Een korte presentatie over studiegewoonten | Leer japans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. 私は来週、短いプレゼンテーションをしなければなりません。

   Ik moet volgende week een korte presentatie geven.

   私は

   ik; wat mij betreft

   来週

   volgende week

   短い

   kort

   プレゼンテーション

   presentatie

   しなければなりません

   moet doen

   Uitgebreide uitleg

   私は bestaat uit 私 en de topicmarkeerder は. 私 is het Japanse voornaamwoord voor de eerste persoon; in deze zin verwijst het volgens de vertaling naar de spreker: “ik”. は markeert 私 als onderwerp van gesprek of thema; het is niet zelf het woord “ik” en markeert niet in elke zin noodzakelijk een grammaticaal onderwerp. Een herbruikbaar patroon is Xは ...: “wat X betreft ...” of natuurlijker “X ...”. 来週 betekent “volgende week” en staat hier als tijdsbepaling. Het woord is in deze zin niet vervoegd. Het kan rechtstreeks vóór de rest van de zin staan, bijvoorbeeld: 来週、映画を見ます。 — “Volgende week kijk ik een film.” 短い betekent hier “kort” en beschrijft プレゼンテーション. Dit is de basisvorm van het Japanse i-adjectief 短い; vóór een zelfstandig naamwoord blijft deze vorm staan: 短いプレゼンテーション betekent “een korte presentatie”. De ontkenning gebruikt een andere vorm, 短くない, “niet kort”. プレゼンテーション is een zelfstandig naamwoord, een leenwoord voor “presentatie”. In combinatie met する vormt het プレゼンテーションをする, letterlijk “een presentatie doen” en natuurlijk vertaald “een presentatie geven”. Het partikel を, dat niet in deze afzonderlijke quote staat, markeert hierbij het directe object. しなければなりません is de formele, beleefde verplichtingsconstructie. し is hier een vorm van する, “doen”. De constructie V-なければなりません drukt uit dat iets moet gebeuren; in deze zin betekent ze “moet doen”. なりません is onderdeel van deze vaste constructie en draagt samen met de beleefde vorm bij aan de formele formulering; het moet hier niet los worden opgevat als het Nederlandse werkwoord “worden”. Gecombineerd met プレゼンテーションを ontstaat プレゼンテーションをしなければなりません: “moet een presentatie geven”. Samen vormen de delen: 私は (“ik” als gespreksthema), 来週 (“volgende week”), 短いプレゼンテーションを (“een korte presentatie” als object) en しなければなりません (“moet doen”). De volledige betekenis is daarom: “Ik moet volgende week een korte presentatie geven.”

2. 完全な文を書く前に、明確な構成から始めてください。

   Begin met een duidelijke opzet voordat je volledige zinnen schrijft.

