: op een soepele manier spreken. Het staat hier tussen een beschrijving van de wijze en de handeling.
話す
話す betekent hier ‘spreken’ en verwijst naar de gewenste spreekvaardigheid in korte gesprekken. In 話すこと maakt het samen met こと van de handeling een onderwerp waarover iets wordt gezegd.
こと
こと maakt van 話す een benoemde activiteit: ‘het spreken’. De combinatie 話すこと kan als onderwerp of inhoud van een zin worden gebruikt.
は
は markeert 話すこと als het onderwerp van de uitspraak en vestigt de aandacht op deze spreekactiviteit. Het staat na het onderwerp en kan dat onderwerp tegenover andere vaardigheden plaatsen.
毎日
毎日 betekent ‘elke dag’ en geeft aan dat de kleine spreektaak dagelijks wordt gekozen of gedaan. Het kan vóór de handeling staan om de frequentie of tijd aan te geven.
小さな
小さな betekent hier ‘klein’ en beschrijft de omvang van de spreektaak. Het staat direct vóór スピーキング課題 om een beperkte, haalbare opdracht aan te duiden.
スピーキング
スピーキング verwijst hier naar ‘spreken’ als vaardigheidsgebied. In スピーキング課題 bepaalt het welk soort taak wordt gekozen: een taak gericht op spreken.
課題
課題 betekent hier ‘taak’ of ‘opdracht’, specifiek een kleine spreekopdracht voor elke dag. Het kan met を worden gemarkeerd wanneer de taak het object van kiezen of uitvoeren is.
一つ
一つ betekent hier ‘één’ en telt één課題, dus één taak. Het wordt gebruikt om een klein aantal concrete dingen aan te geven, hier na het genoemde object.
選びましょう
選びましょう betekent hier ‘laten we kiezen’ en is een beleefd voorstel om dagelijks één taak te kiezen. Deze vorm is geschikt wanneer je samen met een gesprekspartner een gezamenlijke actie voorstelt.
どうすれば
どう betekent ‘hoe’ en すれば betekent ‘als ik het doe’ binnen deze vraagvorm; samen vormt どうすれば de vraag ‘wat moet ik doen om ...?’ of ‘hoe kan ik ...?’. De volledige constructie どうすれば上達を記録できますか vraagt naar een manier om vooruitgang bij te houden.
上達
上達 betekent hier ‘vooruitgang’ of ‘verbetering’ in de taalvaardigheid. In 上達を記録できますか is het datgene waarvan de spreker de ontwikkeling wil vastleggen.
記録
記録 betekent hier ‘registreren’ of ‘bijhouden’ en verwijst naar het vastleggen van de vooruitgang. Het staat in de uitdrukking 上達を記録できますか bij een vraag over een methode om ontwikkeling te volgen.
できます
できます betekent hier ‘kunnen doen’ en vraagt of het mogelijk is om de vooruitgang te registreren. In combinatie met か maakt het de vraag beleefd; het kan na een handeling staan om mogelijkheid of haalbaarheid uit te drukken.
答え
答え betekent hier ‘antwoord’, namelijk het antwoord dat de leerling inspreekt. Het staat vóór を wanneer het antwoord het object is van de opname.
録音
録音 betekent hier ‘een opname maken’ of ‘opnemen’ en verwijst naar het vastleggen van één antwoord als audio. In 録音して vormt het de eerste stap van de voorgestelde oefening.
して
して verbindt 録音 met de daaropvolgende handeling 聞きましょう: neem iets op en luister er daarna naar. Deze verbindende vorm is bruikbaar wanneer twee handelingen in één instructie of volgorde worden gekoppeld.
あと
あと betekent hier ‘later’ of ‘daarna’ en verwijst naar een later moment waarop de opname opnieuw wordt beluisterd. In あとでも wordt het gebruikt om een later tijdstip als extra gelegenheid aan te geven.
も
も voegt in あとでも het idee toe dat de handeling ook op dat latere moment gebeurt. Het staat na de tijdsaanduiding en benadrukt hier een extra luistermoment.
もう一度
もう betekent hier ‘nog’ en 一度 betekent ‘één keer’; samen betekent もう一度 ‘nog een keer’. De volledige uitdrukking もう一度聞きましょう geeft een herhaling van het luisteren aan en is bruikbaar bij een opname, uitleg of instructie.
聞きましょう
聞きましょう betekent hier ‘laten we luisteren’ naar het opgenomen antwoord. Het is een beleefd voorstel voor een gezamenlijke of begeleide luisteractie, vooral passend na het maken van een opname.
その
その betekent hier ‘die’ en verwijst naar de zojuist voorgestelde routine. Het staat direct vóór 習慣 om aan te geven dat het om een specifieke, eerder genoemde gewoonte gaat.
習慣
習慣 betekent hier ‘gewoonte’ of ‘routine’, namelijk dagelijks een korte taak doen en het antwoord opnieuw beluisteren. Het wordt gebruikt voor een terugkerende manier van handelen.
なら
なら betekent in その習慣なら ongeveer ‘als het om die routine gaat’ of ‘met die routine’. Het stelt die eerder genoemde situatie als voorwaarde of onderwerp voor de volgende beoordeling.
簡単
簡単 betekent hier ‘gemakkelijk’ en beschrijft in 簡単に続けられそう hoe haalbaar de routine lijkt. Met に vormt het een beschrijving van de manier of graad waarin iets kan worden voortgezet.
続けられそう
続けられそう betekent hier ‘lijkt vol te houden’ of ‘lijkt voort te zetten’. De vorm drukt zowel de mogelijkheid om door te gaan als de indruk van de spreker daarover uit, en past bij een routine die eenvoudig genoeg lijkt om regelmatig te doen.
短く
短く betekent hier ‘kort’ in de betekenis van ‘kort houden of kort maken’ van de taak. In 短くして staat het vóór de volgende verbonden handeling en geeft het de gewenste toestand van de taak aan.
よく
よく betekent hier ‘vaak’ en geeft aan dat de taak regelmatig moet worden herhaald. Het staat vóór 繰り返しましょう om de frequentie van die handeling te bepalen.
繰り返しましょう
繰り返しましょう betekent hier ‘laten we herhalen’ en geeft het advies om dezelfde korte taak vaak opnieuw te doen. Deze beleefde voorstelvorm past bij een gezamenlijke oefenafspraak of instructie.