Tekenen in je vrije tijd | Leer koreaans in het Nederlands

Uitleg van de zinnen

1. 여가 시간에 뭐 해요?

   Wat doe je in je vrije tijd?

   여가

   vrije tijd

   시간에

   in de tijd; tijdens

   뭐

   wat

   해요

   doen

   Uitgebreide uitleg

   여가 betekent hier “vrije tijd”: tijd die niet voor werk, studie of een andere verplichting bestemd is. Het woord komt ook voor in de vaste combinatie 여가 시간, “vrije tijd”. Voorbeeld: 여가를 즐겨요. — “Ik geniet van mijn vrije tijd.” 시간에 bestaat uit 시간 (“tijd”) en 에, een partikel dat hier een tijdstip of periode aanduidt. In 여가 시간에 betekent het geheel “in je vrije tijd”. 에 kan ook bij een plaats staan, maar die betekenis past hier niet. 뭐 betekent hier “wat” en vraagt naar de activiteit die iemand doet. Het is een veelgebruikte spreektaalvorm van 무엇. Voorbeeld: 뭐 먹어요? — “Wat eet je?” 해요 is de beleefde tegenwoordige vorm van 하다, “doen”. De vorm hoort bij de beleefde 해요-stijl en kan in een vraag staan; de vraag blijkt hier uit de vraagstructuur en intonatie. Voorbeeld: 운동해요. — “Ik sport.” Samen vormt 여가 시간에 de tijdsbepaling “in je vrije tijd”. Daarna vraagt 뭐 welke activiteit bedoeld is, en 해요 vormt het werkwoord “doen” in beleefde vraagvorm. De volledige betekenis van 여가 시간에 뭐 해요? is daarom: “Wat doe je in je vrije tijd?”

2. 저는 집에서 그림 그리는 것을 좋아해요.

   Ik teken graag thuis.

   저는

   ik (als onderwerp)

   집에서

   thuis

   그림

   tekening; schilderij

   그리는

   tekenen; schilderen

   것을

   het ...-en als object

   좋아해요

   vind ... leuk

   Uitgebreide uitleg

   저는 bestaat uit 저 (“ik”, een bescheiden vorm) en de onderwerpmarkeerder 는. In deze zin markeert het de spreker als onderwerp. 저 is de beleefde vorm tegenover 나, dat in informelere contexten “ik” betekent. Voorbeeld: 저는 학생이에요. — “Ik ben student.” 집에서 bestaat uit 집 (“huis”) en 에서, dat de plaats van een handeling aanduidt. Hier betekent het dus “thuis”, de plaats waar het tekenen gebeurt. 에서 verschilt van 에: 에 markeert onder andere een bestemming of een plaats waar iets zich bevindt, terwijl 에서 bij een handeling de plaats markeert. Voorbeeld: 집에서 공부해요. — “Ik studeer thuis.” 그림 betekent hier “tekening” of “schilderij”: het is het beeld of kunstwerk dat met tekenen of schilderen wordt gemaakt. Het is een zelfstandig naamwoord; het is niet de werkwoordsvorm voor “tekenen”. 그리는 komt van het werkwoord 그리다, “tekenen” of “schilderen”. De vorm 그리는 staat vóór 것 en beschrijft de activiteit als “het tekenen/schilderen”. Bij 그리다 verandert de stam vóór -는 van 그리- naar 그리- plus -는: 그리는. Voorbeeld: 그림을 그리는 사람이에요. — “Het is iemand die tekent.” 것을 bestaat uit 것 (“ding” of “datgene”) en de objectmarkeerder 을. Na een werkwoord in de vorm 그리는 maakt 것 van de beschreven handeling een zelfstandig naamwoordachtig geheel: 그리는 것 betekent “het tekenen”. 을 markeert dit geheel als het object van 좋아해요. In gewone spreektaal kan 것을 vaak verkort worden tot 걸, maar de vaste zin gebruikt de volledige vorm. Voorbeeld: 음악 듣는 것을 좋아해요. — “Ik luister graag naar muziek.” 좋아해요 komt van 좋아하다, “leuk vinden” of “houden van”. De vorm -해요 is een beleefde, alledaagse stijl; het onderwerp is hier 저는 en het object is 그리는 것을. In het Koreaans wordt een activiteit die iemand leuk vindt vaak als object met 것을 uitgedrukt. Voorbeeld: 책 읽는 것을 좋아해요. — “Ik lees graag boeken.” Samen betekent 저는 집에서 그림 그리는 것을 좋아해요. letterlijk ongeveer “Wat mij betreft vind ik het tekenen van tekeningen thuis leuk”, maar natuurlijk Nederlands is: “Ik teken graag thuis.” De plaats 집에서 geeft aan waar de activiteit plaatsvindt; 그림 그리는 것 benoemt de activiteit “tekenen/schilderen”; en 좋아해요 drukt uit dat de spreker die activiteit leuk vindt. De vraag in de voorafgaande context maakt dit passend als antwoord over een vrijetijdsactiviteit.