   完全な

   volledig

   文

   zin

   書く

   schrijven

   前に

   voordat

   明確な

   duidelijk

   構成

   opzet

   始めてください

   begin alstublieft

   Uitgebreide uitleg

   完全な betekent hier “volledig” en staat vóór het zelfstandig naamwoord 文. Het is de attributieve vorm van het な-bijvoeglijk naamwoord 完全だ: voor een zelfstandig naamwoord gebruikt het 完全な. Een vergelijkbaar patroon is 静かな部屋 (“een stille kamer”); 静かな beschrijft daar 部屋. 文 betekent hier “zin”, in de betekenis van een taalkundige zin. Het woord kan ook in andere contexten een tekstuele passage betekenen; de combinatie met 完全な en 書く ondersteunt hier de lezing “volledige zin”. 書く betekent “schrijven”. Dit is de woordenboekvorm van het werkwoord; de stamvorm is 書き-. In 書く前に blijft de woordenboekvorm vóór 前に staan. Bijvoorbeeld: 寝る前に本を読みます。 — “Ik lees een boek voordat ik ga slapen.” 前に betekent in deze combinatie “voordat”. Het patroon werkwoord in de woordenboekvorm + 前に plaatst de handeling van het werkwoord vóór de hoofdhandeling: 食べる前に手を洗います。 — “Ik was mijn handen voordat ik eet.” Hier verwijst 書く前に dus naar het moment vóór het schrijven van volledige zinnen. 明確な betekent “duidelijk” en beschrijft het zelfstandige naamwoord dat erop volgt, 構成. Net als 完全な is dit de attributieve vorm van een な-bijvoeglijk naamwoord: 明確だ wordt vóór een zelfstandig naamwoord 明確な. Bijvoorbeeld: 明確な説明 — “een duidelijke uitleg.” 構成 betekent hier “opzet” of “structuur”: de manier waarop de inhoud wordt opgebouwd. Het is een zelfstandig naamwoord en vormt met 明確な de woordgroep 明確な構成, “een duidelijke opzet”. Het betekent hier niet simpelweg elk mogelijk onderdeel van een tekst, maar de gekozen structuur waarmee de tekst begint. 始めてください betekent “begin alstublieft”. Het bestaat uit de te-vorm 始めて van 始める (“beginnen”) plus ください, een beleefde manier om iemand te verzoeken iets te doen. 始める is een werkwoord van de typegroep die de te-vorm 始めて vormt; de vorm 始めてください is dus een verzoek, geen gewone beschrijving van een begin. Bijvoorbeeld: ここから始めてください。 — “Begin alstublieft hier.” Samen vormt 明確な構成から始めてください de instructie “begin alstublieft met een duidelijke opzet”. から markeert hier het uitgangspunt: de handeling begint bij die opzet. De volledige structuur is 完全な文を書く前に (“voordat je volledige zinnen schrijft”) + 明確な構成から始めてください (“begin met een duidelijke opzet”). Daardoor betekent de hele uiting: “Begin met een duidelijke opzet voordat je volledige zinnen schrijft.”

3. 私のテーマは、私が勉強の習慣をどのように変えたかです。

   Mijn onderwerp is hoe ik mijn studiegewoonten heb veranderd.

   私の

   mijn

   テーマ

   onderwerp

   私が

   ik als onderwerp

   勉強

   studie

   習慣

   gewoonte

   どのように

   hoe

   変えた

   heb veranderd

   です

   is

   Uitgebreide uitleg

   私の betekent hier ‘mijn’ en vormt een bezit- of onderwerprelatie met テーマ: letterlijk ‘mijn onderwerp’. De vorm 私 is ‘ik/mij’ en の verbindt dit met het daaropvolgende zelfstandig naamwoord. In deze zin hoort 私の dus bij テーマ, niet rechtstreeks bij 習慣. テーマ is het zelfstandig naamwoord ‘onderwerp’ of ‘thema’. Het is een leenwoord en blijft hier onveranderd; Japans gebruikt geen lidwoord of meervoudsvorm zoals in het Nederlands. 私が betekent ‘ik’ als onderwerp van de ingesloten handeling. が markeert hier het onderwerp van de bijzin 私が…変えた: de spreker is degene die veranderde. Het is een andere functie dan の in 私の, dat een relatie zoals bezit uitdrukt. 勉強 betekent hier ‘studie’ of ‘studeren’. In 勉強の習慣 is het een zelfstandig naamwoord dat met の het volgende zelfstandig naamwoord nader bepaalt: ‘studiegewoonten’ of ‘gewoonten rond studeren’. 勉強 kan in andere constructies ook samen met する ‘studeren’ betekenen, maar hier staat het als zelfstandig naamwoord. 習慣 betekent ‘gewoonte’ of ‘gewoonten’. Samen met 勉強の vormt het de woordgroep ‘studiegewoonten’. Het woord zelf krijgt geen zichtbare meervoudsuitgang; het aantal volgt uit de context. どのように betekent ‘hoe’ en vraagt naar de manier waarop iets gebeurt. Het staat vóór de handeling waarover de vraag gaat. Een kort voorbeeld is: どのように使いますか。 — ‘Hoe gebruikt u het?’ 変えた betekent hier ‘veranderd heb’ in de vertaling. De basisvorm is het transitieve werkwoord 変える (‘veranderen’). 変えた is de gewone verleden vorm: de verandering wordt als voltooid vóór het huidige punt voorgesteld. Het onderwerp 私が is degene die iets verandert; wat veranderd werd, is hier 勉強の習慣. です is de beleefde vorm van de koppelwerkwoordconstructie ‘zijn’. Hier verbindt het onderwerp 私のテーマ met de inhoud ervoor. Het maakt de zin beleefd; de verleden betekenis zit in 変えた, niet in です. De reeks 私が勉強の習慣をどのように変えたか is een ingesloten vraagachtige naamwoordgroep: ‘hoe ik mijn studiegewoonten heb veranderd’. か staat aan het einde van die ingesloten vraag en maakt de hele inhoud geschikt als onderwerp of aanvulling van です. Het partikel を markeert 勉強の習慣 als datgene waarop de handeling 変えた gericht is. Zo ontstaat de volledige zin: 私のテーマは — ‘mijn onderwerp is’ — gevolgd door 私が勉強の習慣をどのように変えたか — ‘hoe ik mijn studiegewoonten heb veranderd’ — en afgesloten met です. De natuurlijke betekenis is: ‘Mijn onderwerp is hoe ik mijn studiegewoonten heb veranderd.’

