Woorden herhalen met kaartjes | Leer chinees in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. 我想复习这些词。

   Ik wil deze woorden herhalen.

   我

   ik

   想

   willen

   复习

   herhalen; doornemen

   这些

   deze

   词

   woorden

   Uitgebreide uitleg

   我 betekent hier “ik”. Dit is de eerste persoon enkelvoud: de spreker verwijst naar zichzelf. Het staat voor het onderwerp van de zin. Voorbeeld: 我学习。= “Ik studeer.” 想 betekent hier “willen” en drukt de bedoeling of wens van de spreker uit. Het staat vóór de handeling: 想 + werkwoord. Het is geen verleden-tijdsvorm; de tijd wordt hier niet afzonderlijk gemarkeerd. Voorbeeld: 我想看书。= “Ik wil lezen.” 复习 betekent “herhalen” of “doornemen” met het doel iets opnieuw te leren of te oefenen. Het is een werkwoord en kan direct vóór het object staan: 复习 + wat je herhaalt. Voorbeeld: 我复习汉字。= “Ik herhaal Chinese karakters.” 这些 betekent “deze” in de betekenis van “deze [meervoudige]”. 这 verwijst naar iets dat als nabij wordt opgevat, en 些 geeft aan dat het om meerdere dingen gaat. Samen staat 这些 vóór het zelfstandig naamwoord: 这些 + zelfstandig naamwoord. Voorbeeld: 这些书很好。= “Deze boeken zijn goed.” 词 betekent hier “woorden”. Het is een zelfstandig naamwoord. In het Chinees wordt het meervoud hier niet door een aparte meervoudsuitgang aangegeven; 这些 maakt duidelijk dat het om meerdere woorden gaat. Voorbeeld: 我学习新词。= “Ik leer nieuwe woorden.” Samen vormen de delen: 我 + 想 + 复习 + 这些 + 词。 De spreker zegt dat diegene deze woorden wil herhalen of doornemen. De woordvolgorde is onderwerp + wens/bedoeling + handeling + object: “Ik wil deze woorden herhalen.”

2. 我们用这些词卡吧。

   Laten we deze woordkaartjes gebruiken.

   我们 … 吧

   laten we ...

   用

   gebruiken

   这些

   deze

   词卡

   woordkaartjes

   Uitgebreide uitleg

   我们 … 吧 vormt hier een voorstel in de betekenis van “laten we …”. 我们 betekent “wij/ons” en verwijst naar de groep die samen de handeling uitvoert; 吧 staat aan het einde en maakt de zin voorstelachtig. Het is geen verleden- of toekomstaanduiding. Voorbeeld: 我们走吧。 — “Laten we gaan.” 用 betekent hier “gebruiken”. Het is een werkwoord en staat vóór het middel dat wordt gebruikt. Voorbeeld: 用这个。 — “Gebruik dit.” 这些 betekent “deze” voor een meervoudige of niet nader getelde groep. 这 is “deze/dit” en 些 geeft een onbepaalde hoeveelheid van meer dan één aan; Chinees markeert het meervoud hier dus niet aan het zelfstandig naamwoord zelf. Voorbeeld: 这些书很好。 — “Deze boeken zijn goed.” 词卡 betekent “woordkaartje” of “woordkaart”. Het is een zelfstandig naamwoord; de vorm zelf krijgt hier geen aparte meervoudsuitgang. Samen met 这些 gaat het om meerdere woordkaartjes. De volgorde is 我们 + 用 + 这些 + 词卡 + 吧: “Wij gebruiken deze woordkaartjes, laten we dat doen.” Natuurlijk Nederlands is: “Laten we deze woordkaartjes gebruiken.”

3. 我记不住这个词。

   Ik kan dit woord niet onthouden.