3. 편안한 취미 같아요.

   Dat klinkt als een ontspannende hobby.

   편안한

   ontspannend; comfortabel

   취미

   hobby

   같아요

   lijkt op; klinkt als

   Uitgebreide uitleg

   편안한 beschrijft hier de hobby als ontspannend of comfortabel. Het is de vorm van 편안하다 die vóór een zelfstandig naamwoord staat: 편안하다 betekent ‘ontspannend/comfortabel zijn’, terwijl 편안한 취미 letterlijk ‘een ontspannende hobby’ is. Voorbeeld: 편안한 음악 — ‘ontspannende muziek’. 취미 betekent ‘hobby’ en is een zelfstandig naamwoord. In deze zin verwijst het naar de activiteit die als ontspannend wordt gekarakteriseerd; het Koreaanse woord zelf markeert geen enkelvoud of meervoud op deze plek. Voorbeeld: 제 취미는 그림이에요. — ‘Mijn hobby is tekenen/schilderen.’ 같아요 komt van 같다, ‘gelijk zijn; lijken’. In deze beleefde vorm drukt N 같아요 uit dat iets op N lijkt of zo overkomt. Hier geeft 편안한 취미 같아요 dus de indruk weer dat iets een ontspannende hobby is; het is geen stellige identificatie met 이에요. 같아요 is een beleefde 해요-vorm. Voorbeeld: 좋은 생각 같아요. — ‘Dat lijkt me een goed idee.’ Samen vormen de delen 편안한 + 취미 + 같아요: ‘het lijkt op een ontspannende hobby’ of natuurlijker in deze context: ‘Dat klinkt als een ontspannende hobby.’

4. 저는 보통 노트에 작은 것들을 스케치해요.

   Ik schets meestal kleine dingen in mijn notitieboek.

   저는

   ik, als onderwerp

   보통

   meestal

   노트

   notitieboek

   작은

   kleine

   것들

   dingen

   스케치해요

   schets

   Uitgebreide uitleg

   저는 betekent hier “ik” als onderwerp. 저 is de beleefde eerste-persoonsvorm; in informelere taal kan 나 worden gebruikt. 는 markeert het onderwerp of thema. Voorbeeld: 저는 학생이에요. — “Ik ben student.” 보통 is een bijwoord met de betekenis “meestal” of “gewoonlijk”. Het beschrijft hier hoe vaak de spreker schetst. Een nuttig contrast is 항상 “altijd” tegenover 가끔 “soms”. Voorbeeld: 저는 보통 아침에 운동해요. — “Ik sport meestal ’s ochtends.” 노트 is een leenwoord voor “notitieboek” of “schrift”. De daaropvolgende partikel 에 geeft hier de plaats aan: 노트에 betekent “in/op het notitieboek”. In de vaste vertaling wordt dit bedoeld als “in mijn notitieboek”; een afzonderlijke bezitsvorm staat niet in 노트에 zelf. Voorbeeld: 노트에 이름을 써요. — “Ik schrijf mijn naam in het notitieboek.” 작은 is de vorm van het beschrijvende woord 작다 “klein” die vóór een zelfstandig naamwoord staat. 작다 → 작은; de vorm 작은 beschrijft dus 것들, niet 노트. Het woord verandert hier niet vanwege een grammaticaal geslacht; het krijgt deze vorm omdat het attributief vóór een zelfstandig naamwoord staat. Voorbeeld: 작은 집에 살아요. — “Ik woon in een klein huis.” 것들 betekent hier “dingen”. 것 is “ding” en 들 maakt hier het meervoud expliciet: 것들 “dingen”. In combinatie met 작은 ontstaat 작은 것들, “kleine dingen”. Voorbeeld: 이것들은 중요한 것들이에요. — “Deze dingen zijn belangrijk.” 스케치해요 is de beleefde alledaagse vorm van 스케치하다, “schetsen”. De uitgang -해요 geeft hier een beleefde tegenwoordige vorm; met 보통 krijgt die vorm een gewoontebetekenis: “meestal schets ik”. Voorbeeld: 저는 사람을 스케치해요. — “Ik schets mensen.” Samen wordt de structuur: 저는 “ik” als onderwerp + 보통 “meestal” + 노트에 “in mijn notitieboek” + 작은 것들을 “kleine dingen” als object + 스케치해요 “schets”. De volledige betekenis is: “Ik schets meestal kleine dingen in mijn notitieboek.” De beleefde -해요-stijl past bij alledaagse, beleefde gesprekken.