4. それは身近に感じてもらえる内容なので、聞き手が何を学ぶかを考えてください。

   Dat is herkenbaar, dus bedenk wat het publiek ervan zal leren.

   それは

   dat / wat dat betreft

   身近に

   vertrouwd / dichtbij

   感じてもらえる

   als vertrouwd kunnen laten ervaren

   内容

   inhoud

   なので

   omdat het zo is / dus

   聞き手

   luisteraar / publiek

   何を

   wat

   学ぶ

   leren

   か

   markering van een ingebedde vraag

   考えてください

   bedenk alstublieft

   Uitgebreide uitleg

   それは betekent hier “dat” en markeert それ als onderwerp of thema met は. Het losse fragment bevat niet zelf de betekenis “is”; die wordt in deze zin pas samen met het daaropvolgende naamwoordelijke deel en なので duidelijk. それ is een aanwijzend voornaamwoord; de vorm zelf noemt niet precies waarnaar het verwijst. 身近に betekent hier “vertrouwd” of “dicht bij de belevingswereld”. Het is de bijwoordelijke vorm van het na-adjectief 身近だ; vóór een zelfstandig naamwoord staat de vorm 身近な, zoals in 身近な問題 (“een vertrouwd of herkenbaar probleem”). In 身近に感じる betekent het geheel “als vertrouwd of dichtbij ervaren”. 感じてもらえる is opgebouwd uit 感じる (“voelen, ervaren”) en 感じてもらう: iemand iets laten ervaren, met もらう als constructie waarin de spreker de handeling van een ander als verkregen resultaat presenteert. もらえる is daarvan de mogelijkheid-vorm: “kan iemand iets laten ervaren”. In deze zin kan het publiek de inhoud als vertrouwd of herkenbaar ervaren. De niet-verleden vorm kan, afhankelijk van de context, een huidige of verwachte situatie aanduiden. 内容 betekent “inhoud” of “materiaal”. Samen met het voorafgaande vormt het 身近に感じてもらえる内容: “inhoud die men als vertrouwd kan ervaren”. なので verbindt deze reden met wat volgt. Na het zelfstandige naamwoord 内容 geeft なので hier de reden: “omdat het zulke inhoud is”; in de vaste vertaling komt de praktische gevolgrelatie naar voren als “dus”. 聞き手 betekent “luisteraar”. In deze presentatiecontext past ook “publiek”. Het woord is opgebouwd uit 聞く (“luisteren, horen”) en 手, dat in zulke samenstellingen naar een persoon met een bepaalde rol kan verwijzen. Het contrasterende rolwoord 話し手 betekent “spreker”. 何を bestaat uit 何 (“wat”) en を, de markering van het object. Het vraagt dus naar wat iemand leert. Bijvoorbeeld: 何を学びますか — “Wat leert u?” 学ぶ betekent “leren” en is de woordenboekvorm van dit werkwoord. In 何を学ぶか staat deze vorm in een ingebedde vraag; Japans gebruikt hier geen aparte vraagvervoeging. De niet-verleden vorm kan naar een huidige, toekomstige of algemene handeling verwijzen. Hier gaat het, volgens de vaste vertaling, om wat het publiek zal leren. か staat aan het einde van de ingebedde vraag 何を学ぶか. Het geheel betekent “wat het publiek zal leren”. Dat verschilt van een zelfstandige vraag als 何を学びますか — “Wat leert u?” 考えてください is een beleefd verzoek: “bedenk alstublieft” of “denk er alstublieft over na”. De woordenboekvorm is 考える (“denken, overwegen”); 考えて is de て-vorm, gevolgd door ください. Het onderwerp van het verzoek is de aangesprokene en wordt hier niet uitgesproken. Samen vormen de delen それは身近に感じてもらえる内容なので — “omdat dat inhoud is die men als vertrouwd kan ervaren” — gevolgd door 聞き手が何を学ぶか — “wat het publiek zal leren” — en 考えてください — “bedenk dat alstublieft”. De hele uiting betekent: “Dat is herkenbaar, dus bedenk wat het publiek ervan zal leren.”