   我

   ik

   记不住

   niet kunnen onthouden

   这个

   dit

   词

   woord

   Uitgebreide uitleg

   我 betekent hier “ik” en is de eerste persoon enkelvoud. Het staat als onderwerp van de zin. Een bruikbaar contrast is 你 (“jij/je”) voor de aangesproken persoon; de vorm 我 verandert niet naar gelang van grammaticaal geslacht. 记不住 drukt hier uit dat de spreker een woord niet kan onthouden. Het is opgebouwd rond 记 (“onthouden; in het geheugen opslaan”) met 住 als resultaatscomplement: iets blijft als resultaat vastgehouden. 不 maakt die mogelijke uitkomst negatief. Het patroon werkwoord + 不 + resultaatscomplement geeft dus aan dat een handeling niet tot het bedoelde resultaat kan leiden, bijvoorbeeld 听不懂 (“niet kunnen begrijpen wat je hoort”). Dit is meer dan alleen een algemene ontkenning van de handeling 记. 这个 betekent hier “dit/deze” bij het bedoelde zelfstandig naamwoord. 这 wijst naar iets dat als nabij of als het aangewezen item wordt gepresenteerd; 个 is een veelgebruikte maat-/classificeerder. In 这个词 vormt het samen met 词 de bepaling “dit woord”. 词 betekent “woord”. Het is een zelfstandig naamwoord; in deze zin verwijst het naar het woord dat onthouden moet worden. Een voorbeeld met hetzelfde patroon is 我记不住这个名字。 — “Ik kan deze naam niet onthouden.” Dat nieuwe voorbeeld illustreert de constructie en voegt geen feit over de gegeven situatie toe. Samen vormen de delen 我 + 记不住 + 这个 + 词: “Ik kan dit woord niet onthouden.” De spreker is degene die probeert te onthouden, 这个词 is wat onthouden moet worden, en 记不住 geeft aan dat het gewenste resultaat niet wordt bereikt.

4. 看看例句。

   Kijk naar de voorbeeldzin.

   看看

   kijk eens / bekijk

   例句

   voorbeeldzin

   Uitgebreide uitleg

   看看 betekent hier “kijk even” of “bekijk”. Het werkwoord 看 betekent “kijken” of “bekijken”. De herhaling 看 → 看看 maakt de aansporing vaak lichter en korter van duur; het is hier geen tweede afzonderlijke kijkhandeling. Bijvoorbeeld: 看看这个。 — “Kijk hier even naar.” 例句 betekent “voorbeeldzin”. 例 geeft het idee van een voorbeeld en 句 verwijst naar een zin of zinsuiting. Dit is een zelfstandig naamwoordelijk begrip; het is niet nodig om 例 en 句 in deze uiting afzonderlijk te vertalen. Samen vormt 看看例句。 een korte aansporing: “Kijk naar de voorbeeldzin.” De punt markeert het einde van de zin. De formulering is direct en alledaags.

5. 这个句子能帮我记住这个词。

   De zin helpt me het woord te onthouden.