5. 자주 연습해요?

   Oefen je vaak?

   자주

   vaak

   연습해요

   oefenen; oefent

   Uitgebreide uitleg

   자주 betekent hier ‘vaak’ en is een bijwoord van frequentie. Het staat vóór de handeling die het nader bepaalt. Vergelijk 가끔 (‘soms’) als voorbeeld van een lagere frequentie. 연습해요 betekent hier ‘oefenen’. De woordenboekvorm is 연습하다 (‘oefenen’); 연습해요 is de beleefde tegenwoordige vorm. Het onderdeel 해요 is de vervoegde vorm van 하다 (‘doen’), dat in samenstellingen zoals 연습하다 de handeling uitdrukt. Voorbeeld: 매일 연습해요. — ‘Ik oefen elke dag.’ Als geheel is 자주 연습해요? een beleefde vraag: 자주 (‘vaak’) bepaalt 연습해요 (‘oefen’), en de vraagintonatie maakt er ‘Oefen je vaak?’ van. Het onderwerp ‘je’ wordt in het Koreaans hier niet afzonderlijk uitgesproken; het wordt uit de gesprekssituatie begrepen.

6. 저는 조금 해요. 보통 시간이 있을 때 해요.

   Ik doe het een beetje, meestal als ik tijd heb.

   저는

   ik, als gespreksthema

   조금

   een beetje

   해요

   doen

   보통

   meestal

   시간

   tijd

   있을 때

   wanneer er tijd is

   Uitgebreide uitleg

   저는 bestaat uit 저 (“ik”, de beleefde/deferentiële vorm) en de topicmarkeerder 는. Deze markeerder zet de spreker hier als gespreksthema voorop; hij is niet simpelweg een algemene subjectmarkeerder. 저 verandert hier niet naar gelang van geslacht of aantal. Voorbeeld: 저는 학생이에요. — “Ik ben student.” 조금 betekent hier “een beetje” en beperkt de mate waarin de handeling wordt verricht. Het is een bijwoord en verandert dus niet mee met het onderwerp. Voorbeeld: 물을 조금 마셔요. — “Ik drink een beetje water.” 해요 is de beleefd-informele tegenwoordige vorm van 하다 (“doen”). 하다 heeft hier geen apart uitgesproken object; uit de vaste vertaling blijkt dat de handeling als “het” wordt opgevat. 해요 kan zonder context bij verschillende personen passen; hier verwijst 저는 naar de spreker. Voorbeeld: 매일 운동해요. — “Ik sport elke dag.” 보통 betekent “meestal” of “gewoonlijk” en geeft de gebruikelijke frequentie aan. Het staat in deze zin vóór de voorwaardelijke tijdsbepaling en zegt niet dat de handeling altijd zo plaatsvindt. Voorbeeld: 보통 아침에 일어나요. — “Meestal sta ik ’s ochtends op.” 시간 betekent “tijd”. In 시간이 krijgt dit zelfstandig naamwoord de subjectmarkeerder 이; samen vormt dat de nominale uitdrukking “tijd” als datgene waarvan de aanwezigheid wordt genoemd. Voorbeeld: 시간이 없어요. — “Ik heb geen tijd.” 있을 때 bestaat uit 있다 (“er zijn; aanwezig zijn”) en -(으)ㄹ 때 (“wanneer/op het moment dat …”). Bij 있다 wordt dat 있을 때: 있을 is de vorm vóór 때, en 때 betekent “tijdstip” of “wanneer”. In combinatie met 시간이 betekent 시간이 있을 때 hier “wanneer ik tijd heb”. Voorbeeld: 시간이 있을 때 읽어요. — “Ik lees wanneer ik tijd heb.” De eerste zin bouwt zo op als 저는 + 조금 + 해요: “Ik doe het een beetje.” De tweede zin bevat 보통 + 시간이 있을 때 + 해요: “Meestal doe ik het wanneer ik tijd heb.” Samen geeft de uiting de betekenis: “Ik doe het een beetje, meestal als ik tijd heb.” 해요 wordt herhaald omdat beide zinnen zelfstandig dezelfde handeling uitdrukken. De beleefd-informele stijl past bij een gewoon beleefd gesprek.