5. 私は問題と変化と結果を説明したいです。

   Ik wil het probleem, de verandering en het resultaat uitleggen.

   私は

   ik; wat mij betreft

   問題

   probleem

   変化

   verandering

   結果

   resultaat

   説明したいです

   wil uitleggen

   Uitgebreide uitleg

   私は betekent hier “ik”. 私 is een vorm voor de eerste persoon; は markeert 私 als onderwerp van gesprek of thema. In deze zin is de spreker degene die wil uitleggen. は is niet uitsluitend een subjectmarkeerder: het geeft vooral het thema aan, dat in een andere zin niet noodzakelijk de uitvoerder van de handeling hoeft te zijn. 問題 betekent hier “probleem”. Het is een zelfstandig naamwoord en kan bijvoorbeeld vóór を staan als object: 問題を説明する betekent “een probleem uitleggen”. 変化 betekent “verandering”. Ook dit is een zelfstandig naamwoord. Met と wordt het aan andere zelfstandige naamwoorden gekoppeld: 問題と変化と結果 betekent hier “het probleem, de verandering en het resultaat”. Herhaald と kan zo onderdelen van een opsomming verbinden. 結果 betekent “resultaat”. Samen met 問題 en 変化 vormt het de opsomming. Het partikel を staat na de volledige opsomming en markeert die als het object van 説明する. 説明したいです drukt uit dat de spreker iets wil uitleggen. De basisvorm is 説明する (“uitleggen”). De vorm vóór たい is de stam 説明し: 説明し + たい → 説明したい. たい drukt bij deze eerste-persoonsuitspraak de wens van de spreker uit. です geeft de formulering een beleefde stijl. 説明したい is dus niet gevormd door たい rechtstreeks aan de verleden vorm 説明した te koppelen. Een bruikbaar patroon is: [thema]は [object]を [werkwoordstam]たいです — “[thema] wil [object] [werkwoord]”. In deze zin is de volledige opsomming 問題と変化と結果 het object. De onderdelen worden met と verbonden, en 説明したいです geeft de beleefde wens om ze uit te leggen. De volledige zin betekent daarom: “Ik wil het probleem, de verandering en het resultaat uitleggen.”

6. その構成で大丈夫です。その部分の間に簡単なつなぎの表現を加えてください。

   Die structuur werkt. Voeg eenvoudige overgangen tussen die onderdelen toe.