   这个

   deze / dit

   句子

   zin

   能

   kunnen

   帮我

   mij helpen

   记住

   onthouden

   这个

   dit

   词

   woord

   Uitgebreide uitleg

   这个 betekent hier “deze/dit” en staat vóór 句子 om de zin aan te wijzen: 这 is “deze/dit” en 个 is de algemene maatwoordvorm. Dezelfde vorm verschijnt later opnieuw vóór 词, waar hij naar het woord verwijst. Voorbeeld: 这个问题很简单。 — “Deze vraag is heel eenvoudig.” 句子 betekent “zin”. Het is een zelfstandig naamwoord; samen met 这个 vormt het 这个句子, “deze zin”. Voorbeeld: 我读一个句子。 — “Ik lees een zin.” 能 geeft hier mogelijkheid of vermogen aan: “kunnen”. Het staat vóór de werkwoordelijke groep 帮我记住这个词 en zegt dat de zin daartoe in staat is. Een nuttig contrast is 不能, “niet kunnen”. Voorbeeld: 这本书能帮我学习。 — “Dit boek kan me helpen leren.” 帮我 betekent “me helpen”. 帮 is het werkwoord “helpen” en 我 is het voornaamwoord “mij/me”; 我 is hier degene die hulp ontvangt en staat als object direct na 帮. Daarna volgt de handeling waarbij hulp wordt geboden: 记住这个词. Voorbeeld: 请帮我开门。 — “Help me alsjeblieft de deur te openen.” 记住 betekent hier “onthouden”. 记 betekent “onthouden/in het geheugen opnemen”, en 住 geeft aan dat het resultaat blijft vaststaan; samen is 记住 een veelgebruikte werkwoordelijke combinatie voor “onthouden”. Het verschilt van 记得, dat vaak “zich herinneren” of “nog weten” betekent. Voorbeeld: 我记住了他的名字。 — “Ik heb zijn naam onthouden.” Het tweede 这个 wijst samen met 词 het bedoelde woord aan: “dit woord”. Het is dezelfde aanwijzende vorm als in 这个句子; de betekenis van “dit” volgt hier uit de combinatie met 词 en de vaste vertaling. 词 betekent “woord”. Het is een zelfstandig naamwoord en vormt met 这个 de naamwoordgroep 这个词. Voorbeeld: 这个词很有用。 — “Dit woord is erg nuttig.” De zin wordt zo opgebouwd: 这个句子 is het onderwerp, 能 geeft de mogelijkheid aan, en 帮我 geeft de persoon aan die hulp krijgt. 记住这个词 is de handeling waarbij hulp wordt geboden: het bedoelde woord onthouden. Samen betekent de hele uiting: “Deze zin helpt me het woord te onthouden.”

6. 试试另一张词卡，先看看例句。

   Probeer een ander kaartje en kijk eerst naar het voorbeeld.

   试试

   eens proberen

   另一张

   een andere

   词卡

   woordkaartje

   先看看

   eerst even kijken

   例句

   voorbeeldzin

   Uitgebreide uitleg

   试试 betekent hier “proberen”. Het is de herhaalde vorm van 试 (“proberen”); zulke herhaling beperkt de handeling vaak tot een korte poging en kan de aansporing wat lichter laten klinken. Voorbeeld: 试试这个。 — “Probeer dit eens.” De herhaling drukt hier geen meervoud uit. 另一张 betekent hier “een andere”. 另 draagt de betekenis “ander”, en 张 is het classificerende woord voor het zelfstandig naamwoord dat erop volgt. Samen met 词卡 vormt dit “een ander woordkaartje”. Welke concrete kaart als alternatief bedoeld is, wordt in deze zin niet nader genoemd. 词卡 betekent “woordkaartje”: 词 verwijst naar een woord en 卡 naar een kaart. Het is hier een zelfstandig naamwoord. Voorbeeld: 这是一张词卡。 — “Dit is een woordkaartje.” 先看看 betekent “eerst even kijken”. 先 markeert dat het kijken als een eerste stap wordt geplaatst; de zin noemt niet expliciet ten opzichte van welke verdere stap dat “eerst” is. 看看 is de herhaalde vorm van 看 (“kijken”); net als 试试 kan die vorm een korte, informele handeling uitdrukken. Het onderwerp van 看看 staat niet afzonderlijk in deze zin. Voorbeeld: 先看看图片。 — “Kijk eerst even naar de afbeelding.” 例句 betekent “voorbeeldzin”. 例 betekent hier “voorbeeld” en 句 verwijst naar een zin. Het geheel is een zelfstandig naamwoord, niet de handeling “een voorbeeld geven”. Samen vormt 试试另一张词卡 de aansporing “Probeer een ander woordkaartje eens”. 先看看例句 voegt de instructie toe om eerst even naar de voorbeeldzin te kijken. De volledige betekenis is: “Probeer een ander kaartje en kijk eerst naar het voorbeeld.” 先 geeft daarbij de eerste plaats van het kijken aan, zonder in deze zin zelf een expliciete vergelijking met een benoemde tweede stap vast te leggen.

7. 我现在试试下一张词卡。

   Ik probeer nu het volgende kaartje.