7. 아마 저도 해 볼 수 있을 것 같아요.

   Misschien kan ik het ook proberen.

   아마

   misschien

   저도

   ik ook

   해 볼

   proberen

   수 있을 것 같아요

   lijkt te kunnen

   Uitgebreide uitleg

   아마 betekent hier “misschien”. Het maakt de hele uitspraak onzeker of voorzichtig, niet alleen het werkwoord. Voorbeeld: 아마 내일 와요. — “Misschien kom ik morgen.” 저도 bestaat uit 저 (“ik”, de bescheiden beleefde vorm) en 도 (“ook”). 도 staat direct achter het woord waarop “ook” betrekking heeft. 저도 betekent hier dus “ik ook”. 저 is de beleefde, bescheiden tegenhanger van het informelere 나; op zichzelf drukt het geen meervoud uit. Voorbeeld: 저도 해요. — “Ik doe het ook.” 해 볼 komt van 하다 (“doen”) plus 보다 in de constructie -아/어 보다. 하다 krijgt hier de vorm 해, en 해 보다 betekent “proberen iets te doen”. Dit patroon is herbruikbaar met andere werkwoorden: 읽어 봐요. — “Probeer het eens te lezen.” 보다 heeft in deze constructie dus niet zijn gewone betekenis “zien”. 수 있을 것 같아요 bevat twee belangrijke patronen. In -(으)ㄹ 수 있다 drukt 수 있다 mogelijkheid of vermogen uit: “kunnen”. Hier verschijnt 있다 als 있을, de vorm die vóór 것 staat. In -것 같아요 betekent 같아요 “het lijkt erop” of “ik denk dat”; het maakt de bewering een inschatting in plaats van een stellige zekerheid. De relevante basisvorm voor 같아요 is 같다, niet 있다. Samen geeft 해 볼 수 있을 것 같아요 de betekenis “het lijkt erop dat ik het kan proberen”. 저도 voegt “ik ook” toe en 아마 maakt de inschatting extra voorzichtig. De volledige zin betekent daarom: “Misschien kan ik het ook proberen.” De eindvorm -요 is een gewone beleefde stijl.

8. 제 오래된 연필을 써도 돼요.

   Je kunt mijn oude potlood gebruiken.

   제

   mijn

   오래된

   oud

   연필

   potlood

   써도 돼요

   mag gebruiken

   Uitgebreide uitleg

   제 is de vaste verkorte vorm van 저의, “mijn”, voor de spreker. 저 is de bescheiden vorm van “ik”; in een bezitsconstructie wordt 저의 gewoonlijk verkort tot 제. Het bezittelijke woord staat hier vóór het zelfstandig naamwoord. 오래된 betekent hier “oud”, in de zin van “al lang bestaand”. Het komt van 오래되다 (“oud zijn; al lang bestaan”). Voor een zelfstandig naamwoord krijgt deze beschrijvende vorm de attributieve vorm 오래된: 오래되다 → 오래된. Het beschrijft dus 연필, niet 제. “Oud” betekent hier niet automatisch dat het potlood gebruikt is. 연필 betekent “potlood”. Samen vormen 제 오래된 연필 de naamwoordgroep “mijn oude potlood”. 써도 돼요 is een toestemmingpatroon: 쓰다 + -어도 되다, letterlijk ongeveer “het is toegestaan om te gebruiken”. In deze zin betekent 쓰다 “gebruiken”, niet “schrijven”, zoals de vaste vertaling laat zien. 쓰다 heeft de stam 쓰-; vóór -어도 wordt dat 써도. 돼요 is de beleefde vorm van 되다 in dit patroon. Het patroon V-아/어도 돼요? vraagt “Mag ik/je V?”, en als mededeling betekent V-아/어도 돼요 “het is toegestaan om V te doen”. De volgorde is: 제 (“mijn”) + 오래된 (“oude”) + 연필 (“potlood”) + 써도 돼요 (“mag gebruiken”). Zo zegt de spreker dat de aangesprokene het oude potlood van de spreker mag gebruiken: “Je kunt mijn oude potlood gebruiken.”