   その構成で

   met die structuur

   大丈夫です

   dat werkt

   その部分

   die onderdelen

   間

   tussenruimte

   簡単な

   eenvoudige

   つなぎの表現

   overgangsuitdrukking

   加えてください

   voeg toe

   Uitgebreide uitleg

   その構成で gebruikt その voor iets dat in de context als “die” is aangewezen, hier de structuur. で geeft aan binnen welke structuur of met welke structuur iets geldt. Samen: “met die structuur”. 大丈夫です betekent hier dat iets in orde is of werkt. 大丈夫 is een beschrijvend woord; です maakt de formulering beleefd. In deze zin beoordeelt het de genoemde structuur als aanvaardbaar, niet als letterlijk “gezond”. その部分 betekent hier “die onderdelen” of “die secties”. 部分 is een zelfstandig naamwoord voor een deel of sectie. その is een aanwijzend woord; de precieze referentie wordt door de context bepaald en wordt hier door de vertaling als de bedoelde onderdelen weergegeven. 間 betekent een tussenruimte of het interval tussen dingen. In その部分の間 verbindt の de onderdelen met die tussenruimte: “de ruimte tussen die onderdelen”. に markeert de plaats waar iets wordt toegevoegd. 簡単な betekent “eenvoudig”. De basisvorm van het beschrijvende woord is 簡単だ; vóór een zelfstandig naamwoord gebruikt het de vorm 簡単な. Hier beschrijft het つなぎの表現, dus een eenvoudige overgangsuitdrukking. つなぎの表現 betekent “overgangsuitdrukking” of “verbindingsuitdrukking”. つなぎ verwijst hier naar iets dat delen met elkaar verbindt, en の maakt daarvan een bepaling bij 表現 (“uitdrukking”). Het geheel benoemt dus een uitdrukking die onderdelen van de tekst of presentatie met elkaar verbindt. 加えてください is een beleefd verzoek: “voeg toe”. Het werkwoord heeft als basisvorm 加える (“toevoegen”); 加えて is de te-vorm, gevolgd door ください voor een verzoek. Het onderwerp van het verzoek wordt in het Japans niet expliciet genoemd, maar de aangesprokene is degene die de toevoeging moet doen. De zin bouwt zo op: de structuur wordt eerst als in orde beoordeeld (その構成で大丈夫です). Daarna vraagt de spreker om eenvoudige overgangsuitdrukkingen toe te voegen (簡単なつなぎの表現を加えてください) in de ruimte tussen de bedoelde onderdelen (その部分の間に). De volledige betekenis is: “Die structuur werkt. Voeg eenvoudige overgangen tussen die onderdelen toe.”

7. プレゼンテーション全体を暗記したほうがいいですか。

   Moet ik de hele presentatie uit het hoofd leren?

   プレゼンテーション

   presentatie

   全体

   het geheel

   暗記した

   uit het hoofd geleerd

   ほうがいいですか

   is het beter om …?

   Uitgebreide uitleg

   プレゼンテーション betekent hier “presentatie”. Het is een zelfstandig naamwoord, een leenwoord; het kan bijvoorbeeld het materiaal of de voordracht als geheel aanduiden. 全体 betekent “het geheel” of “als geheel”. In プレゼンテーション全体 bepaalt het dat de volledige presentatie bedoeld is, niet slechts één onderdeel. Met を vormt deze woordgroep het object van de handeling. 暗記した komt van 暗記する, “uit het hoofd leren”. De vorm 暗記した is de verleden vorm van 暗記する. In deze constructie beschrijft die vorm niet iets dat al voltooid is: vóór ほうがいい geeft een werkwoord in de た-vorm het aanbevolen handelen aan. Voorbeeld: 単語を覚えたほうがいいです。 — “Je kunt de woorden beter leren.” ほうがいいですか vormt hier, na 暗記した, de beleefde vraag “is het beter om …?” Het patroon Vたほうがいいですか vraagt of het aanbevolen is om handeling V te verrichten. ですか maakt de uiting beleefd en vragend; het betekent hier niet op zichzelf “moeten”. Samen betekent プレゼンテーション全体を “de hele presentatie” als object, en 暗記したほうがいいですか “is het beter om uit het hoofd te leren?” De volledige vraag is dus: “Moet ik de hele presentatie uit het hoofd leren?” De formulering vraagt om advies over die handeling.

8. メモを見ながら練習して、もっと自然に話せるようにしてください。

   Oefen met aantekeningen, zodat je natuurlijker klinkt.