   我

   ik

   现在

   nu

   试试

   proberen, eens proberen

   下一张

   het volgende

   词卡

   woordkaartje

   Uitgebreide uitleg

   我 betekent hier “ik” en is de eerste persoon enkelvoud. Het is een zelfstandig persoonlijk voornaamwoord; in het Chinees wordt die vorm niet verbogen voor naamval of getal. Voorbeeld: 我看句子。 — “Ik lees de zin.” 现在 betekent “nu” en geeft het tijdstip aan. Het staat hier vóór de werkwoordelijke kern en maakt duidelijk dat het proberen op dit moment gebeurt. Voorbeeld: 我现在读。 — “Ik lees nu.” 试试 is een lichte, herhaalde vorm van het werkwoord 试 (“proberen”). De reduplicatie maakt de handeling vaak korter, informeler of meer verkennend: “eens proberen” of “even proberen”. Het is dus niet nodig om 试试 letterlijk als twee afzonderlijke pogingen te begrijpen. Voorbeeld: 试试这个。 — “Probeer dit eens.” 下一张 betekent hier “het volgende kaartje”. 下 geeft in deze samenstelling “volgend” aan; 一 betekent hier niet zelfstandig een expliciet aantal, maar maakt deel uit van de vaste vorm “de volgende”. 张 is de classifier voor onder andere vlakke voorwerpen zoals kaarten. Een vergelijkbaar patroon is 下一页 — “de volgende pagina”. 词卡 betekent “woordkaartje”: 词 is “woord” en 卡 verwijst hier naar een kaartje. De combinatie kan als zelfstandig naamwoord worden gebruikt. Voorbeeld: 这是一张词卡。 — “Dit is een woordkaartje.” Samen vormen de delen de volgorde 我 + 现在 + 试试 + 下一张词卡: “Ik probeer nu het volgende kaartje.” Het onderwerp is 我, het tijdsbepalende element is 现在, en 试试 beschrijft het even proberen van 下一张词卡. Daarmee drukt de zin een directe, informele handeling in het heden uit.

8. 先读句子，再说这个词。

   Lees eerst de zin en zeg dan het woord.

   先 … 再

   eerst … dan …

   读

   lezen

   句子

   zin

   说

   zeggen

   这个

   deze

   词

   woord

   Uitgebreide uitleg

   先 … 再 … geeft een volgorde aan: doe eerst de eerste handeling en doe daarna de tweede. In deze zin verbindt 先 het lezen met 再 het zeggen. Het patroon is herbruikbaar, bijvoorbeeld: 先吃饭，再学习。 — Eet eerst, studeer daarna. 读 betekent hier “lezen”. De vorm is niet verbogen voor persoon of getal; dezelfde vorm kan dus bij verschillende onderwerpen staan. In 读句子 is 读 het werkwoord en 句子 het object. 句子 betekent “zin” in de betekenis van een grammaticale of geschreven zin. Het is een zelfstandig naamwoord. Bijvoorbeeld: 这个句子很短。 — Deze zin is kort. 说 betekent hier “zeggen” of “uitspreken”. Ook dit werkwoord verandert hier niet volgens persoon of getal. Het object na 说 maakt duidelijk wat er gezegd moet worden. 这个 betekent “deze” of “dit”, als aanwijzende bepaling vóór een zelfstandig naamwoord. 这 is het aanwijzende element en 个 is hier het maatwoord in de combinatie 这个; het is niet op zichzelf een getalsvertaling. De combinatie verwijst naar iets dat als nabij of als aangewezen wordt gepresenteerd. Bijvoorbeeld: 这个字很难。 — Dit teken is moeilijk. 词 betekent “woord”, meer bepaald een woord of woordeenheid als taalkundig item. In 这个词 bepaalt 这个 welk woord wordt aangewezen. Samen betekent 先读句子，再说这个词。: “Lees eerst de zin en zeg dan het woord.” De twee werkwoordelijke delen zijn 读句子 (“de zin lezen”) en 说这个词 (“dit woord zeggen”); 先 … 再 … zet ze in die volgorde. De zin is een korte, directe instructie.