   メモを

   aantekeningen

   見ながら

   terwijl je kijkt

   練習して

   oefenen en…

   もっと自然に

   natuurlijker

   話せるように

   zodat je kunt spreken

   してください

   doe dat alstublieft

   Uitgebreide uitleg

   メモを betekent hier “aantekeningen” als datgene waarnaar je kijkt. を markeert in deze zin het lijdend voorwerp van 見る (“kijken”): メモを見る = “naar aantekeningen kijken”. Het zelfstandig naamwoord is メモ; de vorm verandert hier niet voor enkelvoud of meervoud. 見ながら betekent “terwijl je kijkt”. De vorm ながら volgt op de stam van een werkwoord en verbindt twee handelingen die gelijktijdig plaatsvinden. Hier is 見る de basisvorm en 見ながら dus “terwijl je kijkt”. De handeling na ながら is de hoofdhandeling: tijdens het oefenen kijk je naar de aantekeningen. Voorbeeld: 音楽を聞きながら勉強します。 = “Ik studeer terwijl ik naar muziek luister.” 練習して betekent “oefen en …” of “door te oefenen …”. Dit is de て-vorm van 練習する (“oefenen”). De て-vorm kan handelingen verbinden; hier leidt zij naar het verzoek dat volgt. 練習する is een zelfstandig werkwoord van het type する. もっと自然に betekent “natuurlijker”. もっと geeft een hogere graad aan. 自然 betekent “natuurlijk”; 自然に is de bijwoordelijke vorm en beschrijft hier hoe iemand spreekt. もっと kan ook bij andere beschrijvende woorden staan, bijvoorbeeld もっとゆっくり = “langzamer”. 話せるように betekent “zodat je kunt spreken” of letterlijk “in een toestand waarin je kunt spreken”. 話せる is de potentiële vorm van 話す (“spreken”) en betekent “kunnen spreken”. Bij werkwoorden drukt V-ようにする uit dat iemand ervoor zorgt of ernaar streeft dat een toestand of mogelijkheid ontstaat; in deze zin wordt dat patroon voortgezet door してください. Voorbeeld: 読めるように練習します。 = “Ik oefen zodat ik kan lezen.” してください is een beleefd verzoek: “doe dat alstublieft”. Het bestaat uit de て-vorm して van する plus ください. Samen met 話せるように vormt het 話せるようにしてください: “zorg er alstublieft voor dat je kunt spreken” of, natuurlijker in deze context, “oefen alstublieft zodat je natuurlijker kunt spreken”. Het onderwerp wordt in het Japans niet uitgesproken; de Nederlandse vertaling maakt hier van de aangesprokene “je”. Samen betekent メモを見ながら練習して、もっと自然に話せるようにしてください。: “Oefen terwijl je naar aantekeningen kijkt, zodat je natuurlijker kunt spreken.” De volgorde is: eerst de aantekeningen als hulpmiddel gebruiken, tegelijk oefenen, en met dat doel een natuurlijker spreekniveau bereiken. De beleefde vorm maakt het geheel tot een beleefd verzoek.

9. 私は2回練習して、自分の声を録音します。

   Ik ga twee keer oefenen en mezelf opnemen.

   私は

   ik

   2回

   twee keer

   練習して

   oefenen en

   自分

   zelf

   声

   stem

   録音します

   opnemen

   Uitgebreide uitleg

   私は markeert 私 (“ik”) als onderwerp of gespreksthema met は. Het is dus niet alleen een los woord voor “ik”: は geeft aan waar de zin over gaat. De beleefde vorm 私です betekent bijvoorbeeld “ik ben het”. 2回 betekent “twee keer”. 回 is een telwoord voor het aantal keren dat een handeling plaatsvindt: 1回 = één keer, 3回 = drie keer. Hier bepaalt 2回 hoe vaak 練習 gebeurt. 練習して is de vorm 練習する (“oefenen”) plus て. する is de basisvorm; します is de beleefde niet-verleden vorm. De て-vorm verbindt deze handeling met de volgende: eerst twee keer oefenen, en daarna opnemen. In deze zin blijft het onderwerp daarbij begrepen als 私. 自分 betekent hier “zelf/eigen”. In 自分の声 verwijst 自分 naar de persoon die de handeling uitvoert, dus naar de spreker: “mijn eigen stem”. の verbindt het bezittende element met het daaropvolgende zelfstandig naamwoord. 自分 kan in andere zinnen ook naar “zichzelf” verwijzen; de precieze referentie volgt uit de context. 声 betekent “stem”. Het is een zelfstandig naamwoord. In 声を markeert を de stem als het directe object van de opnamehandeling. Een nuttig contrast is 音 (“geluid”): 声 gaat specifiek over een menselijke stem, terwijl 音 algemener is. 録音します betekent “opnemen”. De basisvorm is 録音する; 録音します is de beleefde niet-verleden vorm. De vorm kan in context een gewoonte, een huidige handeling of een geplande handeling uitdrukken; de vaste vertaling maakt hier de geplande betekenis “ga ... opnemen” passend. Het object staat ervoor als 自分の声を. Samen vormen de delen: 私は (“ik” als onderwerp), 2回練習して (“twee keer oefenen en daarna”), en 自分の声を録音します (“mijn eigen stem opnemen”). De hele uiting betekent daarom: “Ik ga twee keer oefenen en mezelf opnemen”, waarbij het concrete opgenomen object in het Japans expliciet 自分の声 (“mijn eigen stem”) is.

10. そうすれば、話すタイミングを改善して、もっと自信を持って話せるようになります。

    Daarmee kun je je timing verbeteren en zelfverzekerder klinken.

    そうすれば

    daarmee; als je dat doet

    話す

    spreken

    タイミング

    timing

    改善して

    verbeteren en

    もっと

    meer

    自信

    zelfvertrouwen

    持って

    hebben en

    話せるようになります

    in staat kunnen worden om te spreken

    Uitgebreide uitleg

    そうすれば betekent hier “als je dat doet, dan” of natuurlijker “daarmee”. すれば is de voorwaardelijke vorm van する; そう verwijst naar de voorafgaande handeling als geheel. De zin maakt dus een voorwaarde-gevolgrelatie, zonder zelf een nieuwe handeling te benoemen. 話す betekent hier “spreken” en staat in de woordenboekvorm. Voor een zelfstandig naamwoord kan deze vorm direct ervoor staan: 話すタイミング betekent “het moment/de timing om te spreken”. De vorm 話す is hier dus niet op zichzelf een bevel of een volledige tijdsaanduiding. タイミング is een leenwoord voor “timing” of “het juiste moment”. In combinatie met 話す gaat het om de timing van het spreken, niet om spreken als afzonderlijke activiteit. 改善して komt van 改善する, “verbeteren”. De vorm -て verbindt deze handeling met wat volgt: 改善して、... betekent “verbeteren en vervolgens/daardoor ...”. Het onderwerp blijft daarbij hetzelfde als in de rest van de zin. もっと betekent “meer” of “nog meer”. Het versterkt hier de manier waarop iemand kan spreken: niet alleen kunnen spreken, maar met meer zelfvertrouwen. 自信 betekent “zelfvertrouwen”. De combinatie 自信を持つ betekent letterlijk “zelfvertrouwen hebben/bezitten” en wordt gebruikt voor “zelfvertrouwen hebben”. In deze zin staat 自信 met het partikel を, omdat het het object is van 持つ. 持って komt van 持つ, “hebben” of “bezitten”, en is opnieuw een -て-vorm. In 自信を持って話す verbindt hij “zelfvertrouwen hebben” met de manier van spreken: “met zelfvertrouwen spreken”. De betekenis “met” ontstaat hier uit de combinatie; 持って alleen betekent niet automatisch “met”. 話せるようになります combineert 話せる, de potentialis van 話す (“kunnen spreken”), met ようになる, “in staat raken om / het zo worden dat”. なります is de beleefde niet-verleden vorm van なる. Het geheel drukt uit dat iemand door de genoemde verbetering beter in staat raakt om te spreken; het zegt niet dat er letterlijk een nieuw vermogen om een taal te spreken ontstaat. De bouw is: そうすれば (als je dat doet), 話すタイミングを改善して (de timing van het spreken verbeteren), もっと自信を持って (met meer zelfvertrouwen) en 話せるようになります (in staat raken om te spreken). Samen betekent de vaste zin: “Daarmee kun je je timing verbeteren en zelfverzekerder klinken.”